DELEN
VN-migratiepact

Met hun achterkamertjespraktijken hebben de Europese leiders voornamelijk de anti-Europeanen in de kaart gespeeld. Maandenlang mochten kandidaten zich aan de burgers presenteren, daarbij het electoraat de verwachting geven dat er een verkiezing zou plaatsvinden volgens democratsche beginselen, bijvoorbeeld op basis van een meerderheidsbesluit.

Velen moeten nu tot hun afgrijzen constateren dat hun stem niets waard was en het in de Europese Unie eigenlijk draait om ondemocratisch en lafhartig gedrag van regeringsleiders versus het electoraat. En met welke kandidaat las vervanging van Juncker komen ze uiteindelijk op de proppen? Ursula von der Leyen!

Het lijkt wel of men heeft afgesproken op enig moment de (mannelijke) topkandidaten te laten vallen, en het te hebben over vrouwen – zodat volgens dit motto de 28 staatshoofden en regeringsleiders van de EU hun baantjespokerspeldinsdag in Brussel hebben opgepakt. Omdat de twee “leiders” Manfred Weber en Frans Timmermans aan het begin van de derde topdag massaal weerstand ondervonden, spraken ze plotseling over Christine Lagarde en Ursula von der Leyen.

De Duitse federale minister van Defensie von der Leyen zal volgens de wil van de EU-staatshoofden en regeringsleiders de topvrouw van de Europese Commissie worden. In de Top van Brussel vinden we ook de Belgische premier Charles Michel als voorzitter van de Raad en de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Josep Borrell als hoofd van het buitenlands beleid van de EU. De nieuwe president van de Europese Centrale Bank (ECB) wordt IMF-hoofd Christine Lagarde.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en het Franse staatshoofd Emmanuel Macron waren het eerder al eens over Lagarde en von der Leyen. Merkel had ook overleg gepleegd met de Oost-Europese Visegrad-landen, zei zij in Brussel. Deze hadden maandag een akkoord over de sociaal-democraten Timmermans voorkoómen.

Maar er circuleerden ook andere namen in het circuit, zoals de liberale Deense Margrethe Vestager. De EU-commissaris voor concurrentie is de beroemdste vrouw in Brussel – dat komt door haar spectaculaire EU-zaken tegen Amerikaanse grote concerns zoals Apple, Google en Amazon. Vestager viel niet bij iedereen in goede aarde, want ze ging niet als officiële topkandidaat in de race voor de Juncker-opvolging. Eigenlijk werd ze gepresenteerd als halve Spitzekandidat.

De nominatie van Ursula von der Leyen voor de toekomstige topvrouw van de Europese Commissie is een klap in het gezicht van de Unie. De EU, ooit gelanceerd als een vredesproject, ondergaat nu maar zeker straks steeds verdere militarisering en ondergaat de uiteindelijke metamorfose als een project van de Europese elites.

Von der Leyen is sowieso ook een slechte keuze, ongeacht inhoud en ideologie, omdat zij tot nu toe in elk politiek ambt heeft gefaald. Deze tekortkomingen probeert ze te maskeren met een fanatiek streven naar actie.

De toekomst van Europa ziet er gitzwart uit.

Het verhaal van Ursula von der Leyen is er één vol misverstanden, mythen en slimme politieke public relations. Als er in de mainstream media gesproken wordt over Ursula von der Leyen dan komen steevast de volgende associaties naar voren: ze had “ondanks” haar carrière toch maar mooi zeven kinderen, ze was ongelooflijk succesvol, een echte “supervrouw” die het conservatieve imago van de familie logenstraft. Maar over welke mevrouw Von der Leyen hebben die media het dan? Zeker niet van Ursula Gertrud von der Leyen, de vrouw die de EU in de toekomst politiek zal moeten gaan leiden. Je zou zeggen dat er na het debacle van een notoire alcoholist toch zéker gezocht zou worden naar iemand met de nodige kennis en vaardigheden om het vak uit te oefenen. Maar dat is slechts wensdenken gebleken…..

