DELEN
Foto: Beoogd minister van justitie Ferd Grapperhaus (CDA). Bron: Christiaan Krouwels / Wikimedia Commons.
Foto: Beoogd minister van justitie Ferd Grapperhaus (CDA). Bron: Christiaan Krouwels / Wikimedia Commons.

Minister Grapperhaus heeft het niet zo op die Russen. Zoals er ook nog altijd mensen zijn die ‘iets‘ tegen Duitsers hebben. Of mensen met een Duitse achternaam. Het is een ongrijpbare angst, of diep gewortelde haat die in sommige families van vader op zoon, en moeder op dochter overgaat.

Het bedrijf verkaste naar het ‘neutrale‘ Zwitserland, maar dat maakt voor de minister niks uit. Het blijven Russen. En Russen zijn niet te vertrouwen. De ‘Speciale Aanklager‘ in de Verenigde Staten heeft daarom ook een Russische ‘Ham Sandwich‘ aangeklaagd, die mogelijk iets te maken heeft met de Russische bemoeienis met de Amerikaanse presidentsverkiezingen, waarvoor nog altijd geen spoor van bewijs is gevonden.

Wel is er volop bewijs voor ‘Inmenging‘ in die verkiezingen in alle denkbare landen van een lange lijst obscure Britse, Israëlische en Oekraïense ‘belangenbehartigers‘, naast de gebruikelijke extremistische regimes in het Midden-Oosten die steun willen voor hun terroristisch ‘huismerk‘. En is er bijna geen Amerikaanse ‘huishoudnaam‘ op het gebied van software of ‘social media content‘ die niet in verband is gebracht met obscure manipulatie van de ‘volkswil‘. Maar grappig genoeg ligt Grapperhaus daar helemaal niet wakker van, want dat was allemaal voor onze eigen bestwil. Net als al die ‘achterdeurtjes‘ die de Amerikaanse overheid in die systeemsoftware in laat bouwen, zodat ze makkelijker hun bondgenoten kunnen bespioneren, en bedrijfsgeheimen kunnen ontfutselen.

Grapperhaus is ‘verward‘. ‘In verwarring‘. Wat een psychiater ‘In Denial‘ zou noemen.

Cyber‘ is een aparte wereld. En in combinatie met spionage is het een behoorlijk giftige cocktail. Altijd als je een ‘update‘ installeert is het maar de vraag of je de veiligheid nou vergroot, of een gloednieuwe ‘achterdeur‘ wagenwijd openzet. Kwestie van vertrouwen. En het vertrouwen in de ‘Grote Jongens’ in de wereld van de software en ‘sociale media‘ is de laatste tijd zeker niet toegenomen! Je kunt ook redeneren dat die Russen het wel ‘grappig‘ vinden om hun Amerikaanse concurrenten ongunstig in het zonnetje te zetten, en daarom alles op alles zetten om al die ingebouwde lekken te dichten, en wormen en virussen buiten de deur te houden. Daarom was het zeker opportuun van ‘Wired‘ om te vragen waar het bewijs was voor onoorbare handelingen van die Russische virusbestrijder.

Nou zegt Grapperhaus niet dat daar bewijzen voor zijn. Maar hij is gewoon bang voor Russen. Aard van het beestje. En mocht er een Amerikaan, Israëli of Brit inbreken, of ‘malware‘ op zijn computer plaatsen, waardoor de kerncentrales problemen krijgen, of zoiets, dan ziet hij dat meer als iets van een ‘goede grap‘. Iets waar je niet te zwaar aan moet tillen.

Daarmee zeg ik dus niet dat het uitgesloten is dat Kaspersky, Symantec, Google, Facebook of Twitter, of welk bedrijf dan ook met toegang tot onze computers voor die ‘enge‘ Poetin werken. Of die ‘enge‘ Trump, May of Grapperhaus. Het hele punt is, dat je eigenlijk maar het beste op meerdere paarden kunt wedden. Zoals de cyber-aanval van de Amerikanen en Israël op de kerncentrales van Iran liet zien, is zelfs een afgesloten systeem niet veilig voor dat soort criminelen. En een geweten hebben ze ook niet. Dus als het écht gevoelige informatie betreft, dan maar de ‘postduif‘. En gelet op de hoeveelheid belastinggeld die de Nederlandse overheid dumpt in mislukte ‘IT‘-projecten, zou je zeggen dat ze daar eerst maar weer gewoon met ‘mes en vork‘ moeten leren eten voor je ‘beleid‘ probeert.

Dat mensen als Grapperhaus er ‘strak‘ in zitten, wekt bij mij overigens geen verwondering. Ik kwam ook een artikel tegen in NRC waarin met iets van verontwaardiging werd geconstateerd dat de Russen op het punt staan wetgeving door te voeren die het strafbaar maakt om mee te werken aan Amerikaanse en Europese sancties tegen Rusland. Ik bedoel: Hoe naïef kun je zijn? Met iets van een schok constateert de journalist dat het zomaar kan betekenen dat westerse bedrijven met filialen in Rusland gedwongen worden om producten en diensten te leveren, terwijl ‘Washington‘ en ‘Brussel‘ het verbieden. En als die filialen dat niet willen, krijgen ze eerst een flinke boete, en mogen ze daarna ophoepelen. Weg markt. Nou en? Dat was toch het hele idee? Jammer, joh!

Het bevreemdt mij steeds meer, dat zoveel mensen zich helemaal niet hebben gerealiseerd dat de Russen zich niet hoeven te onderwerpen aan wat ‘Washington‘ en/of ‘Brussel‘ willen. En dat de gevolgen van al die sancties wel eens reusachtig veel meer nadelen voor ons in Europa, of de Verenigde Staten zou kunnen hebben, dan voor de Russen. Zeker nu Rusland en China alternatieven ‘in de markt zetten‘ voor de handel op basis van ‘PetroDollars‘. Die ontwikkeling kon je uittekenen, mét de gevolgen voor Europa, met name. En als je dan tegelijk de enige serieuze ‘virusbestrijder‘ weghaalt die tegenwicht biedt aan de CIA, NSA, MI-6, Mossad en noem dat hele alfabet aan ‘veiligheidsdiensten‘ maar op die grossieren in computer-inbraken, wormen, virussen, achterdeurtjes en andere aanslagen op je virtuele infrastructuur, dan neem je wel een risico, als verantwoordelijke minister. Maar ja: Bang. Wat doe je daartegen?

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

Geef een reactie