Geld, macht en sex kenmerken het Vaticaan

vaticaan

Voormalige regeringsleiders hebben de Vaticaanse bank onder paus Franciscus gebruikt als een witwas-instelling. De meeste Latijns-Amerikaanse staatshoofden gebruikten hun contact met paus Franciscus om honderden miljoenen euro’s op te slaan in het “belastingparadijs”. De positie van de paus wordt steeds kwetsbaarder, niet alleen vanwege de financiële perikelen, maar zeker ook de misbruikzaken.

Op dit moment vindt onderzoek plaats naar banktransacties van corrupte, linkse leiders uit Latijns-Amerikaanse landen die hun geld hebben gestald bij de Vaticaanse Bank (IOR), waar men zich mogelijk schuldig heeft gemaakt aan het witwassen van geld. Onder hen bevinden zich bekende personen, als bijvoorbeeld Cristina Fernández de Kirchner, voormalig presidente van Argentinië, Evo Morales, president van Bolivia, Rafale Correa, voormalig president van Ecuador en Juan Manuel Santos, voormalig president van Colombia.

Bijzonder groot is de rekening van Juan Manuel Santo met nummer 001-3-16764, daarop stond tot voor kort een slordige 395 miljoen dollar, die verband houden met de “Global Tuition & Education Insurance Corporation”, hetzelfde bedrijf dat in het verleden niet vies was van witwaspraktijken op het eiland Barbados.

Het Vaticaan leek de perfecte locatie om dubieue transacties te doen. De zogeheten “Geld Route K” werd opgericht door ex-presidente Cristina Fernández, die geld van haar landgenoot Jorge Mario Bergoglio toevertrouwde aan paus Franciscus.

De voormalige presidente stuurde honderden miljoenen dollars in diplomatieke tassen met het zegel van het Rode Kruis naar het zogenaamde ‘Instituut voor Religieuze Werken’, kortweg IOR, ofwel Vaticaanbank, dat als een belastingparadijs wordt beschouwd. Het geld stroomde voornamelijk via twee stichtingen, het Rode Kruis in Panama en het bedrijf “Mossack Fonsecala”.

Het witwassen van geld werd ontdekt door de Argentijn Diacono Jorge Sonnante en het bewijsmateriaal werd door hem op Twitter geplaatst.

De paus heeft tot nu toe niets gezegd over het witwassen van geld. Zijn hechte relatie met genoemde corrupte linkse regeringen is een publiek geheim. Hij kent persoonlijk alle eerdergenoemde politici.

Al langere tijd circuleren er berichten dat de Kirchners geld hadden witgewassen (ongeveer 70 miljoen dollar) in de Verenigde Staten, maar tot voor kort leek er weinig beweging te komen bij de Amerikanen om deze kwestie uit te zoeken. Maar volgens betrouwbare diplomatieke bronnen werkt een taskforce van Amerikaanse advocaten hard om vast te stellen wat de Kirchners in de Verenigde Staten deden met hun onterecht verkregen geld.

Het is waarschijnlijk dat alle activa waarvan vermoed wordt dat ze in de Verenigde Staten zijn aangekocht met corruptiegeld, zullen worden geconfisceerd totdat de rechter er uitspraak gedaan heeft of de gebruikte geldmiddelen wettig of onwettig zijn aangewend. Volgens deze bronnen kwam de Amerikaanse justitie in actie zodra zij besefte dat het Amerikaanse grondgebied was gebruikt om geld wit te wassen.

Eerder was al geconstateerd dat Venezolaanse boliburguesía (zakenmensen en ambtenaren die rijk werden tijdens het Hugo Chávez- regime) zich in Miami hadden gevestigd, totdat een deel van hun vermogen in beslag werd genomen door de Amerikaanse justitie.

De afgelopen week heeft men de zwakke plek bij Kirchner’s praktijken in de VS ontdekt: het investeren via frontmannen in vooral Miami en New York.

Zoals bekend is het Vaticaan óók bekend van de misbruikzaken in de Rooms-Katholieke kerk. Zo was er medio vorig jaar het één en ander in de openbaarheid gekomen door klokkenluider Carlo Maria Vigano, de “titulair aartsbisschop van de Apostolische Nuntius van Ulpiana”. Hij ging met pensioen in 2016 nadat hij als apostolische Nuntius naar de Verenigde Staten was geweest. Eerder was hij secretaris-generaal van het Vaticaan van 16 juli 2009 tot 3 september 2011.

