DELEN
gele hesjes

Wanneer hebzuchtige elites over elkaar heen buitelen in een poging om de bevolking verder te pauperiseren, zal er een burgeractie plaatsvinden. Dat heeft de geschiedenis ons al vele malen geleerd, en het is de echte waarheid achter het succes van les Gilets Jaunes.

Voor degenen onder u die niet op de hoogte zijn van de Gilets Jaunes: het is een groep mensen die de Franse transportsector vertegenwoordigt: vrachtwagenchauffeurs die bang zijn voor hun werk, en een hele reeks van andere burgers die, om welke reden dan ook, zich bij deze groep hebben aangesloten vanwege het feit dat president Emannuel Macron een bedrieger is. De protesten gingen in eerste instantie over de prijs van autobrandstoffen in Frankrijk, die vorig jaar met 14% gestegen zijn en die dit jaar nog eens met 18% toenemen. Om deze reden alleen al kunnen we zeggen: nous sommes un gilet jaune.

Maar er is natuurlijk meer aan de hand.

Al snel zijn de “gele hesjes” het nationale gezicht geworden van verzet tegen de groeiende macht van de Franse Deep State. De banken hebben ervoor gezorgd dat hun marionet Macron werd gekozen en het duurde niet lang voordat de privatiseringen van start gingen. Daarnaast ging Macron vierkant achter het EU-beleid inzake migratie staan – een tsunami van buiten de EU toestromende migranten die op het hele continent ravage aanrichten. Er zijn nu zo’n 30.000 illegale vluchtelingen die tijdelijke kampen in de St Denis in Parijs bezetten, terwijl het meest recente instappunt – Oost- en Zuid-Spanje – een toename zien van 40% in de inbraak- en messteken-criminaliteit in Andalusië.

Maar de Macronisatie dendert voort, waarbij we (schatten we zo in) volgend jaar nog meemaken dat de Franse Staat bankendeposito’s elektronisch afroomt “om de cashflow van het Trésor Public te verbeteren”. En terwijl Macron de Taxe D’Habitation heeft afgeschaft, is dit gedaan om de controle over Parijs te vergroten bóven het lokale beleid.
Ondertussen heeft wat Jupiter met de ene hand geeft, hij het goddelijke recht om nog meer met de ander te nemen. In deze context zijn de Gilets Jaunes (gele hesjes) een beweging die het verzet van het eerste uur is geworden.

We zijn daarom ook niet verbaasd dat de mensen uit de kring rond Macron geen tijd verspild hebben, om na een gewelddadig protest in Parijs een week geleden nú proberen de Gilets te besmeuren door hen gelijk te stellen met “extreem rechts”.
Het was beslist nieuws voor de republikeinen, die volhielden dat ze erg links waren. Maar nu de eeuwige opportunistische Marine LePen hen heeft gesteund, is de lastercampagne versus de gele vesten des te effectiever.

Het gevecht om de Brexit in 2016 kan gerust een “een veldslag tussen het Volk en het establishment” genoemd worden. De Gilets Jaunes vertegenwoordigen precies dezelfde trend in de richting van wat Brussel “populisme” noemt, en weldenkende critici noemen het Democratie van het Volk: overal in Europa en de VS eisen degenen die onderworpen zijn aan een verkapte dictatuur de teruggave van hun burgerrecht op om Nee te zeggen.
In Frankrijk toonde een onderzoek door het enquetebureau Elabe aan, dat bijna driekwart van de Franse kiezers de protesten goedkeurt en dat meer dan de helft van degenen die op Macron hebben gestemd, hen steunt. De schellen vallen blijkbaar van de ogen. En voor de ongekozenen, vooral in Brussel, zijn de tekenen verontrustend: de Gilet-beweging heeft zich verspreid naar Italië, Duitsland en België.

We hebben komen jaar een nieuwe ronde EU-verkiezingen. Elke laatste peiling toont een massale wending naar dit “populisme” zoals dat minachtend wordt afgedaan door Le Figaro, de New York Times, de Washington Post, de Guardian en veel andere mainstream media. Ondertussen horen de elites veel gesprekken en lezen ze elke column die ze als opruiing beschouwen, maar het gebeurt zoals altijd zonder te luisteren of over de inhoud na te denken.

Vorige maand heeft een groot door de EU gesponsord onderzoek onder 8.000 EU-burgers aangetoond dat meer dan 60% van de geïnterviewden méér democratie wilde in verband met strategische beleidsbeslissingen van hun overheid. Zoals zoveel volgevreten couchpotatoes weigert de Europese Commissie het zelfs maar te bespreken – en het Europees nepparlement toont geen enkele interesse om erover te debatteren. Ze zijn allemaal te druk met zichzelf bezig.

Maar niets is vandaag de dag zo eenvoudig als het op het eerste gezicht lijkt. Wat we hebben bij deze massale protesten tegen de prijs van autobrandstof is een goed voorbeeld van elites die tegelijkertijd hebberig zijn: in hun haast om te profiteren van het minderheidsvoordeel, hebben ze het vertrapt en daarmee de sluier verwijderd die over hun snode activiteiten werd getrokken.

