DELEN
NAVO

De Verenigde Naties en de NAVO zijn, in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, puur politieke bewegingen, mede opgericht door uit Duitsland overgehaalde nazi’s, met het doel het Vierde Rijk alsnog op te richten en te vervolmaken. De NAVO: de westerse militaire alliantie die al meer dan 70 jaar vele internationale wetten heeft overtreden door haar misdaden tegen de menselijkheid te verhullen door middel van gerichte propaganda, daarbij geholpen door de haar ten dienste staande westerse mainstream media.

Tot 4 april 2019 – de 70e verjaardag van de oprichting van de NAVO – zullen transatlantische en NAVO-strategen hun propagandamachines op volle toeren laten draaien om het publiek zand in de ogen te strooien. Het politiek-militaire complex en “zijn” media werken aan een zo breed mogelijke publieke steun bij de zeer gevaarlijke toename van internationale spanningen.
We zullen dit ook ervaren in verband met de twintigste verjaardag van de NAVO-aanval op Joegoslavië, die in strijd was met het internationale recht en die de ineenstorting van deze eens stabiele staat bewerkstelligde.

Over onder andere de 51e verjaardag van het bloedbad van het NAVO-leiderschap in het Vietnamese My Lai, waar honderden ongewapende burgerslachtoffers werden gemeld, zal niet worden gesproken. Deze misdaad vond plaats op 16 maart 1968.
Over de 15e verjaardag van de oorlogsmisdaden die vanaf 20 maart 2003 door de VS en de zogeheten “Coalition of the Wiilling Against Iraq” werden begaan, zal ook niets worden gezegd of  zullen die acties hoogstens worden gebagatelliseerd.

Hetzelfde zal gebeuren met de schending van het internationale volkerenrecht door de NAVO-staten tegen Libië: Franse, Amerikaanse, Britse en Canadese militaire acties, die ook werden uitgevoerd en gecontroleerd door Ramstein, begonnen op 19 maart 2011. Daar werd een VN-besluit over genomen: de beslissing over no-fly zones en over de bescherming van de bevolking werd door de NAVO-landen gebruikt voor hun strategie om het democratisch gekozen regime van de troon te stoten, waarbij het staatshoofd Muammar al-Gaddafi uiteindelijk werd gelyncht aan een rioolbuis, onder omstandigheden die niet nauwkeurig werden onderzocht.

De militaristen zullen met méér nepnieuws nieuw gif in de hersenen van de burgers strooien – het kan ook het manipuleren van verkiezingen worden genoemd, en dat is precies waar de uitverkoren vijand in het Oosten voortdurend van wordt beschuldigd. Dat is tegenwoordig de kapstok waar de vermeende noodzaak om de defensie-uitgaven van de NAVO te verhogen, wordt aan gehangen. Defensie-uitgaven die overigens al ongeveer veertien keer zo hoog zijn als de Russische militaire uitgaven, en die moeten worden opgepompt tot maar liefst twee procent van de economische productie – vooral vanwege de “Russische dreiging”.

Evenzo zouden de onbewezen aantijgingen van de Verenigde Staten, met de volledige steun van hun NAVO-bondgenoten, om het nucleair middelgroot kernrakettenverdrag op te zeggen, Rusland hebben geschaad. Het Zweedse Peace Research Institute SIPRI heeft verduidelijkt dat de Amerikaanse/NAVO-rechtvaardiging niet geldig is. Deze manipulaties vormen helaas een fatale traditie.

Dit was duidelijk nog vóór de oprichting van de “Defensie”-alliantie, toen de Amerikaanse president Harry S. Truman probeerde Hiroshima en Nagasaki te rechtvaardigen door de humanitair klinkende leugen te verspreiden dat het de oorlog beëindigde en ontelbare levens werden gered. Het echte probleem was de Sovjet-Unie te confronteren met de westerse heerschappij over Japan tot aan West-Europa.

Daarom begon de Koude Oorlog al jaren vóór de oprichting van de NAVO.
Weinig mensen weten dat overlevende nazi’s van het Derde Rijk, samen met sympathisanten in de Verenigde Staten (nazi’s die er een veilige haven hebben gekregen door organisaties als Odessa, het Rode Kruis en Die Spinne) al sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog achter de schermen werken aan het herinvoeren van nazi-ideeën (bijvoorbeeld militarisme, fascisme, wijdverspreide bespionering van burgers, gebruik van bedrijven en propaganda om nationale belangen en ideeën te beheersen) in cultuur, overheid en bedrijven over de hele wereld. De invloed van de nazi’s in de Verenigde Staten van Amerika aan het eind van de Tweede Wereldoorlog (o.a. nazi-geleerden die dankzij Operation Paperclip in de VS aan de slag konden om te helpen bij het ruimtevaartprogramma) leidde tot het oprichten van diverse conglomeraten, zowel in Europa als in de VS, waarvan de grootste daarvan de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) is.

Onder meer rechtvaardigde het leger toen de oprichting van de NAVO met het uitbreidingsrisico van de Sovjet Unie, vooral sinds het begin van de Sovjetblokkade van West-Berlijn in 1948. Dit verhaal heeft toen ook de publieke opinie gevormd door zijn constante herhaling – een praktijk die men hede ten dage nog steeds voert (zie het neerhalen van de MH-17 en de Skripal-affaire). Wat het Westen echter doelbewust wegliet in zijn propaganda: de Sovjet-Unie voerde in die tijd een beleid van eenheid van Duitsland uit – in overeenstemming met de Overeenkomst van Potsdam.

