do. dec 1st, 2022
duitsland

De Grote Uitwisseling krijgt in Duitsland steeds meer concrete kenmerken. Want uit cijfers blijkt dat Duitsers massaal van de steden naar het platteland vluchten. Tegelijkertijd neemt het aantal illegaal binnengekomen migranten in de grote metropolen onmetelijk toe.

Verschillende huidige studies tonen een trendomkering in interne migratie in Duitsland. Een daarvan heet “Landlust opnieuw gemeten” en is het resultaat van de samenwerking tussen het Berlijnse Instituut voor Bevolking en Ontwikkeling en de Wüstenrot Foundation. Het onderzoek constateert een toegenomen emigratie naar het platteland, vooral onder jonge professionals en jonge gezinnen.

Young Country Lust

Waar plattelandsgemeenschappen eind jaren 2000 3,8 mensen per 1.000 inwoners verloren door emigratie, ontstond in de periode van 2018 tot 2020 een heel ander beeld: ze groeiden met gemiddeld 4,2 mensen per 1.000 inwoners per jaar. Hoewel de groei van de grote steden in het algemeen werd gehandhaafd, daalde deze volgens het Berlijnse Instituut van 3,2 naar 2,5 personen per 1.000 inwoners.

Deze trendomslag is in twee opzichten opmerkelijk. Ten eerste trekken met name jongere leeftijdsgroepen al zo’n twee decennia terug naar het platteland. Dit zijn de belangrijkste demografische groepen van degenen die op het punt staan ​​kinderen te krijgen of dit net hebben gedaan.

Ten tweede zal deze migratiebeweging Duitsland de komende decennia vormgeven. Want doorslaggevend zijn daarbij (nog) niet de absolute aantallen, maar het veranderde interne migratiepatroon. Op middellange tot lange termijn heeft dit grote gevolgen voor de emigratie- en immigratieregio’s. Dit wordt bevestigd door een blik in de nabije toekomst die blijkt uit de resultaten van een onderzoek van het ifo-instituut.

Dienovereenkomstig zijn steeds meer inwoners van Duitse steden van plan om hen de rug toe te keren. 13 procent van de ondervraagden is van plan de stap binnen een jaar te zetten, 19 procent binnen twee tot vijf jaar en volgens een onderzoek van het ifo-instituut overweegt maar liefst 24 procent het in principe.

Oosten niet populair bij asielzoekers

Volgens het Instituut voor Onderzoek naar Regionale en Stedelijke Ontwikkeling zijn de meeste van deze interne migraties van Duitse nationaliteit. De situatie is anders als rekening wordt gehouden met immigratie sinds 2015. Dit is precies wat een andere studie van het Federaal Bureau voor Migratie en Vluchtelingen over “Interne Mobiliteit van Vluchtelingen” van maart van dit jaar doet.

De auteur stelt dat vluchtelingen met een beschermingsstatus zich vooral vestigen in agglomeraties en grote steden zodra hun mobiliteit niet meer wettelijk geregeld is. En dat niet alleen: als je naar de grotere regio’s van Duitsland kijkt, zie je naast het verschil tussen stad en platteland nog een ander verschil. Het zijn met name de noordelijke en West-Duitse grootstedelijke regio’s en agglomeraties waar vluchtelingen naartoe trekken. Daarentegen migreren vluchtelingen uit oostelijke provincies.

Eind 2020 daalde het aantal vluchtelingen dat sinds 2015 voor het eerst in het oosten woont, met 31 procent, aldus het Federaal Bureau voor Migratie en Vluchtelingen. Dit duidt op een grootschalige segregatie in heel Duitsland van bevolkingsgroepen, die in wezen Duits zijn aan de ene kant en vluchtelingen of migranten aan de andere kant.

vicieuze cirkel van etnische segregatie

Qua vestigingsstructuur vallen twee polen op. De door migranten gedomineerde pool strekt zich vooral uit over de West-Duitse grootstedelijke gebieden. Er vormen zich hier steeds meer etnische kolonies, die steeds meer immigranten aantrekken en aanpassing buiten de etnische gemeenschap grotendeels verhinderen. De andere pool is (nog) sterk Duits en is te vinden in de landelijke streken van Oost-Duitsland.

In tegenstelling tot de migratierichting van de Duitsers is het migratiegedrag van de vluchtelingen niet nieuw. In plaats daarvan volgen ze platgetreden paden. De vluchtelingen van gisteren stonden bekend als gastarbeiders. De geschiedenis van etnische segregatie in de Bondsrepubliek Duitsland begon met hun immigratie in de jaren zestig. Net als de vluchtelingen van vandaag, woonden de gastarbeiders aanvankelijk samen in kazernes.

Met het begin van gezinshereniging gingen migranten steeds vaker zelf op zoek naar appartementen. Vanwege de nabijheid van de werkplek en van vrienden en familieleden, verbleven ze in de buurt of in oude gebouwen in de binnenstad. Met meer gezinshereniging vanaf de jaren tachtig en een langer verblijf in Duitsland, richtten immigranten steeds meer etnische instellingen op, zoals moskeeën of sportclubs. Bovendien was er volgens het in 2012 gepubliceerde handboek stadssociologie een etnische diensteneconomie met kruidenierszaken, verbouwingswinkels, snackbars, kappers en dergelijke.

