DELEN
China

Volgens het bericht op Teletekst betrof het onder andere ‘afval‘. In de wereld van de economische modellen is inmiddels alles een ‘product‘. En ja, we produceren in ons land ‘afval‘. En ja, we exporteren de meest giftige troep al decennia naar landen waar de regelgeving minder strikt is dan in Nederland. Zo nu en dan levert dat een ‘schandaaltje‘ op, dat na wat rammelen aan de ketting weer overwaait, omdat we het ‘op papier‘ beter geregeld hebben. 

Hoe het in de contracten met China staat durf ik u niet te vertellen, maar ik kan mij er niets bij voorstellen dat ze ons afval daadwerkelijk kopen. ‘Netto‘ zal er geld bij moeten, toch? Maar je kunt uiteraard ingewikkelde constructies bedenken waardoor het lijkt alsof ervoor wordt betaald, om de aandacht af te leiden van een zaakje dat stinkt. Maar het lijkt mij duidelijk dat de gemiddelde Nederlander niet uit zijn comateuze toestand wakker schikt als hij of zij verneemt dat de export van ‘afval‘ naar China sterk is teruggelopen. Als consument worden ze immers beschermd door strenge wetgeving, en in ons land is één op de tien burgers ‘inspecteur‘, of ‘onderzoeker‘, en dan brengen we het toch gewoon weer naar Afrika, of Oekraïne? Nadeel is dan misschien wel dat dat ‘afval‘ weer ouderwets zichtbaar wordt als een kostenpost, omdat het niet weggestreept kan worden tegen een verplichting aan onze kant van de streep om bepaalde goederen in die landen in Nederland op de ‘markt‘ te brengen. En dat we die goederen gaan missen, of er spectaculair veel meer voor zullen moeten betalen.

Wat ook is afgenomen, met veertig procent, is de export van ‘gespecialiseerde machines‘. De cruciale vraag is wat daar de oorzaak van is. En hoe het antwoord op die vraag valt te rijmen met de Hosanna-berichten over de Nederlandse economie die bijna dagelijks van het beeldscherm spatten.

Het hele punt is, dat Nederland wel blijft roepen dat we een ‘exportland‘ zijn, maar dat we eerder steeds beter worden in het frustreren van onze échteexport, door sancties en handelsbarrières te implementeren. ‘Tarieven‘ op zonnepanelen en fietsen uit China, en alles uit Rusland en Iran zodra de Amerikanen ons daar opdracht toe geven. Bij ‘gespecialiseerde machines‘ kan het gaan om machinerie waar in de Verenigde Staten vervaardigde of gepatenteerde onderdelen in zitten, waardoor de fabrikanten het risico lopen te worden leeggezogen door ‘Washington‘, omdat ‘Den Haag‘ onder geen voorwaarde bereid is hen de hand boven het hoofd te houden. Het kan ook gaan om een niet uitgesproken besluit van China om geen risico te lopen door producten aan te schaffen in een land dat er om bekend staat slaafs de instructies uit ‘Washington‘ te volgen.

Of ze maken inmiddels zelf betere ‘gespecialiseerde machines‘ die goedkoper zijn, omdat wij zoveel ‘beleidsmakers‘, ‘inspecteurs‘ en ‘onderzoekers‘ moeten betalen die kostprijs-verhogend werken. Of Nederlandse fabrikanten houden voet bij stuk, en willen in Dollars betaald krijgen, waar China, Iran en Rusland overschakelen op alternatieven. Of die ‘gespecialiseerde machines‘ zijn niet langer nodig, omdat de export van eindproducten naar westerse landen opdroogt onder invloed van de door onze vrienden afgekondigde handelsoorlog. Of……..

In de Verenigde Staten zelf rommelt het inmiddels flink. General Motors, dat aan elkaar hangt van de subsidies, gaat fabrieken sluiten. De gigant General Electric struikelt. Tesla is nog nooit winstgevend geweest, en ziet de Chinese markt instorten, omdat Chinezen die stekkerauto niet meer willen of kunnen kopen. (Maar bondgenoot Nederland staat klaar om Tesla te redden, met zesduizend Euro plus belastingvrijstelling op de aanschaf van dergelijke economisch onrendabele voertuigen, begrijp ik). Er gaan steeds meer agrarische bedrijven failliet, omdat China hun sojabonen niet meer afneemt. Ook de door Trump fanatiek bepleitte daling van de olieprijs brengt hem volgens analisten niet wat hij ervan verwacht. Al helemaal niet als de Amerikaanse gasproducenten het gas dat ze naar boven halen nog niet kwijtraken als ze het gratis weggeven. Kortom, ‘alle ballen op Washington‘, zoals ze in ‘Den Haag‘ blijkbaar verstandig lijkt, is misschien niet zo’n goede strategie om de rap naderende economische en politieke chaos in de wereld te overleven.

Het probleem voor ons land is dat je Rutte en zijn ploeg prima op de winkel kunt laten passen, maar dat ze geen begin van een visie hebben op ‘grensoverschrijdende‘ problemen. Totaal geconditioneerd om blind achter ‘Washington‘ en ‘Londen‘ aan te sjokken, en de ‘vriendschappelijke banden‘ met buurland Duitsland niet te verstoren. Dat plaatst ons op de breuklijn, want als de voortekenen niet bedriegen dan zijn ze in ‘Berlijn‘ en ‘Parijs‘ wel klaar met ‘Washington‘ en ‘Londen‘. Niet dat ze ruzie zoeken. Laat dat maar aan ‘Washington‘ en ‘Londen‘ over! Maar als ze het ook maar enigszins kunnen helpen, redden ze liever de EU dan de NAVO. En dat zou ook mijn keuze zijn. Dus als het vliegtuig van Merkel daadwerkelijk is gesaboteerd, zoals nu wordt uitgesproken, kijk dan niet meteen naar ‘de Russen‘, maar liever naar de ‘bondgenoten‘ die vinden dat ze uit de pas begint te lopen.

Nederland kan het zich helemaal niet veroorloven om zich te profileren als bruggenhoofd voor de ‘Atlantische‘ belangen, en gangmaker van anti-Russische sentimenten binnen de EU, zoals de vlag er nu bij hangt. De Tweede Kamer moet uit de ‘Ballenbak‘ komen, en harde keuzes maken. En ook zonder omhaal uitleggen aan de bevolking wat die keuzes voor consequenties hebben. Met een imploderende export zesduizend Euro subsidie geven op een ‘stekkerauto‘, terwijl je zelfs bij benadering de capaciteit niet hebt om zoveel elektriciteit te produceren en distribueren, en er nu al problemen zijn met ‘laadpaalklevers‘, terwijl je tegelijkertijd alle huishoudens wilt afsluiten van het gas om Poetin een loer te draaien, is niet ‘ambitieus‘. Dat is ziek. In het bijzonder als we tegelijkertijd het ‘woonwarenhuis‘ dat de EU is, met haar Chinese productiefaciliteiten, helpen afbreken.

Reacties

Reacties

Steun echt vrije en onafhankelijke journalistiek via onze sponsors, niet de soort met zakelijke steun die onafhankelijkheid als een slogan gebruikt, maar schrijvers en denkers die niet verplicht zijn om veel geld te verdienen en een passie hebben om de waarheid aan de macht te vertellen. 100% van de opbrengst van de fooienpot gaat naar de individuele schrijvers van de artikelen die u leest. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.