DELEN
islam

De wapenindustrie beleeft gouden tijden, daarbij gesteund door politici en wetenschappers. De laatste jaren worden de meest verderfelijke wapens ontwikkeld, maar al zo’n twintig jaar lang wordt uraniummunitie gebruikt in de strijd tegen terrorisme….. en burgers… en niet te vergeten de “eigen” strijdkrachten.

In het jaar 2003 viel de Verenigde Staten van Amerika onder valse voorwendselen – zogenaamd op jacht naar massavernietigingswapens – Irak binnen in strijd met het internationale recht. Het “trotse” resultaat: ongeveer 1,3 miljoen doden. Maar in plaats van die wapens op te sporen – die, zoals iedereen weet, Irak nooit bezat – gebruikte het leger zelf in het geheim “Weapons of Mass Destruction”: door pantser heen dringende uraniummunitie, ook wel bekend als “depleted uranium”.

In Syrië worden deze wapens tegenwoordig ook gebruikt, hoewel de westerse NAVO-coalitie, ondanks het gebrek aan bewijs, de regering van Assad herhaaldelijk beschuldigt van het gebruik van gifgas en chemische wapens. Dubbel moraal op zijn best …

Bij haar zoektocht naar olie en met medewerking van de mainstream media – een het effectieve voorwendsel om het terrorisme te bestrijden – slaagt het Westen erin het Midden-Oosten niet alleen naar het stenen tijdperk terug te bombarderen, maar – om de zaak nog erger te maken – wordt het milieu er zó verpest dat het de komende tienduizend jaar sterk radioactieve energie uit zal blijven stralen.

Als een massavernietigingswapen brengen uraniumkogels in de getroffen landen (Bosnië, Kosovo, Somalië, Irak, Libië, Syrië, Afghanistan) ziekte, dood en verderf tot ver na de oorlog. Al bijna dertig jaar worden door het Westen uraniumbommen in oorlogen gebruikt, waardoor hele regio’s totaal onbewoonbaar zijn en de burgerbevolking in het geheim vergiftigd wordt. Sinds de oorlog in Irak in 1991 zijn ze constant gebruikt door de NAVO – met fatale gevolgen voor de burgerbevolking en de ingezette soldaten. Mensenlevens tellen niet voor het Atlantisch bondgenootschap.

Verarmd uranium is in principe een “vernietigingswapen”, het gebruik is een perfide oorlogsmisdaad en is decennialang verboden volgens de Conventie van Den Haag en Genève. Maar wat zou dat, we zijn toch zeker de “goeien”!

Laten we het fatale viernietigingsmiddel eens nader bekijken: “depleted uranium”, dat wil zeggen verarmd uranium, is in feite een bijproduct van de nucleaire industrie. Aangezien opslag of verwijdering een immens dure onderneming is, vond al heel vroeg een zoektocht naar een potentieel alternatief, secundair gebruik plaats.

Een mogelijk toepassingsgebied werd gevonden in de oorlogsindustrie, omdat uranium in munitie verwerkt een enorm militair voordeel biedt: vanwege de extreme dichtheid van een uraniumprojectiel snijdt het met bijna drie keer de impact van een conventionele granaat als boter dwars door een bepantsering, waardoor een vlammenzee tot 5000 graden ontstaat. Het gloeiende uraniumstof reageert explosief met de zuurstof van binnen en in slechts een fractie van een seconde worden alle inzittenden verkoold. De rest van het voertuig wordt door de munitie die in de tank wordt vervoerd, verder onder handen genomen en het ëxplodeert door de extreme hitte.

Maar dat is nog niet alles. De echte gruwel ontvouwt zich echter pas lang na de genoemde gevechten. Het vrijgekomen uraniumstof, zeer giftige uranium- en plutoniumdeeltjes, worden door de wind verspreid, verontreinigen waterbronnen en vervuilen het milieu en de mens. Met vieze gevolgen. Sinds de eerste Golfoorlog is het aantal kwaadaardige kankers in Irak bijvoorbeeld bijna achtvoudig toegenomen. Wie een sterke maag heeft en een beeld wil krijgen van de vreselijke effecten: zoek met de term “depleted uranium victims” op Google Afbeeldingen. Gegarandeerd veel gruwelijke afbeeldingen die op het netvlies gebrand worden. Afbeeldingen van genetisch beschadigde en ernstig misvormde kinderen, kinderen zonder ogen, zonder armen, zonder neuzen. Klonterige tenen, gespleten oren, vallende vinger- en teennagels. Ongelooflijk vreselijke beelden, die in deze extreme frequentie vóór de Golfoorlogen in het gebied niet bestonden. Het kindersterftecijfer in Bagdad is ongelooflijk hoog vandaag de dag, en terwijl men vroeger in ziekenhuizen na de geboorte vroeg of het een jongen of een meisje was, is vandaag slechts één vraag belangrijk: “Gezond of misvormd?”

Maar niet alleen de burgerbevolking van de getroffen gebieden lijdt hieronder. De eigen soldaten die de radioactieve munitie moeten hanteren of als opruim-commando’s verontreinigde slagvelden moeten schoonmaken, lijden onder het zogenaamde (en voor een groot deel aan uranium-munitie te wijten) “Golfoorlog Syndroom”.

Meer dan 150.000 soldaten zijn ziek. Het risico op kanker is enorm en de kans op het baren van misvormde kinderen is drie keer meer dan gebruikelijk. Zelfs schijnbaar gezonde kinderen hebben beschadigde chromosomen en geven ze door aan de volgende generatie, net als bij een epidemie.

Politici zijn hiervan op de hoogte en denken dat ze eenvoudig de zaak onder het tapijt kunnen vegen of verbergen. Amerikanen en Britten wijzen elke verantwoordelijkheid van de hand. Het gevaar van uraniummunitie wordt gebagatelliseerd door de Amerikanen, het gebruik gedeeltelijk ontkend of meestal gewoon doodgezwege. In de oorlog in Kosovo in 1999 werd naar schatting 30.000 ton uraniummunitie door de NAVO afgevuurd. De voormalige Duitse minister van Defensie Rudolf Scharping verklaarde in 2001: “Na alle wetenschappelijke kennis en na alle medische ervaring blijkt dat het stralingsrisico voor de getroffen soldaten te verwaarlozen”. Net zoiets als schilderen met chroomhoudende verf door onze soldaten.

De NAVO is nog steeds van mening dat een sanering van besmette gebieden niet nodig is….. Het is één van de schaduwzijden van het bondgenootschap, en de politiek uiteraard, die er het zwijgen toe doet.

Wat zijn het voor wetenschappers en politici die de vervaardiging en het gebruik van uraniummunitie tegen burgers goedkeuren…. als we die politici tenminste nog mensen kunnen noemen. Het is een schande dat de Amerikaanse regering haar veteranen uit de Golfoorlog in de vergetelheid laat sterven, terwijl de burgerbevolking van de getroffen landen een langzame dood te wachten staat, nog zó lang na de oorlogen. Wetenschappers en journalisten die dit controversiële onderwerp wèl aanpakken, verliezen hun baan, worden belasterd, bedreigd of verdwijnen helemaal uit beeld.

Wat leven we toch in een heerlijke wereld….

Reacties

Reacties

Steun echt vrije en onafhankelijke journalistiek via onze sponsors, niet de soort met zakelijke steun die onafhankelijkheid als een slogan gebruikt, maar schrijvers en denkers die niet verplicht zijn om veel geld te verdienen en een passie hebben om de waarheid aan de macht te vertellen. 100% van de opbrengst van de fooienpot gaat naar de individuele schrijvers van de artikelen die u leest. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.