soros

Frontex’, de Europese autoriteit belast met de grensbewaking die eindelijk in beweging lijkt te komen, claimt dat ‘Jugend Rettet’ zich schuldig maakt aan mensensmokkel. Ze redden geen hulpeloze drenkelingen, maar maken afspraken met ‘leveranciers’ in Libië. Op filmbeelden is te zien hoe boten vol emigranten hun lading afleveren bij het in ons land geregistreerde schip, en zwaaiend naar de bemanning terugkeren naar de Libische kust om de volgende lading te halen.

Soros heeft meerdere ijzers in het vuur, volgens DEZE analyse, waardoor de smokkeloperatie zelf niet direct gevaar zal lopen door deze speldenprik. De enige effectieve methode om deze smokkel tegen te gaan zou het opleggen van een mega-boete aan de geldschieter zijn. Om de kosten te dekken van de opvang waar de Europese belastingbetaler voor wordt aangeslagen. Maar weinig kans dat het daar van komt. Daarvoor heeft Soros vooralsnog teveel invloed, en zorgt hij er wel voor dat hij ver genoeg afstaat van de uitvoering om juridisch aansprakelijk te kunnen worden gesteld.

Op dit moment ontkent ‘Jugend Rettet’ nog dat het zich inlaat met ‘mensensmokkel’. En de Italiaanse, en Europese autoriteiten staan zonder enige twijfel nog pittige gevechten met dure advocaten te wachten, betaald door de grote geldschieters achter de vluchtelingenstromen richting Europa. Tenzij Soros c.s. besluiten ‘Jugend Rettet‘ simpelweg te laten afsterven, en ‘gewoon‘ te vervangen door nieuwe loten aan die boom. Geen gebrek aan vrijwilligers die wel willen ‘brommen‘ voor dat ideaal, vooralsnog. En afgedankte vissersschepen en soortgelijk materiaal is er in overvloed.

Wat lastig te achterhalen is, is de motivatie van het ‘Grote Geld’ om daarin te investeren. Humanitaire overwegingen worden steevast ten tonele gevoerd. En hoewel er fors verdiend wordt in het ‘circuit’, waar degenen die vanuit Libië de ‘aanvoer’ organiseren dat niet uit liefdadigheid doen, zijn er, bij mijn weten, vooralsnog geen aanwijzingen dat die ‘Grote Jongens’ een deel van de winst opstrijken.

In dit verband kwam ik trouwens een curieus stukje ‘Fake News’ tegen. Het sluit mooi aan bij wat ik gisteren schreef over politici en liegen. Een website die zich presenteert als ‘rechts’, produceert aan de lopende band ‘Nep Nieuws’. Op de ‘HomePage’ staat de volgende ‘Disclaimer’:

‘DISCLAIMER: America’s Last Line of Defense is a satirical publication that may sometimes appear to be telling the truth. We assure you that’s not the case. We present fiction as fact and our sources don’t actually exist. Names that represent actual people and places are purely coincidental and all images should be considered altered and do not in any way depict reality.

In other words, if you believe this crap you’re a real dumbass.

Met andere woorden: Niet ‘rechts’, maar ‘links’. En één artikel over een boot van de ‘Clinton Foundation’, vol drugs en illegale emigranten, vond zijn weg naar de ‘Alternatieve Media’, die er vervolgens keihard op werden afgerekend door de Hillary-getrouwe ‘Fact Checkers’. Het ‘aardige’ van deze techniek is dat als er ergens in de toekomst iemand in een debat ophoest dat organisaties als de ‘Clinton Foundation’ onfrisse dingen doen, anderen kunnen zeggen dat dat al lang ‘debunked’ is als een ‘rechtse‘ leugen. Als techniek om oppositie de mond te snoeren beschreven door de ‘Man Achter Thatcher’, Alistair McAlpine, in zijn boek ‘The New Machiavelli’, als ik mij goed herinner. En in ‘Blinded by the Right’, van David Brock, één van de drijvende krachten achter de campagne van Hillary.

