DENK-leider Kuzu schuift premier Rutte de genocide op de Rohingya’s in de schoenen

DENK

Zelf alleen maar verantwaardigd huilen als ze worden aangesproken op de gedragingen van de Turkse president Erdogan, maar premier Rutte in verband brengen met de etnische zuivering van de islamitische Rohingya’s in Myanmar… dat mag natuurlijk weer wél van Tunahan Kuzu en zijn gevolg.

Zoals menigeen inmiddels heeft meegekregen gebeuren er momenteel wat minder prettige dingen in Myanmar. Het is één van de weinige landen waar een boeddhistische regering het voor het zeggen heeft, en daarvan worden vooral de zure vruchten geplukt door de islamitische minderheid – de zogeheten Rohingya’s. Het leger aldaar, aangejaagd door boeddhistische kwaadsprekers, is begonnen met een etnische zuivering van de Birmese moslims. Internationale druk wordt opgevoerd op het land, en sancties van allerlei aard dreigen.

Dat de diplomatie druk op Myanmar toeneemt is natuurlijk een goede zaak, maar DENK zou DENK niet zijn als men niet in de overtreffende trap ging met alle aandacht voor het land. En dus verscheen er op de website van de politieke partij vandaag een essay van de hand van leider Tunahan Kuzu, waarin de Nederturkse politicus nog eens uiteenzet dat achter de genocide op de Rohingya’s eigenlijk de onzichtbare hand van niemand minder dan premier Rutte schuilgaat. Volgens Kuzu en DENK zou zijn kabinet de Rohingya’s “indirect” onderdrukken. Ja, echt:

“Heeft Rutte II indirect de Rohingya in Myanmar onderdrukt?

Het is onze overtuiging dat elke Nederlander deze vraag het liefst heel snel met “NEE” zou willen beantwoorden. In het licht van de ernstig opgelopen spanningen in Myanmar tussen de Rohingya aan de ene kant, en het leger en milities aan de andere kant, moeten wij toch wat kritischer en langer stilstaan bij deze vraag. Het is in ieder geval een feit dat onze regering heeft gefaciliteerd dat er via het bedrijfsleven Nederlands geld naar Myanmar wordt geleid. Is Nederland daarom ook schuldig aan de instandhouding van een onderdrukkend systeem?”

Kuzu gaat verder:

“De vraag die wij ons vervolgens moeten stellen is: Kijken wij in Nederland ook toe? Als handelsland zijn wij een land dat het vizier moet richten op de wereld om ons heen. Daarnaast is Nederland het land van de internationale rechtsorde. Met als symbool het Internationale Gerechtshof in Den Haag heeft Nederland een internationale statuur, die het noodzakelijk maakt dat het zich inzet voor de wereldwijde mensenrechten en rechtsorde. Kortom; Nederland is een land dat van oudsher een balans moet vinden tussen de dominee en de koopman. Hoewel die balans in elke situatie anders is, bestaat er wat ons betreft een rode lijn.

Die rode lijn hebben wij in Myanmar overschreden. Afgelopen juni organiseerde het Ministerie van Economische Zaken onder leiding van staatssecretaris Sharon Dijksma nog een handelsmissie naar Myanmar. Bedrijven werden lekker gemaakt met gladde teksten als ‘would you like to explore your opportunities in Asia’s last frontier market’ en een opsomming van de voordelen van het investeren in Myanmar. Maar is de keerzijde niet dat wij op die manier ook bijdragen aan de (economische) instandhouding van een onderdrukkend systeem, met een overheid die geen woord rept over de wandaden van het leger in de richting van een minderheid? “JA”, zeggen wij en met ons ook verschillende internationale organisaties.”

Het moge duidelijk zijn dat Tunahan Kuzu geen kaas heeft gegeten van dictaturen en hoe ze opereren. Etnische spanningen zijn de brandstof van iedere dictatuur, niet geld. Straatarme regimes zoals Noord-Korea, Venezuela en of de Palestijnen blijven gewoon in stand omdat zij een duidelijk vijandsbeeld hebben opgeworpen. Of dat nu de Amerikanen (in het geval van Noord-Korea en Venezuela) of Israël (bij de Palestijnen) zijn: je kan als dictator blijven zitten als je onderdanen het interessanter vinden om een bepaalde ‘gevaarlijke externe vijand’ te bestrijden in plaats van de eigen corrupte en dictatoriale kliek.

Dat geldt natuurlijk ook voor Myanmar. Het kleine beetje goederen dat wij exporteren naar het Aziatische landje – meer is het echt niet, Europese landen blijven met afstand de belangrijkste handelspartners van Nederland – heeft daar echt op geen enkele manier aan bijgedragen. Ik kan het je op een briefje geven: al was er een volledige boycott van Myanmar vanuit Nederland, er zou geen Rohingya mee gebaat zijn geweest.

Kortom: je kan premier Rutte heel wat zaken in de schoenen schuiven, maar om hem af te schilderen als een soort kwade genius achter een genocide in een ver en – voor Nederland – onbelangrijk buitenland slaat echt helemaal nergens op. Het is dubbel zo absurd als die beschuldigende vinger afkomstig is van DENK – u weet wel: de politieke partij die u echt maar niet in verband mag brengen met het beleid van de Turkse regering, want dat zou maar ‘intolerant’ zijn.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.