DELEN
eu

Het is de bankroetverklaring van de EU: op een van de belangrijkste beleidsterreinen van onze tijd, het omgaan met migratie, doet men niets en werkt er niets. Afgezien van goedkope uitspraken als “de buitengrenzen moeten nu ècht worden beschermd” (en dat jaren na het begin van de migrantencrisis) krijgen de staatshoofden en regeringsleiders niets voor elkaar. Bijna niemand vertrouwt een ander, en zeker niet de Duitse bondskanselier. Haar naam is in veel Europese landen een “scheldnaam” geworden en staat garant voor een slecht humeur zodra de naam wordt uitgesproken.

Het onbedoelde neveneffect. Of was het volledige intentie? Hoe dan ook, de Duitse bondskanselier Merkel heeft met haar aan de EU opgedrongen migratiebeleid precies dàt domino-effect veroorzaakt, dat ze zogenaamd wilden voorkomen.

Plotseling wil iedereen voor zichzelf beslissenen. Plotseling zijn ze allemaal voor nationale actie. Plotseling is er in de Eurpese Unie een consensus dat de migranten heel snel teruggestuurd moeten worden – het liefst terug naar Afrika, het belangrijkste is dat het ver weg is.

Zo klonk het tijdens de crisisbijeenkomst van Merkel gisteren in Brussel, een vergadering die werd bijgewoond door 16 lidstaten, dat is een kleine meerderheid van de 28 EU-lidstaten. De wegblijvers vonden o.a. dat de top alleen maar zou gaan om het politieke voortbestaan van bondskanselier Merkel veilig te stellen – en daardoor zou er een minder grote noodzaak zijn voor het oplossen van de werkelijke problemen.

Merkel vond de mini-top geweldig, ze prees de “goede wil”. Zei ze.

Deze “goede wil” is het tegenovergestelde van wat eerder EU-besluitvorming was. Bescherming van buitenaf, solidariteit naar binnen toe, dat was tot voor kort de toverformule. Nu is het motto: Iedereen beschermt zichzelf tegen iedereen – nationaal, maar “samen”!

En natuurlijk geen woord over de oorzaken van de massamigratie. Afgezien van het rampzalige beleid van de psychopatische Merkel kunnen we gerust stellen dat voor een groot deel ook de schuld is van het westerse politiek, militaire beleid. Het ten gronde richten van andere landen omdat ze zich niet onvoorwaardelijk onderwerpen aan de westerse exploitatie van hun grondstoffen, bijvoorbeeld. De EU zou kunnen stoppen met vissen voor de kusten van Afrika, gesubsidieerde producten gebruiken om markten te vernietigen en stoppen met de ellendige praktijken van organisaties als het IMF. Wat dat betreft is het geen wonder dat er zoveel mensen naar ons toe kwillen omen. Maar vooral banken en multioantionals geen strobreed in de weg leggen. En dan hebben we nog het geluk dat de Jemenieten zó arm dat ze niet kùnnen vluchten en gedood móeten worden door onze beste vrienden, de Saoedi’s. Maar over de westerse genocide die er in Jemen plaatsvindt geen woord.

Er is in de EU geen sprake van solidariteit, noch van “wir schaffen das”: Merkel heeft zich opnieuw buiten beeld geplaatst en tegelijkertijd een pan-Europees domino-effect teweeggebracht, waaruit blijkt dat de Salvini’s en Orban’s met terugwerkende kracht gelijk krijgen. En sinds de Merkel-top kunnen de cultuurbeschermers en hardliners zich bevestigd voelen. Nu is de weg vrij voor strenge en radicale maatregelen – Italië wil de Dublinregels begraven, Frankrijk heeft gezegd dat de EU interneringskampen op moet zetten. De organisator van de bijeenkomst Juncker zegt niet zoveel…. alleen op de momenten dat de machtigste man in Brussel nuchter is (en dat was beslist niet tijdens deze mini-top).

Trouwens, in maart vorig jaar in Rome ook niet:

Of wat te denken van zijn performance in 2015:

Merkel, Rutte en de overige 14 regeringsleiders zijn voorstander van een soort staatsgreep, die egoïsme en nationalisme als een “Europese oplossing” verkoopt en het “Europa van verschillende snelheden” als anti-Europees betiteld. Wat een ommezwaai! Maar we willen een waarschuwende vinger opsteken: geen enkel probleem is opgelost, en zelfs de volgende (officiële) EU-top zal geen oplossing bieden. Er wordt in elk geval niet langer naar besluiten gezocht, maar alleen naar “cosmetische oplossingen”.

De morele arrogantie waarmee Merkel de politiek van open grenzen op het oude continent wilde opdringen, werkte op geen enkele manier. Verkiezing na verkiezing laten de Europese burgers zien wat zij van dat beleid vinden. De Britten hebben zich van Europa afgekeerd toen ze zagen hoe infantiel naïef Merkel onvoorwaardelijk de grenzen heeft geopend. Over de hele EU hebben we nu stromingen die zich verzetten tegen Brussel. Merkel’s beleid heeft Europa in de diepste crisis sinds tientallen jaren gedompeld: pluspunt is dat als het even kan het uiteenvallen van de Europese Unie inluidt.

Voor Merkel geldt dat het politieke gekonkel in Duitsland en haar sterk afgenomen populariteit (er is al een meerderheid onder de Duitsers die haar weg wil hebben) nog steeds een groot risico vormen. De prioriteit van Rutte ligt nog steeds in Brussel, en de meeste overige regeringsleiders van de 14 andere EU-lidstaten zien grote risico’s voor hun eigen politieke loopbaan, thuis.

Eigenlijk was de bijeenkomst een Top van de Angst.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.