Connect with us

Politiek Internationaal

De implosie van Boris Johnson

Published

on

johnson

‘We wonnen de stemmen en het vertrouwen van mensen die nog nooit op de Conservatieven stemden. Die mensen willen verandering. We kunnen en we mogen hen niet teleurstellen!’ Boris Johnsons klinkende overwinning in december 2019 gaven zijn partij en hemzelf een ongelooflijke boost in het zelfvertrouwen.

Het was van Margaret Thatcher geleden dat een conservatieve partijleider zo een krachtige meerderheid haalde. In het algemeen moet je voor een dergelijke zege terugkeren naar de verkiezingsuitslag van premier Tony Blair in 2005.

Gebroken vertrouwen

Enkele weken terug onderzocht een peilingsbureau de mening van de kiezers over ‘Partygate’, de vele schandalen met feestjes in Downing Street terwijl het hele koninkrijk in lockdown zat. ‘Het is weg’, vertelde een kiezer die in 2019 voor de eerste keer Tory stemde, ‘omdat ik mijn vertrouwen in hem kwijt ben. Nu vind ik hem gewoon een idioot.’ Deze uitspraak verwoordt het gevoel dat bijzonder veel mensen hangt rond de figuur van de Britse premier.

Binnen de parlementaire fractie heerst er een enorme zenuwachtigheid. Volgens de interne partijregels moeten minstens 65 Lagerhuisleden hun motie van wantrouwen indienen in een gesloten envelop bij het 1922 Committee. Dat is het comité van backbenchers dat de procedure overschouwt.

Wanneer dat aantal bereikt wordt, dan wordt er binnen de fractie een vertrouwensstemming gehouden over de minister-president. Indien een meerderheid van de conservatieve parlementsleden hun vertrouwen opzegt, dan barst er een leiderschapsstrijd uit. Behaalt Boris Johnson echter wel een meerderheid, dan kan hij een jaar lang niet meer worden uitgedaagd.

Niet ondenkbaar

Dat laatste is niet ondenkbaar. In 2018 won premier Theresa May nog een dergelijke vertrouwensstemming, maar haar weinig indrukwekkende meerderheid zorgde ervoor dat haar dagen desalniettemin geteld waren. Enkele maanden later stapte ze – na een gesprek met de voorzitter van de 1922 Committee – toch op.

Advertisement

Inmiddels maakten een tiental leden openlijk bekend dat ze Boris Johnson afvielen, waaronder oud-ministers en een vroegere ‘Chief Whip’. Vier belangrijke medewerkers van de premier dienden hun ontslag in uit protest over de manier waarop hij omgaat met de hele affaire.

Een van hen is Munira Mirza. Zijn gespartel als een duivel in een wijwatervat is zelfs voor haar te veel. Zij werkte al sinds zijn tijd als burgemeester van Londen samen met de man, maar de wijze waarop hij de kritiek van de oppositie in het Lagerhuis wegwuifde na het bekendmaken van de update van het onderzoek van Sue Gray, kon voor haar helemaal niet door de beugel. En dit is een ferme klap voor de premier, want Munira Mirza is iemand uit zijn inner circle, een echte vertrouweling.

De spinnetjes eten de moeder op

Hijzelf was er op woensdag nochtans helemaal van overtuigd dat hij zijn partij zou leiden in de nationale verkiezingen van 2024. Dat zien er velen echter niet langer zitten. Toen Boris Johnson zijn zegevierende woorden uitsprak in 2019 werd hij omringd door een uitzinnige bende van kersverse parlementairen uit de zogenoemde ‘Red Wall Districts’. Dat zijn de kiesdistricten van Labour die overstag gingen voor Boris Johnson.

Maar het zijn deze supporters van weleer die vooroplopen in de revolte tegen de premier. Net als bij matrofagie, het proces waarbij kleine spinnetjes uit hun eitjes kruipen om vervolgens de moederspin op te eten, willen deze Lagerhuisleden Boris Johnson slachtofferen om vooral hun eigen hachje te redden. Peilingen tonen aan dat ze de eerste electorale slachtoffers zouden zijn, mochten er vandaag verkiezingen plaatsvinden.

Een van die peilingen voorspelt dat slechts drie van de vijfenveertig Red Wall Seats nog in de handen van de Tory’s blijft. En de oorzaak van dat verlies is terug te voeren tot de man die hen ooit hun zitje deed winnen: Boris Johnson. Het was tekenend dat een van die parlementairen vlak voor het parlementaire vragenuurtje op 19 januari de Lagerhuisvloer overstak en overliep naar Labour.

