20 september 2021

SDB

dagelijks nieuws en blogs

Er is angst: Waarom het zo lang duurt om een ​​regering te vormen in Nederland

rutte

Vijf maanden na de Tweede Kamerverkiezingen zijn partijen in Nederland nog niet eens begonnen met inhoudelijke coalitiebesprekingen, waarmee dit nu al de op twee na langste regeringsformatie in de naoorlogse Nederlandse geschiedenis is.

Mark Rutte blijft aan als waarnemend premier, maar zijn regering kan geen grote beslissingen nemen over zaken als klimaatbeleid, hervorming van de kinderbijslag, arbeidsrecht en belastingen.

Mede door die grote vraagstukken duurt het zo lang: de keuzes die de volgende regering maakt, kunnen nog jaren nagalmen.

Wegversperringen

De rechts-liberale VVD van Rutte won de verkiezingen in maart met 34 van de 150 zetels. De links-liberale D66 werd tweede met 24 zetels. Het CDA zou de twee liberale partijen vijftien extra zetels kunnen geven, waardoor ze nog maar drie te weinig hebben voor een meerderheid.

Het vinden van een vierde partner was het knelpunt. Er zijn drie wegversperringen:

  1. D66 wil de vertrekkende vierpartijencoalitie met de ChristenUnie niet vernieuwen. Ze hebben tegengestelde opvattingen over euthanasierechten en religieuze scholen.
  2. VVD en CDA willen geen twee linkse partijen aan een coalitie toevoegen als er maar één nodig is voor een meerderheid.
  3. De PvdA en de Groenen beloofden de kiezers dat ze alleen samen in de regering zouden gaan.

Andere partijen, van uiterst links tot uiterst rechts, hebben ofwel zichzelf uit de strijd gehaald of worden door de rest niet als serieuze partners beschouwd.

belangrijke beslissingen

Een van de redenen waarom partijen bij de pakken blijven zitten, is dat ze weten dat de volgende regering belangrijke beslissingen zal moeten nemen :

  • Kinderbijslag: Alle partijen willen de kinderopvangtoeslag hervormen nadat de belastingdienst tussen 2004 en 2019 zo’n 26.000 ouders valselijk beschuldigde van fraude. Veel gezinnen waren financieel geruïneerd toen ze tienduizenden euro’s aan kinderbijslag moesten terugbetalen. Maar waar rechtse partijen willen overstappen op (terugbetaalbare) heffingskortingen, zouden linkse partijen en D66 de behoefte aan financiële steun verminderen door kinderopvang betaalbaarder of zelfs gratis te maken, eventueel door te nationaliseren.
  • Klimaat: Alle partijen zetten zich nominaal in om de Nederlandse uitstoot van broeikasgassen in 2030 te halveren ten opzichte van 1990. D66, PvdA en Groenen zouden de veestapel verminderen om de methaanemissie te verminderen. Dat is onaanvaardbaar voor VVD en CDA. Ze zouden liever meer kerncentrales bouwen ter vervanging van vervuilende kolen- en gascentrales, maar dat is voor links onacceptabel.
  • Onderwijs: Alle grote partijen behalve de VVD zouden de studieschuld afschaffen.
  • Gezondheidszorg: D66 en CDA zouden nu zelfstandige specialisten op de loonlijst van ziekenhuizen zetten om te bezuinigen. Arbeid zou de macht van verzekeringsmaatschappijen wegnemen om met klinieken en ziekenhuizen over prijzen te onderhandelen, wat waarschijnlijk de uitgaven zou verhogen. De Groenen zouden particuliere verzekeringsmaatschappijen afschaffen en omvormen tot volksgezondheidsinstellingen. De VVD is huiverig voor verandering.
  • Huisvesting: VVD en CDA zouden bouwen buiten bestaande stedelijke centra mogelijk maken om aan de grote vraag naar woningen in Nederland te voldoen. Linkse partijen zijn terughoudend om groene ruimte op te offeren. De VVD zou de huren liberaliseren. Linkse partijen willen meer sociale woningen.
  • Arbeid: Partijen zijn het erover eens dat aannemers te weinig werkzekerheid genieten in vergelijking met voltijdse werknemers. Maar terwijl links het voor bedrijven duurder zou maken om uitzendkrachten en freelancers in dienst te nemen, zou rechts het goedkoper maken om werknemers met een voltijds contract in dienst te nemen.
  • Belastingen: Alle partijen stellen voor om de vennootschapsbelasting te verhogen, maar er is een enorme kloof tussen de € 3,5 miljard aan hogere belastingen van de VVD en de € 42 miljard van Labour.

