DELEN

BRIEF VAN DE DAG: Ik mis het. Het lijkt erop dat ik het onderweg verloren heb. Ik weet alleen niet waar en wanneer. Is het aan mezelf te wijten, of zijn het de anderen die ik het verwijten kan? En moeten we het elkaar verwijten?

Waarom mis ik mijn Nederland? Het land waarin ik ben geboren en opgegroeid. Een land waarin we tolerant waren. Waar we een maatschappij vormden waarin we naast en met elkaar werkten. Een land waarin het niet uitmaakte wat je afkomst was, waar je in geloofde of wat je geaardheid was. Een land waarin mensen van verschillende afkomst met hun eigen cultuur en de daarbij behorende uitingen leefden. Een land waarin je vrij je mening mocht hebben en deze kon uiten. Een land waar je trots op was.

Tornen

Blijkbaar waren er mensen die het noodzakelijk achtten om daaraan te tornen. Zij vonden het nodig om culturele uitingen van de ander te bediscussiëren. De één wilde hoofddoekjes verbieden, de ander wilde af van Zwarte Piet. De één vindt alle blanken racisten, de ander vindt alle moslims terroristen. Tot overeenstemming komen ze niet. In plaats daarvan verharden de standpunten zich. Hoelang duurt het totdat een van de partijen naar geweld grijpt om de eigen standpunten kracht bij te zetten? Waar zijn de leiders die ervoor zorgen dat alle partijen weer met elkaar in harmonie kunnen samenleven? Leiders van alle partijen die deel uitmaken van onze samenleving.

Trots op ons Nederland

Laten zij nú opstaan. Nog voor de verkiezingen, zodat we weer trots op ons Nederland kunnen zijn. Zodat ook onze kinderen en kleinkinderen in een land kunnen wonen waarin je op een prettige manier met elkaar kunt samenleven. Dat is geen utopie, het verleden heeft bewezen dat het mogelijk is.

Carel Los, De Meern.

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.