DELEN
VS

X-duizend jaar geleden leefde een zekere Abram in een uithoek van Mesopotamië, vandaag Irak.

Zijn naam, die zoiets als ‘machtige vader’ betekent, steeg hem blijkbaar een beetje naar het hoofd. In het land waar hij woonde had zowat iedereen zijn eigen godheid. Abram was ervan overtuigd dat zijn god groter was dan alle andere. Nog straffer, hij was ervan overtuigd dat zijn god de enige echte was. Al de andere waren verzinsels. Hij noemde zijn god Jahweh. En hij was daarmee de uitvinder van het monotheïsme.

De aanhangers van de andere goden konden daar niet mee lachen. Zij waren Abram liever kwijt dan rijk en treiterden hem op alle mogelijke manieren. Zodanig dat Abram het uiteindelijk niet meer zag zitten en zo ver mogelijk weg wilde. Ook al omdat het armoe troef was thuis.

Vader Terach, ver over de honderd ondertussen, kon al die monden niet meer voeden.

Om zijn eigen kroost en enkele aanhangers te overtuigen zei Abram dat Jahweh hem als beloning voor zijn geloof in de ene ware god, Jahweh dus, ergens in het verre Kanaän, een eigen land van ‘melk en honig’ had beloofd. Dat klonk natuurlijk verleidelijk en dus werden de koffers gepakt.

Abram veranderde zijn naam in Abraham, sneed een stukje van zijn penis om zijn belofte van trouw aan Jahweh te bezegelen, verwekte op gevorderde kleeftijd een paar kinderen, niet alleen bij zijn eigen vrouw Sarah. Onderweg moest er herhaaldelijk gevochten worden tegen de oorspronkelijk bewoners van de streken die de clan Abraham aandeed.

‘Jahweh is met ons’, orakelde Abraham.

Het hielp.

De patriarch was nu zelf hoogbejaard, honderdvijftig jaar zegt de Bijbel, wanneer ze eindelijk Kanaän bereikten.

‘Dit is het Beloofde Land’, fluisterde Jahweh in Abrahams oor.

Allemaal goed en wel, maar er woonden daar wel al mensen. Geen probleem. Een belofte van de Ene Ware God staat natuurlijk boven alle andere rechten. Dus werden die autochtone lastigaards te vuur en te zwaard hun land uit gejaagd. De mooiste vrouwen werden als oorlogsbuit onder de dappere vechtjassen verdeeld. Nutteloze kinderen werden afgeslacht. Allemaal in de naam van Jahweh.
Vele eeuwen bleven de nakomelingen van Abraham wonen in dat Beloofde Land, dat ze nu als het hunne beschouwden.

Tot de immigranten uit Ur zelf na allerlei problemen met o.a. de Babyloniërs en de Egyptenaren, op hun beurt door de Romeinen werden verjaagd. De zogenaamde joodse diaspora, die tot gevolg had dat er uiteindelijk nauwelijks nog joden te vinden waren in het gebied dat later Palestina werd genoemd.

De oorspronkelijke bewoners keerden terug naar huis. Joden verspreidden zich ondertussen tot in de verste uithoeken van het Romeinse rijk. Als handelaars en ambachtslieden. Op de ene plaats al met meer succes dan op andere.

Deze situatie bleef bijna tweeduizend jaar bestaan. Een door Jahweh speciaal gezonden messias zou ooit zorgen voor de terugkeer. Vele orthodoxe joden wachten daar nog altijd op. Zionisme, duivelsgebroed, en de oprichting van de huidige staat Israël is niet aan hen besteed. Al wordt er ook door hen al eens gemord omdat Jahweh zolang blijft zwijgen.

Ondertussen gaan ze in dat vermaledijde Israël gewoon door met het stelen van de grond van de bewoners van het land zoals ze duizenden jaren geleden al deden. Huizen worden gesloopt. Waterbronnen genaast. De rechten van een gans volk met de voeten getreden. Uitgerookt. Met dank aan de Britten en de rest van de toenmalige internationale gemeenschap der volkeren. Met dank ook aan Adolf Hitler, want zonder de Shoah was er van het Israël van vandaag nooit spraken geweest.

En de wereld kijkt al 70 jaar toe.

Europa loopt met een Januskop rond. De ene kant bakt zoete broodjes met Nethanyahu, geeft het land een podium in het Eurovisiesong spektakel en laar de Giro door Jeruzalem rijden. De ander zijde van dat hoofd bejammert de ellende van de Palestijnen. Hoe was dat verhaal van de geschilderde graven alweer? De schijnheilige Farizeeën?

Ze kennen hun aardrijkskunde niet meer. Alsof Israël gewoon in Europa ligt!

Laat dit duidelijk zijn: ik geloof niet in welke god dan ook. Ik kan ook bewijzen dat zo’n scheppende Übermensch niet bestaat. In elk geval zijn mijn argumenten van ontkenning sterker dan de zogenaamde godsbewijzen van de heer Thomas van Aquino.

Het gevolg is natuurlijk dat ik ook geen enkele boodschap heb aan beloftes als die van Jahweh aan Abraham. Want wie niet is kan niets geven natuurlijk.

De werkelijkheid is dat Abraham Jahweh gewoon uitgevonden heeft om zijn doel, de macht over zijn clan, te bevestigen. Of als ook Abraham een fictie zou zijn dan is er iemand anders die ook die heeft uitgevonden om dezelfde reden. Macht! Onderwerping.

Daar kennen ze wat van in Israël.

En zeg nu weer niet dat deze kritiek op de staat Israël niks anders van antisemitisme zou zijn. Het tegendeel is waar. Het joodse volk verdient veel beter dan dat. Het joodse genie is veel te groot om te kunnen gedijen binnen zo’n enge grenzen. Een leeuw in een benauwde zoölogie. Geen wonder, dat daar om ‘Lebensraum’ naar het westen geroepen wordt.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.