klimaatimperialisme

Het begint weer! Na een Corona-gerelateerde pauze gaan de jongeren van Fridays for Future weer de straat op. Terwijl sommigen “Eindelijk!” Juichen, zijn Anderen geïrriteerd of zelfs boos over de “klimaathysterie” in het licht van de economische crisis en de op handen zijnde nieuwe lockdowns. De activisten hebben gelijk als ze zeggen dat de klimaatproblematiek op de lange termijn belangrijker is dan de coronapandemie. In de discussie wordt slechts één aspect bewust over het hoofd gezien, dat anders een prominente plaats heeft ingenomen in de debatten van de afgelopen weken en maanden. De vraag wie hier eigenlijk van wie profiteert en of we allang een nieuw “klimaatimperialisme” hebben geleefd?

Volgens de definitie is imperialisme het streven van een staat of zijn politieke leiders om politieke en economische invloed te verwerven in andere landen of onder andere volkeren, tot hun onderwerping en integratie in hun eigen machtssfeer. Meestal houdt dit het opbouwen en onderhouden van een ongelijke economische, culturele of territoriale relatie in. Imperialisme kan daarom worden omschreven als de exploitatie van hulpbronnen in andere landen of op wereldschaal door economische, politieke en militaire macht. Het is typerend dat imperiale staten de kosten van hun macht en hun groei doorberekenen aan andere staten en samenlevingen. Voorbeelden hiervan zijn door de eeuwen heen meer dan genoeg. De Europese staten hebben rijken opgebouwd op regionale of mondiale schaal. Spanje exploiteerde het Zuid-Amerikaanse continent, Groot-Brittannië verrijkte zich in Afrika en India, ook Frankrijk en Duitsland hadden hun koloniën over de hele wereld verspreid. En imperialisme maakte ook deel uit van de agenda in andere delen van de wereld, of het nu het uitbreidende Russische rijk, het Chinese rijk of de veroveringen van de Japanners gedurende verschillende eeuwen in Azië was.
 
Oud patroon, nieuwe vormen
Patronen van machtsuitoefening en externaliserende kosten voor eigen gewin worden door de geschiedenis heen herhaald. Maar ze verschijnen altijd in nieuwe vormen. Het is hetzelfde in de 21e eeuw. Het imperialisme van vandaag heeft zijn vorm aangepast aan de globalisering. Natuurlijk is er nog steeds de klassieke vorm van het direct of indirect veroveren van andere gebieden; de Krim of Syrië of Libië worden hier alleen als voorbeelden genoemd. Maar meestal wordt de exploitatie van materiële en natuurlijke hulpbronnen ten koste van anderen niet afgedwongen met militaire macht. Qua klimaat is dit niet eens nodig. Omdat dit een zogenaamd publiek goed is. Dat betekent: De eigendomsrechten kunnen niet duidelijk worden toegewezen en niemand kan in eerste instantie worden uitgesloten van het consumeren en gebruiken van de goederen. Beide zijn duidelijk van toepassing op het klimaat. Tijdens het koloniale tijdperk gold dit ook voor de hulpbronnen in die koloniën die als vrij beschikbaar werden beschouwd omdat er geen moderne staten op de grond waren. Dus, op de wereldwijde schaal van vandaag, lijkt het erop dat er geen sanctioneerbare voorschriften of wetten zijn. 
 
Alle afspraken over klimaatbescherming, zoals de klimaatdoelen van Parijs, zijn vrijwillige toezeggingen. Deze kunnen worden nageleefd – en zo niet, dan volgen er geen straffen of sancties van een hogere en machtigere instelling. Tijdens het koloniale tijdperk gold dit ook voor de hulpbronnen in die koloniën die als vrij beschikbaar werden beschouwd omdat er geen moderne staten op de grond waren. Dus, op de wereldwijde schaal van vandaag, lijkt het erop dat er geen sanctioneerbare voorschriften of wetten zijn. Alle afspraken over klimaatbescherming, zoals de klimaatdoelen van Parijs, zijn vrijwillige toezeggingen. Deze kunnen worden nageleefd – en zo niet, dan volgen er geen straffen of sancties van een hogere en machtigere instelling. Tijdens het koloniale tijdperk gold dit ook voor de hulpbronnen in die koloniën die als vrij beschikbaar werden beschouwd omdat er geen moderne staten op de grond waren. Dus, op de wereldwijde schaal van vandaag, lijkt het erop dat er geen sanctioneerbare voorschriften of wetten zijn. Alle afspraken over klimaatbescherming, zoals de klimaatdoelen van Parijs, zijn vrijwillige toezeggingen. Deze kunnen worden nageleefd – en zo niet, dan volgen er geen straffen of sancties van een hogere en machtigere instelling. 
 
