28 september 2021

SDB

dagelijks nieuws en blogs

De verraders van de democratie

democratie

Met zijn nieuwe boek “Zombie Journalism” levert Marcus Klöckner de ultieme en tot nu toe meest ongebreidelde boekhouding voor reguliere journalistiek.

Veel lezers zijn eraan gewend geraakt om tussen de regels door te lezen en regeringsgezinde berichtgeving bloot te leggen. Maar wie had verwacht dat journalisten er niet voor terugdeinzen om de betekenis van bekende termen om te zetten in hun tegendeel: “Gevangene zijn is vrijheid. Surveillance is bevrijding. Angst is geluk”, zegt Klöckner. Met mainstream media op een dergelijk niveau kunnen hun “krabbelaars” alleen worden omschreven als “zombiejournalisten”.

En mocht een mediagebruiker de waarheden van de redactie in twijfel durven trekken, dan noemen ze dat volgens Klöckner als reactie: “De realiteit is: lezers, we zullen je een schop onder je kont geven zoals we willen.” Klöckner ontmaskert de journalisten als politieke agitatoren. Ze verkopen hun publiek en lezers hun eigen kijk op de wereld als het hoogtepunt van objectieve journalistiek. Bovenal zijn ze niet preuts bij tegenwind. Dan komen ze er echt uit. We kennen allemaal hun repertoire heel goed. Het varieert van complottheoretici tot aluminium hoedendragers tot antisemieten en nazi’s. Klöckner vraagt ​​terecht: “Kan het nog?”

Zeker in de Corona-crisis, sinds maart 2020, wordt voor een kritisch lezerspubliek één ding steeds duidelijker:

De media blijken een totale mislukking. Sinds “Corona” hebben de zombiejournalisten systematisch de propagandavrees van de regering gesteund en krachtig geagiteerd tegen de tegenstanders van deze ontwikkelingen.

Klöckner vat dit totale falen van de media en journalisten in de zogenaamde coronapandemie als een kans om het “naar zijn borst” te nemen. Volgens zijn boek “Sabotaged Reality. Of: Wanneer journalistiek een geloofsleer wordt” vanaf 2019 ontmantelt Klöckner in zijn nieuwe boek de hele media-industrie en haar journalistieke zombies. Hij presenteert het ons als een kwaadaardige propagandamachine tegen fatsoen en eerlijkheid, verstoken van enig journalistiek beroep.

In 24 hoofdstukken laat Klöckner onder meer zien hoe de ‘zombies’ het journalistenvak schaamteloos instrumentaliseren voor regime-agenda’s, hoe ze de lockdowns doorstaan ​​als ‘vrijheid voor iedereen’, hoe ze optreden als aanklagende ‘finishers’ voor degenen die dat niet doen Willen “alles afsluiten”, hoe ze willen doordringen en schandalig bruin vuil willen gooien naar al diegenen wiens mening ze niet kunnen uitstaan, en hoe ze basisrechten afhankelijk willen maken van goed gedrag.

Hoewel de media hun taak vervulden om hun lezers of luisteraars te informeren over de permanente terroristische maatregelen van de regering, misten ze elke poging om kritisch om te gaan met deze ‘orders’. Klöckner schrijft:

“Maar als we wat verder denken, hebben de media zichzelf tot een verlengde arm gemaakt, ja: een spreekbuis voor de politiek. Vanaf het allereerste moment steunden ze niet alleen politieke beslissingen, ze werkten als een pseudo-realiteitsversterker door hun realiteitscreërende kracht.”

Haar belangrijkste vaardigheid ligt in het werken met de overheid om angst aan te wakkeren. Alle radio- en televisiestations, kranten en tijdschriften maken deel uit van deze goed geoliede desinformatiemachine. Door elke kritische analyse uit de weg te gaan, zoals de duivel heilig water doet, zijn ze zelf een fundamentele bedreiging voor de democratie geworden.

Reeds in de context van de Oekraïne-crisis was er een zelfverheerlijkende journalistiek ontstaan ​​die graag geprezen en geliefd zou willen worden, maar geen mening toestaat die in tegenspraak is met de eigen gepubliceerde. En dus was het niet meer dan logisch dat dit type journalist altijd de discussiefora sluit als mensen met meningen die afwijken van het overheidsverhaal zich uiten en zich dan ook kwalificeren. Toen renden de “creatieve afdelingen van de reality-productiediensten” naar de top “om hun sabotage van het publieke discours te rechtvaardigen”.

