Connect with us

Politiek Internationaal

Het Westen blokkeert de Russische enclave Kaliningrad: de oorlog nadert het westen

Published

on

Kaliningrad

Het Westen heeft besloten de intra-Russische doorvoer van goederen naar de Russische exclave Kaliningrad te blokkeren. Het conflict in Oekraïne dreigt te escaleren tot een wapenwedloop in heel Europa. Hier zijn geen slaapwandelaars verantwoordelijk voor, maar scherp berekenende acteurs op de achtergrond. Ook bij de federale overheid.

Om de oorlog in Oekraïne beter te begrijpen, circuleert een foto die werd gebruikt om de Eerste Wereldoorlog uit te leggen. “Gaan we een catastrofe tegemoet zoals de slaapwandelaars in 1914?”, vraagt ​​Konrad Schuller zich af in een paginagroot artikel in de FAZ. Zo ook de voormalige hoofdredacteur van de krant Cicero, die onder de kop The New Sleepwalkers stelt: “Hoe onze neo-bellicisten nonchalant het risico van een catastrofale escalatie over het hoofd zien.”

Op het eerste gezicht is het beeld overtuigend. De oorlog begon op 24 februari met de invasie van het Russische leger in Oekraïne – en dus als een regionale oorlog. De Russische president beweerde op 9 mei dat het een soort interne Russische aangelegenheid was: “We voeren een speciale militaire operatie uit – als een puur defensieve actie van historische Russische landen”.

De Amerikaanse president Joe Biden en de secretaris-generaal van de NAVO Jens Stoltenberg hebben herhaaldelijk verzekerd dat ze “geen oorlog willen voeren tegen Rusland”. En de Duitse bondskanselier Olaf Scholz (SPD) maakte op 23 maart in de Bondsdag duidelijk: “We zullen Oekraïne helpen zonder zelf partij bij de oorlog te worden.” Echter, op het moment dat deze verklaringen werden afgelegd, gingen alle betrokkenen ervan uit dat de oorlog een kwestie van enkele weken zou zijn. Hij is nu al vier maanden aan het razen. En het neemt van week tot week grotere afmetingen aan.

Medio juni kondigde de Oekraïense leiding aan dat de onderhandelingen “niet opnieuw zouden worden overwogen tot eind augustus”. Op de vraag “Zou u akkoord gaan met een vredesovereenkomst als Rusland zich terugtrekt voorbij de contactlijn van 2014” – dat wil zeggen, als Rusland alle Oekraïense landen die sinds 24 februari 2022 zijn ingenomen, teruggeeft aan Kiev – antwoordde de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyi midden juni: “De Krim maakt deel uit van Oekraïne, evenals de regio’s Donetsk en Loehansk. Natuurlijk zullen onze mensen hun territorium niet opgeven.”

Jens Stoltenberg stelt: “De oorlog kan jaren duren.” En terwijl de westerse landen in het begin van de oorlog nogal terughoudend waren om wapens te leveren, is er nu een wedloop om te zien welke staat de zwaardere wapens en bewapening met een nog groter bereik zal leveren.

Advertisement

Oekraïne wordt zo vol met wapens uit het Westen gepompt dat de Amerikaanse stafchef, Mark Milley, al heeft verklaard dat het plan is overschreden: “Kiev vroeg om 200 tanks en er werden er 327 geleverd; voor pantserwagens leverden we 300 in plaats van de gevraagde 200 voertuigen. Het aantal geleverde antitankwapens is 97.000 – meer dan er tanks in de hele wereld zijn.”

In feite is de oorlog allang de NAVO-oorlog bij volmacht tegen Rusland geworden. Het Oekraïense leger levert het kanonnenvoer voor de NAVO; het land dient als showroom voor moderne wapensystemen en voor materiële gevechten waarvan men dacht dat ze achterhaald waren.

Deze ontwikkeling volgt een logica – en sinds uiterlijk mei ook een plan. Het beeld van de slaapwandelaars klopte al niet meer als verklaring voor de Eerste Wereldoorlog. En het is misleidend als men de recente ontwikkelingen in de oorlog in Oekraïne moet begrijpen. In hoeverre de Amerikaanse regering in aanloop naar de Russische invasie al plannen had voor een grote regionale oorlog tegen Moskou en of Poetin met de invasie in de val was gelopen, moet op dit moment nog open blijven.

Conflict over Kaliningrad: Grote oorlog in Europa op de planning?

Wat zeker kan worden aangenomen, is dat het Biden-team en de NAVO-leiding de smaak te pakken hebben gekregen in de weken na het uitbreken van de oorlog en dat ze nu bewust een grote oorlog in Europa overwegen. Wat, vanuit het oogpunt van Washington, niet zonder enige logica is, aangezien het beoogde slagveld 7.000 kilometer verwijderd is van Noord-Amerika.

