di. nov 29th, 2022
frankrijk

Frankrijk – Inlichtingendiensten maken zich meer zorgen over de Amerikaanse economische oorlogsvoering dan over terrorisme of het vooruitzicht van een confrontatie met Rusland of China.

Nieuw  onderzoek  gepubliceerd door de Franse Ecole de Guerre Economique heeft enkele buitengewone bevindingen onthuld over wie en wat de Franse inlichtingendiensten het meest vrezen als het gaat om bedreigingen voor de economie van het land.

De bevindingen zijn gebaseerd op uitgebreid onderzoek en interviews met Franse inlichtingenexperts, waaronder vertegenwoordigers van spionagediensten, en weerspiegelen zo de standpunten en het denken van specialisten op het onderbelichte gebied van economische oorlogsvoering. Hun gezamenlijke mening is heel duidelijk: 97 procent beschouwt de VS als de buitenlandse mogendheid die de ‘economische belangen’ van Parijs ‘het meest bedreigt’.

Wie is je ware vijand?

Het onderzoek werd uitgevoerd om de vraag te beantwoorden:  “wat zal er van Frankrijk worden in een steeds verergerde context van economische oorlog?” .

Deze vraag wordt steeds dringender voor de EU, aangezien de westerse sancties op de export van Moskou, met name energie, een  catastrofaal  effect hebben gehad op Europese landen, maar niet het voorspelde effect hebben gehad in Rusland. Evenmin hebben ze de VS pijn gedaan, het land dat het meest agressief aandringt op deze maatregelen.

Toch wordt de vraag niet gesteld in andere EU-hoofdsteden. Het is precies het continentbrede falen, of in ieder geval de onwil, om rekening te houden met de  “negatieve gevolgen voor het dagelijks leven”  van Europese burgers die het Ecole de Guerre Economique-rapport inspireerden. 

Zoals de hoofdauteur van het rapport, Christian Harbulot, uitlegt, heeft Frankrijk sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog  “in een staat van onuitgesproken leven geleefd”,  net als andere Europese landen.

Aan het einde van dat conflict zette de “kennelijke angst” onder de Franse elites voor de machtsovername door de Communistische Partij in Frankrijk  “een deel van de politieke klasse sterk aan om onze veiligheid in handen van de VS te leggen, in het bijzonder door op te roepen tot de oprichting van permanente militaire bases in Frankrijk.”

“Het spreekt voor zich dat alles zijn prijs heeft. De compensatie voor deze hulp van over de Atlantische Oceaan was om ons in een staat van wereldwijde afhankelijkheid te brengen – monetair, financieel, technologisch – ten opzichte van de VS”, zegt Harbulot.

En afgezien van 1958 – 1965, toen generaal Charles de Gaulle probeerde de autonomie van Parijs ten opzichte van Washington en de NAVO te vergroten, zijn de Franse leiders  “in het gareel gevallen”.

elite
BESTAND FOTO. Bijeenkomst van de Amerikaanse president Richard Nixon en de Franse president Charles de Gaulle in Parijs, Frankrijk, maart 1969. © REPORTERS ASSOCIES/Gamma-Rapho via Getty Images

Deze acceptatie betekent afgezien van zeldzame openbare schandalen zoals de verkoop van Franse activa aan Amerikaanse bedrijven, of Australië dat de aankoop van onderzeeërs van Franse makelij annuleert ten gunste van een controversiële deal met de VS en het VK (AUKUS), er weinig erkenning is – laat alleen discussie – in de mainstream over hoe Washington een aanzienlijke mate van controle uitoefent over de Franse economie, en dus over de politiek. 

Als gevolg hiervan worstelen zowel politici als het publiek om te identificeren  “wie hun vijand”  werkelijk is. “In machtssferen”  in heel Europa, zegt Harbulot,  “is het gebruikelijk om dit soort problemen stil te houden”,  en economische oorlogvoering blijft een  “ondergrondse confrontatie die voorafgaat aan, begeleidt en vervolgens overneemt van klassieke militaire conflicten.”

Dit betekent op zijn beurt dat elk debat over  “vijandigheid of schadelijkheid”  in de betrekkingen van Europa met Washington het onderliggende punt mist dat  “de VS zijn suprematie over de wereld proberen te verzekeren, zonder zichzelf te laten zien als een traditioneel imperium.”

