DELEN
is

Hoe om te gaan met de moordbende van de Islamitische Staat is een van onze moeilijke kwesties. Links beschouwt hen als slachtoffers van omstandigheden, volgens de manier waarop zij altijd naar sociale kwesties hebben gekeken en hen hierheen willen brengen om voor hen te zorgen. De IS-moordenaars zijn, net als criminelen, het slachtoffer van ‘kwetsbare’ gebieden en moeilijke omstandigheden. Er is nooit een eigen verantwoordelijkheid. Nooit kan het individu worden aangeklaagd voor de onethische keuzes die dit maakt. Het recht, boven de wet, wil vaak goed, maar is veel te laat en zit gevangen in de betovering door links van het politieke discours. Ze breken zelden af ​​van deze betovering en durven hun verhalen te weigeren.

Van links, in die tijd, is de boodschap gehoord dat als we de terroristen, de jihadisten en de slagers van IS niet ontvangen en / of overweegt om hun burgerschap te nemen, we de moslims als groep, van onze samenleving, zullen vervreemden, wat zal leiden tot meer extremisme en meer angst voor onze samenleving. Vecht tegen de terreur en de prijs wordt met andere woorden meer terreur. Klinkt meer als een bedreiging dan als een beschrijving van de werkelijkheid, in mijn oren. Veronica Palm schreef een tweet die zou worden geïnterpreteerd als “buis IS en het bloed zal in de straten stromen”. Links zou kunnen willen leven onder het rijk van het jihadisme, maar ik weiger het tenminste.

De behendigheid van het aanpakken van het probleem van de jihadiaanse inheemse volkeren komt voort uit een algemene angst om de moslimbevolking, die zowel links als rechts bestaat, te schokken. Je kunt je afvragen welke situationele analyse iemand doet als je ervan uitgaat dat de meeste moslims van streek zullen zijn als we hard gaan op IS. Heb jij, onuitgesproken, echt dezelfde opvatting van de waarden van de moslimminderheid als de meer uitgesproken islam-sceptici? Redelijk echter zou een meer pessimistische kijk in plaats daarvan moeten leiden tot een verlangen om het probleem aan te pakken, in plaats van het verzet op te geven, voordat het te laat is, maar kennelijk niet.

Op dit moment lijken we de keuze te hebben om deze criminelen “thuis” te houden, of om ze op hun plaats te laten veroordelen, in de landen waar ze hun misdaden hebben gepleegd. Ik zie dat de meerderheid van de Zweden niet overweldigd wordt door een slecht geweten, voor de harde straffen die deze individuen mogelijk hebben gemaakt. Als het gaat om de helft van de ongeveer 300 jihadgangen naar IS, is er geen dergelijke verkiezingssituatie, omdat ze al terug zijn in Zweden. Wat doen we dan?

Zowel links als rechts zeggen we dat we niet met terugwerkende kracht wetgeving kunnen opstellen, maar dat er op zich geen nieuwe wetgeving nodig is. Er is een schitterend historisch voorbeeld van terugwerkende actie tegen oorlogsmisdadigers; en dat zijn natuurlijk de processen van Neurenberg! Het tribunaal voor oorlogsmisdaden dat na de oorlog is ingesteld en in sommige gevallen is veroordeeld voor nieuwe vormen van criminaliteit. Het is op zichzelf geen wonder dat men moet uitzoeken wat er na een oorlog is gebeurd en dat er dan situaties zijn die men daarvoor niet had kunnen voorzien. Het is geen ethische fout dat men vervolgens acties identificeert die duidelijk immoreel zijn. Het feit dat het volgen van strafrechtelijke bevelen immoreel en direct crimineel was, was iets wat later in Neurenberg werd vastgesteld, maar desondanks hadden de daders dit op dit moment moeten begrijpen. Als je een gezond innerlijk kompas volgt, loop je het risico om niet fout te lopen. De leden van IS, aan de andere kant, zijn zich altijd bewust geweest van welke gruweldaden de organisatie heeft gedaan, omdat deze met fanfares op het internet zijn gepubliceerd in een bewuste strategie, gericht op het in de buitenwereld brengen van angst. Geen kans om met andere woorden onwetendheid te claimen.

isIS Kalifat is gevallen, maar zijn we voorbereid als het volgende kalifaat plaatsvindt?

De Europese landen samen moeten een nieuw tribunaal voor oorlogsmisdaden opzetten, waar de processen in Neurenberg exemplarisch zijn! 

IS heeft verklaard oorlog te voeren met zijn hele wereld en dit moet collectief worden opgelost. Ik zie niet veel kans dat we het met alle landen over dit onderwerp eens kunnen zijn, maar we kunnen het op zijn minst eens worden binnen Europa en dat is goed genoeg. De jihadisten van de islamitische staat moeten zich niet in Europa kunnen verplaatsen, op zoek naar een heiligdom. We moeten dit collectief grijpen. Zweden blijft achter bij andere landen in Europa en onze degeneratie zal ervoor zorgen dat we nog meer terroristen aantrekken dan nu het geval is en worden de belangrijkste basis van het jihadisme in Europa als we nu niet handelen!

