Soros

Voor de ‘Globalisten‘ is de benoeming van Trump tot president van de Verenigde Staten een inktzwarte bladzijde in de geschiedenis van de mens. Ze vrezen dat hun ‘liberale wereldorde‘ in gevaar komt. Waarbij ze overduidelijk iets anders onder ‘liberaal‘ verstaan dan ondergetekende. Sterker nog, door mijn kritische bijdragen over hun gekoesterde idealen, en praktische consequenties, behoor ik in hun ogen blijkbaar eerder tot de categorie ‘fascisten‘. Of, nog erger: ‘Poetin-trollen‘.

Het lukt eerder steeds minder goed om meningsverschillen terug te brengen tot de inhoud. En dat is niet de schuld van de ‘Deplorables‘, of ‘Populisten‘. De spanning tussen ‘beeldvorming‘ en praktijk begint ondraaglijk te worden. Waarmee ik niet wil zeggen dat de mensen die zich afkeren van hun ‘Globalistische‘-leiders gedetailleerd op de hoogte zijn van oorzaak en gevolg. Of dat er mensen zijn die betere oplossingen hebben dan de ‘experts‘ die in ‘Davos‘, en op de ‘Bilderberg‘-bijeenkomsten de koek verdelen. De essentie van liberalisme is, dat de optimale oplossingen niet van bovenaf worden aangereikt, en afgedwongen, maar spontaan ontstaan, zolang de Staat kan garanderen dat burgers veilig aan hun toekomst kunnen bouwen. En verder niks.

Hoewel je eindeloos kunt discussiëren over wat nou exact de parameters zijn voor een veilige omgeving, is het iedere serieuze liberaal duidelijk dat het niets te maken heeft met wat in deze tijd wordt gepropageerd onder de noemer ‘Safe Spaces‘. Integendeel! Het ‘Vrije Woord‘ is elke rechtgeaarde liberaal extreem dierbaar. Evenals de keuzevrijheid voor volwassenen om hun privé-leven in te richten zoals zij dat willen, en hun kinderen op te voeden met normen en waarden die hen bevallen, zolang ‘derden‘ daar geen materiële schade van ondervinden. Veel van wat in onze tijd wordt verkocht als ‘typisch liberaal‘, is eerder ‘typisch totalitair wensdenken‘. Het product van contraire ideologieën, van communisme, fascisme, sociaal-democratie, of religieus geïnspireerde fantasieën die een ‘maakbare samenleving‘ aan de mens proberen te brengen.

Voor serieuze liberalen gaat er niks verloren als het denken in ‘consensus‘-oplossingen overboord wordt gezet, zolang daarmee de veiligheid van de inwoners van een land niet in gevaar wordt gebracht. Verschillen tussen mensen zijn hen geen doorn in het oog, maar het bewijs dat we nog niet dood zijn. Hysterische types die hun hele wereld in zien storten als iemand wordt verkozen die er, in hun ogen, ‘onzedelijke‘ gewoonten op na houdt, en niet met ‘meel-in-zijn-mond‘ praat, zijn het probleem. Waarmee niet gezegd is dat ze niet het recht hebben om oppositie te voeren tegen die man of vrouw, maar doe dat dan op basis van argumenten. En niet door repressie te eisen.

Een gezonde kritiek op de erfenis van Obama vond ik HIER. Het sluit nauw aan bij mijn eigen observaties die ik in tal van bijdragen met u heb gedeeld. En zoals u kunt zien, als u dat artikel leest, valt Obama slechts te verwijten dat hij niks heeft gedaan om de problemen die er al waren helder te benoemen, en uit de wereld te helpen. Hij bleef, net als zijn voorgangers, hangen in de verleiding om het te laten bij ‘beeldvorming‘. En door te gaan met ‘dansen‘ totdat de muziek definitief op zou houden. Sommigen menen dat dat onderdeel is van een doortrapt plan van de ‘Globalisten‘ om definitief Orwell’s nachtmerrie te kunnen realiseren. Maar of het nou cynisme is, of onbenul, of onmacht, liberaal is het zeer zeker niet.

Probleem is, dat de muziek elk moment op kan houden. Nadat Nixon de koppeling tussen goud en de Dollar losliet, realiseerde hij, samen met Kissinger, de creatie van de ‘Petrodollar‘, die er voor zorgde dat de vraag naar Dollars niet afnam. Waar Hillary, net als Obama, de kandidaat was van die ‘status quo‘, gooit Trump de knuppel in het hoenderhok. En dat gaat zonder meer voor grote spanningen in de wereld leiden. Maar dat moment zat er hoe dan ook aan te komen. Je kunt niet blijven lenen, en pretenderen dat het je ‘eigen geld‘ is. Waar Trump van de daken schreeuwt dat Amerika nu op de eerste plaats komt, kunnen we veilig aannemen dat hij niet zal opteren voor het vervangen van de Dollar door een wereldwijde ‘SDR‘, de ‘munt‘ die het IMF in de aanbieding heeft. De munt van ‘Davos‘. Een terugkeer naar goud als basis ligt meer voor de hand.

