DELEN
Israël
Republican presidential candidate Donald Trump waves to the crowd after speaking during a rally opposing the Iran nuclear deal outside the Capitol in Washington, Wednesday, Sept. 9, 2015. (AP Photo/Susan Walsh)

Vandaag maakt Trump officieel bekend of de Verenigde Staten zich aan haar verplichtingen houdt, die voortvloeien uit het akkoord met Iran, of niet.

Nagenoeg iedereen is ervan overtuigd dat de Verenigde Staten ook met datakkoord de billen af zullen vegen, om daarmee nog eens glashelder te maken dat er met ‘Uncle Sam‘ geen afspraken te maken zijn. Zijn adjudant, de voormalige burgemeester van New York Rudy Guilliani, onderstreepte eerder deze week nog eens dat Trump ‘committed‘ is om van Iran net zo’n succesverhaal te maken als van Irak, Libië, Syrië en Oekraïne. De Verenigde Staten zijn uit op ‘Regime Change‘. (‘Inmenging?’ Anybody?)

De Secretares Generaal van de Verenigde Naties smeekt Trump om het niet te doen, omdat het tot oorlog zal leiden. Maar dat is exact was de Verenigde Staten en Israël hopen te bereiken. Het is hun ‘business-model‘. Het dreigement van Israël aan Syrië, dat ze Assad zullen vermoorden als hij de Iraniërs in zijn land niet terug stuurt naar huis, omdat zij IS en Al Qaida het leven zuur maken, waar ‘Tel Aviv‘ juist zo fors in heeft geïnvesteerd, moet u in datzelfde licht zien. En wat Guterres zegt, interesseert die twee, tot de tanden bewapende ‘banken‘ helemaal niets. En dat is geen schrijffout, want niemand kan nog ontkennen dat deze hele strijd in eerste, en laatste instantie louter en alleen om de macht van de ‘PetroDollar‘ gaat.

Saddam wilde er vanaf, en over naar de Euro, en kon vertrekken. Gadaffi wilde er vanaf, en stelde de ‘Gouden Dinar‘ voor, en werd aan het mes geregen. Iran gaf de Dollar recent een schop, ten bate van de Euro, en verzekert zichzelf daarmee van een plekje in die eregallerij van ‘anti-imperialisten‘, waarin Poetin en Xi de belangrijkste uitdagers zijn. Assad zit in de weg omdat hij zijn land niet over wil leveren aan de ‘banken‘ die pijpleidingen willen aanleggen over Syrisch grondgebied richting Europa om de prijs van Russisch gas en Russische olie te kunnen bepalen. En daarmee te kunnen dicteren wie er in Rusland president is.

En ja, ik weet het: U heeft zelf mogelijk héél andere motieven om blij te zijn met al die oorlogen. Wellicht erkent u zelfs dat de situatie in Irak en Libië nog ‘enige aandacht behoeft‘, maar ziet u, anders dan de bevolking ter plekke, ‘lichtpuntjes‘. Maar u bent een dromer. ‘Tel Aviv‘ en ‘Washington‘ hebben u nodig, maar als ze klaar zijn, hangt u ook aan het wc-papiertje.

Hoe ver het cynisme precies gaat, durf ik u niet te vertellen. Macron ging anderhalve week geleden finaal op zijn gezicht in ‘Washington‘, waar hij en Merkel slechts klaarspeelden dat we nog twee maanden respijt krijgen voordat de rekening voor al dat oorlogvoeren in Europa op de mat ploft. En misschien was het toeval, maar de wijze waarop Trump vervolgens ‘Bataclan‘ er nog eens lekker diep inwreef bij de Fransen, was een electorale doodsteek voor de ambitieuze, ‘dromerige‘ Macron. ‘Vriend van Trump‘? Trump hééft geen vrienden, naast Netanyahu. Of is het toch Poetin?

Dat laatste verwijst naar wat ik eerder deze week schreef, over de pers in ons deel van de wereld, die vanuit mijn kijk op de materie Poetin een dienst bewijst met hun opgefokte vijandigheid, als je er vanuit zou gaan dat Poetin en Xi niets liever willen dan dat het ‘westen‘ in haar eigen kuil dondert. Ik schreef daar al dat mijn eigen analyse er juist vanuit gaat dat ze dat nadrukkelijk niet willen. Al zijn ze er wel klaar voor als het ‘westen‘ ritueel zelfmoord wil plegen. Daarom zie ik hoe dan ook niet hoe Poetin en Trump terug te vinden zijn in hetzelfde kamp, tenzij het een macaber spel is om alsnog het ‘moeras‘ in ‘Washington‘ droog te leggen, waarvoor het nuttig en nodig is dat alle ‘moerasbewoners‘ zich veilig wanen, en hun kop boven het ‘maaiveld‘ uitsteken, zodat ze er straks met één forse haal allemaal tegelijk af kunnen, en de ‘Gouden Eeuw‘ aanbreekt. Maar ik zie het niet.

De enige vraag die rest, is wanneer het ‘Van Jetje‘ gaat, en Rusland en China zich gedwongen zien de Verenigde Staten en Israël hun tanden te laten zien. Een eerder bezoek van Netanyahu aan Poetin om dreigende escalatie in Syrië af te wenden, liep toen niet goed af voor Netanyahu. Nu doet hij een nieuwe poging om Poetin te intimideren, met Trump aan zijn zijde. Ik kan niet zien waarom Poetin nu wel in zal binden, en ruimte zal maken voor Netanyahu en Trump en hun ‘Salafistische horden‘.

Maar de situatie is wereldwijd zo onvoorstelbaar chaotisch en gevaarlijk, met die onberekenbare Trump in de Verenigde Staten, de aangeslagen May in het Verenigde Koninkrijk, de bloeddorstige Netanyahu in Israël, en ‘Salafistische horden‘ die niet meer weten wie hun baas is, of waar hij voor staat, terwijl Europese ‘R2P‘-hordes een vergelijkbare identiteitscrisis doormaken als hun Salafistische broeders, dat niemand kan voorspellen hoe dit af gaat lopen.

Mocht Trump toch besluiten om niet van dat verdrag weg te lopen, tegen alle verwachtingen in, dan hoeven de Verenigde Staten nog steeds niet over de brug te komen. Daar heeft een totaal verknipte rechter in dat land Iran namelijk tot een miljardenclaim veroordeeld, wegens medeplichtigheid aan ‘9/11‘……….

Hoe idioot wil je het hebben? Ja, ‘Orwell‘. ‘War becomes peace, freedom becomes slavery, ignorance becomes strength.’

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.