Ik verwacht dat een dergelijk tribunaal alle betrekkingen met de Islamitische Staat met terugwerkende kracht criminaliseert, net zoals deelname aan verschillende organisaties in het Derde Rijk in Neurenberg strafbaar werd gesteld. Iedereen die naar een of andere manier is afgereisd om die beweging te helpen, met zijn leden te trouwen, of om geld voor hen in te zamelen, enz., Moet collectief worden veroordeeld tot voelbare gevangenisstraffen. Na het uitzitten van de gevangenisstraf, zal elk land vanzelfsprekend met hen moeten omgaan zoals zij dat willen, maar dat zij van hun staatsburgerschap af raken is een redelijke stap.

Vandaag is er geen juridische ruimte om een ​​persoon stateloos te maken. Het verwijderen van burgerschap, voor een persoon die tweemaal dat heeft, is één ding, maar iemand stateloos maken is iets gecompliceerder. De vraag is echter of dit zelfs relevant zou zijn geworden. Het verschil tussen de Islamitische Staat en andere jihad-organisaties die eraan zijn voorafgegaan, is dat het zei dat het gewoon een staat was. De Islamitische Staat werd niet erkend door een andere staat, en een status van burger van IS kan misschien juridisch worden betwist, aangezien IS geen officieel burgerschap uitvaardigde, zoals ik ervan begreep, maar in plaats daarvan waren ze onderwerpen van het kalifaat. Niettemin noemden zij zichzelf een staat en had men een territorium waarin de staat soevereine controle had, een militaire en een politiemacht en een rechterlijke macht.

IS voldeed eenvoudig aan de criteria voor een staat. Of de buitenwereld het herkende of niet. Degenen die naar de oorlog zijn gereisd of anderszins in deze islamitische staat opereren, moeten worden geacht hun loyaliteit expliciet aan deze nieuwe staat te hebben gegeven in plaats van aan Nederland. Dus, als je hun cynisme weer op hun gezicht wilt gooien, kun je beweren dat ze hun Nederlandse staatsburgerschap kunnen missen, omdat ze kunnen worden beschouwd als een ander staatsburger in de Islamitische Staat. Ja, dit is een mogelijkheid om toch te overwegen!

Samenvattend: het is niet te laat om te handelen. Het is nog niet te laat om iemand te vervolgen die heeft deelgenomen aan de vuile oorlog tegen de mensheid van de Islamitische Staat. Er is eigenlijk een wettelijk precedent in het internationale recht om oorlogsmisdadigers met terugwerkende kracht te beoordelen!

Onze hele kijk op burgerschap moet in de nabije toekomst worden herzien, wanneer de principes waarop het gebaseerd is, in een andere tijd zijn ontwikkeld, met een andere realiteit. Interne vijanden hebben altijd bestaan, maar geen interne bedreigingen van deze waardigheid, waar, zoals het er vandaag uitziet, burgers ten onrechte kunnen strijden voor een andere macht, die het verklaarde doel heeft om hun eigen staat te vernietigen.

Burgerschap moet meer worden gezien als een sociaal contract, waar het niet mogelijk zou moeten zijn om te strijden tegen de politieke gemeenschap die het vormt en er tegelijkertijd een burger van te zijn. Men zou niet uit deze realiteit kunnen glippen simpelweg omdat men inheems, blond en blauwogig is. Als je een organisatie als IS hebt gekozen, zou je jezelf niet langer Nederlander mogen noemen. Hier moeten we een discussie hebben over hoe we het zouden moeten laten verlopen, waar we niet bang zijn om op nieuwe wegen te denken.

We moeten ons realiseren dat IS slechts een voorproefje was van een probleem dat steeds erger wordt. De vraag van een nieuwe en sterkere islamitische staat in de toekomst moet een kwestie van WANNEER zijn en geen kwestie als het kan gebeuren. Er zijn tal van corrupte en onderdrukkende staten in het Midden-Oosten en de druk van het volk op verandering is groot en de enigen die deze druk in de regio kunnen kanaliseren, zijn juist de religieuze radicale krachten.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

1 REACTIE

  1. Deze misdaden zijn in Syrië en Iraq begaan. het is dus niet meer dan logisch dat de legitieme regeringen en rechtbanken van die landen (zoals president Assad en zijn justitieel apparaat) voor de berechting zorgen. Wel zouden wij, indien we fatsoenlijk diplomatie gaan bedrijven, kunnen bedingen dat de kinderen uit de ouderlijke macht ontzet worden en hier bij pleeggezinnen of familie (indien het overduidelijk is dat die geen salafistische sympathieëen hebben) opgevangen worden.

    De EU is niet de instelling die dit moet doen: het is niet rechtmatig, en er kunnen slechts brokken van komen!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.