DELEN
leger
2016-08-09 00:00:00 epa05467537 German Defence Minister Ursula von der Leyen (CDU) speakign with soldiers during a visit to Aufklaerungsbataillon 13 (lit. Reconnaissance Battalion 13) as part of her summer tour, in Ohrdruf, Germany, 09 August 2016. She informed herself about the soldiers' training. EPA/MARTIN SCHUTT

Na de Tweede Wereldoorlog werd het Duitsland verboden een leger te vormen, omdat de angst bestond dat Duitsland nogmaals een gevaar zou betekenen voor de vrede in Europa. Halverwege de jaren 50 begon het tij te keren en kreeg de toenmalige Bondsrepubliek Duitsland weer een leger. Aan het einde van de jaren 90, na de hereniging van Duitsland, begonnen oude tijden weer te herleven en werd het Duitse leger voor het eerst weer ingezet voor iets anders dan een vredesmissie. De Amerikanen willen dat de Duitsers weer optrekken naar het front….. en gaan strijden in Syrië, indien nodig tegen ondermeer de troepen van NAVO-bondgenoot Turkije.

De Duitse bondsregering staat weer in de startblokken om “militaire steun” te verlenen aan een door de VS geplande “beschermingszone” in het noorden van Syrië. Het is bedoeld om Koerdische milities die tegen de Islamitische Staat (IS) aan de zijde van de VS vochten te beschermen, zowel tegen de acties van Syrische troepen en die van NAVO-bondgenoot Turkije.

Over het hoe en wanneer worden vandaag in Berlijn gesprekken gevoerd, wanneer de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo het land bezoekt, na een eerder uitstel. Spiegel Online meldde gisteren dat de regering Merkel “tijdens maandenlange geheime besprekingen met de VS heeft gesignaleerd dat zij bereid zou zijn om militair deel te nemen aan de “verdediging van de beschermingszone” in Syrië. 

De Amerikanen hebben “in de afgelopen maanden hun verzoek om een Duitse toezegging herhaaldelijk achter de schermen herhaald, voor het eerst aan de zijlijn van de Veiligheidsconferentie in München medio februari.”  Of de keus een goede is geweest moet nog blijken.

Waar het hier om gaat is de inzet van Messerschmitt tornado-vliegtuigen van de Bundeswehr in Syrië. Dit is een schending van het internationale recht, omdat Syrië een soevereine staat is in wiens luchtruim buitenlandse legers niet mogen doen wat ze willen.

Als de Bundeswehr er legaal actief wil zijn, dan moet er voldaan worden aan drie voorwaarden: de eerste is datAssad hen uitnodigt om dat te doen, ten tweede zou Duitsland zich moeten verdedigen tegen een aanval door Syrië en ten derde moet de VN-Veiligheidsraad een mandaat hebben afgegeven. Omdat Assad de Bundeswehr niet uitnodigde, Syrië Duitsland niet heeft aangevallen, en de VN Veiligheidsraad geen mandaat heeft gegeven, is het gebruik van Duitse tornado’s in Syrië een schending van het internationale recht en, per definitie, een daad van agressie: een oorlogsverklaring.

Het internationale recht is in deze kwestie wat dat betreft heel helder – en dat heeft de wetenschappelijke dienst van de Duitse Bondsdag in september vorig jaar zelf ook verklaard (PDF hier). Het wordt nog mooier: deze wetenschappelijke dienst van de Bundestag publiceerde dat advies op 20 september 2018, waarin óók werd vermeld dat zelfs elk parlementslid dat vóór deze Bundeswehr-operatie heeft gestemd, zich schuldig maakt aan vervolging: “Strafbaar zijn op grond van § 13, lid 4 VStGB personen “die in feite in staat zijn om de politieke of militaire actie van een staat te controleren of te leiden” – óók leden van een parlement, die de buitenlandse toewijzing van de strijdkrachten moeten hebben goedgekeurd.” Dat dat niet gebeurd is komt omdat de rechtsspraak in Duitsland (en niet alleen in dat EU-land) niet “onafhankelijk” functioneert.

