Heeft ‘het westen’ Rusland in de tang? Of is het andersom?

poetin

Wat nou als de ‘PetroDollar’ de geest geeft? Wat nou als de NAVO uiteenvalt? Wat nou als de EU desintegreert? Wat nou als China bezwijkt onder de druk van Trump’s handelsoorlog? Wat nou als Poetin uit de vergelijking wordt gehaald? Wat nou als de pogingen om Trump uit het ‘Witte Huis’ te sleuren uiteindelijk succes hebben?

Voor elk van die gebeurtenissen is wel een groep mensen, of zelfs een groep landen te vinden die direct de vlag uit zouden hangen als het moment daar is. In alle gevallen waarin de wereld er niet op voorbereid is, kan dat echter onvoorspelbare gevolgen hebben. En ‘voorbereid’ betekent hier dan niet dat men klaar staat met de vlag, maar dat men ook een concreet scenario klaar heeft liggen voor het vervolg.

Hier op mijn blog heb ik de afgelopen jaren al diverse malen mijn licht laten schijnen over de voorbereidingen die China en Rusland treffen om het hoofd te bieden aan de ‘uitdagingen’ waarmee zij worden geconfronteerd. Dat de EU en de NAVO de bel voor de laatste ronde hadden gemist, en nu verbouwereerd het peloton voorbij ziet flitsen op weg naar de finish, dat is verwijtbaar. En het verklaart ook de felle reacties op Trump van ‘Atlantici’ die zich verraden voelen. In die kringen heerst nu koortsachtige activiteit om te voorkomen dat Trump zijn plannen uit kan voeren. Voorzover ze vat hebben op wat hij beoogt.

Wat het nog lastiger maakt om je een beeld te vormen van de consequenties van het mondiale beleid van onze ‘leiders’, is dat bepaalde sectoren er wellicht beter van worden als de bijl wordt gezet aan de wortels van de status quo, terwijl andere sectoren door het putje verdwijnen. In sommige gevallen gewoon ‘becijferbaar’ en logisch, gezien de veranderingen in de wereld. In andere gevallen zijn er wel opties, maar ziet ‘men’ het niet. Of het is een kwestie van ‘sentiment’. Misplaatste loyaliteit. IJdele hoop.

De grootste vijand van de eigen natie, of ‘Economische Gemeenschap’, bevindt zich niet zelden eerder in eigen gelederen. Bestuurlijke organen die niet kunnen ‘draaien’ als de ‘markt’ verandert, omdat ze geen bestuurlijke kwaliteiten bezitten. In elke economische crises gaan er óók bedrijven kapot waarvan je denkt: ‘Hoe kan dát nou!??’ En soms is dat een gevoelig verlies, omdat er geen concurrenten klaarstaan om het stokje over te nemen, en de expertise binnen het bedrijf domweg verloren gaat.

De bankencrisis van 2008 was zo gevaarlijk omdat bestuurders wereldwijd hadden zitten pitten. Niet alleen bij de banken, maar ook, of juist, bij de overheden. Wat er allemaal nog meer kapot was gegaan als de regering Bush en de FED, en vervolgens ook de andere overheden en centrale banken niet hadden ingegrepen, valt met geen mogelijkheid te becijferen.

Die interventie leidde tot wat velen nu de ‘Alles-Bubbel’ noemen, waarvan mensen als ondergetekende stellen dat ze niet zien hoe overheden en centrale banken de boel nog kunnen redden als die klapt. Wat echter niet betekent dat er geen leven is na de dood. Er zijn ‘ingewijden’ die menen dat organisaties als het IMF de draaiboeken klaar hebben liggen voor het uitgeven van een mondiale ‘munt’ die als referentie zou moeten gaan dienen. Anderen zien bestaande ‘Crypto-currencies’ in aanzien stijgen. Weer anderen menen dat het een teken aan de wand is dat landen die de ‘PetroDollar’ geen warm hart toedragen als bezetenen goud verzamelen. Of men ziet het hele kaartenhuis instorten, waarna we terugkeren naar de ‘ruilhandel’. Of een combinatie.

Een ‘Raam-op-Rusland’-commentator schreef meesmuilend over de Russische economie dat die niet groter was dan die van de Benelux. Ik wil daar niet over kissebissen, maar ik heb sterk het gevoel dat als één of meerdere gebeurtenissen die ik in de aanhef met een vraagteken aan u presenteer zijn beslag krijgt, dat soort vergelijkingen niet zoveel waarde meer hebben. Voorzover je daar nu al een zinvolle bijdrage aan enige discussie mee levert. Zoals ik hier al verschillende malen heb gememoreerd, is de ‘berekening’ van het GDP/BBP hoe dan ook buitengewoon omstreden. En dat is er niet minder op geworden toen ‘westerse’ landen de geschatte waarde van prostitutie en drugshandel optelden bij hun ‘nationale product’.

Tal van ‘Rusland-haters’ geven inmiddels toe dat de sancties tegen Rusland niet werken. Sterker nog, ze hebben eerder een averechts effect. Rusland is daardoor gedwongen steeds meer producten en diensten die men eerder in Europa en de Verenigde Staten kocht, zelf te gaan maken. En waar de export van olie en gas eerder primair gericht was op Europa, bedient men nu China. Die markt zal (kunnen) groeien als eind 2019 het pijplijn-netwerk klaar is. Maar gelet op het gegeven dat die brug naar de Krim ook voor de ‘deadline’ werd opgeleverd, en de druk op China en Rusland groeit, terwijl de VS de EU de nek om draait, moet u niet verbaasd zijn als ze in China niet zo lang hoeven te wachten.

De vraag is dan, heeft ‘het westen’ Rusland in de tang? Of is het andersom?

Toeval of niet, maar ‘America First’ waar Trump nu hoge ogen mee gooit in eigen land, is in feite een poging om te realiseren wat Poetin in Rusland heeft neergezet. Een ‘Autonoom’ land, dat alles zelf maakt en ontwikkelt. In het geval van Rusland was het een defensieve strategie, omdat het land economisch werd aangevallen door de Verenigde Staten en de EU. De Trump-variant is echter offensief.

En ‘Europa’?

Dat dendert vooralsnog door op de ingeslagen weg, in de hoop dat de vraag naar ‘Safe Spaces’ en ‘Therapeutische Knuffels’ ons gaat redden, terwijl we het ene na het andere afzetgebied voor onze producten en diensten kwijtraken. En we nu al een groot tekort hebben aan grondstoffen, en niet meer bij machte zijn om het grootste deel van onze gebruiksgoederen concurrerend zelf te produceren. En de Verenigde Staten onverminderd doorgaan met proberen buurland Oekraïne in vuur en vlam te zetten. In Nederland hebben we ‘Justitie’ gemobiliseerd om bedrijven die zaken deden met Rusland, waardoor dat land in recordtijd de grootste brug van Europa bouwde, de nek om te draaien. ‘Hier! Een knuffel!’.

Sommige vormen van ‘dood’ zijn finaal. Of wat er rest is niet meer dan een plant, als de hersenen zijn afgestorven. Of ben ik nu te streng?

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.