DELEN

De race voor 5G is begonnen. De Chinese elektronicafabrikant Huawei wil ons 5G-netwerk gaan bouwen. De enorme hoeveelheid antennes, de zendstations, de centrale routers. Arjen Lubach zette er in zijn uitzending vraagtekens bij: hij wil niet met ze in zee en noemt er zo zijn redenen voor. Alleen niet de goede.

Ondanks een gebrek aan hard, openbaar bewijs dat Huawei burgers in het Westen bespionneert (wat de zogenaamde “kern” van het probleem is), komt de bijdrage van Zondag met Lubach wel op een toevallig moment, nu de AmerikaanseFCC de afgelopen week het drama van de Trump-administratie over Chinese telecombedrijven dramatisch escaleerde.

In een door het agentschap verspreid informatieblad zegt de FCC dat het in november zal stemmen over een nieuwe regel die Amerikaanse bedrijven zou verbieden subsidies (van belastinggeld) te ontvangen als ze Huawei, ZTE of andere Chinese apparatuur in hun netwerken gebruiken. Dit zou later kunnen worden gevolgd met aanvullende regels die vereisen dat bedrijven Chinese uitrusting van hun netwerken halen en vervangen door vermoedelijk Amerikaanse alternatieven, aldus de FCC.

Net als FCC-baas Ajit Pai levert ook Lubach een inspanning om de nationale veiligheid èn ons te beschermen terwijl we “natuurlijk” meedoen met de “race naar 5G”.
Ajit Pai zei het volgende:

When it comes to 5G and America’s security, we can’t afford to take a risk and hope for the best. We need to make sure our networks won’t harm our national security, threaten our economic security, or undermine our values. The Chinese government has shown repeatedly that it is willing to go to extraordinary lengths to do just that.
And Chinese law requires all companies subject to its jurisdiction to secretly comply with demands from Chinese intelligence services. As the United States upgrades its networks to the next generation of wireless technologies—5G—we cannot ignore the risk that that the Chinese government will seek to exploit network vulnerabilities in order to engage in espionage, insert malware and viruses, and otherwise compromise our critical communications networks.

Als het gaat om 5G en de veiligheid van Amerika, kunnen we het ons niet veroorloven om een risico te nemen en er het beste van te hopen. We moeten ervoor zorgen dat onze netwerken onze nationale veiligheid niet schaden, onze economische veiligheid niet bedreigen of onze waarden ondermijnen. De Chinese regering heeft herhaaldelijk laten zien dat ze bereid is om tot het uiterste te gaan om juist dat te doen.
En volgens de Chinese wet moeten alle bedrijven die onder hun jurisdictie vallen, in het geheim voldoen aan de eisen van Chinese inlichtingendiensten. Terwijl de Verenigde Staten hun netwerken upgraden naar de volgende generatie draadloze technologieën – 5G – kunnen we niet voorbijgaan aan het risico dat de Chinese overheid zal proberen netwerkkwetsbaarheden te misbruiken om spionage te plegen, malware en virussen in te voeren en anderszins onze kritische communicatienetwerken compromitteren.

Hoewel noch Huawei noch China onschuldige engelen zijn, blijft deze zwartmakerij enkele problemen opleveren. Eén daarvan is dat de Verenigde Staten, met haar geschiedenis van het bespioneren van Huawei en het gebruik van AT&T om iederéén te bespioneren, niet bepaald het morele voorbeeld voor de wereld is. Maar er zijn ook veel vaagheden of deze activiteiten van Huawei te ver gaan en of ze de beoogde impact hebben.
Dat speelt namelijk óók mee: de hypocrisie van het Westen over dit onderwerp. De NSAmet AT&T, Google, Facebook en noem ze maar op, is herhaaldelijk betrapt op het bespioneren van alles en iedereen. Het moet toch duidelijk zijn voor iedereen die niet door patriottische ijver is besmet: het is OK om heimelijk de hele wereld te bespioneren als je de Verenigde Staten bent (of Rusland als je Nederland bent), maar de zwakste bewering dat China hetzelfde doet moet resulteren in een massaal protectionistisch verbod.

Ten eerste lijkt hard, openbaar bewijs nog steeds een bijzaak. Een onderzoek van achttien maanden door het Witte Huis in 2012 (de laatste keer dat we dit onderwerp nogal gehyped werd) toonde aan dat er geen bewijs was dat Huawei zijn uitrusting actief gebruikte om Amerikanen te bespioneren. Andere gegevens geven aan dat een groot deel van het gecreërde probleem wordt aangedreven door tech-reuzen zoals Cisco, die gewoon niet willen (en kunnen) concurreren met goedkopere Chinese uitrusting. Dat wil niet zeggen dat er hier geen legitieme beveiligingszorgen zijn, alleen dat protectionisme een grote rol speelt. Hoe groot die rol is is moeilijk te bepalen zonder openbaar bewijs van Huawei-spionage.

Ook zijn er vragen of dit soort oorlogszuchtige taal zijn gestelde doelstelling wel bereikt zonder extra problemen te veroorzaken. Veel kleinere, meer op het platteland gerichte Amerikaanse bedrijven hebben verklaard dat ze financieel zullen worden geschaad door hun toegang tot goedkopere Huawei-apparatuur te elimineren. Het Universal Service Fund (USF) van $ 8,5 miljard is al door de Trump-regering onder vuur genomen, en een verdere beperking van de uitrusting van bedrijven met krappe budgetten zou de inspanningen om de jammerlijke middelmatige breedbandinfrastructuur van Amerika te verbeteren, inclusief de zogenaamde “race naar 5G”, kunnen beperken.