U zult meteen zeggen dat dit niet kan! De rechters zijn toch onafhankelijk, niemand kan hen instructies geven! Toch?

In principe klopt dat: als een aanklacht voor de rechter komt, dan is de rechter onafhankelijk en moet de verdachte, zoals alle anderen, conform de wet antwoorden. Het een en ander staat omschreven in de Duitse grondwet. De truc is echter dat je moet vermijden dat het ter terechtzitting komt. 


En dat gebeurde in Duitsland. De Duitse wet bepaalt ook dat officieren van justitie gebonden zijn door instructies. Dit betekent dat hun leidinggevende hen instructies kan geven, en dit legaal mag doen. De leidinggevende van de officier van justitie kan daarom beslissen welke kennisgeving de officier van justitie volgt en welke gevallen hij niet mag onderzoeken. Het staat allemaal omschreven in de rechterlijke machtswet (GVG) $ 146:  “De officieren van justitie moeten de officiële instructies van hun leidinggevende volgen.”

En de leidinggevende van de officier van justitie is de minister van Justitie. Als de minister van Justitie dus zegt dat overtredingen van § 13 VStGB niet kunnen worden vastgesteld, dan is het niet vastgesteld en komt de zaak niet voor een Duitse rechtbank.

Het hàd bijvoorbeeld kunnen gebeuren bij de Duitse deelname aan de oorlog tegen Joegoslavië. Die was duidelijk onwettig volgens het internationale recht en in strijd met de Duitse wet, § 13 VStGB,  als gevolg waarvan toen niet alleen Schröder, maar alle ministers en afgevaardigden in feite levenslang moeten krijgen door in 1999 in te stemmen met die oorlog.

Nu u dat weet, begrijpt u ook meteen dat de rechterlijke macht in Duitsland niet onafhankelijk is. Daarom zal geen enkele minister van justitie ooit onderzoek toestaan ​​naar § 13 VStGB, omdat de ene hand de andere wast. Immers, politici van alle gevestigde partijen hebben veel vaker voor dergelijke oorlogen gestemd en niemand wil degene zijn die zijn vrienden voor het leven achter de tralies stuurt. Aanklachten tegen Merkel en Schröder zijn er in overvloed, maar de aanklagers hebben deze nooit ingewilligd.

Hetzelfde geldt voor de opening van de grenzen door Merkel. Over dit onderwerp kan lang woren gediscussieerd, omdat er nogal wat juridische mazen zijn volgens welke men Merkel’s opening van de grenzen als legaal kan opvatten. Maar als iedereen er zo zeker van is dat die actie van Merkel volkomen legaal was, waarom heeft de bondskanselier dan niet aan de minister van Justitie opgedragen om openbare aanklagers toe te staan dat te onderzoeken? Merkel kon dan toch gemakkelijk verklaren dat alles perfect in orde was? Dat zou alle argumenten van haar critici wegnemen. Ze heeft natuurlijk haar redenen (gehad) waarom ze het niet toestaat. U kunt vast wel raden welke….

Overigens is dit geen zuiver Duits probleem, het treft in vrijwel dezelfde mate ook alle Westerse “constitutionele staten”.  Een (wellicht onverwachte) uitzondering is Italië. Er zijn zogenaamde onderzoeksrechters die volledig onafhankelijk mogen beslissen, tegen wie zij het onderzoek doen. Wie zich de jaren tachtig van de vorige eeuw nog herinnert, weet dat veel van die onafhankelijke onderzoekers in Italië werden vermoord toen ze banden tussen politiek en maffia of terreur aan het onderzoeken waren. Waarom zijn ze toen vermoord? In tegenstelling tot hun Duitse tegenhangers konden zij niet worden tegengehouden door overheidsfunctionarissen.

Op dit moment is de Deutsche Luftwaffe al actief in Syrië. De Duitse luchtmacht vertsrekt in de lucht de jets van de Calitie de nodige brandstof. Het (westerse) mandaat voor deze missie eindigt op 31 october van dit jaar.

