DELEN
juncker

Als we de politiek, de milieugroepen en belanghebbenden moeten geloven dan dreigen het milieu en het klimaat in te storten, en groeit de inkomensverdeling tussen arm en rijk. De grootste veroorzakers van deze catastrofale omstandigheden debatteren hierover in het nobele Davos. Ze hebben geen concreet plan en hun weinige suggesties zijn irrationeel.

De twee problemen die de rijken en beroemdheden der aarde graag in Davos met wringende handen bespreken zijn: opwarming van de aarde en klimaatverandering – en toenemende ongelijkheid van inkomens en rijkdom. Davos realiseert zich dat de populaire reactie op deze kwesties de vernietiging bedreigt van wat zij de “liberale orde” noemen, dat wil zeggen de vrije en onbelemmerde beweging van kapitaal en grondstoffen naar waar winst de meeste winst kan worden gerealiseerd.

De enorme hypocrisie van de beraadslagingen in Davos over deze kwesties wordt elk jaar opnieuw gedemonstreerd, dit keer door het nieuws dat er meer dan 1500 individuele privéjetvluchten zijn gemaakt door de deelnemers om naar de Zwitserse skioordlocatie voor de wereld te komen – in hun eigen terminologie is dat forse ecologische voetafdruk (maar dat moet alleen het gepeupel zich voor verantwoorden).

De Davos-incrowd wordt naar een speciaal vliegveld in Dubendorf vervoerd, zodat ze zich niet hoeven te mengen met het plebs.

Het is de grootste grap van de Davos-bijeenkomsten onder leiding van de beroemde antropoloog David Attenborough, die het publiek vertelde dat er dringend actie nodig was op het gebied van klimaatverandering. Het aantal privéjetvluchten groeide vorig jaar met 11%. “Er lijkt een trend te zijn in de richting van grotere vliegtuigen, met dure zware jets.

De beveiliging van de 3.000 uitverkorenen kost omgerekend zo’n 10 miljoen euro. Kost wat maar dan heb je ook wat.

Het vreemde is dat juist de veroorzakers van de wereldproblemen i(o.a. de groeiende sociale ongelijkheid en de ecologische crisis) juist hierover gaan praten, om vervolgens niets te besluiten en geen enkele actie te ondernemen. Het voorlopige rapport van het World Economic Forum (WEF) toont de absurde tegenstrijdigheden. Het wordt duidelijk dat de rijken en machtigen der aarde het vertikken met kapitalistische middelen problemen op te lossen.

Wat de toenemende ongelijkheid betreft: onlangs publiceerde Oxfam, behalve mensensmokkelaars ook “de internationale liefdadigheidsorganisatie voor armoede”, net als elk jaar op hetzelfde moment als de Davos-gebeurtenis, zijn rapport over de mate van ongelijkheid van persoonlijk rijkdom wereldwijd.

Dit jaar was het verhaal dat slechts 26 mensen net zoveel rijkdom bezitten als de armste 50% (3,8 miljard) van alle mensen in de wereld. Blijkbaar kwam er tussen 2017 en 2018 elke twee dagen een nieuwe miljardair bij. Oxfam zei dat de rijkdom van meer dan 2200 miljardairs over de hele wereld in 2018 met $ 900 miljard is toegenomen – een slordige $ 2,5 miljard per dag. De 12% toename van de rijkdom van de allerrijksten staat in contrast met een daling van 11% bij de “rijkdom” van de armste helft van de wereldbevolking. ‘s Werelds rijkste man, Jeff Bezos, mensen-uitbuiter en eigenaar van Amazon, zag zijn vermogen toenemen tot $ 112 miljard.

Slechts 1% van zijn vermogen komt overeen met de hele gezondheidsbegroting van Ethiopië, een land van 105 miljoen mensen.

Reguliere economen houden er vaak van om erop te wijzen dat de wereldwijde armoede (zoals gedefinieerd door de Wereldbank) snel is gedaald. Maar Oxfam toont aan dat het grootste deel van deze vermindering te danken is aan de snelle groei van China in de afgelopen veertig jaar.  Dat komt door de verbetering van het reële inkomen van honderden miljoenen Chinezen, waarbij nu 70% van de Chinese bevolking inkomens heeft verdiend binnen het inkomensbereik van Amerikanen, een stijging van 23% in slechts 15 jaar!

Oxfam voegt hier aan toe dat uit gegevens van de Wereldbank blijkt dat de armoedevermindering sinds 2013 gehalveerd is. In sub-Sahara Afrika nam de extreme armoede immers toe.

De stijging van de welvaart van de zeer, zéér rijken waar het Oxfam-rapport zich op concentreert, is in de VS werkelijk verbluffend: de grootste stijging in 100 jaar.

