DELEN
Deutsche Bank

Deutsche Bank schrapt de komende vier jaar zo’n 18.000 arbeidsplaatsen als onderdeel van een omvangrijke reorganisatie van de bank. De grootste bank van Duitsland verkeert al lange tijd in zwaar weer, bij een constant dalende beurskoers en hoge boetes voor criminele activiteiten. Een geplande fusie met een andere Duitse kneuzenbank, Commerzbank, ging niet door. De vorming van een “bad bank” moet redding brengen…..

RTL-Z meldde vandaag o.a. het volgende:

Deutsche Bank gaat fors reorganiseren en schrapt binnen drie jaar zo’n 18.000 banen. Daarnaast trekt de bank zich terug uit de aandelenhandel op Wall Street en legt het de focus op zakelijke klanten in Duitsland. Een deel van het personeel in Londen kon vandaag al direct vertrekken.
Op dit moment werken er 91.000 mensen wereldwijd bij Deutsche Bank, waarvan minder dan de helft in Duitsland. In 2022 moet het aantal arbeidsplaatsen wereldwijd teruggebracht zijn naar 74.000.
Daarnaast worden riskante handelsactiviteiten aangepast, denk bijvoorbeeld aan de handel in renteproducten. Om de balansposten van deze bedrijfseenheden voor een bedrag van 74 miljard euro af te wikkelen, richt de bank een interne “bad bank” op.


Gisteren kondigde Deutsche Bank dus aan dat het zijn personeelsbestand zou verminderen met ongeveer 18.000 banen in de komende drie jaar en dat het zijn aandelenhandel zou verlaten, samen met andere herstructureringsbewegingen zoals het creëren van een “slechte bank” om giftige activa aan te houden. Over de “vreemde” zet om de aandelenhandel vaarwel te zeggen informeren wij onze abonnee’s vandaag.

Omdat de mainstream media slechts summiere informatie verschaft geven wij in dit artikel aan waarom de bank deze radicale besluiten overweegt: Deutsche Bank heeft verliezen gemeld in drie van de afgelopen vier jaar; haar aandelenkoers is sinds februari 2007 90% van de waarde kwijtgeraakt; bij het sluiten van de handel op Wall Street, afgelopen woensdag, had Deutsche Bank voor een slordige $ 16,14 miljard aan gewone aandelenwaarde tegenover $ 49.000 miljard notional (face amount) aan derivaten; het had vier verschillende CEO’s in iets meer dan vier jaar tijd; het kan geen fusiepartner vinden; en in haar thuisland Duitsland lijkt de bondsregering, in tegenstelling tot “de geldsmijterij richting de mega-banken van Wall Street” door de Amerikaanse regering, niet van plan te zijn (nog maar weer eens) een reddingsboei te gooien naar het zinkende schip van Deutsche Bank.

We gaan u even wat vertellen over het concept van een “bad bank”, en richten dan even de focus op wat de Amerikaanse bank Citigroup deed in januari 2009. Nadat deze bank zijn voormalige CEO, Sandy Weill, een miljardair had gemaakt door obsceen hoge aandelenoptieregelingen en de bank aan de voormalige minister van Financiën, Robert Rubin, meer dan $ 120 miljoen (gedurende een decennium) had betaald voor een zetel in zijn Raad, en andere gelijksoortige dronkemansregelingen, boekhoudtrucs en een “giftig” derivatenboek, bleek Citigroup op de rand van de afgrond te staan tijdens de financiële crisis van 2008.

De Amerikaanse overheid gooide $ 45 miljard aan eigen vermogen in het zinkende karkas, maar de aandelenkoers bleef dramatisch dalen. Collegabanken op Wall Street weigerden om Citigroup geld te lenen.

Na het melden van meer gigantische verliezen over het vierde kwartaal van 2008, kondigde Citigroup op 16 januari 2009 aan dat het al zijn giftige activa zou verzamelen en deze in een “slechte bank” stoppen, die dan de fraaie naam Citi Holdings zou krijgen. De slechte bank zou ook de amorfe $ 301 miljard aan activa bevatten waarvan de Amerikaanse overheid in november 2008 had ingestemd om garant voor te staan tegen toekomstige verliezen.

De dag dat Citigroup zijn “bad bank”-aankondiging deed, vrijdag 16 januari 2009, sloot het aandeel op $ 3,50 per aandeel. Tegen maart van dat jaar had het tweederde van zijn waarde verloren.

Vandaag de dag, na het uitvoeren van een 1-op-10 omgekeerde splitsing op 9 mei 2011 (waardoor de aandeelhouders 1 aandeel ontvingen voor elke 10 aandelen die eerder werden aangehouden), is de aandelenkoers van Citigroup nog steeds 86% gedaald ten opzichte van het begin van 2007, vóór de financiële crisis. En dat is nog niet eens het slechtste deel van dit verhaal.