De nieuwe klimaatimperialisten
Als we kijken naar de afgelopen 30 jaar of zo en vooral naar het laatste decennium, zijn de ontwikkelingen en tendensen meer dan duidelijk. Europa en de VS hebben hun CO2-uitstoot drastisch of in ieder geval aanzienlijk verminderd. In Japan en zelfs in Rusland daalt de CO2-uitstoot. Dit geldt ook voor milieubescherming in het algemeen. De voorschriften en maatregelen ter bescherming van het milieu in Duitsland en Europa bevinden zich op het hoogste niveau ooit. Dat is ook goed en correct. Tegelijkertijd neemt de CO2-uitstoot van grote economische en politieke machten onverbiddelijk toe. Alleen al de toename van de CO2-uitstoot in China en India maakt de CO2-besparing in de westerse geïndustrialiseerde landen teniet en overtreft zelfs de besparing. Het komt er dus op neer dat er een negatieve balans is voor het klimaat en de aarde. (Bron)U kunt dus zeker zien dat China bijvoorbeeld een nieuw klimaatimperialisme nastreeft. Middelen worden gebruikt voor eigen voordeel, waarvan de gevolgen worden doorgegeven aan andere landen en samenlevingen, sancties zijn niet te vrezen vanwege de eigen machtspositie. Daarbij komt nog de CO2-uitstoot van de andere welvarende landen in Azië en Afrika. Door de sterke economische groei, de bevolkingsgroei in deze staten en een steeds hogere levensstandaard zullen de CO2-uitstoot en andere mondiale en lokale milieuvervuiling de komende jaren en decennia enorm toenemen. Deze vooruitgang is het recht van deze samenlevingen. Geldt alleen voor een objectieve en wetenschappelijke visie: De opkomst van deze staten en samenlevingen is alleen mogelijk door het verbruik van natuurlijke hulpbronnen en het afwentelen van de gevolgen voor het milieu en het klimaat op de rest van de wereld. Het is belangrijk op te merken dat deze gevolgen duidelijk en betrouwbaar te voorzien en wetenschappelijk bewezen zijn. In tegenstelling tot de politiek honderd jaar of meer geleden, weten besluitvormers heel goed wat de gevolgen van hun beslissingen op wereldschaal zullen zijn. Dit geeft aanleiding tot een bijzondere verantwoordelijkheid. wat de gevolgen zijn van uw beslissingen op wereldschaal. Dit geeft aanleiding tot een bijzondere verantwoordelijkheid. wat de gevolgen zijn van uw beslissingen op wereldschaal. Dit geeft aanleiding tot een bijzondere verantwoordelijkheid.
 
Als argument voor verdediging en moord wordt hier meestal aangehaald dat deze landen, als slachtoffers van het imperialisme in Europa en de VS, nu de vrijheid moeten hebben om zich als een soort compensatie uit de ellende van de koloniën te werken. Vaak wordt over het hoofd gezien dat het tijdperk van het Europese imperialisme voorbij is sinds 1918, op zijn laatst sinds 1945. Dat is nu, afhankelijk van de datum, driekwart of een hele eeuw geleden en sindsdien hebben deze landen zichzelf geregeerd, wat dat betreft wordt zo’n ‘argument’ mettertijd gewoon niet meer serieus geloofwaardig. Dit ontslaat westerse samenlevingen niet van hun plicht om zich in te zetten voor klimaatbescherming en duurzaamheid. Men kan zich echter afvragen of het echt een effectieve maatregel is voor klimaatbescherming Om moderne en relatief schone gasgestookte elektriciteitscentrales in Duitsland te bezetten of om een ​​onmiddellijke uitfasering van kolen in Duitsland te eisen van een goed verwarmd Europees passiefhuis, bijvoorbeeld als er elk jaar tientallen nieuwe kolen- en gascentrales worden gebouwd met aanzienlijk minder filter- en beschermingsapparatuur in China of op het Afrikaanse continent zullen. 
 
