DELEN
Mark Rutte

Omdat er in een aantal landen beslissende verkiezingen zijn geweest, of nog op de agenda staan, is het interessant om eens naar een paar zaken te kijken die er uit springen.

Ten eerste; in bijna alle Europese landen zien we hoe de sociaal democratie totaal aan lager wal lijkt te raken. Het heeft er veel van weg dat de rekening nu wordt gepresenteerd voor jaren van verraad en gebroken beloften. Eens waren de sociaal democratische partijen volkspartijen, maar die tijd lijkt nu voorgoed voorbij. Gelijktijdig zien we dat de groene partijen stevig vooruitgang boeken. In de meeste gevallen zit regeringsdeelname er nog niet in, maar ook dat moment lijkt te naderen. Laten we maar een kijken wat er achter deze ontwikkelingen schuil gaat.

De sociaal democratie lijkt in heel Europa op de ondergang af te stevenen. Wat in de zuidelijk landen, zoals Griekenland, begon is nu ook een feit in het noorden en westen van Europa. In Nederland is van de Partij van de Arbeid nog maar weinig over, en ook in Duitsland krijgt de SPD klap na klap. De kiezers lopen weg, de leden zijn ontevreden, en de leiding kan het maar moeilijk met elkaar vinden. Het lijkt er dus echt op dat men bezig is een dure rekening te betalen. Verwonderlijk is dit niet, omdat de sociaal democratie al tientallen jaren niets anders heeft gedaan dan het systeem in de kaart spelen. Dit natuurlijk ten koste van de eigen achterban. Samen met de vakbonden, zijn de sociaal democraten jarenlang opgetreden als politieagent tegen de arbeidersklasse, en het mag een wonder heten dat men zo lang zijn gang heeft kunnen gaan.

Is de arbeidersklasse eindelijk wakker geworden? Of zien we een heel ander spel aan ons voorbij trekken? Als we de feiten beschouwen is eigenlijk het laatste het geval. De arbeidersklasse lijkt nu niet veel alerter dan in de laatste jaren het geval is geweest. Wat we wel zien is een verandering in het systeem. Heel lang heeft de elite de sociaal democratie gebruikt, ten eerste om de arbeiders rustig te houden, en op de tweede plaats om toch altijd maar weer de schijn op te houden dat er binnen hun begrip van democratie ook plaats is voor een echte oppositie. De sociaal democraten, die maar wat graag principes inruilden voor privileges, vormden het perfecte vijgenblad. Aan die tijd lijkt nu een einde te komen. Het systeem is op zoek naar iets anders, dus gaan de sociaal democraten zonder veel ceremonie de vuilnisbak in.

Het eerste voorbeeld zagen we in Griekenland. De oude sociaal democratische partij verloor door het vele verraad aan steun, dus moest er snel een vervanger komen. Dat werd Syriza, de zogenaamde radicaal linkse tegenhanger van de sociaal democratie. Even leek het er op dat Griekenland de ketens aan het afgooien was. Maar dit was schijn, want Syriza bleek helemaal niet radicaal en voert nu braaf alle orders van de Europese Unie en de eigen elite uit. Een nieuw vijgenblad dus. Weer zijn de Grieken verraden, en ze zijn niet de enige.

In Nederland steeg de ster van GroenLinks net zo snel, als de ster van de PvdA daalde. Bijna nam men zelfs plaats in het huidige kabinet Rutte, maar dat bleek nog een bruggetje te ver. Intussen heeft men Amsterdam in handen, en de elite vindt het allemaal prima. Er is geen onvertogen woord te horen. Terwijl de SP als te star en onbetrouwbaar wordt gezien, klom GroenLinks op via de zogenaamde “constructieve oppositie”. Daar plukt men nu de vruchten van. Een zelfde beeld zien we in Duitsland. Die Grunen werden vorig jaar door Merkel als een gewenste coalitiepartner aangemerkt. Helaas voor Merkel was er te weinig steun van de kiezers voor dit concept, en een poging om de FDP er bij te betreken mislukte jammerlijk. Terwijl Die Grunen geen probleem hadden met het verraden van de eigen achterban, ging dit de FDP toch te ver. Dus trok men de stekker eruit, en moest Merkel terugkruipen naar de verslagen SPD.

