DELEN
politiek

De meeste politici zijn doorgaans onzichtbare bankzitters. Kiezers kennen naar alle waarschijnlijkheid de lijsttrekkers, maar wat verder op die lijst staat: geen flauw benul. Figuranten, belast met dossiers als de kampeerwet of de nieuwe pet van de politie. Stemvee dat gedwee doet wat de partijdiscipline voorschrijft.

Ze zijn ongetwijfeld met grote ambities de politiek in gegaan. Maar nu behoren ze tot het anonieme leger van de grijze muizen. Onderling inwisselbaar, ongeacht de partijkleur. Soms zit er een dwarsligger, een Pieter Omtzigt (CDA), tussen die voor de regering moeilijke vragen stelt en dat is dan meteen een lastpak. En dat wordt hem dan bij de opstelling van de kandidatenlijst betaald gezet.

Nu zitten de grijze muizen niet alleen op de achterbankjes. Ze zijn doorgedrongen tot vak K. Dat is altijd zo geweest. Een vakminister was vaak een kleurloze technocraat. Alleen,  dat valt tegenwoordig met al die media-aandacht veel sterker op. Profilering is ook voor hen nu een vereiste, al was het maar voor de verdere carrière. Met alleen een bekwame muis zijn kom je meestal niet hogerop.

Wie van de huidige ministersploeg maakt een sterke, laat staan onuitwisbare indruk? Kunnen we spontaan, zonder al teveel aarzelen, alle ministers opnoemen? Ja, Mark Rutte is premier, inmiddels meubelstuk, en misschien nog een paar, Wopke Hoekstra?, Kajsa Ollongren?, Eric Wiebes?, maar verder? Who the fuck is Ingrid van Engelshoven? Of Ank Bijleveld?

Ter verdediging van de regerende grijze muizen kan je aanvoeren dat ze meestal hun werk naar behoren doen. Meestal een zes plus, met soms een uitschieter naar boven of naar beneden, maar er gebeuren tenminste zelden grote ongelukken. De schandalen zijn hier van het niveau zoekgeraakte bonnetjes. Er gaat weinig van ze uit, uitstraling nul, charisma van een lekke achterband. Het is zelfs moeilijk een goeie karikatuur van ze te maken.

Tegenover de grijze muis staat de brulaap. De brulaap heeft alles wat de grijze muis mist. Uitstraling en charisma, zelfs wanneer dat van de louche soort is. Ze zorgen voor spektakel, politiek wordt theater. Je kunt ze verafschuwen maar saai is het nooit. Donald Trump, Boris Johnson, Matteo Salvini, Viktor Orban en wie er nog meer op de apenrots rondscharrelt. Wat je niet van ze mag verwachten is dat ze een land fatsoenlijk besturen. Het wordt meestal een puinzooi. Zie Trump, zie Salvini, zie Orban, zie Boris Johnson.

In de polder is het rotsje per definitie kleiner maar de brulaap pompt ook hier de borstkas op. De mannen van DENK, bijvoorbeeld, maar het zijn toch vooral de rechtse populisten. We hebben Pim Fortuyn gehad, nog steeds Geert Wilders en nu heel erg Thierry Baudet.

Hoe verschillend ze in karakter ook mogen zijn, ze behoren wel tot dezelfde stam. Fortuyn was flamboyant, Wilders is vooral verongelijkt en Baudet eigenlijk een mini-Fortuyn. Ze doen niettemin in wezen hetzelfde. Ze surfen op het onbehagen van ‘het volk’ en de afkeer van ‘de elites’. En het succes van de een is het verlies van de ander, zoals Wilders zal kunnen beamen.

Nu hebben we dus Baudet. Hij is vooral lachwekkend, met zijn uil van Minerva, borealisme, homeopatische verdunning en al die andere pretentieuze onzin. Geen fascist, ben je gek, maar een ijdele poseur. Permanent op zoek naar erkenning en egokieteling. Het beste zou zijn om hem te negeren maar dat zit er in deze tijd van chronische instant-opwinding niet in. De grootste partij in de Eerste Kamer en in de peilingen, dat is een politiek feit. Kunnen we niet omheen.

En één ding kan hem absoluut niet ontzegd worden: hij zorgt voor leven in de brouwerij. Politiek is ook amusement en op dat niveau is hij ontegenzeggelijk een ster. En dan hoeft ie nog niet eens piano te spelen. Met flair flauwekul verkopen is voldoende.

En net als alle andere brulapen dankt hij zijn succes in de eerste plaats aan het falen van de grijze muizen. De grijze muizen zijn te grijs geworden. Hun belangrijkste wapen, competentie, zou te veel zijn afgebot. Dat valt in werkelijkheid alleszins mee maar in de beeldvorming hebben ze de slag dik verloren. Graaiers, zakkenvullers en onbenullen, dat is wat ‘het volk’ van ze vindt. Probeer daar maar eens tegen op te boksen met een minimale verbetering van het koopkrachtplaatje. Dat is een kansloze affaire. De grijze muis legt het altijd af tegen de brulaap.

En toch, liever dat leger grijze muizen dan die horde brulapen. Met al hun tekortkomingen, de fantasieloosheid, het ontbreken van visie, de futloosheid, zijn ze duizend keer te prefereren boven de brulapen, hoe charismatisch en visionair ze ook mogen zijn.

Eén criterium voor de beoordeling van politici heeft misschien de schijn van cynisme tegen maar is daarom niet minder realistisch: wie richt de minste schade aan. Over het antwoord hoeven we niet lang na te denken. Zie Trump, zie Salvini, zie Orban, zie Johnson. En daarom twee piepkleine hoeraatjes voor de grijze muizen.

Via:https://frontbencher.nl

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.