Zelfs als Europa morgen alle energiecentrales zou sluiten en zou overschakelen op hernieuwbare energie, zou het effect binnen een paar jaar meer dan gecompenseerd worden door groei in de opkomende landen. Met zijn politiek vecht het veel berispen Europa eigenlijk tegen het nieuwe “klimaatimperialisme” van de 21ste eeuw. Misschien niet genoeg – maar er gebeurt iets. als er bijvoorbeeld tientallen nieuwe kolen- en gascentrales met beduidend minder filter- en beschermingsmiddelen worden gebouwd in China of op het Afrikaanse continent. Zelfs als Europa morgen alle energiecentrales zou sluiten en zou overschakelen op hernieuwbare energie, zou het effect binnen een paar jaar meer dan gecompenseerd worden door groei in de opkomende landen. Met zijn politiek vecht het veel berispen Europa eigenlijk tegen het nieuwe “klimaatimperialisme” van de 21ste eeuw. Misschien niet genoeg – maar er gebeurt iets. als er bijvoorbeeld tientallen nieuwe kolen- en gascentrales met beduidend minder filter- en beschermingsmiddelen worden gebouwd in China of op het Afrikaanse continent. Zelfs als Europa morgen alle energiecentrales zou sluiten en zou overschakelen op hernieuwbare energie, zou het effect binnen een paar jaar meer dan gecompenseerd worden door groei in de opkomende landen. Met zijn politiek vecht het veel berispen Europa eigenlijk tegen het nieuwe “klimaatimperialisme” van de 21ste eeuw. Misschien niet genoeg – maar er gebeurt iets. het effect zou binnen enkele jaren worden overgecompenseerd door de groei in de opkomende landen. Met zijn politiek vecht het veel berispen Europa eigenlijk tegen het nieuwe “klimaatimperialisme” van de 21ste eeuw. Misschien niet genoeg – maar er gebeurt iets. het effect zou binnen enkele jaren worden overgecompenseerd door de groei in de opkomende landen. Met zijn politiek vecht het veel berispen Europa eigenlijk tegen het nieuwe “klimaatimperialisme” van de 21ste eeuw. Misschien niet genoeg – maar er gebeurt iets.
 
Wie neemt duurzaamheid serieus?
Fridays for Future, Extinction Rebellion, Endegebiet, Scientists for Future en andere activisten moeten zich langzaamaan afvragen of hun eisen en acties daadwerkelijk op het goede punt beginnen. Voor zover we weten, is het geen duurzame oplossing voor de wereldwijde klimaatcrisis om het “kapitalistische systeem” in Europa te boven te komen. Enerzijds omdat het globale effect miezerig zou zijn; aan de andere kant omdat de landen van het nieuwe klimaatimperialisme zich tot precies dit systeem wenden, omdat ze hier de beste kansen voor vooruitgang en welvaart zien. Een mislukking van Europa zou hen eerder aanmoedigen om meedogenloos de nieuwe open ruimtes voor hun eigen voordeel te gebruiken.
 
Iedereen die echt actie wil ondernemen tegen klimaatverandering en onrechtvaardige imperialistische politiek, moet de comfortzone van de Europese hogere klasse verlaten, die op vrijdag bijeenkomt voor wat er gebeurt, eisen stelt en anders op een zelfvoldane en verzadigde manier zijn eigen levensstijl in stand houdt. Een duurzame dienstverlening aan het klimaat is zorgen voor een verandering in de landen die verantwoordelijk zijn voor de toename van de CO2-uitstoot van vandaag en morgen. Waarom mobiliseert de zogenaamd wereldwijde beweging FFF zich niet ook in deze delen van de wereld? Waarom worden de ambassades van deze landen niet geblokkeerd, zoals Garzweiler of de “Hambi”? Waarschijnlijk omdat de activisten het persoonlijk risico te hoog vinden, al praten ze anders altijd over hun eigen slachtoffers.

 

Daarnaast is er nog de manier om te overtuigen door middel van innovatie en voorbeeld. Maar dat is een lange weg en vereist uw eigen inspanningen. Iemand moet immers de nieuwe klimaatvriendelijke producten, processen en technologieën ontwikkelen, implementeren en exporteren. Dit is werk. Dat is vermoeiend. Dit duurt even. Maar het is de enige duurzame manier voor een effectieve wereldwijde vooruitgang tegen de “klimaatramp” door middel van het nieuwe klimaatimperialisme. En het zou nodig zijn om het geliefde, omdat comfortabele vijandbeeld van het kwaadaardige, kapitalistische en imperialistische Europa af te slaan. Degenen die het echt serieus nemen, zullen deze route kiezen. Als je je pad niet kiest, meen je het niet echt.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.