Mogelijke resultaten

Om een ​​parlementaire meerderheidsregering te vormen, moet iemand met zijn ogen knipperen . D66 zou kunnen onderhandelen met de ChristenUnie. VVD en CDA zouden kunnen onderhandelen met zowel PvdA als Groenen. De PvdA of de Groenen kunnen overeenkomen om afzonderlijk met de andere drie partijen te onderhandelen.

Daarvan zou ik het laatste het minst waarschijnlijk beoordelen. De laatste keer dat Labour alleen met de VVD regeerde, ging het van 38 naar negen zetels. Er wordt zelfs gesproken over een fusie van de PvdA en de Groenen. Als een van beide partijen nu uit elkaar gaat, zou dat als verraad worden gezien.

D66 is misschien bereid om met de ChristenUnie te praten, maar niet voordat ze de vijfpartijencoalitie die zij verkiest, heeft onderzocht. Alleen als die optie faalt, kan het een ander pact met het christelijk recht tegenover zijn kiezers rechtvaardigen.

VVD en CDA mogen dan instemmen met formele gesprekken met PvdA en Groenen, maar ik betwijfel of ze zullen slagen.

De volgende optie is een buitenparlementair kabinet , een kabinet waarvan de partijen zich niet op voorhand committeren aan het beleid. Nederland heeft er geen meer gehad sinds de jaren zeventig, toen christendemocratische ministers zich aansloten bij een linkse regering. Hun partijen stemden vaak met de rechtse oppositie tegen haar beleid.

Een andere optie is een minderheidsregering . De partijen die het vormen, verbinden zich ertoe haar beleid te steunen, maar het moet nog steeds van geval tot geval onderhandelen met andere partijen om meerderheden te vinden. Een VVD-D66-kabinet zou rechts deals kunnen doen over economisch beleid en gezondheidszorg, en links over klimaat en energie.

Beide opties zouden steunen op de dealmaking-vaardigheden van Rutte. Zijn eerste regering, met de christen-democraten, was technisch gezien een minderheidskabinet, maar het had een vertrouwensovereenkomst met de extreemrechtse PVV. Zijn laatste twee regeringen hadden geen permanente meerderheid in de Senaat. Bij alles, van de Nederlandse inzet in Afghanistan tot hervorming van het pensioenstelsel, rekende Rutte op de steun van oppositiepartijen. Een buitenparlementair of minderheidskabinet zou nog een stap verder gaan.

Vervroegde verkiezingen zouden een laatste redmiddel zijn. Nederlandse partijen hebben nooit eerder terug hoeven te gaan naar de kiezers omdat ze geen deal konden sluiten.

SDB is al meer dan 10 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk. Geen miljardair bezit ons, geen adverteerders controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

We hebben geen paywalls en alles blijft gratis zonder censuur. In het post-truth-tijdperk van nepnieuws, echokamers en filterbubbels publiceren we meerdere perspectieven van over de hele wereld.

Iedereen kan bij ons publiceren, maar iedereen doorloopt een rigoureus redactioneel proces. U krijgt dus op feiten gecontroleerde, goed gemotiveerde inhoud in plaats van ruis.

Dit is niet goedkoop. Servers, redacteuren fees en web ontwikkelaars kosten geld. Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun SDB via PayPal veilig en simpel.