Hoe ver Trump bereid zal zijn te gaan bij het forceren van een ‘Nieuwe Orde‘ in de monetaire wereld, en welke gevolgen dat zal hebben voor generaties die groot werden met het idee dat ze ‘entitled‘ waren, kan ik u niet vertellen. In de aanloop naar de verkiezingen hield hij zijn toehoorders al voor dat hij specialist was in het omgaan met schulden. Dat had tot een inhoudelijke analyse en discussie moeten leiden, maar de commentatoren die vastgerot zitten in hun wereld waarin slechts de ‘beeldvorming‘ er toe doet, gingen ermee vandoor, schamperend over de financiële handel en wandel van die protserige vastgoedmagnaat. Maar reken er maar op dat hij er niet voor terug zal schrikken de Verenigde Staten ‘failliet‘ te laten gaan. Wat zal betekenen dat hij de schulden van de Verenigde Staten niet langer zal erkennen. Exact het ‘medicijn‘ dat velen prefereerden toen Griekenland in de problemen kwam. De enige vraag die bij mij nog leeft, is of hij zo ver zal gaan het goud dat Europese landen in de Verenigde Staten hebben geparkeerd te confiskeren, tegen een door de Verenigde Staten ‘voorgestelde‘ vergoeding in ‘Nieuwe Dollars‘, als het zo ver komt.

Zo’n economische schok past naadloos in het hele beeld dat Trump zijn kiezers heeft voorgehouden, omdat het per direct alle ‘banen‘ terug zou brengen, daar niemand nog op krediet zou willen exporteren naar de Verenigde Staten. China, dat op bergen Amerikaans ‘waardepapier‘ zit, zou zwaar getroffen worden. Maar ook landen als Duitsland en Nederland zijn dan zwaar de pineut. Al helemaal als ze voor het goud dat ze in de Verenigde Staten hebben liggen ‘Nieuwe Dollars‘ terugkrijgen, waarmee we niks kunnen kopen wat we tegen die tijd nog zouden willen hebben. Voor dat scenario heb ik hier al meer dan eens gewaarschuwd, mede op aangeven van James Rickards, die voor de Amerikaanse overheid de scenario’s schreef over ‘economische oorlogsvoering‘. En wat er zou gebeuren als Rusland de ‘Petrodollar‘ een schop zou geven.

Als we vast blijven houden aan de illusie dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de ‘macro-economie‘, en slechts tijd en energie hoeven te investeren in de vervolmaking van onze ‘Verlichte‘ samenleving, komt er een dag dat we ruw uit onze droom worden gewekt. Met dank aan al die lui die u systematisch en consequent een rad voor ogen bleven draaien over wat onze prioriteiten zouden moeten zijn. Ik zeg: En als we dan ‘Europa‘, en de Euro, bij het grof vuil hebben gezet, en de Europese solidariteit met wortel en tak hebben uitgeroeid, dan krijgen we het héél zwaar!

Ook als die verandering niet schoksgewijs tot stand komt, zal het die kant op gaan. Dan nóg zijn de Verenigde Staten, met Trump aan het roer, en Rusland, met Poetin aan het roer, in het voordeel. En heeft zelfs China meer kans om er beter uit te komen dan Europa, vrees ik. Daarbij kan zo’n revolutionaire verandering politieke leiders armslag geven om de maatschappij fundamenteel anders in te richten. Als Trump zegt dat hij een medische verzekering voor alle Amerikanen wil, dus een soort ‘ziekenfonds‘ zoals dat vroeger in Nederland bestond, zal hij daar in zo’n situatie de ruimte voor hebben. Hij kan zelfs, zonder bang te hoeven zijn voor een vlucht van bedrijven naar ‘lage lonen landen‘, een ‘basisloon‘ invoeren. En het hele belastingstelsel anders inrichten.

Out of the Box‘ denken, en de condities scheppen om je visie te realiseren, is uitgesproken liberaal. In elk geval meer dan het timmeren van scheidingswanden in de ‘Box‘ om je ‘Safe Space‘ te isoleren van onwelgevallige invloeden. Dat een keur aan geprivilegieerde groepen, en op Amerikaanse steun drijvende landen, niet blij zijn met zo’n omzetting, dat is een open deur. In hoeverre dat tot spanningen zal leiden die geweld en repressie met zich meebrengen, en of Trump en zijn strategen dat gaan overleven, kan ik u niet zeggen.

Een idyllisch ‘eindspel‘ voor de Verenigde Staten als geheel is niet verzekerd. Nog los van de vraag of het Trump niet ergens naar het hoofd zal stijgen, en hij de export van zijn idealen niet toch ter hand zal nemen, in strijd met wat hij nu belooft. Maar waar zijn politieke opponenten, zoals George Soros, er heilig van overtuigd zijn dat Trump zal falen, omdat zijn voorstellen onderling met elkaar in tegenspraak zouden zijn, zien ze vermoedelijk het ‘hele plaatje‘ niet. En dat komt omdat we ‘Globalisme‘ als een gegeven zijn gaan beschouwen, en inhoudelijke discussies van tafel hebben geveegd, omdat ‘de markt‘ geen andere opties toe zou staan. Maar ook omdat Trump, naar mijn idee, opzettelijk verwarring sticht, om de ruimte te scheppen die hij nodig denkt te hebben om te kunnen handelen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.