Net als de gastarbeiders vóór hen, proberen de vluchtelingen dicht bij hun eigen soort te zijn. Met name etnisch-culturele informele netwerken begeleiden hen bij de keuze van hun woonplaats. Daarom had volgens de BAMF bijna elke tweede migratie van vluchtelingen binnen Duitsland tussen 2015 en 2020 een stadsdeel als bestemming. Natuurlijk geeft de integratie van immigranten in bestaande ‘gemeenschappen’ een nieuwe impuls aan etnische segregatie.

Door deze migratiebewegingen eenzijdig te bekijken en ze te bestempelen als “landlust”, zoals het Berlijnse Instituut doet, vertegenwoordigt dit een bedrieglijke omkadering die helaas typerend is geworden voor de Bondsrepubliek. De waarheid is: de Duitsers worden letterlijk uit hun steden verdreven door de immigranten. De “lust voor het platteland” van de Duitse meerderheidsbevolking wordt zo een “uittocht uit de stad”.

Deze stadsvlucht wordt bovendien gedreven door de gestage toename van de buitenlandse bevolking en de gestage afname van de Duitse bevolking. Ter herinnering: volgens het Federaal Bureau voor de Statistiek is er alleen al in de jaren sinds 2015 een jaarlijkse nettomigratie vanuit het buitenland naar Duitsland van ongeveer 450.000 mensen – de Oekraïners niet meegerekend. Volgens het Federaal Bureau voor de Statistiek wonen er momenteel bijna 12 miljoen buitenlanders in Duitsland. Er zijn ook ruim 22 miljoen mensen met een migratieachtergrond. De Duitsers daarentegen worden elk jaar minder. Er wonen momenteel bijna 60 miljoen Duitsers in Duitsland – deze informatie is afkomstig van het Federaal Bureau voor de Statistiek.

De vlucht van de blanken in de VS

Om een ​​indruk te krijgen van wat Duitsland in de toekomst te wachten staat, is het nuttig een blik te werpen op het verleden en heden van de VS. Omdat de veranderingen in migratiepatronen en bevolkingssamenstelling die hier als stedelijke exodus worden beschreven, daar bekend zijn onder de term ‘witte vlucht’. De dichtbevolkte binnensteden van de VS stonden aanvankelijk onder toenemende bevolkingsdruk als gevolg van de toestroom van Afro-Amerikanen.

Tussen 1916 en 1970 vertrokken miljoenen van hen naar het noorden in een ‘Grote Migratie’. Eenmaal daar begon een zichzelf versterkende dynamiek in de stedelijke centra. De afname van het percentage blanke bevolking verhoogde de bereidheid van de overgebleven blanken om te emigreren. Als deze ook waren gemigreerd, kwamen de volgende overeind. Zo veranderden straten, wijken en hele steden. Deze ontwikkeling gaat tot op de dag van vandaag door en stopt niet meer bij de buitenwijken. Het resultaat is een hernieuwde uittocht van blanken naar nederzettingen in de voorsteden of ‘gated communities’.

Grote steden als lens van demografische verandering

De West-Duitse steden zijn zowel brandende glazen als orakels van demografische verandering. Ze weerspiegelen wat er op grote schaal en later op gemeenschapsniveau naar heel Duitsland zal komen. De publicist Werner Bräuninger beschreef Frankfurt als zo’n grote stad. Uit de laatste “diversiteitsmonitoring” van het Frankfurt Office for Multicultural Affairs bleek al dat meer dan 51 procent van de bevolking in 2015 een migratieachtergrond had. Volgens het Federaal Bureau voor de Statistiek is het aandeel buitenlanders voor het jaar 2020 bijna 30 procent – en de trend is stijgende.

Bräuninger had ook Bremen, Hannover, Hamburg of het Rijn-Ruhrgebied kunnen beschrijven. De Grote Uitwisseling verplaatst zich van de grote steden naar de landelijke gebieden en van west naar oost. De resultaten van de twee studies over “Country Love” en “Internal Mobility of Refugees” tonen dit duidelijk aan.

Noodlottige kwestie van diensten van algemeen belang

Zolang deze trend aanhoudt, kunnen er twee conclusies worden getrokken: Privé is er in grote West-Duitse steden letterlijk geen ruimte voor een conservatieve levensstijl. Iedereen die vandaag een gezin wil stichten, doet er goed aan dat in zeer landelijke gebieden te doen. In politiek opzicht wordt het verschil tussen stad en land, maar ook tussen West en Oost, opnieuw aanzienlijk belangrijker.

De eis om in heel Duitsland gelijke levensomstandigheden te creëren zal in de toekomst nieuwe aanhangers en nieuwe tegenstanders vinden. De kwestie van de autonomie van gemeentelijk zelfbestuur zal ook een verandering ondergaan in de omgeving van voor- en tegenstanders. Maar bovenal zal de versterking van de diensten van algemeen belang in plattelandsgebieden een cruciale kwestie worden voor het Duitse volk.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.