Hij publiceerde vorig jaar een sensationeel getuigenis van 11 pagina’s met informatie over “wie in de hiërarchie op de hoogte was van de misdaden van kardinaal McCarrick”. De getuigenis omvat verschillende hogere kerkelijke functionarissen, waaronder ook paus Franciscus.

McCarrick is in juni 2018 van zijn functie ontheven wegens kindermishandeling. Hett document van Vigano bevat informatie over hoe dit proces werd uitgesteld (de activiteiten waren bijna twee decennia geleden bekend) en hoe de paus zoveel mogelijk heeft gedaan om McCarrick te beschermen.

Of wat te denken van Gustavo Zanchetta: in december van hetzelfde jaar had paus Franciscus hem op 19 december 2017 aangesteld als nummer twee in het kantoor van de financiële administratie van het Vaticaan.  Hij kreg toen de voor hem gecreëerde functie bij de APSA, de Vaticaanse instelling die het kerkelijk vermogen en het onroerend goed beheert. Het is ook de financiële kolos die al jaren de financiële hervormingen in het Vaticaan blokkeert en pottenkijkers buiten weet te werken.Dat gold zelfs voor kardinaal George Pell, die opdracht had de zaak financieel en moreel te saneren.

Volgens de priester Juan José Manzano werd in 2015 een rapport naar het Vaticaan gestuurd met foto’s waarop Zanchetta naakt was afgebeeld, “in obscene of niet op de juiste plaats geplaatste attitudes”, hoewel hij ze niet beschreef.

In een interview dat hij had met een journalist van Associated Press beschouwde hij het als een “eerste waarschuwing” die door “vriendelijke bisschoppen” naar de Heilige Stoel werd gestuurd. Tegelijkertijd verwees hij naar een ander rapport, uit 2017 , dat toen werd gezonden aan de nuntiatuur in Buenos Aires. “Het stuk was veel ernstiger (over Zanchetta), niet alleen omdat er sprake was van seksueel misbruik. Er was een ‘in crescendo’ van maatregelen die het bisdom naar de afgrond brachten,” verklaarde Manzano.

Het bestaan ​​van de twee rapporten is in tegenspraak met wat het Vaticaan heeft gezegd, dat door een verklaring eerder opmerkte dat de beschuldigingen tegen de bisschop pas “de afgelopen maanden” waren geuit.

Volgens de woordvoerder van het Vaticaan, Alessandro Gissoti, had Zanchetta paus Franciscus gevraagd hem het bisdom Oran te laten verlaten omdat hij moeilijke relaties had met zijn priesters. “Op het moment van zijn ontslag, waren er beschuldigingen tegen hem over autoritair gedrag, maar er waren geen beschuldigingen van seksueel misbruik tegen hem,” had Gisotti gezegd. Bovendien voegde hij eraan toe dat Zanchetta, in afwachting van het voorlopige onderzoek naar de beschuldigingen van seksueel misbruik in Argentinië, zich zou onthouden van werken in het Vaticaan.

Het gehaaste vertrek van Zanchetta de Oran op 29 juli 2017 was voor velen een raadsel. Het hield een afscheidsmis en gaf een cryptische verklaring waarin hij zei dat hij een “gezondheidsprobleem” had die onmiddellijk behandeld moest worden. Vaticanist John Allen ziet in de  benoeming van Zanchetta een bevestiging van wat de meeste collega-vaticanisten al hebben geconcludeerd: dat de paus de sanering van de Vaticaanse financiën al lang heeft opgegeven. Hij wijst er ook op het uiterst ongelukkige moment: Kort voor de misbruiktop van februari dreigt het beeld te ontstaan dat de paus ondanks alarmsignalen een vriendje heeft geholpen die mogelijk inderdaad een misbruikpleger blijkt te zijn.

Een ander bekend voorbeeld, tenslotte, zijn verslagen van tientallen jaren van seksueel misbruik in een koor dat geleid werd door Georg Ratzinger, de broer van de voormalig paus Benedictus. Het koor bevat 600 leden van het katholieke kathedraalkoor in Regensburg, waar van 1945 tot 1992 fysiek en seksueel misbruik de overhand had. Van 1964 tot 1994 was Ratzinger directeur van dat koor.

Dit werd aan het licht gebracht door een advocaat genaamd Ulrich Weber, die 500 gevallen van fysiek misbruik onthulde en 67 gevallen van seksueel misbruik waarbij 49 invloedrijke personen betrokken waren geweest.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.