dissel

Hebben we ons gek laten maken? Of zijn we gek van angst?

Raúl Ilargi Meijer schrijft HIER de frustratie van zich af over claims dat het beleid rond ‘Covid‘ wetenschappelijk zou zijn. Het is ook mijn ergernis, waar de ‘consensus-gedreven‘ academische disciplines veel teveel macht krijgen over ons leven. Niet alleen waar het ‘Covid‘ betreft, en niet alleen in ons land. In veel gevallen waarin ik zelf snoeihard uithaal in de richting van een bazelende ‘expert‘, wil ik eigenlijk zeggen: ‘Kom, laat mij je helpen!’ Het probleem is niet een gebrek aan goede wil, in de meeste gevallen. Je ziet hetzelfde bij ‘straatinterviews‘, waarbij een ‘standup-comedian‘ die zich uitgeeft voor ‘journalist‘ iemand een microfoon onder de neus duwt, en naar zijn of haar mening vraagt. ‘U hoort het, Professor Hobbelduif zegt het……’.

En zelfs die ‘standup-comedian‘ treft doorgaans geen blaam. Weet hij/zij veel? Een redactie stuurt die grapjas op pad om de pols te gaan voelen van het ‘publiek‘, en hij/zij is niet uitgezocht op vakkennis, maar op ‘representatieve kwaliteiten‘. Goed ‘gebekt‘, juiste stem, een ‘herkenbaar‘ voorkomen met een ‘scheve bek’, ‘raar haar’, ‘aparte bril’, ‘schoenen zoals Hugo‘, roze microfoon op een steeltje, en gaan met je ‘LGBT‘-banaan.

Zelfs als ‘Professor Hobbelduif‘ een serieuze wetenschapper is, betekent het nog niet dat zo’n ‘soundbite‘ ook verantwoord is in het grotere geheel. Maar ruimte om uit te wijden, de context en voorwaarden te beschrijven, en dat het gegeven antwoord betrekking heeft op een bescheiden model van de werkelijkheid, dat vol zit met dubieuze aannames die zonder enige twijfel nog moeten worden bijgesteld, of zelfs geheel moeten worden vervangen, is er niet. En het zou afbreuk doen aan de autoriteit van ‘Professor Hobbelduif‘ als zijn of haar mening net zo sterk en zwaarwegend is als die van ‘Mien Dobbelsteen‘ die op straat werd overvallen.

Iedereen heeft recht op een mening. Daar gaat het niet om. Maar hoe complexer de materie, hoe lastiger het is om voorspellingen te doen over ontwikkelingen die nog plaats moeten vinden. Je kunt een rijbewijs hebben, maar daarmee ben je Jos Verstappen nog niet. En je kunt Jos Verstappen zijn, maar daarmee ben je nog geen Chuck Yeager. En je kunt Chuck Yeager zijn, maar daarmee ben je nog geen Houdini. En je kunt Houdini zijn, maar daarmee ben je nog geen ‘Professor Hobbelduif‘.

Waar het mee begint, is dat je beschikt over een accurate vertrekpositie, en daar gaat het al mis. Als het CBS publiceert dat het ‘berekend‘ heeft dat er 20.000 mensen in Nederland zijn overleden aan ‘Covid‘ in het afgelopen jaar, wat zeggen die statistici dan? Wat is precies de ‘expertise‘ die zij inbrengen? Is dat relevante ‘expertise‘? Hoe kun je ‘berekenen‘ of iemand is overleden aan ‘Covid‘? Nadat zelfs de gespecialiseerde virologen horendol werden van de onbetrouwbare ‘cijfers‘, en de moed opgaven om nog iets zinnigs te zeggen over de sterftecijfers, viel eigenlijk iedereen terug op ‘oversterfte‘ als indicator. Maar dat levert problemen op voor beleidsmakers met een ‘Lockdown‘-opdracht of ‘Vaccinatie-agenda‘ als de ‘oversterfte‘ onder het jaarlijkse gemiddelde komt te liggen, zoals in Nederland alweer enige maanden het geval is.

Het RIVM meldt in haar laatste rapportering:

In de week van 18 maart tot en met 24 maart 2021 was de totale sterfte in Nederland niet verhoogd (sterfte binnen 2 weken gerapporteerd – rondom 97% gerapporteerd). In totaal zijn 2.986 sterfgevallen gemeld; gewoonlijk verwachten we in deze tijd van het jaar tussen de 2.776 en 3.102 sterfgevallen. De gemelde sterfte aan laboratoriumbevestigde COVID-19 was in diezelfde week 163. De sterfte was wel sterk verhoogd in de leeftijdsgroep 75-79 jaar. 