En dit onderschat de volledige mate van ongelijkheid omdat de zéér, zéér rijken hun vermogens verbergen in geheime en minder geheime belastingparadijzen – of zij weten dankzij gereguleerde belastingontwijking (hallo Mark!) de schade van vermogensverlies zoveel mogelijk te beperken.

Ondanks deze onthutsende gegevens is het Davos-publiek niet happig om te denken aan een lichte vorm van herverdeling. Oxfam doet een bescheiden oproep voor een vermogensbelasting van 1%, vergelijkbaar met de oproep van de Franse econoom Thomas Piketty in zijn World Inequality Report 2018, waaruit bleek dat tussen 1980 en 2016 de armste 50% van de mensheid slechts 12 cent over hield van elke dollar inkomensgroei in de wereld. Daarentegen wist de top 1% 27 dollarcent vast te houden.
Oproepen tot een hoger marginaal belastingtarief voor de rijkste Amerikanen zijn aan dovemansoren gericht.

davos

In een artikel in de New York Times stond een informatief artikel over deze ongelijkheidscrisis. Gedurende meer dan een generatie is de onderste helft van de inkomensverdeling buiten de economische groei gehouden: het inkomen per volwassen Amerikaan was $ 16.000 in 1980 (gecorrigeerd voor inflatie) en het is vandaag de dag….. nog steeds ongeveer $ 16.000. Tegelijkertijd is het inkomen van een kleine minderheid omhooggeschoten. Voor de hoogste 0,1% van de verdieners is het inkomen meer dan 300% gegroeid; voor de top 0,01% zijn de inkomens met maar liefst 450% gestegen, en voor de aller-allerhoogste-top 0,001% – dat zijn de 2300 rijkste Amerikanen – zijn de inkomens met meer dan 600% toegenomen.

Dat is precies wat er in de afgelopen 50 jaar in de belangrijkste kapitalistische economieën is gebeurd: de zeer rijke kapitalisten zijn rijker geworden in vergelijking met de minder rijke kapitalisten en de hogerbetaalde inkomens hebben relatief méér “gekregen” dan de lagerbetaalden.

De groeiende ongelijkheid in de wereld zal niet worden bestreden door een herverdeling van rijkdom of inkomsten door alleen een minimale extra belastingheffing. Het vereist een volledige herstructurering van het eigendom en de controle van de productiemiddelen en middelen wereldwijd. Ondertussen blijft de “rich and famous” in Davos krokodillentranen huilen.

En ja, wat erg is het dat met het klimaat, hè, zeggen ze tegen elkaar, terwijl zij wachten tot hun $ 300.000-auto’s voor komen rijden. Het grootste risico voor de planeet vinden zij de groeiende vernietiging van het ecologische levensonderhoud. “Van alle risico’s is het de omgeving die het duidelijkst is om de wereld in rampspoed te brengen”, beamen ze. “Er is nooit een dringender behoefte geweest aan een gezamenlijke en gedeelde aanpak van wereldwijde problemen die iedereen aangaan,” zei WEF-voorzitter Børge Brende nog zo inspirerend.

Het WEF is dus sceptisch over oplossingen. Hoewel een gemeenschappelijke strategie te laat is, is deze vanwege “nationaal egoïsme en economische conflicten”‘ moeilijk te implementeren. Handelsconflicten vormen volgens hen steeds meer een middel tot strategische concurrentie. Het ligt altijd aan anderen dit soort problemen op te lossen.

In een voorlopige publicatie lezen we dat het WEF “de samenhang van samenlevingen” bedreigd ziet. Op veel plaatsen worden sociale contracten geweerd, wat een impact heeft op mensen. Volgens schattingen is iets minder dan een tiende van de wereldbevolking – ongeveer 700 miljoen mensen – geestelijk ziek, zeggen de auteurs. “Voor veel mensen is dit een steeds angstaanjagender wereld die iemand ongelukkig en eenzaam maakt. Dit is een tijdperk van ongekende mogelijkheden en technologische vooruitgang; maar voor te veel mensen is het een tijdperk van onzekerheid.”

De “happy few” zal het allemaal beamen, maar, belangrijker: wanneer wordt het diner opgediend?

Vervolgens is de “logica” bij het WEF ver te zoeken. Dezelfde auteurs, die onlangs waarschuwden dat de naderende ecologische ineenstorting een veel groter bedreiging was dan de massa’s migranten die met hun iPhone in ellende leven, zien nu dezelfde zelfvoorzienende economische groei als een strategie tegen sociale verdeeldheid. De economie moet nòg sneller groeien dan voorheen, zeggen ze. WEF President Brende ziet de grootste drijvende kracht achter ongelijkheid in het “vertragende momentum van economische groei”.

