DELEN
venezuela

In Venezuela heeft een couppoging nog niet echt het beoogde resultaat gehad. De voornamelijk regionale crisis heeft echter een explosieve, geopolitieke achtergrond. Dàt is de reden waarom de VS nu haar stempel wil drukken op de gebeurtenissen in Venezuela.

De Verenigde Staten beschouwen al sinds 1823 het totale Amerikaanse continent als haar achtertuin, waar ze niet alleen de leiding willen hebben, maar bovenal geen invloed willen zien van landen buiten Amerika. Zo presenteerde de toenmalige Amerikaanse president Monroe het in de naar hem vernoemde Monroe-doctrine. De Verenigde Staten wilden de invloed van de Europese koloniale machten uit Amerika weg hebben.

Venezuela was lang een doorn in het oog van de VS. Sinds Hugo Chavez aan de macht kwam zetten de VS druk op het land door middel van sancties en politieke allianties. Een regering die zichzelf socialist noemt en de wil van de VS niet opvolgt is voor Washington in zijn eigen achtertuin onverteerbaar.

De (op aandringen van de VS) zelfbenoemde nieuwe president Juan Guaido, die wil dat Maduro opstapt, is nooit een presidentskandidaat geweest. Ondanks massale CIA-financiering van de oppositie en inmenging gedurende de jaren dat Big Oil de controle over de grootste oliereserves ter wereld probeert terug te winnen, werd Nicolas Maduro in 2018 democratisch herkozen als president van Venezuela.

Vaak wordt geschreven dat de socialistische regering van Venezuela het land heeft geruïneerd, maar de rol van westerse sancties tegen het land wordt niet besproken. Venezuela is één van de landen met de grootste oliereserves ter wereld en als de sancties de olie-industrie niet zouden hinderen, zou de situatie in het land niet zo wanhopig zijn. Venezuela kan rijk zijn, zoals Saoedi-Arabië, waar geen economisch effectieve regering aan de macht is. Met zo’n (olie)rijkdom kun je niet zóveel schade aan een land toebrengen dat het naar de haaien gaat.

Om dat te bereiken heb je het middel van sancties nodig zodat deze bron van inkomsten (uit olie) uitgeschakeld wordt. De internationale blokkade, die als onderdeel van de oorlogsvoering een structurele component is van de oorzaken van de crisis, heeft tot doel de economische situatie tot het uiterste te drukken. Isoleer het land, verhonger het en plunder het tegelijkertijd.

De situatie in Venezuela is wanhopig, het protestpotentieel van de mensen is gigantisch. De VS hebben hier op gewacht en gisteren kwam de “oorlogsverklaring” van de VS toen zij unaniem de voorzitter van het parlement als waarnemend president erkende. Politiek gezien is het land verdeeld tussen de president en het door de oppositie gedomineerde parlement. En nadat de Verenigde Staten groen licht gaven  benoemde de voorzitter van het parlement zichzelf tot president.

De uitspraken van de woordvoerders van de VS, de Lima-groep – met uitzondering van Mexico -, de secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten en landen die zich hierbij aangesloten hebben, zoals Ecuador (een puppet van de CIA en met hen meewerkt om een vals getuigenis voor elkaar te krijgen tegen Assange), laten zien hoe de oppositionele acties ruim tevoren zijn voorbereid.

Het kan niet duidelijker zijn dat de commando’s van buiten af komen, en dat de VS zelf aan de touwtjes trekken.

Het land staat nu aan de rand van een burgeroorlog. Het leger lijkt in meerderheid voor de president te zijn, maar met die “meerderheid” is het nog maar de vraag hoe het verder gaat.

Eén van de redenen voor de druk van de VS is (afgezien van grip op de enorme olievoorraden) dat Rusland eind vorig jaar voor de eerste keer strategische bommenwerpers naar Venezuela bracht en dat Rusland met het land onderhandelt over de oprichting van een militaire basis. Een Russische militaire basis met oorlogsschepen en strategische bommenwerpers in Venezuela is onaanvaardbaar voor de VS – ze moesten (snel) handelen.

Wat de VS voor zichzelf claimt, namelijk het recht om overal ter wereld militaire en strategische wapens te stationeren, is in haar visie onbespreekbaar voor anderen. Amerikaanse nucleaire raketten aan de Russische grens zijn OK in de ogen van het Westen, maar Russische wapens in de Amerikaanse achtertuin zijn alarmbellen voor de VS.

Zoals verwacht volgen de westerse marionetten de VS-lijn en eisen zij het ontslag van de president of nieuwe verkiezingen. Rusland heeft zich hiertegen verzet, en heeft de Amerikaanse inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Venezuela scherp veroordeeld. Turkije koos, in tegenstelling tot de rest van de NAVO, óók de kant van de president. Zoals altijd spreekt China meer voorzichtigheid uit en zegt het tegenstander van geweld te zijn.

Overigens vormt het gedrag van zowel de VS als de EU een duidelijke schending van het internationaal recht, wat een duidelijke belemmering vormt voor inmenging van buitenaf in de interne aangelegenheden van een land. Maar wat eist de VS om een staatsgreep te rechtvaardigen, anders dan inmenging in de interne aangelegenheden van Venezuela?
Hetzelfde geldt voor de eis van de EU voor nieuwe verkiezingen in Venezuela. Dit soort zaken regelt elk land afzonderlijk, elke externe inmenging schendt het internationaal recht. Wat zou de Europese Unie zeggen als Venezuela bijvoorbeeld nieuwe verkiezingen in Duitsland zou eisen?

De VS praten zelfs over een mogelijk inzet van het Amerikaanse leger in Venezuela. Als de president zich verzet tegen het parlement, is het risico dat de VS het land binnenvallen (onder een nog te bepalen voorwendsel) groot.

Rusland heeft echter krachtig gewaarschuwd tegen Amerikaanse militaire interventie.

Het is ook interessant hoe de westerse pers hierover schrijft. De demonstraties en rellen in Venezuela worden niet zo kritisch geacht als die van de Gele Hesjes in Frankrijk.

Hoewel het geweld van de politie tegen demonstranten in Frankrijk nauwelijks aan de kaak wordt gesteld in de mainstream media, is het geweld van de politie in Venezuela in diezelfde media nogal een groot thema.

Kortom, aan de ene kant gaat het hier om olie en aan de andere kant het naderende conflict met Rusland, dat zich zou willen vestigen in de achtertuin van de Verenigde Staten, net zoals de Verenigde Staten zich ook op de stoep van Poetin nestelt. Als het nodig is, zullen de VS waarschijnlijk niet terugdeinzen voor militair geweld als hun protégés hun doel niet bereiken zònder Amerikaanse hulp.

Want zodra de Russen een basis in Venezuela hebben zal de Amerikaanse militaire interventie veel riskanter zijn dan nu

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.