De EU heeft misschien een handelsoverschot van 150 miljard euro met de VS, maar die laatste zou dit economische voordeel nooit vrijwillig laten vertalen in “strategische autonomie” ervan. En deze winst wordt behaald tegen de constante achtergrond van – en meer dan gecompenseerd door –  te allen tijde “sterke geopolitieke en militaire druk”  van de VS.

Ik bespioneer met mijn Five Eyes

Harbulot gelooft dat de “staat van het onuitgesprokene” nog meer uitgesproken is in Duitsland, aangezien Berlijn  “probeert een nieuwe vorm van suprematie binnen Europa te vestigen”  op basis van zijn afhankelijkheid van de VS. 

Aangezien Frankrijk  “zich niet in een fase van machtsopbouw bevindt, maar eerder op zoek is naar het behoud van zijn macht”  – een “heel andere” stand van zaken – zou dit moeten betekenen dat de Fransen gemakkelijker giftige afhankelijkheid van Washington kunnen erkennen en toegeven, en zien het als een probleem dat moet worden opgelost.

Het is zeker moeilijk voor te stellen dat zo’n verhelderend en eerlijk rapport wordt opgesteld door een in Berlijn gevestigd academisch instituut, ondanks het feit dat het land het zwaarst is getroffen door anti-Russische sancties. Sommige analisten hebben gesproken over een mogelijke deïndustrialisatie van Duitsland, aangezien het onvermogen om energie-intensieve economische sectoren van stroom te voorzien  ,  zijn 30 jaar lange handelsoverschot heeft vernietigd – misschien wel voor altijd.

Maar afgezien van het feit dat Frankrijks ‘afhankelijkheid’ van Washington anders is dan die van Duitsland, heeft Parijs nog andere redenen om een ​​’cultuur van economische strijd’ te cultiveren en de ‘buitenlandse belangen’ die de economie en bedrijven van het land schaden zeer nauwlettend in de gaten te houden.

macron
Het Elysee-paleis. © Eric Feferberg / AFP

Een spionagebevel van de Amerikaanse National Security Agency dat  is  verzonden naar andere leden van het wereldwijde spionagenetwerk Five Eyes – Australië, Canada, Nieuw-Zeeland en het VK – vrijgegeven door WikiLeaks, toont aan dat Washington sinds ten minste 2002 zijn Engelstalige bondgenoten jaarlijks “ information need’-verzoeken, op zoek naar alle informatie die ze kunnen vinden over de economische activiteiten van Franse bedrijven, het economische en handelsbeleid van de Franse regering en de standpunten van Parijs over de jaarlijkse G8- en G20-toppen.

Wat er ook wordt opgegraven, wordt gedeeld met belangrijke Amerikaanse economische besluitvormers en afdelingen, waaronder de Federal Reserve en de Schatkist, evenals met inlichtingendiensten, zoals de CIA. Een andere geheime publicatie van WikiLeaks  laat  zien dat laatstgenoemde – tussen november 2011 en juli 2012 – spionnen van over de Five Eyes (OREA) in dienst had om de campagnes van partijen en kandidaten bij de Franse presidentsverkiezingen te infiltreren en te volgen.

Washington maakte zich vooral zorgen over een overwinning van de Socialistische Partij en zocht daarom informatie over een verscheidenheid aan onderwerpen. 

“om belangrijke Amerikaanse beleidsmakers voor te bereiden op het Franse politieke landschap na de verkiezingen en de mogelijke impact op de betrekkingen tussen de VS en Frankrijk.” Van bijzonder belang waren “de opvattingen van de presidentskandidaten over de Franse economie, welk huidig ​​economisch beleid … zij zien als niet werkend, en welk beleid … zij promoten om de economische groeivooruitzichten van Frankrijk te vergroten [.]”

De CIA was ook zeer geïnteresseerd in de  “opvattingen en karakterisering”  van de VS door de presidentskandidaten, en alle pogingen van hen en de partijen die zij vertegenwoordigden om  “leiders van andere landen te bereiken”,  waaronder enkele staten die vormen zelf het Five Eyes-netwerk. 

Die leden wisten natuurlijk niet dat hun vrienden in Washington en andere Five Eyes-hoofdsteden hen zouden bespioneren terwijl zij Frankrijk bespioneerden. 

Het was duidelijk niet voor niets dat de doorgewinterde Amerikaanse grootstrateeg en voormalig minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger ooit  opmerkte :  “een vijand van Amerika zijn kan gevaarlijk zijn, maar een vriend zijn is fataal.”

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.