Bovendien komt er volgens het WEF ook nog een “steeds minder voorspelbare dynamiek van de financiële markten” bij. Deze dreigt met steeds kortere tussenpozen economische crises te veroorzaken, legt Brende uit, alsof deze ontwikkeling uit de lucht komt vallen. Bovendien neemt de wereldwijde schuldenlast toe. Het komt nu overeen met meer dan het dubbele van het jaarlijkse bruto binnenlands product op deze planeet.

Je hoeft geen tandarts uit Aleppo te zijn om je te realiseren dat eindeloze exponentiële economische groei op een eindige planeet roeg of laat tot stilstand komt. Omdat een groeiende economie steeds méér grondstoffen uit de hele wereld en steeds méér energie verbruikt.

Op een gegeven moment is het afgelopen en voorbij. Wat aanwezige grondstoffen betreft valt het op zich wel mee, maar een groeiende economie veroorzaakt exponentiële luchtvervuiling en afval. Nu al klagen veel industrieën over toenemende overproductie, die dan weer de prijzen drukt. En dat komt, hoe raar het ook mag klinken, in steeds grotere massa’s op de vuilstortplaatsen terecht om de prijzen stabiel te houden.

Met andere woorden: de “experts” van het WEF leveren twee alternatieven. Ofwel vernietigt het kapitaal de planeet door een eindeloze groei, ofwel de massa van de behoeftigen zal exorbitant toenemen, zelfs vóór de vernietiging van de aarde. Waarbij het een het andere aanwakkert. Een paranoïde “logica” en een somber alternatief, trouw aan het motto: omwille van economische groei mag de mensheid niet overleven.

De economen van het WEF verdedigen niets meer dan het kapitalistische sprookje dat eeuwenlang wordt gepredikt, namelijk dat eindeloze economische groei rijkdom genereert. Dit is het waanidee waarop deze productiewijze is gebaseerd. Dus de enige drive voor elke productie binnen de economische competitie is de maximale winst. Het maakt niet uit of het brood is (liever niet) of munitie (liever wel), mobiele telefoons (liever niet) of tanks (liever wel) wat van de lopende band rolt. Als de winst maar goed is. Zo wordt in Davos gedacht.

O ja, moeten we het ook nog even hebben over de toespraak van een aantal regeringsleiders. Eer over Merkel in Davos. Ze was erg strijdlustig, waren de bewonderende geluiden. In feite verdedigde de bondskanselier (opnieuw) de multilaterale wereldorde en viel ze de Amerikaanse president Trump opnieuw met weinig versluierde kritiek aan. Het komt nooit goed tussen die twee.

Merkel’s waarschuwing voor “nationaal unilateralisme” is echter niet erg geloofwaardig. We hoeven maar de volgende punten te noemen: de eenzijdige Duitse afbouw van kerncentrales, de Duitse dictaten die o.a. aan Griekenland zijn opgelegd, het rampzalige en bloedige migranten”beleid” van Merkel en ook nog de Turkse deal!

De Braziliaanse president Jair Bolsonaro slaagde er niet in om zichzelf te profileren als een serieuze politicus na een uitermate polariserende verkiezingscampagne. De verzamelde zakenelite in Davos ontving Jair Bolsonaro koeltjes toen hij het podium betrad om zijn openingstoespraak te houden. Het gevoel was kennelijk wederzijds: van de 30 minuten spreektijd nam hij slechts ongeveer 15 minuten in beslag. U kunt wel raden wie er wèl te porren was voor een gezamenlijke foto

Dinsdag had Bolsonaro een persconferentie verlaten met drie van zijn ministers. Hij vluchtte bijna om te ontsnappen aan de mogelijke vraag van journalisten naar een schandaal over zijn zoon Flávio, zijn oudste zoon, die wordt verdacht van dubieuze financiële transacties in Brazilië.

Dat Bolsonaro in Zwitserland ongewenst was, werd door Braziliaanse oppositieleden met een ironisch gebaar duidelijk gemaakt bij de aankomst in Davos.

Onze premier tenslotte hield geen toespraken, maar wel veel bilateraaltjes (met inlegvellen) en kon genieten van de eindeloze reeks feesten en evenementen die werdengeorganiseerd door hun verschillende gastheren, waarbij werd getrakteerd op veel van hun eten en drinken. Het kost wel wat: behalve een speciale uitnodiging betalen ze een flinke prijs voor de eerste toegang tot de elite-bijeenkomst. De jaarlijkse contributie, die betaald moet worden voor een ticket naar Davos kost zo’n 43.000 euro. Dat is dan natuurlijk nog exclusief het ticket, daarvoor moet dan nog eens zo’n 15.500 euro voor neergeteld worden.