Zombiejournalisten misbruikten hun beroep om zelf politiek te bedrijven, ze waren gemuteerd in propagandisten.

Klöckner zei: “Ze zijn zich ervan bewust hoe de reputatie van deze media op hen uitstraalt, en gebruiken de macht die met deze reputatie gepaard gaat om de werkelijkheid schaamteloos te verdraaien volgens hun ideeën.” Om hun hersens op te eten, streeft zombiejournalistiek naar vrijheid van gedachte. ”“De schaamteloosheid waarmee niet alleen individuele journalisten, maar ook redacties journalistiek misbruiken om hun wereldbeeld af te dwingen, kan alleen worden gezien als een journalistieke schande”, zegt Klöckner.

En dus is het niet meer dan logisch dat Klöckner spreekt over de dood van de vrijheid van meningsuiting en over het feit dat “onder het mom van optreden tegen ‘hate speech’, ‘nepnieuws’ en ‘complottheorieën’ de vrijheid van meningsuiting werd afgevlakt. ” omdat de “zombies” iedereen haten die nog in staat is tot hun eigen gedachten, en daarom zijn ze de echte “haatsprekers”.

Omdat ze niet in staat zijn om met argumenten om te gaan, eisen ze – net als het regime van zijn onderdanen – strikte loyaliteit. Degenen die dit weigeren, worden unaniem een ​​aluminium hoedendrager, complottheoreticus, eed of, heel eenvoudig, NAZI genoemd. Ook als het gaat om populaire acteurs als Jan Josef Liefers of Ulrich Tukur. Het wordt echt niet dommer, gênanter en hulpelozer.

Bovenal weten de zombies dat ze aan de goede kant van het regime staan, hoe rechts het antidemocratische Merkel-regime ook is – iedereen is verenigd in de strijd tegen rechts.

Als het maar half zo belachelijk was, zou je je 100 procent dood moeten lachen. De zombies creëren hun parallelle werelden onaangetast door de realiteit.

Wat betreft de corona-pandemie: de bewustwordingsindustrie is zelfs de belangrijkste motor van de corona-terreur. Het heeft alle maat verloren en kan alleen – als de democratische omstandigheden ooit worden hersteld – op een geheel nieuw fundament tot stand komen. Het politieke en mediakartel kan alleen worden opgevat als een integrale vorm van misdaad, waarbij de media niet zelden de politiek voor zich uit drijven of de politiek dienen als een versterker van zijn criminele machinaties ten gunste van de kapitaalfacties. De media zijn daarom niets meer dan strijders in de voortdurende “informatieoorlog” tegen het maatschappelijk middenveld. Je bent een strijdlustige partij. De hele mainstream media-industrie begrijpt Klöckner heel goed als niet langer hervormbaar.

Maar de strijd tegen het gelijkgestemde, regeringsconforme mediakartel is nog maar net begonnen. Wie nog denkt dat het om een ​​maatschappelijke discussie gaat, heeft niet begrepen dat de overheid en de gelieerde bewustmakingsindustrie er alleen maar op uit zijn de definitiesoevereiniteit met alle verraderlijke middelen in stand te houden. Als de soevereiniteit van de definitie instort, stort de macht van het heersende criminele politieke regime in.

Zombiejournalisten zijn er deels verantwoordelijk voor dat we afglijden naar fascistische omstandigheden. Hoewel je in grote delen van het boek kunt horen hoezeer Klöckner het huidige tijdschrift veracht, weet hij de lezers toch steeds weer hartelijk aan het lachen te krijgen.

SDB is al meer dan 10 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk. Geen miljardair bezit ons, geen adverteerders controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

We hebben geen paywalls en alles blijft gratis zonder censuur. In het post-truth-tijdperk van nepnieuws, echokamers en filterbubbels publiceren we meerdere perspectieven van over de hele wereld.

Iedereen kan bij ons publiceren, maar iedereen doorloopt een rigoureus redactioneel proces. U krijgt dus op feiten gecontroleerde, goed gemotiveerde inhoud in plaats van ruis.

Dit is niet goedkoop. Servers, redacteuren fees en web ontwikkelaars kosten geld. Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun SDB via PayPal veilig en simpel.