Hiervoor worden strategische beslissingen genomen. Volgens de Britse Financial Times maakte Joe Biden, die vóór de Amerikaanse presidentsverkiezingen massaal de regering in Riyad had bekritiseerd voor het schenden van de mensenrechten, “een opmerkelijke ommezwaai van 180 graden”. Hij reist in juli naar Riyad. Daar ontmoet hij kroonprins Bin Salman, die volgens de bevindingen van de CIA persoonlijk het bevel gaf om de kritische journalist en columnist van de Washington Post Jamal Khashoggi in Istanbul te vermoorden en zijn lichaam in stukken te snijden.

Advertisement

De Saoedische regering is primair verantwoordelijk voor de oorlog in Jemen, waarbij veel meer mensen zijn gedood en aanzienlijk meer infrastructuur en steden zijn verwoest dan in de oorlog in Oekraïne. Maar de heersers in Moskou houden zich niet bezig met “het bevrijden van Oekraïne van de nazi’s” of het beschermen van de Russisch sprekende bevolking op Oekraïens grondgebied. En de Amerikaanse regering en het NAVO-leiderschap zijn niet bezig met mensenrechten of de soevereiniteit van Oekraïne.

Beide partijen houden zich uitsluitend bezig met keiharde geopolitiek. Biden zal de regering in Riyad veel geld en modernere wapens aanbieden in ruil voor het opendraaien van de oliekraan. Omdat de westerse sancties in Moskou tot dusver weinig effect hebben gehad, zal de Russische economie naar verwachting leegbloeden als gevolg van dalende olie- en gasprijzen.

Wekenlang keert het Westen de spiraal van escalatie gewelddadig om: het gebruikt demagogisch het onderwerp van dreigende hongersnood in het Zuiden vanwege een gebrek aan Oekraïense graanexport. Allereerst is het vreemd dat je dag in dag uit de zwaarste militaire uitrustingen over land naar Oekraïne kunt verschepen, maar dat graanexport via dezelfde route onmogelijk zou zijn.

Bovenal is er ook de mogelijkheid om gebruik te maken van de zeeroute. Volgens afspraken met Ankara zou het graan vanuit de Oekraïense havens kunnen worden vervoerd onder de bescherming van Turkse oorlogsschepen als Kiev de zeemijnen voor de relevante havens opruimt.

Het hoofd van de Afrikaanse Unie, de Senegalese president Macky Sall, verwelkomde dit voorstel begin juni uitdrukkelijk en gaf tot afgrijzen van het Westen de regering-Zelenskyi de schuld van de blokkade van de graanexport. Kiev reageert alsof er een script wordt geschreven in Washington. Het ruimen van de mijnen wordt met een magere motivering afgewezen. In plaats daarvan roept Selenskyi op tot “moderne uitrusting voor kustbescherming”.

Advertisement

Denemarken, Groot-Brittannië en de VS leveren dit op hun beurt prompt af – volgens Harpoon anti-scheepsraketten met een bereik van bijna 300 kilometer. De Russische kant zal hier waarschijnlijk op reageren met nog meer massale aanvallen, mogelijk nu op Odessa.

Sinds 18 juni is er een volgende escalatie: de regering in Litouwen blokkeert de doorvoer van Russische transporten naar de Russische exclave Kaliningrad. De motivering van de Litouwse regering dat dit slechts de toepassing is van de sancties waartoe de Europese Unie in maart (!) heeft besloten, is schandalig.

Kunnen transporten in exclaves worden beïnvloed door sancties?

Aangezien Kaliningrad een onbetwist onderdeel is van de Russische Federatie, kunnen transporten tussen de exclave en het Russische vasteland niet worden beïnvloed door EU-sancties. De EU behandelt ook geen transporten tussen Groot-Brittannië en Gibraltar onder EU-recht. De blokkademaatregelen van de regering in Vilnius worden in Moskou terecht als een provocatie ervaren. Daarmee nadert de oorlog Berlijn met grote stappen.

Als je kijkt naar de recente ontwikkelingen in Litouwen, krijg je de indruk dat deze laatste escalatie ruim van tevoren gepland had kunnen worden – en dat het werd besloten door de regering in Berlijn. Want in Litouwen staat een 1.600 man sterke NAVO-eenheid, met als kern de Panzergrenadierbrigade 41 “Vorpommern”, oftewel soldaten van de Bundeswehr. De commandant van deze gevechtsgroep, luitenant-kolonel Daniel Andrä, spreekt duidelijk: “24 februari was een game changer. Oorlog is weer terug in het hart van Europa. En met Litouwen hebben we een grens met Kaliningrad, dat wil zeggen met Rusland.”

Hij gaat ook in op de mogelijkheid van een aanzienlijke toename van de NAVO-aanwezigheid met een nog grotere Duitse betrokkenheid: “Dit is een beslissing die uiteindelijk op politiek niveau moet worden genomen – op de NAVO-top aan het einde van de maand [juni; WW]. We zijn hier op alles voorbereid. En de kanselier heeft tijdens zijn bezoek hier vorige week die publieke verklaring afgelegd – dat Duitsland bereid is meer verantwoordelijkheid op zich te nemen.” Volgens de Bundeswehr hebben sinds 24 februari de volgende escalatiestappen plaatsgevonden in Litouwen:

Advertisement
  • 1 maart en 8 april: toename van de NAVO-aanwezigheid;
  • 3 maart: bezoek van de bondspresident;
  • 10, 15 en 16 maart “De luipaarden van de Battlegroup trainen de strijd” – “Zwaar transport met de Panzerhaubitze 2000” – “De verkenningscompagnie traint de dronevlucht”;
  • 7 juni: kanselier Scholz belooft verdere versterking van de NAVO-aanwezigheid in Litouwen;
  • 18 juni Litouwse regering blokkeert doorvoer van Russische transporten.

