cda

Naar buiten toe moet het CDA-bestuur natuurlijk doen alsof het blij is ‘dat er iets te kiezen valt’ bij het lijsttrekkersreferendum. Maar reken maar dat er achter de schermen woorden gebruikt zijn die niet in de bijbel staan.

Want partijvoorzitter Rutger Ploum had vrijdag dolgraag vicepremier Hugo de Jonge willen presenteren als bestuurskandidaat voor de nummer 1-positie. De Jonge is de absolute favoriet van het christendemocratisch establishment, onder wie minister Ferd Grapperhaus en oud-partijleider Sybrand Buma.

Maar dat feest ging niet door, want er hebben zich maar liefst vier serieuze gegadigden gemeld. En de lijsttrekkersverkiezing die nu volgt zal vermoedelijk uitmonden in een bloedige richtingenstrijd. Met als inzet: moet het CDA willen regeren met FvD of niet? Of met andere woorden: slaat de partij linksaf of rechtsaf?

Drie van de vier kandidaten hebben op die vraag een duidelijk antwoord. De Jonge wil níet samenwerken met Forum. Staatssecretaris Mona Keijzer en Kamerlid Martijn van Helvert willen dat wel. Wat de weinig kansrijke Van Helvert betreft is zelfs de PVV van Geert Wilders niet taboe. Keijzer zei dat aanvankelijk ook, maar kwam er al snel weer op terug, al dan niet onder druk van de CDA-top. Als het aan haar ligt staat de deur alleen open voor Thierry Baudet van FvD. Serveer je die bij voorbaat af, dan lever je wel heel makkelijk uit aan progressieve partijen als D66, PvdA en GroenLinks, meent ze.

Het opmerkelijk is dat de lijsttrekkers-kandidaat die bij het populistische electoraat veruit de voorkeur geniet zich vooralsnog niet duidelijk uitlaat over de hamvraag. Kamerlid Pieter Omtzigt heeft tot dusver alleen in vage termen iets gezegd over een eventuele coalitie met Forum. En dan ook nog met een negatieve ondertoon.

Terwijl het voor Wilders en Baudet toch heel vervelend zou kunnen uitpakken als Omtzigt CDA-lijsttrekker wordt. Want in dat geval stapt een deel van hun achterban mogelijk over naar de christendemocraten. Omtzigt staat in deze kringen immers bekend als iemand die zegt wat hij vindt en doet wat hij zegt.

Zo toonde hij zich in de recente kinderopvangtoeslagaffaire vasthoudend als een terriër. Het was voor een groot deel zijn verdienste dat D66-staatssecretaris Menno Snel (Financiën) eind vorig jaar zijn biezen moest pakken. En Omtzigt gaat dóór, waardoor Snels opvolgers op hun tellen zullen moeten blijven passen. “Dat is pas een Kamerlid!”, roepen tal van Baudet- en Wildersfans enthousiast.

Toch is de waardering die Omtzigt geniet bij FvD- en PVV-kiezers een beetje merkwaardig, want inhoudelijk staat hij ver van ze af. Het CDA-Kamerlid is in principe een voorstander van de EU. Op een Nexit-voorkeur was hij in de voorbije jaren geenszins te betrappen. Ook op andere punten conformeert hij zich aan het regeerakkoord. Hij mag dan kritisch zijn, een ideologische dwarsligger is hij niet. Integendeel. Omtzigt zit er steeds goed bovenop als parlementariër, maar wanneer het om de grote lijnen gaat toont hij zich een trouw aanhanger van de middle-of-the-road-politiek van het CDA.

Misschien verandert die partij onder zijn leiding wel minder dan de populisten hopen. Al vermoed ik dat Ploum c.s. dolblij zullen zijn als ze dat niet in de praktijk hoeven te toetsen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.