DELEN
Europese Commissie

Nieuwe informatie toont de huiveringwekkende reikwijdte van de voorgestelde EU-regels voor diensten (de “Bolkestein-richtlijn”) die de Europese Commissie een vetorecht moet geven over beslissingen van nationale parlementen en gemeenteraden over een breed scala aan diensten, van kinderopvang tot energie, waterbeheer, en zelfs prostitutie.

Fuck de burgers, de kleine bedrijven en hun belangenorganisaties. Op naar de vervolmaking van het Vierde Rijk!

Op 23 december vorig jaar schreven wij in het artikel “Europese Unie zet nieuwe stap om democratie af te schaffen” o.a. het volgende:

Op democratische wijze aangenomen wetten moeten in de toekomst kunnen worden ingetrokken door een eenvoudig besluit van de Europese Commissie. Brussel wil zich dit recht toeëigenen door middel van de zogeheten notificatierichtlijn. Onder het voorwendsel van Europese integratie moet de democratie verder worden vernietigd

We meldden toen dat het voorstel voor deze richtlijn zich toen in het wetgevingsproces tussen de Raad van de EU en het Europees nepparlement bevond, en het deel uit maakte van een pakket maatregelen waarmee de Europese Commissie de lidstaten wil “aansporen” (lees: “dwingen”) om de regelgeving op de dienstenmarkten te verlagen. Dit is bijvoorbeeld van toepassing op vakmanschap – een belangrijke regeling voor het waarborgen van de kwaliteit van ambachtelijke beroepen. 

Nieuwe in de openbaarheid gekomen documenten maken onze bezorgdheid over de controversiële hervorming van de servicemeldingsprocedure (Bolkestein-richtlijn), die de bevoegdheden van de EU-Commissie over nationale en gemeentelijke dienstenverordeningen radicaal zou kunnen uitbreiden, alleen maar groter: 55 bestanden die middels een soort wob-verzoeken zijn verkregen, tonen de zware invloed van grote zakelijke lobby’s over het voorstel.

De volgende onderhandelingsronde over het voorstel is aanstaande – een deal zou de democratische besluitvorming in de lidstaten op allerlei terreinen, van huisvesting, water tot lokale planning en prositutie aan toe, fors inperken.

De weerstand neemt toe ten opzichte van de door de Europese Commissie voorgestelde “Services Notification Procedure”, de meldingsprocedure voor diensten. Deze richtlijn dreigt de lokale democratische beslissingen te ondermijnen en het beleid van openbaar belang in te perken in een breed scala van sectoren, zoals stadsplanning, onderwijs, betaalbare huisvesting, watervoorziening, energievoorziening, afvalbeheer en vele andere.
De voorgestelde richtlijn maakt deel uit van een breder dienstenpakket (een follow-up van de dienstenrichtlijn van 2006, ook bekend als de Bolkestein-richtlijn, die massale protesten in verschillende EU-landen veroorzaakte vanwege bezorgdheid over de sociale gevolgen ervan en pas werd goedgekeurd na te zijn afgezwakt).

Velen, van gemeenteraden tot vakbonden, hebben alarm geslagen over de overweldigende nieuwe bevoegdheden die de ontwerprichtlijn de Europese Commissie zal geven. Het zal in staat zijn om nieuwe wetten en regels die zijn ontwikkeld door nationale parlementen, regionale assemblees en lokale overheden in heel Europa, te vernietigen of significante vertragingen op te leggen om voorstellen te wijzigen.

Die autoriteiten moeten hun verordeningen drie maanden van tevoren bij de Commissie indienen om voorafgaande goedkeuring te krijgen; een vèrreikende aanscherping van de bestaande regels, die de Commissie alleen in staat stelt om bezwaar aan te tekenen nà de goedkeuring en als laatste redmiddel om de zaak aanhangig te kunnen maken bij het Europees Hof van Justitie.

En de reikwijdte is overweldigend: volgens recente informatie van de Commissie zijn 79 verschillende sectoren – inclusief kinderopvang, energie, watervoorziening en 76 meer – gedekt door kennisgevingen tussen 2010 en 2015. Nieuwe documenten bevestigen nu dat, bij het opstellen van het voorstel, de Europese Commissie weer eens de oren heeft laten hangen naar de lobby-groepen van de bedrijven overgenomen die er het meest baat zullen hebben, terwijl zij zich volledig doof houdt ten aanzien van de bezorgdheid die door andere belangengroepen is geuit.