Het Westen heeft dit concept onder andere tegengewerkt door de unanieme, onaangekondigde introductie van de Duitse Mark in de drie westerse zones en in West-Berlijn, en daarmee een dreigende overstroming van gedevalueerd geld van de westelijke zones naar het door de Sovjets bezette gebied. De toen door het Oosten ingevoerde blokkade van landwegen naar West-Berlijn toont bij een nadere analyse aan dat het vooral een reactie van de Sovjet-Unie was op deze overrompelingstactieken, om hun eigen belangen veilig te stellen.

Het Westen verdoezelde dit motief ook in de mega media-gebeurtenis van de oprichting van de NAVO op 4 april 1949: de Amerikaanse president Truman, verantwoordelijk voor de oorlogsmisdaden in Hiroshima en Nagasaki, had de volgende boodschap in zijn toespraak over de oprichting van de NAVO:
“We hopen met dit pact een schild te bouwen, een bolwerk tegen agressie en angst, een schild dat ons in staat zal stellen om het normale overheidswerk voor de samenleving voort te zetten om een voldaan en gelukkig leven te bereiken voor al onze burgers”.

Het vijandsbeeld van de Sovjet-Unie in 1949 stond niet alleen in een aanhoudende traditie van de decennia daarvóór, het was niet eens een logische gedachte: de Sovjet-Unie was door nazi-Duitsland tot kort voor Moskou volgens het principe van de verschroeide aarde in een vernietigingsoorlog gewikkeld, die zelfs tot na de oorlog het land de militaire mogelijkheden ontnam om op te treden tegen de profiteurs van de Tweede Wereldoorlog – in de VS.

De propaganda van de NAVO zette de geschiedenis op zijn kop: in de eerste helft van de 20e eeuw was het tweemaal het Westen (Duitsland) dat Rusland respectievelijk de Sovjet-Unie binnenviel. De Sovjet-Unie leed door de Tweede Wereldoorlog een verlies van ongeveer 26 miljoen doden. Dat is veel meer dan alle andere volkeren en groepen slachtoffers – en ongeveer de helft van alle doden in de Tweede Wereldoorlog.

Dus de NAVO is helemaal niet opgericht om alle mensen in westerse samenlevingen in staat te stellen om gelukkig en ongestoord (ondanks de Sovjetdreiging) te leven. Wat wel blijft staan is de stelling dat de Verenigde Staten hierdoor een instrument hadden gecreëerd om hun wereldwijde machtsplannen zo succesvol mogelijk af te dekken en verzekerd waren van de vriendelijke financiële steun van de geallieerde landen voor hun militaire apparaat.

In deze context, onder andere, moet ook de Cuba-crisis worden gezien, waarin de Verenigde Staten de wereld op de rand van de afgrond hadden gebracht, vindt de Amerikaanse strateeg Schlesinger, die de Cuba-crisis het gevaarlijkste moment in de geschiedenis beschouwt. Op 23 augustus 1962, kort voor de stationering van Sovjetraketten voor de poorten van de VS, circuleerde er een zogenaamd “US National Security Memorandum No. 181” van het Amerikaanse Pentagon – “een richtlijn om een interne opstand aan te moedigen, als gevolg waarvan een Amerikaanse invasie zou moeten volgen, met significante manoeuvres en troepenbewegingen door de Amerikanen”.

Deze tekst is niet alleen een handboek voor geplande imperiale schending van het internationaal recht, maar ook de samenvatting van eerdere ervaringen van de VS of de westerse kapitalistische samenlevingen. De door de VS geleide CIA-moord op het linkse Congo, die de grote mijnbouwactiviteiten van het Westen dreigde in gevaar te brengen, was al in 1961 uitgevoerd.

Het Veiligheidsmemorandum 181 lijkt inderdaad veel op een draaiboek voor veel door de CIA geïnitieerde omverwerpingen, althans sinds de omverwerping van de democratisch gekozen linkse Iraanse president Mohammed Mossadegh in 1953. De staatsgreep leidde tot de inauguratie van de Sjah, die decennialang met fascistische methoden vocht en kapitalistische belangen ondersteunde, vooral die in de oliebusiness. Het beveiligingsmemorandum van de CIA werd blijkbaar ook in Oekraïne vóór, tijdens en na de extreem bloedige Maidan-rellen  toegepast en wordt momenteel in Venezuela geïmplementeerd. De methode onthult het steeds groter wordende patroon van aanzetten tot rellen tot wat het leger en hun propagandisten de “humanitaire oplossing” voor het voeren van oorlog noemen.

Dit patroon kan echter niet altijd een-op-een worden doorgevoerd – bijvoorbeeld in Chili in 1973, in ex-Joegoslavië en vervolgens in Irak, Libië en Syrië, werd de openlijke schending van het internationale recht door het Westen toegepast. Al met al is het een gegeven dat de NAVO niet pas sinds de overwinning in de Koude Oorlog de opgerichte alliantie van staten is, en van wiens grondgebied de meest voorkómende en meest massale schending van het internationale recht geconstateerd kan worden.

De lijst met misdaden die hier wordt geschetst, is onvolledig, zoals blijkt uit het feit dat de Verenigde Staten Irak hebben voorzien van chemische wapens die zijn gebruikt in de oorlog tussen Iran en Irak. Daarnaast is er een van de grootste misdaden van massamoord door staatsterroristen in de door de CIA gesteunde omverwerping van de linkse regering van Indonesië in 1965. Van de staatsgreep werden minstens een half miljoen mensen het slachtoffer.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.