Maar Mark is (voor ons land, natuurlijk) niet alleen in Davos. Ook minister Kaag (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, D66) schuift aan, evenals minister Bruins (Medische Zorg en Sport, VVD), minister Cora van Nieuwenhuizen (VVD) en staatssecretaris Van Veldhoven (D66, beiden van Infrastructuur en Waterstaat). Koningin Maxima komt ook een vorkje meeprikken.

Of wij even willen betalen.

De mainstream media moeten het doen met wat de plaatselijke horeca hen te bieden heeft, bijvoorbeeld een hamburger (vijf tientjes, mwah):

davos

Het nut en doel van dit evenement werd als volgt beschreven in de uitnodiging van dit jaar: “In een wereld die zich voornamelijk bezig houdt met crisisbeheersing in een tijd van transformatieve verandering, willen we de geest van Davos gebruiken voor een moment van transformatieve verandering, om constructief en samenwerkend de toekomst vorm te geven”.

Een nogal grote intentieverklaring. Maar als de “geest van Davos”, zoals hier wordt gesuggereerd, de macht heeft “om de toekomst constructief en samenwerkend vorm te geven”, waarom is dit dan niet eerder gebeurd bij alle bijeenkomsten int het verleden (het WEF bestaat immers al bijna 50 jaar)? Waarom is de wereld dan in een staat van, zoals beschreven door de organisatoren die vlak voor de start van het WEF werd gepubliceerd: overal crises!

Sociale crisis, politieke crisis, economische en commerciële crisis, financiële en schuldencrisis, onderwijscrisis, energiecrisis, demografische crisis, migrantencrisis, geloofwaardigheidscrisis, culturele crisis, geloofscrisis, ecologische crisis, psychologische crisis – de huidige tijd lijkt te worden bepaald door crises. Of wat te denken van de extreme weersomstandigheden, natuurrampen, watertekorten, het falen van onze inspanningen om klimaatverandering te bestrijden, economische en handelscrises, technologische crises (zoals gegevensdiefstal, cyberaanvallen), psychologische crises (meer psychiatrische aandoeningen en algemene ontevredenheid), evenals – permanent lawaai – de algemene achteruitgang van normen en waarden, samen met de teloorgang van de democratische consensus door politiek extremisme dat de samenleving verdeelt.

Het hele evenement in Davos is één grote tentoonstelling van de rijken en machtigen met al hun ijdelheden en narcisme, vergelijkbaar met de Hollywoodshow bij de uitreiking van de Oscars. En wie de geest van Davos en het jaarlijksecircus rond het WEF van afstand bekijkt, komt vanzelf op de vraag: wat hebben al deze gebeurtenissen nu voor resultaat?
Met uitzondering van de kosten – en die zijn enorm – is de vraag: wat is er gebeurd?

En nog een ander punt dwingt ons na te denken over het toenemende aantal zeer dubieuze en criminele figuren, die de jaarlijkse bedevaart naar Davos maken om de wereld rijkdom en (vermeende) macht te laten zien, zoals bijvoorbeeld Adel al-Ahmad al-Jubeir uit Saoedi-Arabië, net zo berucht als de corrupte Azerbeidzjaanse autocraat Ilham Aliyev, de Afrikaanse uitbuiters en de president van Rwanda Paul Kagame, de fraudeur en de Tsjechische premier Andrej Babis of neem de ceo van Glencore, Victor Glasberg, die zijn hele ethische onverschilligheid aan de wereld toont, terwijl het businessmodel van zijn bedrijf uitdrukkelijk gericht is op corruptie, schendingen van de milieuwetgeving en de exploitatie van het land en de mensen in de derde wereld landen.

Natuurlijk moeten we niet de duivel in persoon George Soros vergeten. En last but not least, we noemden hem zoëven al, de nieuwe Braziliaanse president Jair Bolsonaro die het dodelijke gebruik van vuurwapens als zijn symbool en handelsmerk heeft gekozen.

Zouden de organisatoren ècht geloven dat er een constructief gesprek met deze mensen tot enig positief kan leiden? Of gaat het hier alleen maar om deals, zakelijke relaties en het grote geld, dat criminelen uit ethische, sociale en milieuoverwegingen een dergelijk platform biedt?

Deze jaarlijkse ontmoeting in de Zwitserse bergen weerspiegelt alleen maar wat we buiten de glamoureuze wereld van Davos het hele jaar ervaren: de onheilige bundeling van arrogantie, onwetendheid en hebzucht van een betoverde wereldwijde financiële elite, die lange tijd het echte probleem is geweest van deze wereld, een elite die de problemen niet langer kan en wil bevatten maar in plaats daarvan alleen wil pronken met een ondraaglijk hedonisme

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.