DELEN
europa

Als in een armada het grootste smaldeel onaangekondigd links of rechts uit de flank gaat, of rechtsomkeert maakt, is de kans op brokken groot.

In het gunstigste geval leidt het binnen de armada, en in het vijandelijke kamp dat die vloot op zich af zag komen, tot flinke verwarring. Het voorkomen van aanvaringen zal grote stuurmanskunst vereisen. En de slagkracht van de armada zal, zeker tijdelijk, het nulpunt naderen. Hergroepering zal een flinke inspanning eisen van de eenheden die betrekkelijk laat ‘overstag‘ gingen, en daardoor op achterstand staan als het grootste smaldeel leidend blijft. Zo niet, dan zal de armada aan slagkracht inboeten, wat vooral de elementen met geringe ‘vuurkracht‘, of tekortschietende detectiecapaciteiten, tot ‘laaghangend fruit‘ maakt voor vijandelijke eenheden, zo die er hun voordeel mee willen doen.

Maar ook de verwarring in het vijandelijke kamp zal groot zijn, als die bestaat uit vlooteenheden onder verschillend commando, waardoor een gecoördineerde respons niet vanzelfsprekend is.

Deze beeldspraak moet u helpen om te onderkennen wat er nu gebeurt in de wereld, waar Trump radicaal van koers verandert, zonder overleg met de andere smaldelen binnen de armada die afstoomde op een confrontatie met Rusland, China en Iran, en in nauw overleg elders in de wereld de ene na de andere ‘failed state‘ creëerde om te oefenen. Trump lijkt echter niet te breken met het hele plan, en rechtsomkeert te maken, of te stoppen om oorlog te vermijden, maar de ‘focus‘ te willen verleggen van Rusland naar China en Iran.

Grijp ik terug op wat onze nationale ‘buitenland-kwiebus‘ Frans Timmermans enkele jaren geleden bij herhaling aan de kijkertjes voorhield, via ‘Pauw & Witteman‘, en andere ‘praat-‘ cq ‘nieuws‘-programma’s waar hij zijn licht liet schijnen over de noodzaak van sancties tegen Rusland, zoals hem als opdracht meegegeven was door ‘Washington‘ en ‘Brussel‘. Daar vertelde hij ons dat het onbestaanbaar was dat Rusland en China zich aaneen zouden sluiten tot een ‘Euraziatisch‘ blok, waardoor uiteindelijk de EU ‘het haasje‘ zou zijn. Timmermans en de zijnen haalden de trekker over, en schoten zich in de eigen voet. Ze werden er zelf niet slechter van, en Timmermans maakte zelfs promotie, maar ‘Europa‘ schoof daardoor dichter naar de afgrond.

Door die bril bekeken, zou je de conclusie kunnen trekken dat Trump er op uit is Rusland en China uit elkaar te spelen, Europa plat op zijn muil te laten vallen, en als vriendendienst aan het Israël van Netanyahu Iran ‘uit de vergelijking‘ te halen. Ook als dat niet een welbewuste strategische keuze is, zal het op China, Rusland en Iran wel zo overkomen. Die landen worden geregeerd door mensen die het ‘strategisch denken‘ aanmerkelijk beter lijken te beheersen dan wat het westen daar tegenover kan zetten. En daar zou zo’n plan ook makkelijk op stuk kunnen lopen. Rusland wil maar wat graag voorkomen dat al dat sabelgekletter uitmondt in een heuse oorlog, en de aangekondigde hulp van Trump en de zijnen in de strijd tegen Islamitisch terrorisme zullen de Russen met open armen ontvangen. Maar als de prijs die Poetin daarvoor moet betalen het loslaten van China en Iran zal zijn, zie ik dat nog niet gebeuren, eerlijk gezegd.

Er is een andere uitleg voor die felle retoriek richting China, zoals ik eerder aanstipte. Om heel eerlijk te zijn, denk ik niet dat ze in China erg geschrokken zijn van de frontale aanvallen van de toekomstige president van het militair machtigste land ter wereld. Degenen die zich wel ‘kleurenblind‘ geschrokken zullen zijn, dat zijn al die multimiljardairs van die ‘High-Tech‘-bedrijven, en ‘Walmart‘, die hun geld verdienen in de Verenigde Staten, het parkeren in ‘belastingparadijzen‘ als Nederland, en de werkgelegenheid scheppen in China. Verwacht daarom ook maar vuurwerk voor ons land!

