DELEN
Ebru Umar

Het probleem van columnisten is dat we onze ideeën delen en meningen geven, dat we bijval of hoon krijgen, maar dat we aan het einde van de dag niets hebben bijgedragen aan daadwerkelijke verandering van politieke zaken die van wezenlijk belang zijn.

Veel columnisten leven voor de bijval van hun lezers; ikzelf word vooral verdrietig van bijval. Want als mijn visie door zovelen gedeeld wordt behalve door politici die de macht hebben om verandering te bewerkstelligen, word niet alleen ik in de steek gelaten, maar met mij zoveel meer burgers.

Aan het begin van mijn columnistencarrière was ik verbaasd over de bijval. Het gaf me kracht en plezier. Inmiddels zijn we vijftien jaar verder en baart de bijval me zorgen. Het kritisch punt is nabij: burgers kunnen niet eeuwig door hun regering genegeerd worden. Hun zorg kan niet eeuwig weggehoond worden. En hun portemonnees kunnen ook niet eeuwig omgekiept worden.

Een kind ziet dat zo’n beetje álles anders moet, van klimaatmaatregelen (die niets gaan oplossen, geen zin hebben en alleen maar geld kosten), via de invloed van de Europese Unie (die legale instroom van buitenlandse goedkope arbeidskrachten mogelijk maakt en onze spaarpotten voor sociale voorzieningen laat delen met mensen die er niets aan hebben bijgedragen), tot kansloze migratiepolitiek waardoor geen vluchtelingen, maar gelukzoekers onze leefomgeving, cultuur en samenleving komen ontwrichten. Mijn tegenstanders honen alles wat ik schrijf weg; anno 2018 en 2019 ben je immers al een racist als je bananen lekker vindt. Om over drop nog maar te zwijgen; gelukkig bestaan er ook witte varianten van – al zijn die niet te vreten.

Toekomst

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik datgene wat mij opwindt vrijwel niet meer lees. Mijn bloed begint te koken over zoveel domheid als politici wordt toegestaan hun kinderen en kleinkinderen te tonen, zonder dat ze ooit denken aan de toekomst van hun land. We kunnen het wel over de toekomst van onze beschaving en cultuur hebben, maar die begrippen blijken in praktijk niet bevattelijk te zijn voor (domme) politici en makkelijk om te negeren. Het nieuws van de dag mag niemand verbazen: een Brusselse rechter bepaalt dat twee Belgische IS-vrouwen en hun kinderen teruggehaald moeten worden uit een Syrisch-Koerdisch vluchtelingenkamp. Juridisch schijnt dat verklaarbaar te zijn.

De vraag is of de samenleving erbij gebaat is. Ongetwijfeld zijn er Belgen (en Nederlanders ook) die vinden dat dat het geval is. De massa zal echter intuïtief oordelen van niet. Nu heeft intuïtie geen rechtsgeldige basis, maar is het niet ook de taak van een rechter om te kijken naar wat wetgeving beoogt? En zonder de Belgische wetgeving bestudeerd te hebben, durf ik te stellen dat élke wetgeving een veilige samenleving voor ogen heeft.

Hoe past de terugkeer van vrouwen, die voor IS hebben gekozen, daarin? Over de terugkeer van mannen wil ik het niet eens hebben. En toch voor alle duidelijkheid misschien maar wél: de terugkeer van mannen en vrouwen, die voor IS hebben gekozen, past ook niet in een veilige samenleving. Ongeacht wat de rechter stelt. Zou zo’n rechter die IS vrouwen opnemen in zijn tuinhuis? Dicht bij zijn gezin? De vraag stellen is ze beantwoorden.

Zwakzinnig

De vrouwen die naar het kalifaat zijn afgereisd, moeten wel zwakzinnig zijn. Anders laat je je niet indoctrineren door mannen om huis en haard te verlaten naar een omgeving waar je geen vrijheid hebt, waar oorlog woedt en waar onthoofdingen en vrouwenonderdrukking de normaalste zaak van de wereld zijn. Als samenleving hoor je blij te zijn om verlost te zijn van dergelijke domme subjecten.

Dat die wichten vervolgens terugkeren en in Europa bevallen, om daarna wederom terug te reizen naar een oorlogsomgeving waar hun mannen allang zijn omgekomen, bewijst alleen maar dat ze écht zwakzinnig zijn. Zeker als je bedenkt dat ze vervolgens met andere mannen trouwen om nog meer kinderen te baren. En als trouwen en baren een variant op schoenen kopen wordt, weet elke burger intuïtief dat die vrouwen niet deugen. Als het rechtssysteem daar geen rekening mee houdt, hoort een rechter dat wél te doen.

Die vrouwen horen dáár. Ze hebben ervoor gekozen om hun vrijheid op te geven, ze hebben hun vanzelfsprekende verwachting van een gezond leven voor zichzelf en hun kinderen verkwanseld omdat ze voor IS kozen. Niet eenmaal, maar tweemaal. De joker die het leven aan hen uitdeelde, hebben ze al gebruikt. Ik durf te wedden dat élke lezer van dit stuk het met mij eens is.

Pijnlijk. Frustrerend. Doelloos.

Wij zijn overgeleverd aan een systeem dat aangestuurd wordt door mensen die zichzelf hoger achten dan wij. Dat is op zich al bedenkelijk, maar het wordt pas écht gevaarlijk wanneer deze mensen zich moreel zo superieur achten, dat ze niet erkennen dat vrijheid een recht is dat verdedigd moet worden. Vandaag de dag ondermijnen niet alleen vrouwen en mannen van IS onze vrijheid, maar ook rechters en politici. Ik weet niet wat ik daar als columnist nog meer tegen kan inbrengen…

Bron;https://pallieterke.net

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Become a Patron!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.