20 september 2021

SDB

dagelijks nieuws en blogs

De rol van de EU in de Libische migrantenhandel

vluchtelingen

Vluchtelingen zien als een losstaand onderdeel van het bredere verhaal is op zich al een schending, maar wie zal het blok politiek verantwoordelijk houden voor het delegeren van onsmakelijke taken aan de Libische kustwacht?

Medio juli keurde de Italiaanse Kamer van Afgevaardigden de verlenging van de financiering van de Libische kustwacht goed, ondanks het feit dat niet-gouvernementele organisaties er bij de autoriteiten op aandrongen de financiering van het mensenhandelnetwerk van de mislukte staat stop te zetten. Slechts een dag eerder bracht Amnesty International een rapport uit waarin de mensenhandel en schendingen in de Libische detentiecentra worden beschreven. Europese landen hebben de gedocumenteerde gruweldaden tegen migranten in Libië gebagatelliseerd en gaven er de voorkeur aan zich te concentreren op het laag houden van de statistieken.

Deze week kapseisde een boot vlak voor de kust van Libië, waarbij 57 Afrikaanse migranten nu vermoedelijk zijn omgekomen, onder wie 20 vrouwen en twee kinderen. De Internationale Organisatie voor Migratie in Libië (IOM) heeft onlangs vastgesteld dat tot nu toe bijna 6.000 migranten zijn onderschept en zijn teruggestuurd naar Libië. Migranten waarvan bekend is dat ze dit jaar in de Middellandse Zee zijn omgekomen, zijn 970.

Internationale inmenging in Libië sinds 2011 en de val van de Libische leider Muammar Gaddafi heeft geresulteerd in een land waarin milities strijden om territorium en macht. Gevestigde VN- en internationale belangen in het land hebben de humanitaire gevolgen verergerd.

Terwijl de deals die de EU met de Libische kustwacht heeft gesloten door mensenrechtenorganisaties als controversieel worden beschouwd, neigt het publieke sentiment in Europa naar terugdringen. Migratie wordt gespeeld als een krachtige kaart in het hele politieke spectrum, waarbij zowel regeringen als het publiek racisme en vreemdelingenhaat aanwakkeren. Het resultaat is wijdverbreide vergetelheid over de politiek die vluchtelingen en mislukte staten heeft gecreëerd.

Omdat regeringen zich richten op statistieken, bestaan ​​er rapporten zoals de recente van Amnesty International om alleen degenen te informeren die al goed geïnformeerd zijn. Vandaar dat gekapseisde boten niet zijn aangesloten op opzettelijke schade die door de Libische kustwacht aan de schepen is toegebracht, met als gevolg doden buiten de Europese kusten. Evenmin is de medeplichtigheid tussen Libië en Europese staten duidelijk gemaakt in termen van de EU-financiering van misbruik en marteling in de detentiekampen van Libië. De kloof tussen politiek en niet-gouvernementele organisaties, in het geval van migranten, is teruggebracht tot beschuldigingen van mensenhandel, terwijl politieke schuld, die een grote rol speelt bij het financieren van de zich voordoende gruweldaden, buiten beeld wordt gehouden.

In juli van dit jaar werd in één geval gefilmd door de Libische kustwacht terwijl ze op migranten schoot in het Search and Rescue-gebied (SAR) van Malta. De Libische kustwacht heeft ook meerdere keren geprobeerd de boot met migranten te rammen.

Onderzoekers hebben een verband gelegd tussen de Europese wapenverkoop en de toegenomen ontheemding van mensen. Het verband tussen de financiering van de Libische kustwacht door Italië en het onderscheppen van migranten werd ook in het rapport opgenomen.

Getuigenis gepubliceerd in het rapport van Amnesty International is huiveringwekkend. “Dood in Libië: het is normaal. Niemand zal je zoeken en niemand zal je vinden”, zegt een citaat van een 21-jarige mannelijke vluchteling. De vergetelheid reikt verder dan Libië. Met de bedoeling van Europese regeringen om migranten weg te houden van de Europese kusten, vindt het blok, dat zich zogenaamd bezighoudt met mensenrechten, het gemakkelijker om zijn verplichtingen te verwaarlozen. Niemand in Libië zou een vluchteling zoeken, en ook niemand in Europa, vooral omdat de EU Libië betaalt om zijn vuile werk te doen.

Amnesty International riep de EU op om verantwoording af te leggen. Echter, verantwoording vanuit hetzelfde paradigma van uitbuiting zal alleen maar nieuwe slachtoffers creëren. De EU juichte in 2011 toen de NAVO-coalitie in Libië tussenbeide kwam voor een regimewisseling onder het mom van democratie. Een bloedig gevolg van het besluit is de toename van mensenhandel in migranten, die de EU probeerde te onderdrukken door militarisering en toezicht, maar nooit door haar fouten aan te pakken. Vluchtelingen zien als een losstaand onderdeel van het bredere verhaal is op zich al een schending, maar wie zal het blok politiek verantwoordelijk houden voor het delegeren van onsmakelijke taken aan de Libische kustwacht?

SDB is al meer dan 10 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk. Geen miljardair bezit ons, geen adverteerders controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

We hebben geen paywalls en alles blijft gratis zonder censuur. In het post-truth-tijdperk van nepnieuws, echokamers en filterbubbels publiceren we meerdere perspectieven van over de hele wereld.

Iedereen kan bij ons publiceren, maar iedereen doorloopt een rigoureus redactioneel proces. U krijgt dus op feiten gecontroleerde, goed gemotiveerde inhoud in plaats van ruis.

Dit is niet goedkoop. Servers, redacteuren fees en web ontwikkelaars kosten geld. Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun SDB via PayPal veilig en simpel.