Haar carriére raakt in een stroomversnelling toen zij in de voetstappen van haar vader de politieke arena betrad. Dankzij de netwerken van haar vader kon ze, ondanks haar onervarenheid, niet alleen een veilig direct mandaat voor het parlement van de deelstaat Nedersaksen verkrijgen, maar werd ze ook door de familievriend Christian Wulff benoemd tot minister van gezinszaken, een briljante pr-coup, want de zevenvoudige moeder met het kuise kapsel werd verkocht als een symbool van succesvolle conservatieve idealen.

Toen is het echt begonnen – een jaar later werd de “powervrouw” gekozen in het CDU-presidium en twee jaar later was ze de federale minister van gezinszaken in het kabinet van Angela Merkel.

Eigenlijk is het “gezinsministerie” een departement waar je je geen buil aan kunt vallen. Maar Ursula von der Leyen overspeelde hier haar hand door in de arena zichzelf nadrukkelijk te betrekken bij een campagne om het internet-blokkreen te introduceren.

“Zensursula” was geboren.

Ook in haar tijd als minister van Arbeid heeft Von der Leyen geen goede indruk achtergelaten. De “ijskoude engel van de werklozen” had zich er vooral genesteld door het verkopen van harde maatregelen tegen mensen die het slecht hadden, maar wel met een goede suikerzoete glimlach, terwijl zij zich als advocate voor de “arme kinderen” probeerde op te werpen.

Haar carrière liep een flinke deuk op door het volledig mislukken als federale minister van Defensie. “Röschen” von der Leyen deed eigenlijk zo ongeveer alles verkeerd, wat je fout kunt doen. Het functieprofiel van de minister van Defensie omvat in de eerste plaats het balanceren tussen de commerciële belangen van de bewapeningslobby, de materiële behoeften van de strijdkrachten en de financiële belangen van belastingbetalers. Dienovereenkomstig was het taakprofiel voor Ursula von der Leyen duidelijk. Het werd ontworpen om de personeels- en apparatuurproblemen op te lossen die steeds duidelijker werden bij haar voorgangers. Te oordelen naar deze taak, is de functievervulling door de Von der Leyen over de hele linie mislukt. Hoewel er steeds meer geld naar het militaire budget stroomde, zijn de apparatuur- en logistieke problemen van de Bundeswehr vandaag erger dan ooit tevoren. Niet voor niets twitterde de leider van de europese Groenen, Reinhard Bütikofer: “Een zeer goede oplossing. Voor de Bundeswehr. ”

Haar ideologische oriëntatie is door e tijd heen steeds radicaler geworden, voor de EU dramatischer dan haar politieke mislukking. Ursula von der Leyen is een havik van buitenlands- en veiligheidsbeleid die volledig geïntegreerd is in de transatlantische NAVO-strategie, die zich zonder mitsen en maren schaart achter het model van een vèrgaande militarisering van de EU en van mening is dat het Westen met een “politiek van kracht” het nieuwe tijdperk van de Koude Oorlog met Rusland wil opvoeren.

De nominatie van Von der Leyen als kandidaat voor de functie van fungerend voorzitter van de Commissie is niet de eerste blunder in de belangrijkste Europesebenoemingencarrousel van de afgelopen week. In eerste instantie faalde “topkandidaat” Manfred Weber, op de eerder aangekondigde weerstand van Emmanuel Macron. Toen bedachten Merkel, Macron en Co. in het verre Osaka de tweede “topkandidaat” Frans Timmermans, die (in de weg gelopen door zijn eigen ego) echter te kritisch en democratisch was voor de reactionaire Oost-Europese regeringshoofden, omdat hij in het verleden kritiek had op het gevaar van democratische waarden in Hongarije en Polen gehad.

De les van dit alles is dat wie pleit voor méér democratie, in de EU geen schijn van kans heeft. Het is absurd en verdrietig tegelijkertijd.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

1 REACTIE

  1. Waar en wanneer heeft Timmerfrans voor meerdemocratie binnen de EU gepleit? Wanneer en waar heeft hij gepleit om het nepparlement een “echte” volksvertegenwoordiging te maken?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.