corona

Elke stap die we nu zetten heeft onomkeerbare consequenties

Laat mij dat toelichten, want de kans is groot dat u de schouders ophaalt, omdat alle keuzes altijd consequenties hebben, en dat ook altijd al zo is geweest, terwijl ‘onomkeerbaar‘ hoe dan ook flauwekul is, omdat we altijd terug kunnen keren op onze schreden als een keuze toch niet brengt wat we ervan hadden verwacht. Sterker nog, goede kans dat u mij zelfs zult voorhouden dat dit nou juist zo mooi is aan de samenleving die we hebben opgebouwd, waar vrijheid om je eigen pad te kiezen, en fouten te maken om daarvan te leren, in de kern besloten ligt. Maar dat geldt niet als wat was een ‘Ponzi-Scheme‘ was.

Die individuele vrijheid wil ik niet wegnemen, maar juist beschermen. Mijn vrees is, dat de ‘window of opportunity‘ om dat te realiseren nu met elke nieuwe dag kleiner wordt, omdat we in ijltempo onze ‘erfenis‘ er doorheen jagen. Met wat kunst en vliegwerk, en volop goede wil, moet het zelfs mogelijk zijn de individuele vrijheid, gemiddeld genomen, te doen toenemen, terwijl we diep ingrijpen in de structuur van de samenleving. Met een grotere welvaart dan we nu kennen als uitkomst. Maar ik zeg erbij dat ik niet hoopvol gestemd ben in deze fase.

Iedereen die hier al langer volgt wat ik te melden heb, weet dat ik een pleitbezorger ben van een ‘Basisloon‘. Eén voor iedereen identieke basis waar je op terugvalt als de inkomsten uit arbeid wegvallen. Maar in ‘westerse‘ samenlevingen zijn we van de ‘regelingen‘, of we laten iedereen aan zijn of haar lot over, en we schieten ze van ons grondgebied als ze zelfs maar durven kijken naar de appels aan onze boom. Voor het overige vertrouwen we op ‘liefdadigheid‘.

Inmiddels zijn er vele honderden miljarden weggevloeid naar een eindeloze reeks ‘regelingen‘, en het einde is nog lang niet in zicht. Ik schaar de interventies van de ‘Centrale Banken‘ en de overheid om bedrijven te redden, de val van de koersen van aandelen tot staan te brengen, obligaties op te kopen en de ‘liquiditeit‘ van commerciële banken op te pompen om de ‘kredietlijnen‘ niet op te laten drogen, ook onder de noemer ‘regelingen‘. Niet alle ‘regelingen‘ gaan uit van de overheid, of de met die overheid versmolten ‘Centrale Banken‘. De overheid spoort ook commerciële banken, verzekeraars, vastgoedeigenaren en andere particulieren aan om hun ‘verantwoordelijkheid‘ te nemen, en anderen ‘in nood‘ te helpen het hoofd boven water te houden.

Zo ontvangen tandartsen een ‘suppletie‘ van de verzekeraars, uit de fondsen waar u en ik premie voor hebben betaald, nu ze patiënten niet meer kunnen behandelen. Met als voorspelbare consequentie dat als ze straks weer gewoon aan het werk gaan, ze verzuipen in het werk, met bijbehorende inkomsten, en een stijging van de premies als gevolg, omdat we als patiënten in feite dubbel betalen als we de huidige betalingen niet ‘verrekenen‘ als een voorschot. Daarnaast roepen ministers ons op om gewoon de contributie voor onze ‘sportschool‘ en andere contributies te blijven betalen, ook al hebben we extra uitgaven om die ‘diensten‘ in een alternatieve vorm te kunnen continueren, of maken we er in het geheel geen gebruik meer van, omdat het eigenlijk altijd al een luxe was. Een ‘contactmoment met gelijkgezinden‘, of een noodzakelijke bezigheid gelet op ons gekoesterde imago, behorende bij onze ‘Lifestyle‘.