Vanwege deze groeiende bezorgdheid schreef een coalitie van meer dan 160 maatschappelijke organisaties, vakbonden, burgemeesters en progressieve partijen die grote Europese steden besturen, een protestbrief aan het Roemeense EU-voorzitterschap (PDF), waarin de voorgestelde richtlijn werd verworpen omdat “de ruimte voor progressief beleid, ook op lokaal niveau” wordt ingeperkt en omdat he t”disproportioneel is en in strijd is met het subsidiariteitsbeginsel”.

In antwoord op verzoeken om vrijheid van informatieverstrekking heeft de Commissie noodgedwongen meer dan 55 documenten vrijgegeven, waaronder e-mails, brieven, standpuntbepalingen en notulen van vergaderingen tussen ambtenaren van de Commissie en lobbyisten, over de kennisgevingsprocedure.

Uit de documenten blijkt een zeer intieme werkrelatie tussen de afdeling van de Commissie die verantwoordelijk is voor de kennisgevingsprocedure en drie belangrijke lobbygroepen in de industrie: BusinessEurope, EuroCommerce en EuroChambres. De industrie had groot belang bij het vormgeven van het voorstel, waardoor het voor hen een “achterdeur”-kanaal wordt om commentaar te leveren op – en te lobbyen tegen – lokale wetgeving vóórdat deze wordt aangenomen.

Het voorstel van de Commissie voor de kennisgevingsprocedure is volledig in overeenstemming met de wensen van deze drie lobbygiganten van bedrijven, ondanks het feit dat tal van andere organisaties – waaronder verenigingen van architecten, ingenieurs en vrije beroepen, evenals vakbonden – het voorstel zwaar hebben bekritiseerd. De Europese Commissie heeft BusinessEurope in wezen behandeld als een strategische partner bij het bevorderen van de diepgaande neoliberale meldingsprocedure, bijvoorbeeld door alleen tijdens de onderhandelingen een gesloten-deur-sessie met hen te houden om te bepalen hoe het verder moet. Dit staat in schril contrast met de manier waarop de Commissie heeft gereageerd op veel van haar critici: met een oorverdovende stilte. Brussel ten voeten uit.

Indien aangenomen, zou de hervorming van de richtlijn bedrijven waarvan de winsten kunnen worden beïnvloed door lokale, regionale of nationale wetgeving, vóóraf waarschuwen dat zij rechtstreeks bij de Europese Commissie kunnen klagen. Het is dan ook geen verrassing dat de voorgestelde hervorming nauw doet denken aan de suggesties van de meest krachtige lobby-groep van Brussel, BusinessEurope. Al in december 2014, enkele maanden nadat de Luxemburgse ex-premier en crimineel Jean Claude Juncker aantrad, beklaagde BusinessEurope zich er bij de Commissie over dat overheidsinstanties “te veel speelruimte” hebben bij de uitvoering van de Bolkestein-richtlijn.

Het “ruime beoordelingsgebied” creëert een “grijze zone”, betoogde BusinessEurope, en eist veel striktere meldingsverplichtingen voor nieuwe voorschriften en maatregelen die betrekking hebben op dienstverlenende bedrijven.

In een brief van september 2015 over de strategie voor de interne markt vroeg de lobby-gigant in de industrie de Commissie om “de doeltreffendheid” van de bestaande lichte kennisgevingsprocedure die met de Bolkestein-richtlijn 2006 was ingevoerd, te verbeteren. “Alle nieuwe wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die van invloed zijn op dienstverlenende bedrijven moeten door de Commissie worden beoordeeld op hun verenigbaarheid met de EU-wetgeving “, schreef BusinessEurope, die een “status-quo-periode” bij de besluitvorming eiste, terwijl de Commissie de nieuwe bepalingen beoordeelde.

Toen de Commissie met haar voorstel in januari 2017 begon, reageerde BusinessEurope met een persbericht waarin zij haar steun uitsprak en verwelkomde zij de “focus op het wegnemen van wettelijke belemmeringen waar we dat kunnen. Een betere kennisgevingsprocedure zal helpen nieuwe obstakels te vermijden”.

In april 2017 heeft BusinessEurope meer gedetailleerde standpunten doen uitgaan. In een brief aan directeur-generaal Lowri Evans sprak BusinessEurope zijn krachtige steun uit voor “de nieuwe benadering die de Commissie heeft gevolgd” en was zij ingenomen met de “gedurfde methoden”.