Over Poetin gesproken. In het Westen zijn er twee fundamenteel verschillende stellingen over het karakter van de heer in het Kremlin. Er wordt wel eens gezegd dat de man onvoorspelbaar is. Dan wordt beweerd dat hij deze oorlog lange tijd koeltjes had gepland. Beide beoordelingen leiden tot de verwachting dat Moskou een aanval op NAVO-grondgebied, inclusief het gebruik van kernwapens, zal overwegen als deze wordt uitgelokt of bij militaire tegenslagen.

Een onvoorspelbare Poetin wordt natuurlijk nog onvoorspelbaarder bij provocaties. Als Poetin echter de koel plannende politicus is, dan moeten zijn concrete acties worden opgemerkt. In juni 2020 tekende Poetin een decreet dat Russische generaals toestaat om voor het eerst kernwapens te gebruiken, ook in conventionele oorlogen, “in geval van agressie tegen de Russische Federatie met conventionele wapens wanneer het voortbestaan ​​van de staat wordt bedreigd.” Rusland kwam op gelijke hoogte met het Amerikaanse leger, dat nu een nucleaire eerste aanval niet langer uitsluit.

De acties van de machthebbers in Moskou, Washington, Brussel, Berlijn en Kiev zijn cynisch en onverantwoordelijk. Het beleid van deze kringen komt neer op het aanvaarden van een Europese kernoorlog. Alles wat nodig zou zijn als reactie op de klimaatnoodsituatie is bij voorbaat opgeruimd: frackinggas uit de VS? Langere looptijden kolencentrales? LPG uit de sharia-regio’s? Naar gas boren in de Noordzee? Dit alles krijgt nu zijn zegen.

Tegelijkertijd is de bevolking afgestemd op bloed, zweet en tranen; de oorlog wordt steeds meer gekoppeld aan de sociale kwestie. Robert Habeck weet: “We worden allemaal armer”. En Christian Lindner legt vandaag, 22 juni, uit dat hij nu “drie tot vijf jaar met knelpunten” ziet. Het is nu zaak om “de kern van de Duitse economie in deze tijden van onzekerheid” te verdedigen. Dit betekent dat het inkomensverlies per hoofd van 1.500 euro, dat zich volgens eerdere berekeningen al in het lopende jaar 2022 zal voordoen door de forse stijging van de energieprijzen, weer flink hoger zal zijn.

Nog op 22 april verklaarde Olaf Scholz in een interview met Der Spiegel: “Er is geen leerboek voor de situatie waarin je zou kunnen lezen op welk punt we worden gezien als een oorlogspartij. […] Ik zal er alles aan doen om een ​​nucleaire oorlog te voorkomen.” De Duitse regering heeft deze houding al lang geleden opgegeven. De FDP en de Groenen zijn bijzonder oorlogszuchtig.

Alleen een stopzetting van alle wapenleveringen en een massale druk op onmiddellijke onderhandelingen over “Minsk III” kunnen de dreigende dynamiek stoppen. De vredesbeweging in Europa en het nog steeds actieve maatschappelijk middenveld in Rusland zijn belangrijke troeven. Niemand komt in de nieuwe Europa-wijde oorlog met het argument dat men struikelt als slaapwandelaars. Ook in het Westen worden escalatiestappen gepland. En ze zijn duidelijk zichtbaar.

Advertisement

Hallo beste bezoekers van SDB, wij zijn terug na een tijdje weggeweest om eerlijk tegen jullie te zijn wij konden de rekening van de hosting niet direct betalen vanwege minder prive inkomsten. Gelukkig hebben wij toch kunnen regelen dat de site weer online is al weten we niet voor hoe lang. Daarom hebben wij een verzoek om een donatie te doen zodat onze berichten die niet vermeld worden door de Mainstream Media kunnen blijven plaatsen. Wij zullen jullie voor altijd dankbaar zijn en veel leesplezier, denk aan onze sponsors, deel zo veel mogelijk onze berichten en als het mogelijk is steun ons hier onder!.

KLIK HIER VOOR EEN DONATIE

STEUN DE VRIJE MEDIA

Dumanbet yeni giriş - Dinamobet giriş -
Kolaybet giriş
- Sekabet yeni giriş - envidatoken.io -
celtabet
- atlantisbahis.club -

retrobet.live

-

mars bahis güncel adres

- istanbul eskort - izmir eskort - eskort mersin - eskort - eskort antalya - istanbul avukat - web tasarım - Roblox Script