Deze koers heeft Die Grunen niet beschadigd. Integendeel, in de recente verkiezingen in Beieren haalde men bijna 18% van de stemmen, en ook in de peilingen staat de partij er goed voor. Eigenlijk is dit een vreemd fenomeen want Die Grunen werden ooit als staatsgevaarlijk en verwerpelijk gezien. Hun steun voor ontwapening, de vele milieueisen die het kapitaal in het hart zouden treffen, en de roep om legalisering van seks met kinderen, maakten dat de partij in de gaten werd gehouden, en zoveel mogelijk gemeden. Ook het feit dat leidende leden ooit in gewelddadige links groepen actief waren geweest maakt het niet beter. Maar die tijd is voorbij. Net als GroenLinks zijn Die Grunen een constructieve oppositie geworden. Het heeft er alle schijn van, dat de elite in heel Europa de groenen partijen als het nieuwe vijgenblad op het oog heeft. In Beieren zag je bijvoorbeeld dat de partij niets in de weg werd gelegd, ondanks het feit dat het hier om een uiterst conservatieve deelstaat gaat, en Die Grunen nog steeds banden hebben met gewelddadige groepen zoals de antifa en de autonomen. Normaal gesproken zou dat de stok zijn geweest om de partij mee te slaan. Maar dit gebeurde niet, en alle kritiek ging naar AfD. Die Grunen liet men ongemoeid.

Dit signaal bereikte ook de kiezers, die massaal overliepen en de SPD in de steek lieten. Hier moeten we even bij stil staan. Het systeem heeft aangegeven geen moeite met Die Grunen te hebben, net als we in Nederland zien met GroenLinks. Is dit alleen maar het installeren van een nieuw vijgenblad, of zit het dieper. Dat laatste lijk het geval. De agenda van de huidige groenen partijen komt steeds meer overeen met die van de elite. De steun voor open grenzen, het verwelkomen van nepvluchtelingen en migranten, en het aaien van de islam, zijn een paar van die punten. Maar ook het opdrijven van bestaande belastingen en het uitwerken van fantasiebelastingen, om op deze wijze het milieu te ontlasten, meestal ten koste van de laagstbetaalden. En dan is er natuurlijk ook de nodige flexibiliteit voor handen. Die Grunen laten rustig een heel bos omhakken als het hen uitkomt. De zogenaamde groene principes gaan dan gewoon het raam uit. Dan komt er ook nog bij dat dit soort partijen een enorme afkeer heeft van tradities en identiteit. En ook dat komt de elite natuurlijk prima uit. Denk hierbij aan de bevolkingsuitwisseling, en het migratie pact.

We kunnen dus gerust vaststellen dat de rebellen van weleer tot het establishment zijn gaan behoren. Ze liegen en bedriegen nu op dezelfde manier als de sociaal democratie het jarenlang heeft gedaan. Overigens zouden de SP en Die Linke in Duitsland het niet veel anders doen, als ze de kans kregen. Maar het systeem heeft aan een vijgenblad meer dan genoeg. En de kiezers? Die krijgen het niet makkelijker. Of je nu voor de ene vorm van verraad of de andere kiest, het zal allemaal niets uit maken. Als we onze maatschappij leefbaar willen houden, en willen vasthouden aan onze identiteit en tradities, als we niet mee willen gaan in de islamisering, en het verzwakken van de Europese volkeren, zullen we dit gevecht op straat moeten uitvechten. Parlementen zijn spreekbuizen, geen machtsmiddelen. Dat moeten we nooit vergeten. Alleen een sterke volksbeweging kan de koers van de elite stoppen en voorgoed blokkeren. Dan helpen ook vijgenbladen niet meer.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.