DELEN
eu

Nieuwkomers tikken weer op, maar Europa heeft niet eens een kortetermijnplan – laat staan ​​een langetermijnstrategie.

In 2015, bij het begin van de migrantengolf die de Europese kust de komende jaren trof, zei de Duitse bondskanselier Angela Merkel dat migratie en asiel “Europa veel, veel meer zou bezighouden dan de kwestie Griekenland en de stabiliteit van de euro” —De grootste zorg na de wereldwijde financiële crisis van 2007-2008. Vier jaar later zouden weinigen ruzie maken met haar verklaring. In 2016 stemden Britse burgers om de Europese Unie te verlaten, deels vanwege de angst voor migratie. Over het hele continent is extreemrechts extremisme – eveneens gevoed door vreemdelingenhaat – toegenomen. De zorgen over islamistisch terrorisme zijn ondertussen toegenomen. Toch mist het continent niet alleen een gecoördineerd, humaan en alomvattend immigratiebeleid, dat de komende maanden en jaren alleen maar dringender zal worden, maar lijkt het ook niet eens te kunnen worden over maatregelen op korte termijn.

Het is niet mogelijk om de beelden te vergeten van duizenden vluchtelingen die geweld ontvluchten voor de verovering door de Islamitische Staat van Irak en Syrië. De overgrote meerderheid van hen gebruikte smokkelaars die ze hadden beloond om aan boord van overbelaste rubberboten aan de westkust van Turkije te stappen. Reizend met een vuilniszak om hun bezittingen op te bergen en een mobiele telefoon om zichzelf te leiden, wisten ze niet of ze de overtocht naar Griekenland zouden overleven, laat staan ​​naar Europa, waar ze zich wilden vestigen.

Lees ook:  VS en politieke moorden

Tijdens een kort bezoek aan Istanbul was de delegatie met wie ik reisde getuige van een groep van enkele honderden vluchtelingen die blijkbaar opgesloten waren in een park naast het busstation terwijl de autoriteiten hun voeten sleepten, onzeker over wat te doen met die nieuwkomers en niet bereid om hen naar de Turkse grenzen te laten gaan om te proberen hun volgende stap naar Europa te maken.

Na maanden van verwarring, onzekerheid en hyperbool was het in Turkije dat de Europese Unie in maart 2016 een financiële deal aanbood om de vluchtelingen en migranten in dat land te houden, in de overtuiging dat het ongecontroleerde aankomsten in Europa zou voorkomen. De deal was links niet populair. Hulpgroepen benadrukten de problemen met het terugzenden van vluchtelingen naar Turkije, met name de juridische kwesties in verband met het Vluchtelingenverdrag van 1951. Ondertussen, met een plotselinge toename van de steun voor rechtse partijen, waaronder in Hongarije, Oostenrijk en Frankrijk, was er een groeiend beeld dat de nieuwkomers een bedreiging vormden voor zowel de veiligheid als de identiteit van Europa zelf.

Het gepolariseerde debat duurt voort.

Ondanks het recente uitje van de Italiaanse anti-immigranten minister van Binnenlandse Zaken, Matteo Salvini, wiens geslotenhavenbeleid vluchtelingen en migranten effectief verbood om Italië binnen te komen, is de positie van het recht – harde grenzen en grenzen aan integratie- en hervestigingsinitiatieven – over het algemeen van kracht. Degenen aan de linkerkant van het debat blijven pleiten voor open grenzen en wijzen op enig bewijs dat de migranten economische voordelen kunnen opleveren. In Armenië heeft de regering bijvoorbeeld vluchtelingen uit de Armeense diaspora geaccepteerd. Na integratie is dit beleid succesvol gebleken in het aantrekken van mensen met nieuwe vaardigheden en het helpen groeien van bedrijven in het hele land.

Lees ook:  HET MONSTER VAN DE CENSUUR TREKT DOOR EUROPA

Terwijl het debat voortgaat, lijden echte mensen. In Libië hebben de Verenigde Naties de situatie in detentiekampen waar migranten worden vastgehouden terwijl ze proberen de Middellandse Zee over te steken naar Europa als ‘ verschrikkelijk’ . In 2017 kondigde voorzitter Donald Tusk van de Europese Raad aan dat hij de migratieroute in het centrale Middellandse Zeegebied zou sluiten, wat in de praktijk betekent dat die vluchtelingen en migranten die via Libië Europa binnen willen komen, vastzitten in de detentiecentra. Libische kustwachtboten hebben Europese boten onderschept en teruggestuurd naar de Libische detentiecentra, waar vluchtelingen en migranten onvoldoende voedsel en medische zorg is ontzegd. Honderden mensen die probeerden over te steken van de kampen naar Europa stierven terwijl ze het afgelopen jaar probeerden over te steken.

Ondertussen is het aantal vluchtelingen en migranten dat in Griekenland aankomt gestaag toegenomen. De laatste cijfers geven aan dat 44.000 asielzoekers tussen januari en november over de Egeïsche Zee reisden, een toename van een derde ten opzichte van 32.500 in heel 2018. Tienduizenden van hen leven in gruwelijke omstandigheden in Griekse kampen. Eind oktober zei Dunja Mijatovic, de commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa, dat de kampen ” aan de rand van een ramp ” en “explosief” zijn. Ze schatte dat er 100.000 migranten en vluchtelingen in slechte omstandigheden in het land leven, met een lange vertraging bij het verwerken van asielaanvragen.

Lees ook:  Aanhangers van Erdogan mengen zich in gemeenteraadsverkiezingen: “Stem niet op Zuhal Demir”

Eind oktober voerde de nieuw gekozen Griekse regering echter strengere asielwetten in, wat betekent dat mensen die vastzitten in het systeem daar langer blijven. En op 19 november kondigde Alkiviadis Stefanis, de Griekse vice-minister van Defensie, aan dat Athene het Moria-kamp op Lesbos sloot om de 15.000 asielzoekers daar asielaanvragen te verwerken. De vorige week ontdekte de Griekse politie 41 migranten in een gekoelde vrachtwagen in het noorden van het land. De incidenten herinneren eraan dat de risico’s voor veel migranten de kans waard zijn om een ​​nieuw leven te beginnen.

En in de komende maanden en jaren zou Europa nog meer vluchtelingen kunnen zien die proberen zijn grenzen te bereiken. Samen met de voortdurende conflicten in Irak, Syrië en Jemen, groeit het besef dat klimaatmigratie zal leiden tot een grote toestroom van mensen uit nieuw onbewoonbare plaatsen die allemaal hun leven opnieuw willen opbouwen.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

1 REACTIE

  1. De lange termijn strategie van de EU is mij wel duidelijk.
    Vernietiging van de oorspronkelijke bewoners, door burgeroorlogen en nog meer immigratie uit ons niet welgezinde culturen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.