DELEN
brexit

Het is al weer een half jaar geleden dat de Britten voor de Brexit stemden en besloten om de EU voor goed de rug toe te keren. Sinds die tijd is het vrij stil geworden rond deze zaak, op veel speculatie na. Er was verwarring en veel twijfel over wat er nu precies moest gebeuren en wanneer het terugtrekkingsproces van start moest gaan.

Afgelopen week gaf de Britse premier Theresa May eindelijk aan wat ze nu eigenlijk van plan is. En dat loog er niet om. De Britten willen zich terugtrekken uit de Europese markt, eigen handelsovereenkomsten sluiten, concentreren op het bij elkaar houden van het Verenigd Koninkrijk en de immigratie beperken en aan banden leggen. Kortom, het zal een harde Brexit worden, waarbij May nog aantekende dat ze uit de onderhandelingen met Brussel, die in het voorjaar moeten beginnen, zal stappen als er te veel tegenwerking is. Niet alleen een harde Brexit, maar ook harde woorden dus.

Op zich is dat een opmerkelijke zaak. May behoorde tijdens het referendum tot het kamp dat in de EU wilde blijven. Ze heeft wel steeds gezegd dat ze de beslissing van de Britten zal accepteren en uitvoeren, maar vooral de zakenwereld had er bij haar op aangedrongen om zo verbonden mogelijk met de EU te blijven. De Britse kapitalisten zijn bang voor hun winsten en markten. May schijnt al deze bezwaren nu over boord te hebben gezet en stuurt richting een confrontatie met de bureaucraten in Brussel. Van juridische barrières lijkt ze zich ook weinig aan te trekken. Maar is dit wel zo, of is er achter gesloten deuren meer aan de hand? Hebben we echt te maken met en harde Brexit, of zijn het weer slappe leugens om tijd te winnen? Natuurlijk kunnen we niet in de groezelige keuken van May kijken, maar er zijn wel een paar mogelijkheden, die we nader kunnen onderzoeken.

Het hoeft immers niet zo te zijn dat May haar harde lijn ook echt wil voortzetten. Het zou nog best eens kunnen dat ze het hele Brexit proces voor de Britten zo moeilijk en bitter wil maken dat er op het laatste moment toch nog onder enorme druk wordt teruggetrokken. Het zou een mooie manier zijn om de uitslag van het referendum niet uit te voeren. Ze kan dan beweren dat ze zelf het proces wel op gang heeft gebracht, maar dat de druk uit het volk om toch maar binnen de EU te blijven te groot was. Dan kan niemand haar een verwijt maken en kan ze toch weer aanschuiven bij de Brusselse oplichters. May kan soms vreemde beslissingen nemen, en is niet te peilen.

Er is ook nog een andere mogelijkheid. May mag vreemde nukken hebben, ze is niet dom zoals Cameron, of het soort “kop door de muur” Tory zoals Thatcher was. Ze lijkt een berekenend iemand die precies weet wat ze wil. Alleen laat ze dit meestal niet blijken. Het zou nog best eens kunnen dat ze wel degelijk heeft besloten om een harde Brexit door te zetten, omdat ze door heeft dat de wereld is veranderd. Vooral de verkiezing van Trump in Amerika heeft de kaarten opnieuw geschut. Trump wil Amerika op de eerste plaats zetten en daarbij zal hij geen rekening houden met de tere zieltjes van de Europese leiders. Hij zal zich ook meer met Amerikaanse zaken bezig houden dan met de toestand in de wereld. Het zou niet verwonderlijk zijn als May hier een gat in de markt ziet. Terwijl de Europese leiders nog steeds hopen op genade van Trump, kan May hebben besloten dat zij een deel van het vacuüm wil opvullen wat Trump straks zal achter laten. Daarvoor heeft ze een onafhankelijk Groot Brittannië nodig, dat eigen handelsovereenkomsten kan sluiten met nieuwe partners, waardoor een uitbreiding van de Britse macht ontstaat.

Het verlies van het Britse ‘empire’ zit Londen nog steeds hoog, en May kan heel goed hebben besloten dat de tijd nu is gekomen om een deel van de oude macht terug te pakken. Natuurlijk wel in overleg met de Amerikanen, ze is daarom ook de eerste westerse leider die bij Trump op bezoek gaat deze week. Met aan de ene kant de zogenaamde ‘special relationship’ met Washington, en aan de andere kant een bevrijding van de knellende EU regels, zou de Britse regering voor het eerst in jaren weer een de vrije hand hebben. Dat betekend wel dat May moet reageren voordat anderen de kans krijgen, en het lijkt er op dat ze hier nu mee bezig is.

Beiden bovenstaande theorieën zijn mogelijk, maar de tweede optie lijkt nog de meest realistische. Europa raakt steeds meer verdeeld en er komen steeds meer aanwijzingen dat de hele EU binnen niet al te lange tijd uit elkaar zal vallen. Nu al is het zo dat een toenemend aantal lidstaten weigert om de orders uit Brussel blindelings uit te voeren, of in ieder geval probeert om de processen te vertragen. Als de EU inderdaad een gelopen zaak is, kon May wel eens op het juiste paard wedden door op eigen kracht verder te gaan. Ze zal dan wel de Britse kapitalisten moeten overtuigen die meestal niet echt op risico’s zitten te wachten. En een risico is het natuurlijk wel. Het kans zelfs tot een onderlinge strijd leiden binnen het Britse kapitaal.

Welke route May ook kiest, voor de Britse arbeiders zal het niet veel uitmaken. De bezuinigingspolitiek en de uitbuiting zullen door gaan. Nu al staat de gezondheidszorg op springen, neemt de armoede met de dag toe en zijn er grote problemen met de infrastructuur, inclusief het vervoer. Dat zal niet verbeteren binnen of buiten de Europese Unie. Terwijl de kans groot is dat May bezig is af te rekenen met de Europese politieke elite, lijkt de tijd gekomen dat de arbeiders afrekenen met de Britse politieke elite. Alleen door deze elite, inclusief May en haar kabinet vol miljonairs, buiten de deur te zetten zal er de mogelijkheid ontstaan voor een nieuwe toekomst.

Maar dan moet de strijd nu worden aangebonden. De vele tegenstellingen die binnen het Britse kapitaal zichtbaar worden bieden hier een unieke kans voor. Daar is wel eenheid voor nodig en dat ontbreekt nog binnen de Britse arbeidersklasse. De sleutel tot een nieuwe wereld ligt voor het grijpen, wie nu handelt, heeft grote kans op langdurig succes. Laten we hopen dat de Britse arbeiders deze kans niet voorbij laten gaan. Een tweede zal er niet snel komen.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.