In die “position paper” wordt de Commissie geprezen voor haar besluit om “verder te gaan dan de klassieke lijn van een betere uitvoering” van de dienstenrichtlijn en haar voorstellen om de resterende administratieve, regelgevende en andere belemmeringen weg te nemen en om de invoering van nieuwe obstakels te voorkomen. Het probleem is dat veel van wat BusinessEurope als belemmeringen beschouwt en wat voor hen obstakels zijn, in feite legitiem en sociaal- en milieubeleid is, democratisch besloten en geïntroduceerd om het openbaar belang te beschermen. Maar ja, “democratisch besloten” en “openbaar belang”, daar hebben ze in Brussel nogal moeite mee: geen idee wat dat betekent.

Uit de vrijgegeven documenten blijkt dat BusinessEurope de naaste partner van de Commissie is bij het bevorderen van de kennisgevingsprocedure, maar de Commissie kreeg ook steun van twee andere lobbygroepen van bedrijven, EuroCommerce en EuroChambres.

In een rapport van een vergadering van februari 2017 met EuroCommerce meldde een ambtenaar van de Commissie dat “wat het kennisgevingsvoorstel betreft, EuroCommerce zeer positief is”. Het rapport van de vergadering bracht specifieke eisen aan het licht die door EuroCommerce naar voren werden gebracht, bijvoorbeeld dat “niet-kennisgeving moet worden gevolgd door een serieuze sanctie”.

In haar standpunentnota benadrukt EuroCommerce de elementen van het Commissievoorstel die zij van bijzonder belang acht, met inbegrip van het feit dat “procedures voor vergunningen voor het vestigen van detailhandelaren onder de werkingssfeer moeten vallen (artikel 4)”. EuroCommerce ziet de voorgestelde richtlijn duidelijk als een middel om beperkingen op de activiteiten van haar aangesloten bedrijven, waaronder grote supermarktketens, te vermijden. In nogal wat EU-landen zijn lokale voorschriften ingevoerd die nieuwe grootschalige hypermarkten buiten de stad beperken, om kleine winkels te beschermen.

De derde bemoeial voor het voorstel van de Commissie is EuroChambres, de Vereniging van Europese Kamers van Handel en Industrie. In een e-mail ter voorbereiding op een bijeenkomst in de lente van 2017 met de Commissie, stelde EuroChambres voor te focussen op “kwesties zoals hoe belanghebbenden kunnen profiteren van de nieuwe aanpak van wijzigingsmeldingen in dienstenvereisten”.

Dit verwijst naar een zeer gevaarlijk element van de voorgestelde richtlijn: “stakeholders”(in de praktijk lobbyisten) formele toegang geven tot en recht hebben op commentaar op de regels die door regeringen en gemeenten zijn aangemeld.

Tijdens de bijeenkomst, die ook werd bijgewoond door kamers van koophandel uit tien EU-landen, vraagt ​​EuroChambres om opheldering: “Hoe zullen belanghebbenden precies toegang krijgen tot meldingen, waar hebben zij toegang toe en hoe kunnen zij er kanttekeningen bij maken?”. De Commissie antwoordde dat “de eerste kennisgeving, de ondersteunende documentatie en de definitief vastgestelde maatregel gedeeld zullen worden met geïnteresseerde belanghebbenden via een online interface, die ook een mogelijkheid biedt voor belanghebbenden om opmerkingen te maken.”

Terwijl de vrijgegeven documenten de lovende woorden en volledige steun van BusinessEurope, EuroCommerce en Eurochambres weergeven, was vrijwel alle andere feedback op het Commissievoorstel negatief. Dit omvatte sterk geformuleerde kritiek van meer dan een dozijn verenigingen van ingenieurs, belastingadviseurs, architecten en vrije beroepen, evenals Confcommercio, die Italiaanse kleine bedrijven vertegenwoordigen die zich bezighouden met handel, toerisme en diensten. Deze organisaties beschouwen het voorstel van de Commissie allemaal als een schending van het subsidiariteitsbeginsel van de EU door teveel ingrijpen in besluitvorming op nationaal niveau en zelfs de verdeling van bevoegdheden tussen Commissie en lidstaten te wijzigen.

De vereisten om van tevoren nieuwe besluiten aan te melden en de Commissie toe te staan ​​veranderingen te eisen, zullen, zoals verschillende verenigingen opmerkten, buitensporige bureaucratische hindernissen veroorzaken. Confcommercio deelde de Commissie mee dat zij het niet eens is “met het beginsel dat eventuele nationale of lokale regelgevende maatregelen met betrekking tot vergunningstelsels en vereisten voor diensten door de Commissie moeten worden beoordeeld voordat zij worden goedgekeurd”.

Opmerkelijk genoeg heeft de Commissie niet op deze kritiek gereageerd. Onder de meer dan 50 documenten zijn er tal van antwoorden op brieven van BusinessEurope, EuroCommerce en EuroChambres, maar géén van de kleine bedrijfskritieken.