Verder lijkt de koppeling aan cybersecurity inconsistent. Het Westen (aangevoerd door de VS) legt veel nieuwe gecompliceerde regels op aan China en negeren fundamentele verbeteringen. En terwijl Chinese apparatuur in telecomnetwerken resulteert in een verontwaardigde ophef, lijkt niemand zich druk te maken over de miljoenen goedkope Chinese IOT-apparatuur die we op onze thuis- en bedrijfsnetwerken aanbrengen. Die technologie, vol met zwakke beveiliging en privacy, creëert een geweldige kans voor vreemde landen zoals China om buitenlandse inwoners en industrie te bespioneren, via van alles, van hun “slimme” tv tot koffie-automaat met internetverbinding, maar de overheid doet daar niets aan.

Als cybersecurity, en niet protectionisme, de echte motivator voor de overheid is, waarom is de focus dan zo nauw afgestemd op alleen telecomapparatuur?

Daarom vragen we ons af hoeveel bedrijven van de zwarte lijst – zoals Huawei – de oorzaak zijn van èchte zorgen over cybersecurity, en hoeveel worden er als instrument gebruikt in de contraproductieve handelsoorlog van Trump? Hoeveel angst voor cybersecurity uitgebuit ten voordele van westerse ondernemingen, zoals bijvoorbeeld Cisco dat vaak bij de Amerikaanse overheid lobbyt tegen Huawei (en o ironie: bij nadere beschouwing blijkt veel Cisco-apparatuur “Made in China”-stickers te hebben. OK, misschien staat er soms “Designed in the USA” of zoiets op, maar de daadwerkelijke productie is ergens in China gebeurd).
Dat de focus zo nauw is afgestemd op alleen telecomapparatuur (en niet cybersecurity in het algemeen) is een reden waarom landen als Duitsland niet zijn ingegaan op de Amerikaanse verzoeken en hebben zij gereageerd door te zeggen dat ze zich gewoon zullen houden aan bestaande beveiligingsnormen en -praktijken. Als het een aantoonbaar onveilige router of ander apparaat is, wordt het niet in het netwerk geplaatst.

In het verleden hebben we meerdere malen opgemerkt dat de inspanningen van de VS om Huawei op de zwarte lijst van wereldwijde telecommarkten te plaatsen niet echt worden gedaan met deugedelijk ondersteunend bewijsmateriaal. De Trump-administratie en FCC hebben allerlei acties ondernomen om het bedrijf in een kwaad daglicht te stellen, van Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen onder druk zetten om plannen te laten vallen om Huawei-telefoons te verkopen tot het besluit van de FCC om bedrijven te verbieden Huawei-apparatuur te gebruiken als ze federale subsidies willen (blijven) ontvangen.
Daarbij willen we opmerken dat als in een “vrije markt” bij overheidssubsidies de grootste zorg van een bedrijf het geld is dat de overheid hen geeft in plaats van dat zij zelf inkomsten genereren uit het bedrijfsleven, deze bedrijven misschien technisch gezien in wezen onder de controle van de overheid staan. Er is een naam voor dat economische model, maar we komen er niet zo gauw op.

De onderliggende rechtvaardiging voor deze bewegingen is gericht op het idee dat Huawei werkt als een uitbreiding van de surveillance van de Chinese overheid, iets dat nog steeds niet is bewezen ondanks de decennia aan claims in dit verband, en een onderzoek van anderhalf jaar door het Witte Huis.
Dat wil niet zeggen dat de Chinese regering een onschuldig klein madeliefje is. Het is ook niet bedoeld om te suggereren dat het onmogelijk is dat Huawei Amerikanen bespioneert. Maar het ontbreken van enig feitelijk openbaar bewijs van spionage blijft toch verontrustend, gezien het feit dat als het bewijs er wèl was, er enorme consternatie zou zijn van de kant van politici en de industrie.

We hebben ook herhaaldelijk opgemerkt dat ons inziens de “race naar de vijfde generatie draadloos (5G)” nogal dom is. Hoewel 5G belangrijk is op de manier dat snellere, betere netwerken altijd belangrijk zijn, zijn de vermeende voordelen van de technologie pijnlijk overhyped. En ze zijn pijnlijk overhyped, grotendeels om twee redenen: ten eerste, mobiele providers willen de haperende verkoopcijfers van mobiele telefoons wel weer eens opkrikken, terwijl netwerkhardwareleveranciers zoals Cisco de acceptatie van nieuwe, dus duurdere, telecomhardware stimuleren.
De “race naar 5G” is geen race. 5G is wèl een soort magisch “wondermiddel” geworden van technische beleidsgesprekken, dat allerlei soms dubieus beleid rechtvaardigt. Maar de onderliggende wens om simpelweg meer apparatuur te verkopen, heeft ook de protectionistische aanvallen van de Trump-administratie op bedrijven zoals Huawei geïnfecteerd, die gebaseerd zijn op ongeveer 40% werkelijke bezorgdheid over cybersecurity en 60% lobbyinspanningen van (Amerikaanse) hardwareleveranciers die niet willen en kunnen concurreren met goedkopere Chinese hardware. Maar dat hadden we al gezegd.

Misschien dat Zondag met Lubach een gebrek had aan andere onderwerpen, maar de door hem verstrekte informatie over de 5G-straling en de rol van Huawei vinden wij wel erg eenzijdig en summier. Wellicht dat de AIVD hem iets in het oor gefluisterd heeft?  Of Frans Timmermans, wiens Europese Commissie het 5G Public-Private Partnership (5GPPP) heeft opgericht?

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.