De militaire steun aan een “beschermingszone” in het noorden van Syrië betekent een forse escalatie van de Duitse deelname aan de Syrische oorlog, die vanaf het begin het doel nastreefde om het regime van Bashar al-Assad omver te werpen en te vervangen door een marionettenregime van het Westen. Officieel gaat het om de strijd tegen Islamitische Staat – dat is althans de officiële reden voor het gebruik van Bundeswehr tornado’s in Syrië. Maar in februari dit jaar meldde Der Spiegel dat Islamitische Staat verslagen was in Syrië. Dat had, volgens Der Spiegel, de Duitse minister van Defensie von der Leyen zèlf gezegd. 

En inderdaad, de Koerden versloegen maanden geleden het laatste nest van IS in Syrië. Het zou dus eigenlijk de taak van de pers zijn om de vraag te stellen: wat doen de Duitse Tornado’s dan nog in Syrië?

Nu dat streven om Assad weg te jagen grotendeels is mislukt, en er 400.000 burgers zijn omgekomen en grote delen van het land in puin liggen, stort de Duitse regering zich in een militair avontuur dat hen niet alleen confronteert met het regime in Damascus, maar ook met NAVO-partner Turkije, Iran en kernmacht Rusland (dat van de Syrische regering wèl toestemming heeft militair in het land op te treden).

Damascus verwerpt het Amerikaanse plan van een “beschermingszone” omdat het zijn soevereiniteit in eigen land enorm verlaagt (wat ook de bedoeling is van de VS). Ankara is ertegen omdat het de opkomst van een Koerdische staat aan zijn grens wil voorkomen, eentje die onder alle omstandigheden ook onder de controle staat van een aan PKK gelieerde organisatie. 

Teheran, dat economisch in de ban is gedaan door de VS en wordt bedreigd met een verwoestende oorlog, heeft nauwe banden met Damascus en ook met Ankara. En Moskou, dat het regime van Assad militair ondersteunt en óók nauwe banden onderhoudt met Teheran en Ankara, beschouwt het westelijke offensief in het Midden-Oosten terecht als onderdeel van een insluitingsstrategie tegen Rusland.

Terwijl Pompeo steeds maar hamert op de oprichting van een “beschermingszone”, zal het propaganda-mechanisme van de mainstream media worden geactiveerd.  Er zal uitvoerig worden bericht over de westerse “humanitaire actie” die gaat dienen ter bescherming van mensenlevens, als een “strijd tegen een dictatoriaal regime” of iets dergelijks. We kennen dit scenario onderhand al uit de oorlogen in Afghanistan, Irak en Libië. In laatstgenoemd land begon de VS ook met de oprichting van een “beschermingszone”, die toen het voorwendsel vormde voor het bombarderen van het land en de omverwerping van het regime van Kadhafi. De acties van het Westen maakten van één van de welvarendste, westers gezinde landen van Afrika één van de armste landen in deze regio. “Mission acclompished”.

Washington en zijn Europese bondgenoten streven gewoon doodordinaire imperialistische belangen na in hun oorlogen in het Midden-Oosten: het gaat om de controle over olie, gas en afzetmarkten, onderdrukking en verzwakking van hun rivalen, en versterking van de Amerikaanse positie als wereldmacht.

De Duitse bondsregering heeft, in de woorden van voormalig minister van Buitenlandse Zaken Frank-Walter Steinmeier, vijf jaar geleden gedaan, gezegd dat ze niet van plan is om commentaar te leveren op de wereldpolitiek “vanuit de buitengrenzen” en “eerder, resoluter en substantieel bij te dragen aan het buitenlands en veiligheidsbeleid”. Sindsdien is het Duitse leger enorm aan het upgraden geweest.

In het kruitvat Midden-Oosten ziet ze nu een andere welkomstmogelijkheid om deze doelen in praktijk te brengen – zelfs als dat mocht leiden tot een Derde Wereldoorlog, Dat mondt dan waarschijnlijk uit in een atoomoorlog: Der Totale Krieg.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.