Connect with us

Politiek Internationaal

De oorlogstoespraak van Poetin

Published

on

poetin

Vandaag hield de Russische president Vladimir Poetin een lange toespraak, aan het einde waarvan hij zijn voornemen uitsprak om de onafhankelijkheid van de rebellen Donetsk en de Volksrepublieken van Lugansk (DPR en LPR) in Donbass in Oost-Oekraïne te erkennen. Hier zijn enkele zeer snelle gedachten.

De toespraak was een massale uitstorting van grieven, te beginnen met een lange tirade tegen Lenin, Stalin en de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. In een verstandige wereld zou dat het idee om de oren slaan dat Poetin Stalin wil rehabiliteren en de USSR wil herstellen, maar natuurlijk niet zoiets zal doen. Na zijn tirade tegen de communisten ging Poetin verder met het uiten van al zijn verschillende klachten over het Westen en het gedrag van Oekraïne na de onafhankelijkheid. Niets was nieuw, maar het komt zelden voor dat het allemaal tegelijk naar buiten komt.

Het doel van de lange lijst van grieven was duidelijk om de uiteindelijke beslissing te rechtvaardigen – erkenning van de DPR en LPR – maar het is interessant dat zo weinig ervan iets te maken had met de situatie in Donbass. Het algemene gevoel dat ik kreeg was een enorme frustratie. Poetin bleef zuchten en klopte zo nu en dan met zijn handpalm op tafel. Het was alsof hij iets deed waar hij eigenlijk helemaal niet naar verlangde, maar dat volgens hem het enige was dat hem nog restte. Ik betwijfel ten zeerste dat dit altijd al zijn plan is geweest en dat alle incidenten die de afgelopen weken hebben plaatsgevonden, zorgvuldig zijn georkestreerd om daar naartoe te leiden. Integendeel, je krijgt het gevoel dat er iets is gebroken.

Natuurlijk was er bij dit alles een totaal gebrek aan zelfreflectie – geen enkele aanwijzing van Poetin dat dingen die hij had gedaan misschien hebben bijgedragen aan de huidige crisis. Het was allemaal zelfmedelijden. In dit opzicht lijken Poetin en zijn tegenhangers in het Westen, die op dezelfde manier zwemmen in een zee van zelfmedelijdende grieven, mij nogal op elkaar. Iedereen geeft iedereen de schuld van alles. Het is niet erg gezond.

De vraag is nu wat nu?

Erkenning van de DPR/LPR vereist ratificatie door de Federatieraad, maar dat zal slechts een stempel zijn en kan in de komende dagen worden verwacht. Naast erkenning moeten er vriendschapsverdragen zijn met de rebellenrepublieken. Veel zal afhangen van wat die zeggen en wat voor soort hulp van Rusland daarin wordt beoogd. Economische en humanitaire hulp zal één ding zijn. Militaire hulp zal een andere zijn. Maar de akte van erkenning zal juridische dekking bieden als Moskou besluit dat militaire hulp nodig is. Want het kan zeggen dat het geen wapens/troepen of wat dan ook naar Oekraïne stuurt, maar naar onafhankelijke staten. Immers, als westerse staten de onafhankelijkheid van Kosovo zouden kunnen erkennen en Kosovo vervolgens zouden kunnen steunen, dan kan Rusland dat ook. Tenminste, dat zal het argument zijn.

Advertisement

Verder is de vraag of dit een stap is op de weg naar een grootschalige invasie van Oekraïne of eerder een alternatief daarvoor. Het is duidelijk dat degenen die het vooruitzicht van een dergelijke invasie hebben vergroot, de eerste zullen geloven. Als iemand die altijd heeft gevoeld dat een totale aanval op Oekraïne uit het niets onwaarschijnlijk was, maar ook van mening was dat het zeer waarschijnlijk was in het geval van een grote Oekraïense aanval op Donbass, zie ik dit als iets van een alternatief voor oorlog – als een van de ‘asymmetrische’ maatregelen die Moskou beloofde als het Westen niet zou reageren op zijn eisen om veiligheidsgaranties. Het gevaar is dat door de schijnbare verscheuring van de Minsk-akkoorden die Donbass in Oekraïne wilden re-integreren, de erkenningshandeling Rusland en Oekraïne meer openlijk in conflict brengt en zo mogelijk de kans op een totale oorlog tussen hen vergroot.

Zeker, de situatie is verre van gezond. Zoals ik al zei, heb ik sterk de indruk dat dit niet is wat Moskou al die tijd van plan was. Het is eerder een product van het besef dat het Westen niet geïnteresseerd is in het voldoen aan zijn eisen (die naar mijn mening nooit erg realistisch waren) en ook dat Oekraïne de voorwaarden van de Minsk-akkoorden nooit zal uitvoeren. Het Kremlin is geblokkeerd voor elk ander pad en heeft daarom deze gekozen. Waar het toe zal leiden, durf ik niet te voorspellen.

BELANGRIJK STEUN SDB MET EEN KLEINE GIFT

Plaats je eigen nieuws op Ons Nieuws

On Nieuws

Sedar : Veel tips na deepfake-video

De politie heeft een tiental tips binnengekregen over de in 2003 in Rotterdam gedode 13-jarige Sedar Soares. Hij deed gisteravond in een deepfake-video ‘zelf’ een oproep op de televisie aan… [...]

Roddels Yvonne Coldeweijer geen grap

Yvonne Coldeweijer is flink in een nepvideo van BNR getrapt, zo bleek onlangs. Ze plaatste een video van een ‘snuivende’ Talitha Muusse, maar die was in scène gezet. Volgens BNR-hoofdredacteur Mireille van Ark… [...]

Rutte en zijn telefoon

Toegegeven, dit is een weinig spectaculaire foto, gemaakt op 23 september 2021, tijdens de tweede dag van de Algemene Politieke Beschouwingen. Demissionair premier Rutte kijkt op zijn telefoon, zoals we… [...]

Kernwapens de moorddadige waanzin

kernwapens het steunen van biljoenen dollars “om ons nucleaire arsenaal bij te werken en te moderniseren” is vergelijkbaar met pleiten voor meer productie van  Zyklon B  en verbeterde gaskamers. kernwapens –… [...]

Eurogendfor Europese politie – de nieuwe Gestapo

Eurogendfor is de nieuwe gestapo, maar misschien begrepen ze niet dat we met velen zijn en als er een revolutie uitbreekt, zal deze de geschiedenis ingaan. Eurogendfor Het is een… [...]

Copyright © 2010 SDB

Dumanbet yeni giriş - Dinamobet giriş -
Kolaybet giriş
- Sekabet yeni giriş - envidatoken.io -
celtabet
- atlantisbahis.club -

retrobet.live

-

mars bahis güncel adres

- istanbul eskort - izmir eskort - eskort mersin - eskort - eskort antalya - istanbul avukat - web tasarım