Naast de overheidsgarantie op meer dan $ 300 miljard aan vermogen en een kapitaalinjectie van 45 miljard dollar door de overheid, garandeerde de Federal Deposit Insurance Corporation ook nog $ 5,75 miljard aan Citrgroup’s senior ongedekte schuld en $ 26 miljard aan commercial paper en interbancaire deposito’s.

Het “fraaiste” komt nog: terwijl al deze seriële reddingsoperaties van Citigroup plaatsvonden door verschillende federale overheidsinstanties zoals de US Treasury en FDIC, verstrekte de Amerikaanse centrale bank, de Federal Reserve, in het geheim een cumulatieve $ 2,5 biljoen (dat is $2.500 miljard!) aan doorlopende leningen aan Citigroup, waarvan een groot deel rentepercentages had onder 1 procent, terwijl op haar beurt Citigroup haar creditcardklanten die moeite hadden om een economische crisis te overleven (die Citigroup en haar mede-mega-banken op Wall Street hadden gecreëerd) rentepercentages in rekening bracht in de hoge dubbele cijfers.

De geheime leningen van de Fed aan Citigroup duurden van december 2007 tot ten minste juli 2010. Het publiek hoorde eindelijk over de leningen via een audit van het Government Accountability Office (GAO) in 2011. De vraag naar de audit was door de Amerikaanse senator Bernie Sanders op basis van de wetgeving ingesteld. De Fed vocht ertegen (om deze leningen geheim te houden) door hierover een jarenlange rechtszaak te voeren.

Volgens de Financial Times is Deutsche Bank van plan om meer dan $ 56 miljard aan langlopende derivatencontracten naar haar slechte bank te verplaatsen. Eerlijk gezegd lijkt dat een druppel op de bekende gloeiende plaat. We hebben tot dusver ook nog niets gehoord over een reddende engel met een flinke zak met geld aan de horizon, en ook niets over enige mogelijke overheidssteun uit Duitsland.
Maar waarom dan deze beslissing over Deutsche’s slechte bank?

De ideale slechte bank is er een die giftige activa huisvest die de bank in de loop van de tijd kan verkopen als kopers opduiken terwijl de goede, productieve activa in de “goede bank” achterblijven. Maar wie zou er nu langetermijnderivaten van Deutsche Bank willen kopen (misschien de grootste “bad bank” van de wereld, de ECB)? Investeerders zouden zich alleen melden bij mogelijk sterk gedaalde prijzen, wat zou betekenen dat Deutsche Bank méér verliezen moet nemen.

De banken op Wall Street en de Federal Reserve hebben goede redenen om zich zorgen te maken of de herstructureringsplannen van Deutsche Bank slagen. De 49 biljoen dollar (!) aan nominale derivatententakels van Deutsche Bank strekken zich uit tot in de mega-banken in Wall Street.

Volgens een rapport uit 2016 (PDF hier) van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is Deutsche Bank financieel sterk verbonden met JP Morgan Chase, Citigroup, Goldman Sachs, Morgan Stanley en Bank of America, evenals met andere wereldwijde banken in Europa. In zijn diepgaande rapport concludeerde het IMF dat “onder de G-SIB’s, Deutsche Bank de belangrijkste netto-bijdrager aan systeemrisico’s lijkt te zijn, gevolgd door HSBC en Credit Suisse.”

De Amerikaanse belastingbetaler heeft zelfs nog méér reden om verontwaardigd te zijn over het feit dat een serieel belaste Duitse bank mogelijk schokgolven in het Amerikaanse financiële systeem zou kunnen veroorzaken. Dat komt omdat Deutsche Bank eerder aan de ontvangende kant was van obscene reddingsfondsen van de Amerikaanse overheid.
Toen de Amerikaanse regering de gigantische verzekeraar AIG redde in 2008, ging een flink deel van dat geld via de achterdeur naar Deutsche Bank om haar t ehulp te schieten bij haar afgeleide weddenschappen (derivaten) en andere transacties met AIG. Deutsche ontving $ 2,6 miljard aan onderpanden voor derivaten; nog eens 2,8 miljard dollar van Maiden Lane III (een creatie van de New York Fed voor het opkopen van Collateralized Debt Obligations (CDO’s) van AIG); en maar liefst $ 6,4 miljard als gevolg van andere overeenkomsten die Deutsche Bank met AIG had afgesloten. Overigens ontvingen ook Europese banken, waaronder Rabobank, miljarden van de Fed.

Volgens het GAO-controleverslag ontving Deutsche Bank bovendien $ 354 miljard aan goedkope doorlopende leningen van de Amerikaanse Federal Reserve in dezelfde periode dat Citigroup aan de bailout-tiet lag. Door de enorme verwevenheid met o.a. het Amerikaanse financiële systeem màg deze bank niet omvallen…….

Amerikaanse toezichthouders zouden bij de huidige situatie van Deutsche Bank gealarmeerd moeten zijn. In plaats daarvan hebben de toezichthouders, net als in de aanloop naar de financiële crash van 2008, besloten dat het veiliger is om – in het kader van hun carrièrevooruitzichten op Wall Street – hun koppen in het zand te steken.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.