Dat is, voor alle duidelijkheid, mét alle ‘maatregelen‘ die vergelijking met voorgaande jaren er niet makkelijker op maken. Waar je kunt zeggen dat die ‘maatregelen‘ ertoe hebben bijgedragen dat de cijfers gunstig zijn, kun je ook zeggen dat ze helemaal niet ‘positief‘ zijn, gelet op de situatie in Texas, waar de staat, tegen alle adviezen in ‘open‘ ging, maar de ‘cijfers‘ blijven dalen, en ze binnenkort ook weer sportwedstrijden organiseren in volgepakte stadions zonder ‘maatregelen‘. In die recalcitrante Amerikaanse staat verbieden ze nu ook de introductie van een ‘Vaccinatie-paspoort‘. Overigens met bijval van de WHO. En waar heb je het over, met je ‘vaccinatiepaspoort‘, als in Michigan ook volledig gevaccineerde burgers Covid‘ krijgenén er ‘gewoon‘ aan overlijden?

Zelfs van maand-tot-maand kun je niet meer vergelijken wat de uitwerking is van bepaalde ‘maatregelen‘, omdat ze constant veranderen, en om dezelfde reden valt er ook niks te zeggen over het effect van de vaccinaties. Er zijn vermoedens. Maar je moet wéten om te kunnen spreken over wetenschap. Het woord zegt het al. Net als iedereen heb ik zo mijn vermoedens, c.q. mening. Maar wat ik wéét volstaat niet om u, of mijzelf, wijs te maken dat het ‘zus‘ of ‘zo‘ is. Voor een deel komt dat omdat kritiek van wetenschappers op delen van het beleid niet hebben geleid tot integer onderzoek, maar terzijde werd geschoven omdat er haast geboden was.

Neem alle heisa over het vaccin van Astra Zeneca. Inmiddels geeft een ‘bestuurder‘ van de EMA in de Italiaanse pers toe dat er een verband is tussen dat vaccin en de trombose die al velen het leven heeft gekost. Hij stelt echter dat het gevaar dat uitgaat van dat vaccin kleiner is dan van een ‘Covid‘-besmetting. Zal best, statistisch gesproken. Maar u weet wat ze zeggen over statistiek. ‘Lies, Damned Lies, and Statistics’. En statistieken kijken alleen achteruit. Het kost mij als leek geen moeite om een groep mensen aan te wijzen die, statistisch gesproken, amper kans loopt om te overlijden door een ‘Covid‘-besmetting. Maar voor wie hersentrombose wel degelijk een groot risico is.

Het gaat er niet om dat mensen, of ze nou opgevoerd worden als ‘expert‘, of dat ze ‘Beun de Haas‘ zijn die iets reutelt in een roze microfoon die hen onder de neus wordt geduwd terwijl ze op de markt een krop sla staan uit te zoeken, het slecht voor hebben met ons. Ze wéten het gewoon niet. Teveel informatie, teveel variabelen, complexe achtergronden, nuances, symptomen die nog als ‘bijwerking‘ zichtbaar moeten worden, en scheepsladingen met lieden die een ‘agenda‘ hebben. Van ‘snel weer open‘, tot ‘nooit meer open‘. Van het verkopen van hun vaccin, hun vitaminepreparaat, hun medicijn, hun ‘adviesbureau’, hun ‘studie‘, hun ‘cruise‘, hun ‘vliegreis‘, hun ‘terras‘, hun ‘sportschool‘, hun ‘beademingsapparaat‘, tot zichzelf als gelikte ‘expert‘ voor toekomstige ‘schnabbels‘.

Hebben we ons gek laten maken? Of zijn we gek van angst? Wat zegt de wetenschap? Er was al een gesubsidieerde ‘Kindertelefoon‘, daar is nu een ‘Telefoon‘ bijgekomen voor ‘Jong Volwassenen‘. Heeft u al een boze mail verstuurd omdat u als volwassene, ouder dan 24 lentes overslaan? Wat kunnen we van zo’n aanpak verwachten? Wat wéten die mensen wat wij niet weten? Of klitten we gewoon samen uit angst voor het leven? Wat is ons overkomen?

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief SDB-nieuws klik hier om te registreren

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.