do. dec 1st, 2022
eu

De EU staat dit najaar voor een aantal behoorlijk zware uitdagingen.

De grootste uitdaging waarmee de EU vanaf dit najaar te maken krijgt, is de hoge prijs en het onvoldoende aanbod van aardgas. Dit zal een onevenredig schadelijk effect hebben op Duitsland en Noord-Italië, de twee productiecentra van West-Europa. De recessie in China heeft deze hubs hard getroffen omdat ze exportmarkten hebben verloren.

Ik ben altijd van mening geweest dat er zonder Duitsland geen EU zou zijn. Duitsland biedt het financiële vangnet waarop alle ambitieuze plannen van de EU, inclusief de Green Deal, en de recent verworven capaciteit van de EU om te lenen, rusten. Zonder een gezonde Duitse economie en een Duitsland dat zowel aan zijn buren als aan zichzelf denkt, zou de EU verdorren. Het is dus belangrijk dat andere EU-staten in deze herfst en winter blijk geven van energiesolidariteit met Duitsland, wanneer het economische model van de krachtpatser van de EU bijzonder onder druk staat.

Naast de Duitse economische crisis wordt de EU geconfronteerd met andere bedreigingen die ook existentieel kunnen worden. De een komt uit Polen en de ander uit het VK.

Polen’s niet zo onafhankelijke rechterlijke macht

In Polen is het gerechtssysteem daar gepolitiseerd, om te passen bij de agenda van de regerende Wet en Rechtvaardigheidspartij. In feite verwerpen Poolse rechtbanken het primaat van de EU boven de Poolse wetgeving, in geschillen over kwesties die onder de bevoegdheid van de EU vallen op grond van de verdragen. 

Dit beginsel van voorrang van het EU-recht, dat gezaghebbend moet worden uitgelegd door het Europese Hof van Justitie, is niet nieuw. Het dateert uit de arresten van het Europese Hof van Justitie (HvJ) van 1964 en 1970. Door één enkele ultieme uitlegger van het EU-recht te hebben, namelijk het HvJ, zijn we in staat geweest om een ​​interne markt te creëren met consistente regels, consequent geïnterpreteerd en meer of minder consequent toegepast in alle 27 landen van de Unie.

De Poolse regering heeft zich bemoeid met de onafhankelijkheid van haar rechtbanken door een tuchtcollege voor rechters in te stellen. Sommige rechters, een hekel aan de regering, werden ontslagen. Dergelijke acties stimuleren een nationalistische en eurosceptische interpretatie van de positie van het Poolse recht binnen de EU.

Zaken over de interpretatie van EU-wetgeving, zoals toegepast in Polen, worden niet doorverwezen naar het HvJ voor gezaghebbende interpretatie, zoals de normale procedure is in de meeste EU-landen. Zo wordt het primaat van het EU-recht in Polen langzaam uitgehold. Als een groot land, zoals Polen, hiermee wegkomt, zullen andere landen, zoals Hongarije, dat nog meer euroscepticus is, dit voorbeeld volgen en zal de EU beginnen te vervallen.

Ondanks de ondermijning van de EU door Polen, kreeg het land in juni 2022 € 36 miljard aan EU-middelen toegewezen. Het land moet het tuchtcollege nog ontbinden, zoals vereist door eerdere EU-besluiten. Polen heeft de kwestie van het primaat van het EU-recht ook helemaal niet aangepakt.

 In een stemming in onderdelen stemde de Europese Commissie (EC) onder leiding van Ursula von der Leyen om de fondsen vrij te geven, met dien verstande dat Polen bepaalde “mijlpalen” zou halen. Deze omvatten de afschaffing van het tuchtcollege, maar niet de bevestiging van het primaat van het EU-recht. Het besluit van de EC om fondsen vrij te maken werd beïnvloed door de last die Polen heeft gedragen bij het helpen van Oekraïne. Deze beslissing is echter fundamenteel schadelijk voor de EU. De rechtsstaat is een van de kernwaarden van de EU waarvoor Oekraïners hun leven opofferen. Het is ook een belangrijke reden waarom landen als Oekraïne als volwaardige leden tot de EU willen toetreden.