Advertisement

Boris in de beklaagdenbank

De whips van de Tory’s zitten met hun handen in het haar. Zij staan in voor de partijtucht in het Lagerhuis. Een van hen bekende aan het conservatieve weekblad ‘The Spectator’ dat de nieuwe parlementairen van 2019 ‘moeilijke klanten’ zijn omdat velen van hen ‘geen echte Conservatives’ zijn, maar ‘Brexiteers die zich verkiesbaar stelden voor de Tory’s’.

Zij surften op de Brexitgolf die voor een deel ook bestond uit een ongenoegen met de politieke klasse die maar geen rekening wilde houden met hen. Boris Johnson belichaamde met zijn ‘Let’s Get Brexit Done’-slogan net daarin de verandering. Hij was anders en zou het gewone volk wel een stem geven, tegen de heersende klasse in. Maar, vandaag belichaamt hij helemaal het tegengestelde.

Banaliteit?

Sommigen proberen de premier nog te verdedigen door te wijzen op de banaliteit van de vermeende vergrijpen: feestjes, wijn en een taart. ‘Is de crisis in Oekraïne niet belangrijker dan een verjaardagstaart?!’, zeggen ze. Maar daar gaat het niet om. Het gaat om het vertrouwen. Het hoogtepunt voor de Tory’s in de peilingen was in de volle eerste COVID-golf, toen het virus Boris Johnson zelf velde.

De bevolking leefde met hem en de regering mee, omdat ze er alles aan deden om de crisis het hoofd te bieden. Meer dan de helft van de kiezers kon zich inbeelden om zijn stem aan Boris Johnson te geven. Maar, indien de persoon die de lockdownregels oplegde aan de bevolking zelf die regels niet respecteerde en daar dan achteraf ook nog kennelijk over liegt, dan kan je die persoon niet langer vertrouwen. Bijgevolg staat Labour vandaag comfortabel voorop in de peilingen.

Alsof een scenarist ermee gemoeid is, wordt Labour ook nog eens geleid door een man die in het verleden een openbaar aanklager was. De oppositieleider speelt daarom een glansrol terwijl hij de premier in het parlement toespreekt alsof het over een beklaagde in de beklaagdenbank ging. Het blinkende zelfvertrouwen van 2019 is helemaal weggeblazen.

Advertisement

BELANGRIJK STEUN SDB MET EEN KLEINE GIFT

Plaats je eigen nieuws op Ons Nieuws

On Nieuws

Google Incognitomodus is niet anoniem

Google Incognitomodus is niet anoniem en blijft persoonlijke gegevens verzamelen, stelt Texaanse procureur-generaal Ken Paxton In de Verenigde Staten wordt Alphabet- het moederbedrijf van Google – door verschillende Amerikaanse staten… [...]

Trump welkom in Rusland Biden NIET!

President Joe Biden op de “zwarte lijst” van Rusland, maar voormalig president Donald Trump niet. Trump blijft gewoon welkom. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft zaterdag een lijst van mensen die niet langer… [...]

Omvolking

Het gesprek dat Ongehoord Nederland uitzond over het ‘omvolking’ van Europa en waarin met name de Vlaamse politicus Filip Dewinter (Vlaams Belang) stevige argumenten voor die gedachte poneerde, is verkeerd gevallen… [...]

Hubert Bruls die vet nek moet minder drinken

Hubert Bruls is 10 jaar burgemeester van Nijmegen. Radio Gelderland vindt dat kennelijk een prestatie, want de hele dag wordt Bruls op de regionale zender geprezen. Met name toen Bruls… [...]

Deze politici pikken nieuwe richtlijnen op op de WEF-bijeenkomst

Illustere WEF ronde voor de reorganisatie van de wereld. WEF – De jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum (WEF) in Davos begon vandaag, zondag, en duurt tot en met… [...]

Copyright © 2010 SDB

Dumanbet yeni giriş - Dinamobet giriş -
Kolaybet giriş
- Sekabet yeni giriş - envidatoken.io -
celtabet
- atlantisbahis.club -

retrobet.live

-

mars bahis güncel adres

- istanbul eskort - izmir eskort - eskort mersin - eskort - eskort antalya - istanbul avukat - web tasarım