Verspreid je te goeder trouw het ’Nep Nieuws’ dan sta je te kijk als een ‘rechtse‘ leugenaar, of erger. Terwijl je dus eigenlijk slechts een ‘Dumbass’ bent. Iemand die zich liet foppen door Ralph Inbar voor een uitzending van ‘Bananasplit’, zeg maar. Maar ondertussen heb je in dit geval wel meegewerkt aan het stigmatiseren van critici van de ‘Heilige Hillary’ (of enig ander Icoon ter linker zijde van het Amerikaanse politieke spectrum). En dat maakt dat soort websites heel wat minder onschuldig dan ‘Bananasplit’.

Satire als een spiegel, duidelijk herkenbaar als satire, is een verrijking van het publieke debat. Satire die vergt dat je ‘research’ moet doen om te achterhalen wat waar is, en wat niet, schopt het publieke debat in de war. Ongeacht of dat de vooropgezette bedoeling is, of een overschatting van het publiek dat langs deze weg wordt gevoed met ‘Nep Nieuws’, is dat kwalijk. En waar iemand degene die dergelijk ‘Nep Nieuws’ de wereld in stuurt juist aanmerkt als een ‘Dumbass’, vind ik dat niet onbegrijpelijk. Want zoals roemruchte programma’s zoals ‘Bananasplit’ overduidelijk aantonen, is het geen voorwaarde dat je ‘Dom’ bent om in die ‘grappen’ te trappen.

Het verschil met ‘Bananasplit’ is dat degene die er in trapte daar uiteindelijk werd verteld dat hij of zij het slachtoffer was geworden van een ‘studentengrap’. En door er opnamen van te maken en die uit te zenden zat er, voor de liefhebber, een ‘leermoment’ in. Daarbij kwam het ook voor dat er discussie over de feitelijke grap kon ontstaan, waar een grote groep mensen die ‘te ver’ vond gaan. Wie een groot publiek ‘Nep Nieuws’ voorschotelt, met ergens op een andere pagina een ‘Disclaimer’ waar je kunt lezen dat het allemaal één grote grap is, neemt het risico de greep te verliezen op het effect. Als dat al niet de vooropgezette bedoeling is.

In de actualiteit fietst ’Nep Nieuws’ dwars door het serieuze debat, en creëert het chaos. De creatie van chaos lijkt ook het doel van uiteenlopende organisaties die ons opzadelen met ‘Regime Change’ operaties in allerlei landen, en die een weelde aan ’NGO’s’ uit de grond stampen om vluchtelingen en gelukzoekers richting Europa te sluizen. Voor een groot deel zijn degenen die daar uit pure menslievendheid de schouders onder zetten ‘genept’ door de ’Nep Nieuws’ berichten in de ‘Mainstream Media’. Waarbij sommige journalisten en redacties zelf niets-vermoedend in de berichten stonken die hen door ‘gerenommeerde’ nieuwsagentschappen, en collega’s met heuse correspondenten werden voorgezet.

Degenen die het volste vertrouwen hebben in de nobele bedoelingen van de geldschieters, en politici die deze chaos mogelijk maken, mogen hun vingers nog wel even natellen. De voortekenen voor het vervolg zijn niet gunstig. (Zie HIER, en HIER, en HIER). En nogmaals: Het doet er daarbij niet toe of Soros en de zijnen oprecht zijn, of dat ze dat vervolg voorzien, en ons nog wat meer touw voeren waarmee we onszelf op kunnen hangen. Om daar vervolgens zelf van te profiteren. Zoals Soros eerder speculeerde tegen het Britse Pond en de ‘Aziatische Tijgers’ in het zand liet bijten, met enorme gevolgen voor de burgers in die getroffen gebieden. En miljarden ‘winst‘ voor hem zelf.

Doug Casey is één van die mensen die, laverend tussen de extremen, nadenkt over oplossingen. Maar, net als ik, bezorgd is over ons vermogen om die te realiseren zonder dat we eerst, collectief, als een ‘Dumbass’ tegen de lamp te lopen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.