DELEN
Willie Dille

De meeste mensen die geloven dat het verhaal over een groepsverkrachting van PVV-raadslid Willie Dille, die gisteren zelfmoord pleegde, wél op waarheid gebaseerd is, zijn in de PVV-hoek te vinden schrijft dagelijksestandaard.nl. Maar nu krijgt ze steun uit onverwachte kring: de linkse activiste Natasha Gerson heeft een uitgebreid verhaal geschreven over waarom zij denkt dat Willie Dille niet loog in haar dramatische afscheidsvideo.

dilleVeel mensen hadden hun mening al direct klaar toen ze zagen dat het Haagse PVV-raadslid Willie Dille een video over een groepsverkrachting door Marokkanen op Facebook had gezet. PVV-gekkie, leugenaar, geestelijk gestoorde en hoaxer. Dat soort termen.

Het is natuurlijk makkelijk om een onsympathiek ogende vrouw direct te veroordelen als mafketel en haar verhaal – verkracht en mishandeld door een groep Marokkanen, in opdracht van Arnoud van Doorn – af te doen als lariekoek.

Maar daarmee ga je echt te snel, zo oordeelt de linkse schrijfster Natasha Gerson. Zij schreef een uitgebreid relaas, waarin ze vertelt dat het verhaal over de verkrachting helemaal niet zo onredelijk is als sommigen dat wellicht vinden. Het kreeg de gepaste titel “Ho, ho, ho, niet zo snel” mee. Vooral het gebrek aan medegedeelde details doet vermoeden dat het hier echt om een traumatische herinnering gaat, en niet om een hoax

Aldus Gerson:

“Ze vertelt geen enkele detail. Ze verhaalt niet over waar ze mee naar toe genomen zou zijn, hoeveel daders, over verwondingen, scheuren, pijn, bloeden, naar huis strompelen: Ze vertelt wat er tegen haar gezégd zou zijn, de réden van het gebeuren en vervolgens de réden van deze video. Daarin verhaalt ze van herhaalde intimidaties, gevat in bij haar overtuigingen horende retoriek, het belang van haar strijd tegen islam die het voor mensen met een weerzin daartegen niet makkelijker maakt om haar te geloven, laten we het daar op houden.

 

Terwijl nagenoeg alle elementen van een gefabuleerd verhaal bij het hare ontbreken, is de absentie van wat de Britten noemen ‘lurid details’ juist reden haar stellig niet te geloven. De andere kant van de medaille van het geloven van de haathoaxer: Een coherent, gedetailleerd verhaal is geloofwaardiger dan een brokkelig aankaarten met een ander doel of noodzaak. Maar niet noodzakelijkerwijs meer waar. Integendeel.”

En:

“IS haar verhaal zo ongeloofwaardig? Het werd in de video in elk geval voor mij níet ongeloofwaardig gebracht. Als ze acteert-en , van je medepartijleden moet je het maar hebben en het klopt dat zij zo’n ‘gewiekste’ vrouw is- dan is ze wel érg geraffineerd in het neerzetten van iemand met drooggekookte PTSS. Tot in de kleinste, tekenende, nauwelijks te reproduceren details. Het kan natuurlijk, wordt er dan geopperd, dat ze zelf gelóóft dat het waar is. De bekende pseudologica fantastica. De naam Tara Singh Varma wordt alweer genoemd. Maar de grens tussen geloven dat je kanker hebt en doen alsof je kanker hebt omdat je alles dat je belooft hebt niet meer waar kunt maken, doodop bent en en jezelf hebt wijsgemaakt, zeker weet dat je kanker hebt, het is alleen niet geconstateerd, maar je vóelt het gewoon, is iets heel anders dan het construeren van een gewelddadige gebeurtenis en het simuleren van het trauma ervan lange tijd later. “

Zeker na de zelfmoord van Willie Dille is het verhaal van Natasha Gerson zéér de moeite van het nalezen waard.

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.