De ‘oorlog‘ die Trump niet uit de weg zal gaan waar het China betreft, is een ‘handelsoorlog‘. Een ‘verzuurde‘ relatie met China past daarin. Al is het twijfelachtig of het ertoe zal bijdragen dat werkgelegenheid terug komt naar de VS, zoals Trump beoogt. In die gevallen waarin bedrijven eerder al besloten hun productie terug te halen naar de VS, leverde dat vooral werk op voor robots. En dat is een thema dat ook door Trump vooralsnog onvoldoende wordt onderkend, naar het mij voorkomt.

In China zelf zijn ze zich daar al wel bewust van. Zoals ik eerder al schreef, heeft FOXCONN al aangekondigd om, onder druk van ‘mensenrechtenorganisaties‘, die zich ongevraagd druk maakten over de arbeidsomstandigheden van de werknemers bij die toeleverancier van Apple, besloten de arbeiders te ontslaan, en hen te vervangen door robots. Of de werknemers die westerse bemoeials dankbaar zijn, dat vermeldt het verhaal niet. Maar die ‘mensenrechtenorganisaties‘ zelf zijn zonder enige twijfel erg ingenomen met zichzelf.

De politieke leiding in dat enorme land vecht niet tegen de vooruitgang, maar ze beseffen terdege dat ze slechts zullen overleven zolang de bevolking profiteert van de economische meewind. En een hele reeks door de overheid gestarte projecten, van de ‘Nieuwe Zijderoute‘, tot ‘kunstmatige eilanden‘ in de Zuid-Chinese Zee, hebben nadrukkelijk tot doel nieuwe ‘groeikernen‘, zoals oliewinning in de Zuid-Chinese Zee, en ‘afzetgebieden‘ te creëren om de erosie van de werkgelegenheid tegen te gaan. Daarnaast hebben ze een significante achterstand op militair gebied, vergeleken bij de Verenigde Staten, en zelfs Rusland, waarvoor ambitieuze plannen liggen om die in te lopen. En wordt er kapitaal vrijgemaakt voor het realiseren van ‘groene‘ doelstellingen, in steden die geteisterd worden door ‘smog‘, zoals Londen nog maar zestig jaar geleden. En hebben ze een ambitieus programma voor de ‘ruimte‘, en het aanleggen van olie- en gaspijpleidingen naar Siberië, die hen minder afhankelijk moeten maken van de aanvoer uit het Midden-Oosten.

Dat alles neemt uiteraard niet weg dat China het wegvallen van productie voor de Amerikaanse markt met gejuich zal ontvangen! Maar ik moet nog zien dat de Verenigde Staten uiteindelijk als ‘Grote Overwinnaar‘ uit die strijd komt. Overigens is het verhaal van Trump, dat de VS het slachtoffer zijn van strategische waardedaling van de Yuan, en dat de VS de import uit China niet zou belasten, flauwekul. De producten die ze niet belasten, zijn producten van, of voor Amerikaanse multinationals, die op die manier de concurrentie uit andere delen van de wereld, zoals Europa, de baas blijven. Als dat nu gaat veranderen, schuift de grond onder onze voeten, en betreden we een nieuwe dimensie.

Naast die indirecte aanpak van de ‘Grote Jongens‘ in de VS, hakt Trump ook met de ‘Botte Bijl‘ in eigen land, waar uiteenlopende wapenleveranciers, als Boeing, en Lockheed, al de wacht is aangezegd. En Boeing zal met die nieuwe benadering van China ook niet echt in haar nopjes zijn. Daarnaast zijn er verschillende bizar dure projecten bij de Marine die binnenkort wel een ‘Tweet‘ in de bus kunnen verwachten.

