DELEN
poetin

Soms zijn het de kleine dingen die tot grote conclusies kunnen leiden.  Een gebaar, of een paar op het eerste gezicht onbeduidende woorden maken vaak een wereld van verschil. Dat was weer eens duidelijk te zien in de afgelopen week, tijdens het bezoek van Merkel in Sochi waar ze de gast was van President Vladimir Poetin. In de laatste jaren is Merkel niet vaak de gast van de Russische president geweest. Maar nu was het toch weer eens zo ver. Als we naar de persverklaringen kijken die na afloop werden afgegeven, zou je kunnen concluderen dat het een vrij onbeduidend bezoek is geweest. Geen grote beslissingen, en geen grote plannen.

Toch kon President Poetin glimlachen, want het feit alleen al dat de Duitse regeringsleidster langs kwam, was een overwinning op zichzelf. Dat had nog maar een paar jaar geleden veel problematischer gelegen. Het was immers Merkel, op Amerikaanse orders, die het conflict in de Oekraïne opstookte, en daarmee een oorlog veroorzaakte. Het was ook Merkel, en de rest van de Duitse elite, die Rusland het hardste aanviel toen de Krim besloot zich bij de Russische Federatie aan te sluiten, en Moskou de vrije republieken in de Donbass steunde. De roep om sancties uit Washington werd het ijverigste gehoor gegeven in Berlijn en Parijs. Merkel was er van overtuigd dat Poetin uiteindelijk zou inbinden.

Maar dat was een misrekening. Poetin is geen centimeter opzij gegaan, en intussen zijn de tijden veranderd en de wereld ook. We zijn een paar jaar verder, en uit vele cijfers blijkt dat vooral Duitsland grote verliezen lijdt als gevolg van de sancties tegen Rusland. Duitse bedrijven, waaronder bijvoorbeeld ook de Hamburgse haven, klagen steen en been over de misgelopen orders en de financiële verliezen. Ook Frankrijk, en andere Europese landen kampen met dit probleem. Toch durft geen van de zogenaamde regeringsleiders het aan om openlijk te zeggen dat de sancties maar moeten worden afgeschaft.

Men weet dat het doel van de maatregelen nooit gehaald zal worden. De Krim zal altijd onderdeel van Rusland blijven. In de afgelopen week is de nieuwe brug tussen het schiereiland en het Russische vasteland geopend, een miljoenen project dat de discussie over de status van de Krim voorgoed afsluit. Ook is het duidelijk dat Rusland de republieken in de Donbass zal blijven steunen. De sancties zullen dat nooit meer veranderen. Dat weet Merkel, en dat weten ook de andere Europese leiders. Maar omdat Amerika aan de sancties wil vasthouden zit men in een moeilijke positie. Dus blijft men tandenknarsend de verliezen accepteren. Maar er wordt intussen wel koortsachtig naar een soort uitweg gezocht.

Het bezoek van Merkel aan Rusland was daar onderdeel van. Merkel heeft Trump er niet van kunnen overtuigen om de atoomovereenkomst met Iran in ere te houden, dus probeert ze heel voorzichtig wat steun van Poetin te krijgen. Dat moet heel voorzichtig gebeuren, want de Amerikaanse meesters hebben in Duitsland natuurlijk het laatste woord. Daarom lijkt het op het eerste gezicht ook dat het bezoek niets heeft opgeleverd. Maar Poetin zal zeker herhaald hebben dat er pas wat in de Oekraïne kan veranderen als de Minsk Akkoorden zijn uitgevoerd, die steeds door Kiev worden geblokkeerd. Kleine aanzetten tot verandering op andere terreinen waren er wel. Merkel sprak zich uit voor een politieke oplossing in Syrië, en dat is precies het beleid waar Rusland steeds aan vast heeft gehouden. En Poetin maakte ook bekend dat Duitsland het Noord Stream II gasproject zal steunen. Ook een belangrijk punt voor Moskou.

De Russische President zei verder dat hij er begrip voor had dat Duitsland haar relatie met Washington niet verder onder druk kan zetten. Daarmee gaf hij aan dat achter de schermen veel meer is gebeurd en gezegd dan openlijk kan worden toegegeven. Poetin weet natuurlijk dat een gesprek met Merkel een indirect gesprek met Amerika is. Hij houdt hier rekening mee maar zal nooit de pogingen opgeven om wat meer ruimte tussen Europa en Amerika te creëren. Het zijn allemaal kleine zetten in een heel groot spel. Maar Moskou ziet iedere dag hoe de Europese leiders steeds meer gefrustreerd raken over de beslissingen van Trump. Deze frustratie kan op den duur precies de opening zijn waar Rusland naar zoekt.

Kan Duitsland op termijn steeds meer richting Rusland ontwikkelen? Het antwoord op deze vraag is dat zo’n draai uitgesloten is. Duitsland kan zonder Amerika geen onafhankelijke besluiten nemen. Maar de Duitse frustratie over de huidige gang van zaken wordt natuurlijk ook door andere Europese landen gezien, die wel wat meer bewegingsvrijheid hebben. Zo was deze week de Franse president te gast in Rusland. Al deze zaken zullen op de lange duur problemen voor Washington gaan opleveren. Poetin heeft geen haast en kan het spel rustig uitspelen.

Er is intussen al veel gewonnen, want nog maar een paar jaar geleden wilden de Europese leiders nauwelijks met Poetin, die als dictator werd neergezet, spreken of onderhandelen. Men volgde blindelings de Amerikaanse poging om Rusland te isoleren. Nu staan dezelfde figuren in de rij om naar Rusland te mogen afreizen. Een wereld van verschil dus. Dit alles staat de Amerikaanse plannen voor een grote oorlog tegen Rusland niet in de weg, omdat Europa uiteindelijk altijd de bevelen uit Washington zal opvolgen. Maar we zien wel wat barsten in de dikke glasplaat die Amerika tussen Europa en Rusland heeft opgetrokken. Het zijn precies die barsten waar het Poetin om te doen is.

In tegenstelling tot Amerika wil Rusland geen oorlog. Poetin streeft naar een wereld waar landen hun eigen beslissingen kunnen nemen zonder druk van buitenaf. Deze druk komt meestal van de Amerikanen, en daar wil de Russische President een einde aan maken. Hij probeert nu heel langzaam en voorzichtig steun voor zijn plannen te verwerven. Het is een spel dat Poetin als geen ander beheerst. Het zal interessant zijn om in de komende tijd de verschillende zetten te blijven volgen. Als de Amerikaanse leiding nog meer aan stabiliteit verliest, en dat is zeker niet uit te sluiten, stijgen Poetin’s kansen van slagen. Wordt vervolgd dus.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.