armoede

GROTE ONZIN”NEDERLANDERS ZIJN AANZIENLIJK RIJKER GEWORDEN DOOR DE EURO, DE BELGEN ZIJN ARMER GEWORDEN”

Dat meldde het Belgische dagblad ‘Het Laatste Nieuws’ op 25 februari. Het artikel is gebaseerd op een onderzoek van de Duitse denktank CEP (Centrum voor Europees beleid) waarin werd onderzocht of de inwoners van 8 eurolanden (Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Portugal, Italië, Griekenland en Spanje) meer hebben geld om nu uit te geven dan voor de invoering van de euro als valuta. Het originele artikel toont ons de volgende resultaten:

EU

HET IS VERKIEZINGS- GELUL

De claim kan als grotendeels onwaar worden beschouwd. De studie toont “winnaars en verliezers” na 20 jaar euro. In sommige landen is de welvaart per inwoner gestegen, terwijl in andere landen de welvaart per hoofd van de bevolking (aanzienlijk) is afgenomen. Het onderzoek uitgevoerd door CEP werd aanzienlijk bekritiseerd door andere academici.

Liberale kleur

De studie waarop het artikel is gebaseerd, is van een sterke neoliberale denktank. De voorzitter van de CEP (PROF.LÜDER GERKEN) is tevens voorzitter van de Friedrich-August-von-Hayek-Stiftung. Friedrich Hayek is een bekende politieke filosoof en econoom van de twintigste eeuw. Hij wordt beschouwd als een van de grondleggers van het hedendaagse neoliberalisme. Bovendien zegt de Duitse pers ook dat de CEP als vrij liberaal wordt beschouwd. Zoals vermeld in de eerste regels van dit artikel door Anja Ettel en Holger Zshäpitz van het Duitse medium Die Welt: “Het Freiburg Center for European Policy, kortweg CEP, een denktank die bekend staat om zijn strikt ordoliberaal standpunt, heeft onderzoek gedaan naar de balans van de euro voor elke lidstaat “.

De manier waarop het onderzoek werd uitgevoerd

Hun manier van onderzoek is niet echt waterdicht. Ze werken met controle-landen buiten de eurozone en vergelijken vervolgens de evolutie van de bbp’s met hun overeenkomstige eurolanden: Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Portugal, Italië, Griekenland en Spanje respectievelijk. Maar Eurostat publiceerde geen gegevens over het BBP van de eurolanden vóór 2009, maar de studie zegt dat ze de eurolanden beginnen te vergelijken met hun controlelanden vanaf het moment dat de euro werd ingevoerd, dat was ver vóór 2009 en de onderzoekers verklaren niet in hun studie hoe ze de gegevens voor de BBP’s van de landen ook van een andere bron hebben gekregen. Eurostat heeft waarschijnlijk van vóór 2009 gegevens over het bbp van elk euro-land, maar het werd niet gepubliceerd op hun website toen wij het controleerden.

De studie legt uit dat het verlies (of winst) van de welvaart werd berekend door aan elk van de 8 ondervraagde eurolanden een aantal controlelanden toe te wijzen die ongeveer dezelfde evolutie in het bbp hadden tot het moment waarop de euro werd geïntroduceerd. Vervolgens werd, op basis van de evolutie van het bbp van deze controlelanden, berekend wat het bbp van de eurolanden zou kunnen zijn geweest als ze de euro niet als valuta begonnen te gebruiken. Op die manier konden ze zien of de inwoners van de eurolanden “rijker” of “armer” zouden zijn zonder de euro. Het probleem is hier het volgende: de controlelanden moeten aan een aantal vereisten voldoen, waaronder: “Alleen landen die niet zijn getroffen door grote landspecifieke schokken gedurende de gehele relevante periode – van 1980 tot 2017 – kunnen worden beschouwd als dergelijke schokken die de resultaten kunnen verstoren”, aldus het onderzoek. Het definieert echter nooit wat zo’n “schok” is.

Ontoereikende methodologie

Dit probleem werd ook genoemd in de pers. Volgens ditopiniestuk, door Marcel Fratzscher, lid van het Duitse instituut voor economisch onderzoek (DIW). Hij beschouwt de resultaten van de studie als “niet betrouwbaar” omdat de methodologie niet geschikt is voor het onderzoek. “De euro is niet verantwoordelijk voor de schuldencrisis in Europa, maar de fouten van nationale overheden”, zegt hij. Deze opmerking van Marcel Fratzscher zou kunnen betekenen dat de manier waarop de regeringen van elk euro-land ervoor kiezen hun budget te besteden, een grotere impact heeft op de welvaart van die landen dan de invoering van de euro zelf. Het artikel zelf zegt niet dat de euro verantwoordelijk is voor de schuldencrisis in de EU, maar het kan als zodanig worden geïnterpreteerd, wat volgens Marcel Fratzscher niet klopt. Zelfs de president van het Ifo-instituut in München, Clemens Fuest, gelooft niet in de vergelijkingen. De Europese Commissie heeft ook kritiek geuit op de aanpak van de studie. “Een goed analytisch werk en een degelijke methodologie zijn een must om de oorzaken van verschillende beleidsmaatregelen en de ontwikkeling van het bruto binnenlands product van een land te beoordelen”, zei een woordvoerder van de Commissie in Berlijn. “De zwakke methodologie van de CEP-studie biedt nog lang geen solide analyse”, voegde hij eraan toe.

Mening van een deskundige: Paul De Grauwe

We presenteerden onze factcheck aan Paul De Grauwe, professor aan de KU Leuven en professor aan de London School of Economics. Hij beweerde dat de journalist de studie verkeerd interpreteerde en dat de titel en de inhoud van het artikel daarom onjuist zijn. “De Belg is niet armer geworden sinds 1999 toen de euro werd geïntroduceerd. De auteurs van deze studie concludeerden dat het Belgische inkomen per hoofd minder snel is gestegen dan in deze groep landen. Er is een echt verschil tussen de controlelanden en het Belgische inkomen per hoofd van de bevolking van € 6,370. Maar dat betekent niet dat de gemiddelde Belgische burger € 6,370 armer is geworden “, aldus De Grauwe. “Integendeel, volgens de statistieken van de Europese Commissie (AMECO) steeg het BBP per hoofd van België van € 29.300 in 1999 tot € 35.300 in 2018 (na correctie voor inflatie), een reële stijging van € 6.000,

Conclusie

De meningen van experts zoals Marcel Fratzscher en Paul De Grauwe bewijzen dat meerdere interpretaties van CEP’s onderzoek mogelijk zijn. De studie zelf is correct uitgevoerd, maar de interpretatie van de studieresultaten door “Het Laatste Nieuws” was verkeerd. De Belgische burger werd niet armer. Bovendien werpt de mening van Marcel Fratzscher de vraag op of de invoering van de euro zelf de oorzaak is van deze studieresultaten of dat het waarschijnlijker is door de manier waarop landen hun begrotingen uitgeven. We kunnen aannemen dat het grootste deel van deze bewering onjuist is. We hebben geen vergelijkbare studies of aantallen andere organisaties gevonden.

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief SDB-nieuws klik hier om te registreren

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.