Waarom u zou moeten betalen om een bank te redden, of een ‘hedgefund‘, of een bedrijf waar het management vooral goed voor zichzelf heeft gezorgd in de achter ons liggende jaren, met het terugkopen van aandelen en bijbehorende astronomische bonussen, in het kader van de ‘regelingen‘, mag u mij proberen uit te leggen. Maar het is evident dat we onwaarschijnlijk veel goedkoper uit waren geweest als we tegen al die ‘belangrijke‘ mensen hadden kunnen zeggen: ‘Niet zeuren. Je hebt toch je basisloon?

Wie zijn oor te luister legt bij de ‘beslissers‘ in ons deel van de wereld op dit moment, kan het niet ontgaan zijn dat ze visieloos en volledig overbelast zomaar wat doen, op voorspraak van ‘experts‘ die niet veel meer zijn dan lobbyisten voor een deelbelang. Of het zijn ‘wetenschappers‘ die met hun rug in de rijrichting zitten, en u over een paar jaar kunnen vertellen dat ‘klinische tests‘ hebben uitgewezen dat mondkapjes, vitamine-C, een anti-malaria-medicijn, een ‘Total Lockdown‘, of weet ik veel wat er allemaal niet nog meer rondzingt als alternatief voor onze ‘Intelligente‘ aanpak, toch beter was geweest. En mijn alles overstijgende vrees op dit moment is dat we iets soortgelijks gaan zien op het gebied van de economie, en de daarmee verweven sociale structuren en zorg.

De ‘niet-exacte‘ wetenschappen moeten het hebben van consensus. Zolang ze niet getest worden door een acute noodsituatie, is hun hele discipline in ‘flux‘. Er is wel een dominante opvatting, maar geen bewijs dat die opvatting absoluut het beste is, of zelfs de enige keuze. Maar omdat het wetenschap is wordt van hen een stellig antwoord verwacht, en niet: ‘Ik weet het niet..‘, wat eigenlijk het enige juiste antwoord zou zijn. Hoe broos die consensus is blijkt vervolgens als de nood aan de man is, en er kordaat, definitief, en onomkeerbaar moet worden opgetreden. Daarom stel ik op dit blog voortdurend voor om te zorgen voor een solide basis. Een betrouwbaar vangnet. En om af te zien van het vergoeden van ‘geleuter‘. Niet om leuteren te verbieden, of zelfs maar te ontmoedigen. Maar we gaan er als collectief niet voor betalen. Geen ‘regelingen‘. Geen ‘subsidie‘. Geen ‘noodfonds‘. Geen ‘steunfonds‘.

Een Chinese investeerder die onlangs commentaar gaf op de ontwikkelingen rondom ‘Covid-19‘ in een programma van de VPRO wees op de verschillen tussen China en de ‘westerse‘ wereld. In China is een test op corona gratis, evenals de medische zorg. Mondkapjes ter voorkoming van virale infecties zijn volledig ingeburgerd in héél Azië, en het wordt gezien als een burgerplicht wanneer je zelf een virus bij je draagt, om te voorkomen dat je anderen besmet. Je sterft niet van honger en gebrek als je door een noodsituatie geen inkomen meer hebt. En de industrie kan plat worden gelegd om een pandemie in de kiem te smoren, maar de overheid staat er garant voor dat essentiële bedrijven niet ‘omvallen‘, en nadat de crisissituatie is overwonnen, gewoon weer verder kunnen waar ze gebleven waren. Wat essentieel is, en wat ‘privé‘ en zuiver ‘marktgedreven‘, wordt vooraf vastgelegd, in tijden waarin er geen paniek is, zodat er geen discussie is als de nood hoog is. ‘Als je haast maakt wanneer je tijd hebt, heb je tijd wanneer je haast hebt‘. Het is een attitude die diametraal tegenover onze op consumptie en bevrediging gerichte samenleving staat. En als zelfs de Rabobank al zegt dat een terugkeer naar ‘normaal‘ er niet meer in zit, en de ‘Financial Times‘ en andere doorgewinterde kapitalistische media pleiten voor een ‘Basisloon‘ en ‘socialistische‘ oplossingen, dan is het écht de hoogste tijd om nu niet te verzaken, maar spijkers met koppen te slaan.

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief SDB-nieuws klik hier om te registreren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.