Vakbondsfederaties EPSU en EVV uitten ook ernstige bedenkingen, bijvoorbeeld dat het voorstel kan leiden tot “een huiveringwekkend effect voor nieuwe regelgeving die noodzakelijk is” en uitte specifieke zorgen over de impact op de regulering van zorgdiensten. De bonden hebben de Commissie verzocht meer informatie te verstrekken om hen in staat te stellen te beoordelen welke soorten dienstenverordeningen waarschijnlijk door het voorstel zullen worden beïnvloed.

De Commissie wees dit verzoek af en voerde aan dat de dienstenrichtlijn hen niet toestaat deze informatie aan belanghebbenden bekend te maken. Niet alleen burgers, maar dus ook vakbonden in de EU worden geacht hun mond te houden.

In een recent artikel wijst professor Alberto Alemanno erop dat de openbare raadplegingen van de EU meestal “top-down-oefeningen zijn waarbij slechts een paar actoren betrokken zijn en waarbij de individuen en groepen die het zwaarst door het besproken beleid worden getroffen, niet worden betrokken.”

De openbare raadpleging over de kennisgevingsprocedure in het voorjaar van 2016 is hiervan een goed voorbeeld. Van de 126 antwoorden die bij de raadpleging werden neergelegd, kwamen er 107 uit organisaties, en de rest was afkomstig van individuen. Van de groepen bestond 75% uit zaken/vertegenwoordige

rs van het bedrijfsleven en 25% betrof de overheid (voornamelijk ministeries).
De Commissie heeft de opmerkingen van de raadpleging niet op haar website gepubliceerd, in tegenstelling tot de door haar gestelde standaardpraktijk, wat al het nodige doet vermoeden. De eigen regels van de Commissie schrijven voor dat zij individuele raadplegingsreacties online moeten publiceren. De Commissiewerd  herhaaldelijk herinnerd aan deze tekortkoming wat betreft de transparantie en heeft zich uiteindelijk – min of meer gedwongen – bij een verzoek om informatievrijheid neergelegd.

Naar aanleiding van dat verzoek heeft de Commissie een lijst vrijgegeven (PDF) van bedrijven en organisaties die aan de raadpleging hebben deelgenomen. Uit de lijst blijkt dat een zeer groot deel van de respondenten afkomstig was uit Polen en Litouwen, maar wat nog belangrijker was: slechts vier gemeenten (drie uit Litouwen, één uit Polen) en zeven regionale autoriteiten (twee Italiaanse en een Litouwse, evenals vier ministeries van de Duitse deelstaten ) werden opgenomen in de raadpleging. Geen enkele grotere stad was inbegrepen, noch waren er federaties van gemeenten op EU-niveau.

Dit is een opmerkelijke tekortkoming, gezien de vèrreikende gevolgen van de voorgestelde richtlijn voor gemeenten (die de voorafgaande toestemming van de Commissie zouden moeten vragen voor elke beslissing met betrekking tot de dienstensector). De Commissie slaagde er over het algemeen niet in om de inbreng van een breed scala van belanghebbenden te verkrijgen en naar het schijnt hebben slechts één vakbond en geen enkele andere maatschappelijke groepering aan de raadpleging bijgedragen.

Gezien het feit dat de dienstenrichtlijn 2006 (de eerder genoemde Bolkestein-richtlijn) nogal controversieel was, had de Commissie organisaties die geïnteresseerd waren in regelgeving van de dienstensector actief moeten benaderen, ongeacht of zij waarschijnlijk kritisch stonden tegenover de plannen van de Commissie. De eigen regels van de Commissie bepalen dat ambtenaren “breed en transparant overleg plegen met de belanghebbenden die mogelijk betrokken zijn bij het initiatief en die het hele spectrum van standpunten zoeken om vooringenomenheid of scheve conclusies (“capture”) te voorkómen die door specifieke kiesdistricten worden bevorderd.”
Dat blijkt bij de meldingsprocedure niet te zijn gebeurd.

Maar het was niet alleen een totale mislukking om ervoor te zorgen dat de standpunten van de getroffen belanghebbenden werden opgenomen, de kritische stemmen die hebben bijgedragen aan de raadpleging (inclusief verenigingen die ingenieurs, architecten en belastingadviseurs vertegenwoordigen) lijken weinig aandacht te hebben gekregen. In brieven aan de Commissie geven verschillende groepen aan dat met kritische stemmen geen rekening werd gehouden in de officiële online raadpleging en daarom wordt betwijfeld of de Commissie daadwerkelijk een mandaat heeft voor het soort aanmeldingsprocedures dat zij heeft ontwikkeld, maar niet navolgt.