Het is een mythe dat de prijs van het autorijden alleen maar stijgt omdat de belastingverhogingen van de staat riskant gerationaliseerd zijn als milieuvriendelijk. Natuurlijk stijgen de EU-prijzen (Brussel moet op de een of andere manier toch voor Brexit betalen) en Parijs wil de kloof tussen de prijs van loodvrije benzine en diesel overbruggen – ondanks het feit dat al jarenlang beweerd wordt dat diesel de moeite waard is om te subsidiëren als zijnde “milieuvriendelijker”. Maar in werkelijkheid staat Macron onder druk van de EU-federalisten om de Franse begroting in evenwicht te brengen – en als een goede bankiersloopjongen zal hij doen wat hem is verteld.

Er speelt echter meer mee bij de auto-brandstofprijzen dan de accijnzen. Wat de kosten van autorijden zo inflatoir maakt, zijn de bruto kosten van het raffineren waarop de belastingen in de eerste plaats worden geheven. En dit wordt naar boven gemanipuleerd om een breed scala van redenen …. waarvan er geen één in het voordeel van de burger is.

De Saoedi’s willen hun inkomsten uit olie zo hoog mogelijk houden – ze besteden tenslotte veel geld aan wapens, het aanvallen van de burgers in buurlanden en het financieren van jihadisten. Dus beperken ze het aanbod om de prijs van ruwe olie zo hoog mogelijk te houden.

Washington op zijn beurt wil dat de prijs om verschillende redenen hoog is. Ten eerste willen zij dat de prijs blijft stijgen, zodat ze fracking kunnen rationaliseren als een haalbare manier van “olie”winning… ongeacht de enorme milieuschade (vooral ten aanzien van de grondwatervoorziening) die deze idiote extractievorm met zich meebrengt. Ten tweede is Washington door en door Deep State: dus willen ze een hoge prijs bij de pompen tijdens de herverkiezingscampagne van The Donald – het is namelijk beter om hun vriendin Hillary opnieuw een kans te geven in het Witte Huis.

Alle producenten behalve de VS – inclusief Rusland – willen de prijs hoog houden vanwege (a) hun grote afhankelijkheid ervan als een exportmiddel, (b) de macht die ze erdoor krijgen op de geopolitieke toppen en (c) de noodzaak om in de toekomst geld te hebben om steeds duurdere exploraties de moeite waard te maken in termen van uiteindelijke winstmarge.

De beurzen houden ook erg veel van een bull-run op grondstoffen, omdat ze onder druk staan om rendementen te behalen voor klanten die door het nul-procent-rente-beleid zijn getroffen en de geleidelijke afbouw van de Great Shareprice Inflator, Quantitative Easing. Voor hen – en de meer hebzuchtige bankkantoren van Wall Street, The City en La Défense – is alles wat de marktindexen (en dus het vertrouwen) hoog houdt, goed nieuws. Het gaat als volgt: “De olieprijs is hoog, dus er is een groeiende vraag naar energie, wat wereldwijd herstel betekent, dus alles is prima in orde”.

Feit is dat de belastingen blijven stijgen – en dat de toegang tot de (spaar)gelden van de burgers gemakkelijker wordt gemaakt – omdat het wereldwijde herstel een mythe is. Hoge aandelenkoersen hebben veel meer te danken aan Quantitative Easing dan aan de onderliggende economische gezondheid … en wordt het geld dat in Quantitative Easing wordt geïnvesteerd (afkomstig van belastingbetalers) behandeld als economische groei, door de statistici van de centrale bank. Hoezo wereldwijd herstel?
Verwijder het Quantitative Easing-element uit de economische activiteit en de wereldwijde “groei” verdwijnt als sneeuw voor de zon. Haal wat wij noemen de inteelt financiële diensten uit de formules en de echte wereldeconomie anders dan de landbouw daalt flink.

De olieprijs wordt op verschillende manieren gemanipuleerd, maar het meest natuurlijk door verkapte (vaak algoritmische) aankopen door soevereine machten, centrale banken en mega-producenten. Maar liefst 60% van de huidige prijs van ruwe olie is pure speculatie, aangestuurd door grote traders en hedgefondsen. Verder is de rol van de internationale oliebeurzen in Londen en New York cruciaal. Nymex in New York en de ICE Futures in Londen controleren de wereldwijde olieprijzen, die op hun beurt het grootste deel van de vrij verhandelde olievracht bepalen. Ze doen dit via olietermijncontracten voor twee soorten ruwe olie: West Texas Intermediate en North Sea Brent.
Het proces is zo ondoorzichtig dat niet meer dan een paar grote banken zoals Goldman Sachs enig idee hebben wie er olie koopt en wie olie-futures of derivatencontracten verkoopt, die de fysieke olieprijzen bepalen.

De hedendaagse olieprijs staat lager dan het zou horen te zijn vanwege de tegenaanval door de elites die een lagere olieprijs willen. Maar het is nog steeds meer dan $ 50 per vat, omdat Russische producenten afgelopen woensdag signaleerden dat ze de productie zouden verlagen … om de prijs op peil te houden. Tot zover het wereldwijde economische herstel.

Er is weinig veranderd ten opzichte van het begin van 2016, toen de prijs van olie nog op $ 36,76 lag. Eerder dit jaar bedroeg het $ 76,41 en vandag de dag schommelt het ronde de $ 50,98. Het geheel is een kunstgreep die niets te maken heeft met de “vrije markten” die zo geliefd zijn bij hypocriete neoliberalen. Meer en meer en meer en meer geld wordt overgeheveld door zinloze welvaartsbezuinigingen en directionalisering van de markt.

De Gilets Jaunes zijn daar (zelfs onbewust) een populaire reactie op. Ze moeten worden toegejuicht, en niet besmeurd.

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.