De ‘Legacy Media‘ vechten op dit moment terug door met heel veel nadruk te vermelden dat zoveel leden van het kabinet dat Trump heeft geformeerd, puissant rijk zijn. Of militair, en ‘Havik‘. De bedoeling is de achterban van Trump in de verleiding te brengen Trump te gaan zien als een ‘verrader‘. Maar ook al ben ik zelf beslist sceptisch over zijn voornemen om de belasting voor de allerrijksten, en bedrijven, te verlagen, omdat dat ‘trickle-down‘-effect alleen in modellen van ‘mainstream-economen‘ werkt, terwijl het zelfs theoretisch al is bewezen dat het flauwekul is, kun je ook redeneren dat puissant rijke Amerikanen misschien zelf ook wel vinden dat ze rijk genoeg zijn. (VIDEO). Maar, beter nog, dat ze snel van hun rijkdommen verlost zullen worden als ze de middenklasse ‘kaalvreten‘, en de consumptie nóg verder terugloopt. Of nóg meer afhankelijk wordt van steeds hogere leningen, waarvan iedereen nu al weet dat die nooit zullen worden terugbetaald. En dat is voor een bankier geen prettig vooruitzicht!

Of Trump Iran in de nek zal springen, durf ik u niet te zeggen. Zeker als de nu geformeerde ‘as‘ Rusland-China-Iran standhoudt, zie ik dat niet gebeuren. En ik denk dat die standhoudt, omdat alle drie die landen zich realiseren dat de Verenigde Staten, zeker sinds het begin van deze eeuw, geen betrouwbare partner is. Alle drie zullen ze een normalisering van de relaties toejuichen, en open staan voor initiatieven om de wereldhandel anders in te richten. Maar dat wil nog niet zeggen dat ze een restauratie van het kapitalistische systeem, en de Dollar-hegemonie, als een acceptabele uitkomst zien.

Waar is ‘Europa‘ in dit verhaal?

Dat zijn die smaldelen die de Verenigde Staten ineens dwars door het veld een andere kant op zien gaan, en nu nog wanhopig proberen uit te zoeken of dat komt door een mechanische storing, of dat hun ‘paraplu‘ hen vlak voor de ‘Poorten van de Hel‘ aan hun lot overlaat. De vergaderingen die nodig zijn om te besluiten of ze alleen verder zullen gaan, of ‘Grote Broer‘ zullen volgen, en hoe ze die manoeuvre in het vat moeten gieten, zonder dat ze elkaar uit het water varen, zullen nog verscheidene maanden in beslag nemen. In een wat verder verleden, toen de ‘EU‘ nog een heel stuk kleiner en ‘wendbaarder‘ was, en niet was behangen met revanchisten die nog een appeltje te schillen hebben met alles wat Russisch is, en ‘vakdiplomaten‘ en economische ijzervreters er nog de dienst uitmaakten, lag dat anders.

Voor ‘Europa‘ dreigt een ‘Slag in de Javazee‘. Een volstrekt kansloze zelfmoord-actie, op golven van ‘R2P‘-sentiment en blinde propaganda, inplaats van een ‘hergroepering‘. Andermaal onderstreep ik dat ik mij realiseer dat ik daarmee een ‘anti-Europees‘-sentiment lijk aan te wakkeren, maar dat is helemaal niet mijn bedoeling. Sterker nog, ik ben er ook volkomen zeker van dat ‘anti-Europese‘ partijen en groeperingen er nog veel spijt van krijgen dat ze eerder niet hebben nagedacht over wat ze dan wél willen. Die sprookjeswereld van gerestaureerde nationale staten is pathetisch.

De ‘Atlantici‘, noch de extreem-nationalisten, wat tot voor enkele jaren geleden nog samenviel, hebben zich voorbereid op een ‘verraad‘ van onze Atlantische ‘pappa‘, in die zin dat ‘pappa‘ op enig moment zou kunnen zeggen: ‘Je bent nu groot genoeg! Doei!‘. Zwaar gepamperde, met ‘Identity Politics‘ opgegroeide generaties dreigen ‘in het diepe‘ te worden gegooid. Zonder zwembandjes. En dat is geen prettig gezicht!

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.