In december 2017 heeft de commissie interne markt van het Europees nepparlement het Commissievoorstel met slechts kleine wijzigingen goedgekeurd. Tegen februari 2018 was de besluitvorming de laatste fase ingegaan met driehoeksonderhandelingen tussen de Commissie, het nepparlement en de regeringen van de EU (Raad). BusinessEurope verwachtte duidelijk dat deze laatste fase snel en soepel zou verlopen en toonde groot ongeduld toen dit niet het geval was. In mei 2018 schreef BusinessEurope na drie maanden van driehoeksonderhandelingen aan commissaris Bienkowska een klacht hierover.

BusinessEurope-directeur Markus Breyer vertelde Bienkowska dat “het zeer verontrustend is dat de driehoeksonderhandelingen op het laatste deel van het pakket, het voorstel over meldingen in diensten, een hobbelige weg lijken te moeten doorstaan”. Breyer drong er, nogal dramatisch, op aan dat “bedrijven nu een positief signaal nodig hebben” en voegde eraan toe: “we doen een beroep op de medewetgevers om het voorstel inzake meldingen in de diensten bij hun volgende onderhandelingsronde aan te nemen,” om de deal nog “vóór de zomervakantie” te kunnen sluiten. Hubert Gambs, directoraat-generaal van GROW, antwoordde namens de commissaris, en hij verzekerde Breyer “dat de verschillende juridische en beleidsmatige aspecten die in uw brief zijn uiteengezet, goed worden opgemerkt en zorgvuldig door de Commissie in overweging zullen worden genomen. Mijn collega’s en ik zullen onze inspanningen voortzetten om een ambitieus resultaat te bereiken”.

Begin juni 2018 schreef BusinessEurope aan alle regeringen van de EU een “oproep om een deal over het voorstel inzake meldingen bij de “Notifications in Services vóór de zomervakantie te sluiten”. Toen deze deal niet plaatsvond, tweetten men:

“Medewetgevers stellen het bedrijfsleven teleur in hun derde driehoeksonderhandelingsronde door geen overeenstemming te bereiken over de kennisgevingen als administratieve tool om nieuwe regelgevingsbelemmeringen voor dienstverleners te voorkomen”.

Diezelfde maand ontmoette de Commissie een grote groep lobbyisten van BusinessEurope in een achter-gesloten-deuren-sessie over de kennisgevingsprocedure. In het vergaderingsverslag wordt vermeld dat de discussies waren gericht op “wat zou kunnen worden gedaan in de toekomst (inclusief met betrekking tot handhaving) en de rol van BusinessEurope in dit opzicht.”

EuroCommerce schreef ook aan de Commissie over wat zij als te langzame vooruitgang beschouwden in de driehoeksonderhandelingen: “Misschien een beetje onorthodox, maar hier zijn enkele ideeën met betrekking tot het laatste voorstel van het voorzitterschap”.
Hun “ideeën” gingen over het organiseren van meldingen door regio’s en gemeenten (rechtstreeks of via nationale overheden).

Het is duidelijk dat dit voorstel niet alleen werd doorgedrukt door lobbygroepen uit de industrie, de Commissie wilde hen vanaf dag één een speciale behandeling bieden: de raadpleging die het basismateriaal voor de ontwerprichtlijn opleverde, was partijdig, het ontwerp weerspiegelde de ideeën die waren ontwikkeld door de lobby van het grote bedrijfsleven, en de Commissie wilde graag een strategie uitstippelen met de industrie toen het debat van start ging. Al die tijd besteedde de Europese uitvoerende macht weinig aandacht aan andere stemmen.

Zoals de vlag er nu bij hangt kunnen de onderhandelingen over de kennisgevingsprocedure, geleid door het Roemeense EU-voorzitterschap, binnen enkele maanden worden voltooid. Gelukkig heeft een aantal regeringen tot nu toe geweigerd mee te werken aan het voorstel en willen ze zowel de reikwijdte ervan als de bevoegdheden van de Commissie beperken. De voorgestelde richtlijn is het resultaat van de neoliberale tunnelvisie van de Europese Commissie. Democratische besluitvorming – ook op gemeentelijk niveau – wordt gezien als een obstakel voor het einddoel van een EU-brede “vrije markt” voor diensten, het inperken van democratische rechten, en het vervolmaken van het Vierde Rijk, dat moet worden geregeerd en gecontroleerd worden door de Commissie. Ein Volk, ein Reich, ein Führer.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Become a Patron!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.