DELEN
fed

De voorzitter van de Federal Reserve Jerome Powell zegt dat er doorlopend forensisch werk gaande is ten aanzien van de liquiditeitscrisis. Mooie woorden, maar de werkelijkheid is dat de Fed geen idee heeft wat er precies aan de hand is – of het althans in ieder geval niet wil vertellen.

Gisteren, voor de tweede dag op rij, gaf de voorzitter van de Federal Reserve, Jerome Powell, gaf een verklaring af voor een commissie van het Amerikaanse Congres en beantwoordde hij vragen. Woensdag was het het Joint Economic Committee; gisteren was het het House Budget Committee. Op beide dagen durfde slechts één lid van de commissie een vraag te stellen over de honderden miljarden dollars die de Fed elke week in repo-leningen naar Wall Street doorsluist.

De crisis op de markt voor repo-leningen, waar financiële instellingen overnachtleningen aan elkaar verstrekken, begon op 17 september toen de rente steeg van het typische bereik van 2% tot maar liefst 10%. Voor het eerst sinds de financiële crisis moest de Federal Reserve met veel geld instappen om de liquiditeitsspanningen te verminderen.
Sinds die tijd is de Fed dat geld elke werkdag blijven aanbieden en vult het nu zijn overnachtleningen aan, die oplopen tot $ 120 miljard per dag, met tweemaal per week $ 35 miljard aan 14-daagse leningen. In totaal biedt de Fed elke week $ 670 miljard aan doorlopende leningen aan effectenbedrijven (die het niet met naam zal noemen) voor een crisis (die het niet kan definiëren). En wat er nog meer bijkomt, uiteraard (zie tekst rechts).

Het lijkt wel of alleen republikeinen uit Texas het lef hebben om de kwestie aan te pakken wanneer Powell voor het Congres verschijnt. Op woensdag was het congreslid Kenny Marchant die Powell ondervroeg over deze kwestie; gisteren was het congreslid Bill Flores, een andere republikein uit Texas, die het onderwerp ter sprake bracht. Dit is hoe de woordenwisseling gisteren verliep:

Flores: “De Federal Reserve was vanaf half september bezig met een aantal substantiële terugkoopmarktactiviteiten en de Fed was eerder deze week actief betrokken. Kunt u ons vertellen wat de liquiditeitsproblemen veroorzaakt waardoor de Fed ingrijpt? U zei dat ze technisch zijn en dat betwist ik niet, maar ik vraag me alleen af of u ons kunt vertellen wat daarachter ligt wat die activiteit veroorzaakt.”

Powell: “Ik wil benadrukken dat dit geen dingen zijn die de economische resultaten zullen beïnvloeden.”

Flores: “Juist, dat impliceer ik ook niet. Ik denk dat u het juiste probeert te doen, ik moet gewoon weten wat de onderliggende oorzaak is.”

Powell: “Dus, één groot ding is dat we de balans in omvang hebben laten afnemen en dat proces hebben we in juli gestopt. Het komt echt neer op het aanbod van reserves, wat iets is wat we creëren. We hebben alle banken onderzocht en gezegd wat hun laagste comfortabele niveau van reserves is. We hebben dat opgeteld, we hebben er een buffer bovenop gelegd en we meenden dat we waarschijnlijk ver boven het niveau van de schaarste waren. En toen hadden we begin september een situatie waarin de liquiditeit – waar banken veel meer liquiditeit hadden dan ze zeiden dat ze nodig hadden endat dat toch niet in de repomarkt terechtkwam.”

Laat dit even bezinken. Vragen aan de megabanken op Wall Street, die zichzelf in 2008 hebben opgeblazen omdat ze liever gokten in risicovolle derivaten en ingewikkelde beleggingsproducten met het geld van hun spaarders, bij hoeveel geld ze zich comfortabel zouden voelen wat betreft liquide reserves bij de Fed?  Natuurlijk zullen de Wall Street-banken zoveel liquiditeit willen hebben als ze van de Fed kunnen krijgen om hun handelsboeken te verrijken. En sinds wanneer vraagt de regulator van de meest seriële bankholdings in Amerika de mening van de vaak gerechtelijk aangeklaagde misdadigers?

Om een voorbeeld te geven van wat we bedoelen: gebleken is uit een onderzoek vande Permanent Subcommittee on Investigations van de Amerikaanse Senaat dat JPMorgan Chase het geld van haar bankdeposito’s gebruikte om in 2012 honderden miljarden dollars aan risicovolle weddenschappen in derivaten te maken in Londen en daar op $ 6,2 miljard te verliezen.
De subcommissie heeft geconstateerd dat JPMorgan Chase “risico’s heeft opgestapeld, verliezen heeft verborgen, risicogrenzen heeft genegeerd, risicomodellen heeft gemanipuleerd, toezicht heeft ontweken en het publiek verkeerd heeft geïnformeerd.”
En nu gaat de Fed dezelfde bank vragen hoeveel liquiditeit zij zou willen houden bij de Fed en daarmee niet hoeft te handelen (lees “gokken”)?  JPMorgan Chase trok vervolgens $ 145 miljard uit zijn reserves bij de Fed.
Op 15 oktober, tijdens een gesprek met analisten over de kwartaalcijfers, zei Jamie Dimon, CEO van JPMorgan Chase, dat de bank nu slechts $ 120 miljard aan reserves bij de Fed heeft en dat dat bedrag niet genoeg was om te helpen bij de repo-leningmarkt op 17 september en nog steeds niet is om te voldoen aan de wettelijke vereisten om voldoende noodreserves bij de hand te houden voor noodgevallen.

