baudet

#FvD #Baudet Thierry Baudet hoort niet thuis in de Tweede Kamer, maar in een psychiatrische kliniek

Vandaag toont maar weer eens aan: Thierry Baudet heeft last van ernstige persoonlijkheidsstoornissen, en zou er goed aan doen zich daarvoor te laten behandelen. Het is niet in het belang van zijn eigen geestelijke gezondheid – noch het Nederlandse landsbelenag – om nog verder te strijden voor politieke activiteit.

Lang heb ik mijn mond gehouden. In de hoop dat de schandalen rondom Thierry Baudet gewoon zouden wegdrijven, dat FVD langzaam zou afdrijven naar de politieke vergetelheid of dat de kerel gewoon politiek Den Haag uit zichzelf vaarwel zou zeggen.

Zoals we allemaal weten: geen van die scenario’s is uitgekomen. In de achteruitkijkspiegel lijkt het ook allemaal onvermijdelijk: iemand als Thierry Baudet laat niet uit eigen beweging de macht los. Die brengt zichzelf niet weer bij zinnen, en die staat ook zeker niet toe dat zijn partij zonder slag of stoot door het doucheputje wegspoelt. Hij zal strijden, twitteren, dineren met racisten, luidkeels antisemitische complotten verkondigen en vervolgens dansen op tafel – ondertussen naar iedereen z’n middelvinger opstekend. Wie daar anders over denkt, raad ik aan de brief van FVD-senator Nicki Pouw-Verweij eens goed te lezen.

Voor de bühne

‘Ik neem mijn verantwoordelijkheid,’ zei de man die dat niet deed. Hij hield zijn kompaan die alweer betrapt was op kraakhelder antisemitisme en verheerlijking van de nazi’s, elegant de hand boven het hoofd, en speelde daarna dat hij dan liever zelf een stapje terug deed.

‘Ik gruwel van fascisme,’ zei de man die vaker dan elke andere Nederlandse politicus extreemrechtse bijeenkomsten en dito denkers bezoekt. Voorts beriep hij zich op zijn familiegeschiedenis om te bewijzen dat hijzelf zuiver op de graat moest zijn. Dat volgens dezelfde redenering zijn nummer twee op de lijst tot dubbele NSB’er moet worden verklaard, ontging hem.

‘Ik moet niets hebben van trial by media,’ sprak de man die in het organiseren daarvan excelleert. Zo riep hij eerder zijn volgelingen op om ‘linkse leraren’ bij een door zijn partij opgericht meldpunt aan te geven, waarna op sommige mensen een ware heksenjacht ontstond.

‘Je moet zulke dingen eerst grondig onderzoeken,’ sprak de man die met zwier valse verhalen verspreidt via zijn eigen journaal en Twitter-feed, en die recent leden die de klok hadden geluid over geflirt met nazi’s binnen de jongerenafdeling van zijn partij liet beoordelen door precies de mensen over wie zij de klok hadden geluid. Vervolgens werden de klokkenluiders geroyeerd.

‘Ik treed terug,’ zei de man die dat niet deed. Hij blijft aan als Kamerlid en als partijvoorzitter, en stelde zich per ommegaande bovendien beschikbaar als lijstduwer, wetend dat hij dan gewoon met voorkeursstemmen in de Kamer wordt herkozen. In dezelfde Kamer waar hij overigens zelden debatten bijwoont, soms zelfs niet eens wanneer hij ze zelf heeft aangevraagd. Hij gebruikt de Kamer liever als toneel voor zijn oraties dan – o ironie – als een forum voor democratisch debat.

‘Dit is de schuld van de media,’ zei de man die al jarenlang in de media op extreemrechtse hondenfluitjes blaast, en die elke vraag over de herkomst van zijn ideeën, of die van zijn aanhang, beantwoordt met een deuntje over Minerva, uilen, de Renaissance of de verlichte geesten der boreale cultuur.

Ondertussen is hij er met zijn statement maar mooi in geslaagd het debat naar zijn hand te zetten – niemand had het nog over het fascisme, de homofobie, het racisme of ander extreemrechtse gedachtengoed van grote delen van zijn partij. Alle schijnwerpers waren weer op Baudet gericht, precies zoals hij het graag zag. De NOS laste zelfs een extra journaal in om de natie kond te doen van zijn ‘vertrek’.

Zou hij gaan, zou hij blijven? Had hij een snood plan? Was dit wellicht een coup in dandy-vermomming? Was er eigenlijk wel iemand voorhanden in de partij die hem kon opvolgen? Verbleekte niet iedereen in vergelijking tot hem?

Wat Baudet zei, is dit: de partij, dat ben ik. Zelfs als ik de lijst niet trek maar ’m duw, versla ik iedereen. Jullie zijn van mij. Jullie eten uit mijn hand. Jullie hangen aan mijn lippen. Allemaal.

Het is precies hoe een extreme narcist in het leven staat: iedereen om hem heen van zich vervreemden met gedrag dat steeds gestoorder wordt, en ondertussen van diezelfde mensen ook een absolute vorm van onderdanigheid eisen. En het echt niet begrijpen dat die mensen op een gegeven moment echt genoeg vertrappeld zijn, en je bloed wel kunnen drinken. Ze daarna zelfs wegzetten als verraders, omdat ze weigeren nog langer je voetveegje te zijn. Zelfs verbaasd zijn dat niet iedereen een antisemiet is, of dat anderen niet drie miljoen doden willen opofferen op het altaar van je steeds extremer wordende politieke ideeën.

Je hoeft bepaald de DSM er niet op na te slaan om in het gedrag van FVD-voorman Baudet een ziekelijke vorm van narcisme te zien. Daarom zou de gewezen politiek leider er goed aan doen om niet alleen Forum achter zich te laten, maar ook de gehele landelijke politiek. Een dringend gesprek met een psychiater lijkt me op zijn plaats. Ik betaal daar graag een beetje extra zorgpremie voor, als het moet.

En anders? Laat de steeds verder nazificerende Baudet dan maar in een eenzaam hoekje ongure boeken gaan lezen van Jared Taylor en dictators uit de dertiger jaren. Maar dan wel op zo’n manier dat helemaal niemand nog last van hem heeft, graag. Nederland heeft genoeg gezien van deze geestesgestoorde partijdictator, me dunkt.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.