eu

Vandaag draait Brussel om het geheel – namelijk de EU-begroting en de miljarden dollars Corona-hulp. Het is al duidelijk dat er veel discussie is. Maar Merkel, Lagarde en von der Leyen willen Europa redden en geschiedenis schrijven met een geldkanon.

Na 265 jaar mannelijke dominantie zijn de fortuinen van Europa plotseling weer in handen van drie vrouwen. In het midden van de 18e eeuw waren het Maria Theresa, Catharina de Grote en Madame de Pompadour die de politieke draden van Europa samenbrachten. Vandaag zijn het Angela Merkel, Ursula von der Leyen en Christine Lagarde die Europa uit een ernstige crisis moeten leiden. “Europa is een vrouw”, grapte de voorzitter van de Raad, Donald Tusk, toen Ursula von der Leyen in 2019 tot eerste Commissievoorzitter werd verkozen. Vanaf 1 juli 2020 is Europa eigenlijk een trio van vrouwen.

Te midden van de Brexit, de Corona-crisis, een historische economische ramp, een groeiend neonationalisme met ernstige interne conflicten, valt er veel te zeggen over het redden van het idee van Europa. Kan het trio het doen?

Je hebt minimaal één plan. Merkel, von der Leyen en Lagarde proberen de bevrijdingsstaking voor Europa te forceren met een enorm geldkanon. Angela Merkel neemt het presidentschap met Duitsland over en is klaar om met enkele honderden miljarden euro’s de schuldenunie binnen te gaan. Ursula von der Leyen, chef van de Europese Commissie, werkt aan een door schulden gefinancierd wederopbouwplan met een volume van 750 miljard euro.

Over het plan wordt onderhandeld samen met het volgende zevenjarige financiële kader van de EU, waarvoor de Commissie 1,1 biljoen euro heeft begroot. En ECB-president Christine Lagarde pakt zelfs het monetaire beleid “bazooka” uit en pompt met het “PEPP” (Pandemic Emergency Purchase Program) adembenemende 1,35 biljoen euro in de Europese financiële markten. “De laatste signalen wijzen op een scherpe inzinking, een snelle neergang op de arbeidsmarkt, in de industrie en in de diensten”, rechtvaardigt Lagarde het grootste geldkanon in de Europese geschiedenis: “De omvang van het programma is precies goed om aan de behoeften te voldoen.”

De drie vrouwen weten hoe ernstig de situatie is

Het vrouwentrio heeft gezamenlijk meer dan 2.000.000.000.000 euro gemobiliseerd. Als je dit bedrag in biljetten van 50 euro op een rij zet, zou je 140 keer de wereld rond kunnen reizen. Als alternatief zou men – volgens de berekening van de Frankfurtse wiskundeprofessor Matthias Ludwig – het Duitse autosnelwegennet tweemaal volledig kunnen bedekken – in Oostenrijk en Zwitserland, inclusief vangrails en vluchtstroken.

Merkel, von der Leyen en Lagarde kunnen heel goed met elkaar overweg, wisselen ideeën uit en hebben besloten de moeilijke problemen van de EU consequent op te lossen of in ieder geval te verlichten met geld, veel geld. De drie vrouwen weten hoe ernstig de situatie is. De EU heeft de pandemie grotendeels niet bestreden en heeft veel acceptatie verloren. De ergste economische crisis sinds de Tweede Wereldoorlog heeft met name Zuid-Europa hard getroffen en de politieke verdeeldheid van de Unie verdiept. Net als in Oost-Europa is Brussel nu in het zuiden bang dat het neo-nationalisme zal uitbreken als er miljoenen nieuwe werklozen worden gecreëerd. Bovendien zijn noch de vluchtelingencrisis, noch de Brexit opgeloste problemen.

Merkel en von der Leyen wilden eigenlijk het Duitse voorzitterschap gebruiken om het Europese huis stabieler en groener te maken. Von der Leyen wilde van de EU een pionier op het gebied van klimaatbescherming maken met de zogenaamde “Green New Deal”.

Nu is het een kwestie van puur bestaan, want Italië is een acute kandidaat om na Groot-Brittannië de Unie te verlaten. Om Italië te behouden, besloten de drie leiders niet alleen om staatsobligaties van Rome via de ECB te kopen, maar ook om miljarden aan directe financiering te verstrekken via het geplande wederopbouwfonds.

Weerstand van de “zuinige vier”

De Europese Unie moet schulden maken en het geld rechtstreeks aan de lidstaten betalen. Dat zou de toetreding zijn tot de schulden- en aansprakelijkheidsbond, die in Duitsland zeer controversieel is. Binnen de CDU en CSU is er eigenlijk geen meerderheid voor dit beleid. Merkel en von der Leyen zijn nu de machtigste politici van de CDU – maar beiden zijn de partijpolitiek ontgroeid. Je voelt nu biografisch een grotere verantwoordelijkheid en hebt Christine Lagarde gevonden, een bondgenoot in het Money Cannon-project om Europa te redden.

Maar er is niet alleen weerstand van het Duitse politieke achterland, maar ook van de “zuinige vier”, de coalitie van netto-bijdragers Oostenrijk, Zweden, Denemarken en Nederland. Von der Leyen orakelt ondertussen van het mislukken van de geplande speciale top naar het corona-wederopbouwplan. Het is afwachten of er bij de eerste poging overeenstemming kan worden bereikt, zei ze voorzichtig. Mogelijk hebt u een tweede top nodig. De norse diplomatie van Italië is niet bepaald nuttig voor de drie vrouwen. Evenmin is de openlijke kritiek uit Oost-Europa.

In hun toespraken worden ze alle drie zielig en behandelen ze een kwestie van chaos of vrede. Je zou Maria Theresa ook kunnen citeren: ‘Onthoud één ding: beter een middelmatige vrede dan een glorieuze oorlog!’ Of – met het oog op Guiseppe Conte – Catharina de Grote, wiens portret op het bureau van Angela Merkel staat: “Elke man is een manuscript dat eerst moet worden gecorrigeerd.” Aan de andere kant zou Madame de Pompadour critici van het overstromingsbeleid tegengaan, die bang zijn voor inflatie en valutacrises: “Na ons de zondvloed.”

Bron: ntv.de

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.