Tijdens het gesprek van Powell met congreslid Flores leek hij nerveus en onrustig en zwaaide zijn handen rond. Dit is niet het normale gedrag van Powell tijdens een ondervraging in het Congres. We kwamen erachter waarom toen Powell leek toe te geven dat de Fed er niet helemaal zeker van is dat ze begrijpt “waarom” de liquiditeitscrisis gaande is.

Powell: “We doen veel forensisch werk om te begrijpen waarom. Sommige daarvan kunnen reserves zijn – het niveau van reserves moet hoger zijn dan we dachten, wat betekent dat onze balans een beetje groter is. Er kunnen ook aspecten van onze toezicht- en regelgevingspraktijk zijn die we kunnen bekijken waardoor de liquiditeit die we hebben, waarvan we denken dat het het juiste niveau is, vrijer in het systeem kan stromen. Zonder echter veiligheid en degelijkheid te ondermijnen.”

Misschien zou voorzitter Powell, als hij op 19 oktober 1987 aan een trading desk op Wall Street had gezeten, een veel realistischer beoordeling kunnen geven van wat de megabanken op Wall Street ervan weerhield om de kans te grijpen om leningen aan te gaan tegen 10% op 17 september.
Het wordt “doen of je neus bloedt” genoemd en het is wat handelshuizen op Wall Street (die nu federaal verzekerde commerciële banken bezitten) doen als ze niet zeker weten welke van hun tegenpartijen een geldprobleem zouden kunnen hebben.
Op 19 oktober 1987, toen de Dow Jones Industrial Average met 508 punten daalde (22,6% op één dag), stopten sommige handelshuizen in Wall Street gewoon met het beantwoorden van hun telefoon omdat ze niet geconfronteerd wilden worden met een verliezende handel of een handel met tegenpartijen die misschien niet de volgende dag aanwezig zijn omdat ze enorme verliezen hadden geleden.

U hoeft alleen maar naar de aandelenkoersgrafiek van Deutsche Bank te kijken om erachter te komen waar tegenpartij Wall Street zich vandaag de dag zorgen over maakt. Deutsche Bank is verbonden aan Wall Street en andere wereldwijde banken als derivaten-tegenpartij – voor een bedrag van tientallen biljoenen dollars (!) aan derivaten (nominaal). En terwijl andere grote Wall Street bankaandelen zijn gestegen sinds de Fed honderden miljarden dollars per week in Wall Street begon te pompen, is dat bij Deutsche Bank dat niet het geval. Twee andere bedrijven die ook niet zijn gestegen zijn Goldman Sachs en Lincoln Financial – niet toevallig óók sterk blootgesteld aan derivaten.

fed

Lees in dit verband ook nog eens ons kritische artikel over Deutsche Bank van 22 december vorig jaar, getiteld “Deutsche Bank en het derivatenprobleem”.

Voorzitter Powell kan zichzelf en zijn land (en de hele financiële wereld) een grote gunst bewijzen door zorgvuldig een rapport van februari 2015 (PDF) te lezen van het federale agentschap dat is opgericht in het kader van de Dodd-Frank wetgeving voor financiële hervorming om toezichthouders zoals de Fed te waarschuwen voor toenemende gevaren voor de financiële stabiliteit.
Dat rapport is afkomstig van het Office of Financial Research (OFR) en dit hebben de onderzoekers in dat rapport gezegd:
“Hoe groter de bank, hoe groter de potentiële overloop als de bank failliet gaat; hoe hoger de hefboomwerking, hoe gevoeliger het is om in gebreke te blijven onder stress; en hoe groter de connectiviteitsindex van de bank, des te groter is het aandeel van de standaardwaarde die in het banksysteem stroomt. Het product van deze drie factoren biedt een algehele maat voor het besmettingsrisico dat de bank voor het financiële systeem vormt. Vijf van de Amerikaanse banken hadden bijzonder hoge besmettingsindexwaarden – Citigroup, JPMorgan, Morgan Stanley, Bank of America en Goldman Sachs.”

Powell zou zijn forensisch werk meer diepgang kunnen geven door het rapport van 2016 (PDF) van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) te lezen. Uit dat rapport bleek dat Deutsche Bank als financiële tegenpartij sterk is verbonden met JPMorgan Chase, Citigroup, Goldman Sachs, Morgan Stanley, Bank of America en met grote Europese banken. De IMF-onderzoekers ontdekten dat Deutsche Bank een grotere bedreiging voor de mondiale financiële stabiliteit vormde dan welke andere bank dan ook als gevolg van deze interconnecties.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.