Een stukje uit de geschiedenisboeken: De Duitse strijdkrachten zijn in opdracht van de Kanselier aan het oostfront op een steenworp afstand gekomen van het agressieve Rusland en staan klaar om als het moet de vijand aan te vallen. In het noorden van Afrika is het Duitse leger aan het zoeken naar de Lost Ark bezig landen te infiltreren. De plannen om de soldaten van de gehorige landen te integreren in de eigen krijgsmacht verlopen voorspoedig……

Uit welk jaar die geschiedenisboeken dateren? Waarschijnlijk 2020, en zij gaan over de periode van vijf jaar daar aan voorafgaand.

Een klein maandje geleden meldde het Reformatorisch Dagblad [1] het volgende:

Deze week toonden de christendemocraten en liberalen in het Europees Parlement hun ware politieke gezicht. Beide fracties, waar onder andere CDA en VVD deel van uit maken, sloten een akkoord. Daarin spreken ze uit samen te zullen strijden voor een federaal Europa.

Concreet staat er in deze plannen de oproep voor Europese belastingen, een fors hogere Europese begroting en meer mogelijkheden voor de EU om schulden aan te gaan.
En het akkoord van deze Europese fracties gaat verder: men wil een Europees leger en een zogenaamd „Europees mechanisme voor het bewaken van de fundamentele rechten”.

In onderstaand artikel gaat het ons vooral om de zinsnede: “men wil een Europees leger”.

Hoewel veel politici zich hieraan (in het openbaar) de vingers niet willen branden, immers: het betekent méér, méér, méér EU, terwijl de meeste kiezers juist minder, minder, minder EU willen, is de vorming van een Europees leger al dichterbij dan men denkt. In werkelijkheid wordt het een Duits leger, wat dan weer aardig past in wat wij de EU noemen: het Vierde Rijk. Maar daarover hebben wij eerder uitvoerig geschreven. In dit artikel zullen we dan toch maar spreken over een Europees leger.

De EU doet alles om onze prognose (dat er een Europees leger komt) te verwezenlijken. De Duitse Bundeswehr wordt het centrale element van het Europees leger in wording, en dat zien we in de praktijk al vorm krijgen nu de Duitsers oprukken naar het noorden van Afrika, naar Mali om precies te zijn, om het land “een vreedzame toekomst te brengen”.

Ontroerend, nietwaar? De EU-troepen die er aanwezig zijn, zijn er natuurlijk niet om er gevechtstrainingen te houden en er ervaring op te doen bij het verzamelen en het beheersen van grondstoffen en het veiligstellen van de Franse belangen in het land, welnee, het gaat er om de “democratie in de wereld te verdedigen”, althans, als we de propaganda-afdeling van Der Spiegel [2] mogen geloven.
LOL.

Natuurlijk wordt het “vrede-brengende” aspect genoemd als het gaat om deelname aan de troepenmacht in Mali. Strijd tegen Al Qaïda… dat is een argument dat niet meer kan worden gebruikt omdat ze nu namens het Westen vechten in Syrië – tegen Assad en Rusland. Daarom heten de strijders in de regio in de westerse mainstream media tegenwoordig jihadisten. De Franse strijdkrachten vechten er dus al een poos tegen… jihadisten.
En men noemt het uiteraard een vredesmissie, op die manier kan de “oorlogsmissie” beter aan de burgers van de EU worden verkocht. De Verenigde Naties, ook al zo’n prachtige dekmantel van het Westen, gaat haar eigen gang, en Nederland laat zich graag in dit moeras mee omlaag trekken (want dan telt ons kleine landje weer mee!).

De vorming van een Europees leger zal in het begin een zielige vertoning zijn. De Verenigde Staten hebben na de Tweede Wereldoorlog de Europese legers militair gecastreerd. De Europese legers werden als toeleverancier en hulp gebruikt voor het Amerikaanse leger. In principe stellen de gezamenlijke legers van de EU zònder de VS namelijk weinig voor. Zelfs als er bij alle lidstaten van de EU consensus zou zijn voor één gezamenlijk leger (die consensus is er nog niet) dan zal het lang duren voordat er een zelfstandig EU-leger tot stand gekomen is.

Door nu een Europees leger te maken wordt er een situatie geschapen dat alle lidstaten niets meer te vertellen hebben over hun eigen land, hun eigen grondgebied. De Britten hebben het goed gezien: ze zijn net op tijd met hun Brexit!

Een nieuw leger moet in de praktijk worden uitgeprobeerd, en te zijner tijd heeft men daar een klein conflict voor nodig, waar men ervaringen kan opdoen, om achter de zwaktepunten te komen en verbeteringen te kunnen aanbrengen. Maar als er geen echt conflict is, wat dan? Dan moet er een conflict gemaakt worden, geheel volgens westers concept.

Probleem: de EU wordt niet bedreigd door echte oorlogen. Waar zou je het gemakkelijkst een conflict kunnen veroorzaken?