Voor kleine landen als Ierland biedt de EU een groot voordeel. Beslissingen in de EU worden genomen op basis van duidelijke regels, niet op brute kracht. Ierland en andere kleine landen kunnen niet onverschillig staan ​​tegenover het precedent dat Polen voor de EU schept. Het is ook waar dat Brussel conservatief moet zijn in het stellen van wat binnen de wettelijke bevoegdheid van de EU valt. Elke overschrijding kan schadelijk zijn.

Britse tactieken over Brexit

Niet alleen Polen, maar ook het VK betwist het primaat van het EU-recht. Het VK bedreigt ook de integriteit van de interne markt. Britse tactieken over Brexit zijn de schuldige.

Op grond van het Noord-Ierse Protocol heeft Noord-Ierland onbeperkte toegang tot zowel de EU- als de Britse markt. Dit vermijdt de noodzaak van douanecontroles aan de landgrens tussen Ierland en Noord-Ierland. Het VK wil niet dat het HvJ de uiteindelijke tolk is van de EU-regels, zoals toegepast in Noord-Ierland. Het VK wil ook dat Noord-Ierland wordt vrijgesteld van EU-regels voor staatssteun en belasting over de toegevoegde waarde (btw). Een dergelijk precedent zou het gelijke speelveld ondermijnen dat essentieel is voor de interne markt van de EU. 

De Britse premier Liz Truss lijkt bereid om op dit punt een grote crisis uit te lokken. Truss lijkt te geloven dat, als ze sterk blijft, de EU zal instorten. Truss vertegenwoordigt een dieper probleem. Het VK heeft de EU nooit serieus genomen en heeft er een neerbuigende houding tegenover.

De EU moet niet wachten tot het VK het protocol van Noord-Ierland begint te negeren om handelssancties voor te stellen. Zodra het wetsvoorstel tot niet-toepassing van het protocol de commissiefase in het House of Lords bereikt, zou de EC de volledige lijst van haar voorgestelde handelssancties tegen het VK moeten publiceren. Deze sancties moeten worden opgelegd op de dag dat de Britse wetgeving wordt geïmplementeerd. Een dergelijke vooraankondiging door de EU zou koelere hoofden in staat stellen zich in Londen te laten gelden.

Ik twijfel er nog steeds niet aan dat er praktische compromissen kunnen worden bereikt over de uitvoering van het protocol. In juli heeft de Europacommissie van het Hogerhuis een zeer interessant rapport over het protocol gepubliceerd, met het ontvangen bewijsmateriaal. In het rapport werd geconcludeerd dat het protocol de detailhandel negatief had beïnvloed, maar de productie-investeringen in Noord-Ierland ten goede kwam.

Ik trok twee conclusies uit het rapport en het onderliggende bewijsmateriaal.

Ten eerste verliest het VK zijn rechtszaken die onder het EU-recht vallen wegens het negeren van het Noord-Ierse Protocol. Volgens de Weense Verdragswet zou het VK moeten aantonen dat het leed onder “dwang” of “ongepast proces” toen het het protocol ondertekende en ratificeerde. Aangezien het VK al meer dan een jaar met de EU onderhandelt, zou het VK geen van beide gronden kunnen claimen om zich uit het protocol te wurmen.

De EU en de VS moeten samenwerken aan Noord-Ierland

Ten tweede zou de beste manier om oplossingen voor praktische problemen te vinden, zijn dat ambtenaren van het VK en de EU sleutelfiguren uit Noord-Ierland uit verschillende sectoren van de economie ontmoeten. Helaas is dit omslachtige formaat niet bevorderlijk voor constructief denken of het oplossen van problemen.

Michael Gove, een belangrijke Brexiteer, stelde een gezamenlijke EU-VK-adviesgroep voor van ambtenaren die met elkaar en met relevante economische actoren zouden kunnen praten. Als Liz Truss de optie van een onderhandelde overeenkomst open wil houden, zoals ze zegt dat ze doet, moet ze het voorstel van Gove activeren. Een storing in de onderhandelingen tussen de EU en het VK zou onnodige problemen veroorzaken in een tijd van veel problemen.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.