In het westen heeft de EU de Atlantische Oceaan, en daarachter de VS. Geen conflicten aan die kant. In het oosten staat de EU al op de stoep bij Poetin, maar dat is een te grote macht om een conflict te veroorzaken om een nieuw leger uit te testen. In het zuidoosten is er het Midden-Oosten. Dat is een prima locatie! Het vervelende is echter dat Rusland zijn invloed daar heeft uitgebreid en wel zodanig dat het (tot op heden) zelfs de Verenigde Staten militair buitenspel heeft kunnen zetten.

Blijft het zuiden nog over, en hier begint het interessant te worden. In het zuiden ligt het Afrikaanse continent, de EU is daar militair en economisch al aanwezig, er zijn daar conflicten waar we bij betrokken zijn en er is geen grootmacht die daar een bedreiging is voor “ons” nieuwe leger.

Alle omstandigheden zijn er gunstig!

Als we vervolgens op de wereldkaart kijken dan zien we dat de enige plek waar de EU op het militaire vlak wat kan gaan doen, het noorden van Afrika is. Het is gemakkelijk te bereiken, relevant en door geen enkele concurrent (onneembaar) bezet. Alle voorwaarden zijn hier voor de EU gunstig. Alle andere regio’s hebben op wat voor manier dan wel wat bezwaren en komen dus niet voor een spelletje Risk voor gevorderden in aanmerking.

In het noorden van Afrika is Libië de beste kandidaat. Libië, dat door de EU zelf (en de VS) vernietigd werd, is een prachtig territorium om een nieuw EU-leger te laten trainen. Daar is chaos, een chaos die schade kan toebrengen aan de EU, in Libië is geen geopolitieke grootmacht militair aanwezig en Libië ligt vlakbij de EU.

In de ogen van de strategen van een nieuw EU-leger zou Libië een luilekkerland kunnen zijn. Een perfecte playground. En een land waar het Westen het aan het publiek gemakkelijk kan verkopen daar aanwezig te “moeten” zijn. Geschikt om een gezamenlijk optrekken van grond-, zee- en luchtstrijdkrachten te rechtvaardigen, tegen een ongevaarlijke vijand. Wij, de EU, zullen de komende jaren óók democratie naar Libië moeten brengen (is onze prognose).

Op dit moment is Libië voor de EU nog een te heet hangijzer. Niet voor niets heeft de EU een periode van tien jaar voor dit land “gereserveerd” om de militaire neus in de Libische zaken te steken. Het vervelende is dan weer dat Poetin óók interesse heeft getoond in Libië, en als dat zo dóórgaat is de EU aan de genade van Poetin overgeleverd of het in dit land actief kan zijn.

Dat betekent dat onze Libië-prognose zo maar kan kantelen (Rusland blokkeert de EU toegang tot dit land) maar het is al met al toch een optie om in gedachten te houden..

vierde rijk

Nu komt echter het Duitse FAZ [3] met het bericht dat Roemenië en Tsjechië elk een brigade onder Duits commando onderbrengen. Ons eigen land heeft inmiddels al voor het idee van een Europees leger gecapituleerd en 2/3 van het leger onder Duitse führung gesteld, en verdere integratie tussen Duits-Nederlandse, Duits-Franse en Duits-Noorse strijdkrachtonderdelen zijn al aangekondigd. Op die manier wordt er een EU-leger uit de grond gestampt, stapje voor stapje, met Duitsland als centrale spil en commandostaf, en de andere lidstaten van de EU voor de hand- en spandiensten. Wat nu de rol van de Verenigde Staten in de NAVO is, moet straks Duitsland overnemen, in het nieuwe EU-leger. Hmm, over de laatste keer dat er een Europees leger onder Duits bevel was hebben we minder prettige herinneringen.

Wij denken dat de hele zaak al met de VS is beklonken [4]. De nieuwe minister van Defensie van de VS, Mattis, heeft de betekenis van de NAVO erkend, en de Duitse minister van Defensie Ursula von der Leyen heeft gezegd dat de EU eindelijk meer in de NAVO moet investeren, net als de meeste politici overigens.

Trump heeft zijn kritiek op de NAVO afgezwakt, en de vraag is: waarom? De voor de hand liggende reden is dat er een deal gesloten is. Trump wil de VS losweken van de NAVO, Merkel zal het er mee eens zijn (omdat er een leidinggevende rol voor haar land is weggelegd), en beide partijen zijn een overgangsperiode overeengekomen.

Duitsland krijgt dan van de VS haar NAVO-deel (zonder het Verenigd Koninkrijk). Schandalen zijn niet meer nodig, want we houden allemaal van mekaar en de NAVO is toch erg belangrijk? Dàt is het PR-gedeelte van de deal. Zo kan in alle rust de NAVO worden ontmanteld en de opbouw van een EU-leger ter hand worden genomen, zonder het officieel mee te delen of te moeten toegeven.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.