Connect with us

Politiek Internationaal

DE EERSTE GROTE INFORMATIEOORLOG Oekraïne en burgerverzet Op het slagveld van de 21e eeuw

Published

on

Informatieoorlog

Van de annexatie van de Krim door Rusland in 2014 tot de grootschalige invasie van Oekraïne acht jaar later en wat de impact en implicaties zijn van de vijfde slagruimte van informatie

Oorlog in 280 karakters is ongetwijfeld een centraal instrument geworden in de toolbox voor crisiscommunicatie van elk land.

De technologische revolutie heeft de praktijk van crisiscommunicatie stormenderhand veroverd , van de kracht van de hashtag om het politieke discours online in te kaderen, tot het gebruik van online messenger-diensten zoals Whatsapp om persconferenties te houden. Het uitgebreide bereik en de directe verbindingskracht van populaire online platforms zoals Twitter, Facebook, Instagram en TikTok hebben de manier veranderd waarop we nu de rol (en kracht) van communicatie in praktijk brengen en waarnemen in tijden van politieke crisis in het tijdperk van de sociale media. 

En met de invasie van Oekraïne door Russische troepen op 22 februari 2022 zien we op ongekende wijze het centrale belang van ‘informatieoperaties’ in moderne oorlogsvoering. Maar waar is dit allemaal begonnen? 


Het begin van de Eerste Grote Informatieoorlog

In november 2013 leidde een reeks protesten in Oekraïne tot een regeringswisseling toen de pro-Russische president Viktor Janoekovitsj werd afgezet. Dit werd snel gevolgd door een Russische inval op de Krim in 2014 en een poging tot ontsnapping door twee staten, Loehansk en Donetsk, in Oost-Oekraïne, ondersteund door het Russische leger. 

Tijdens deze crisis en de daaropvolgende invasie werden op grote schaal informatieoorlogstactieken gebruikt, van propaganda en verkeerde informatie tot cyberaanvallen. Maar dit waren niet helemaal nieuwe vormen van oorlogvoering. Ze waren inderdaad jarenlang gebruikt en getest in Oost-Europa tijdens aanzienlijke politieke onrust en conflicten. Maar de inval van pro-Russische troepen op de Krim in februari 2014 en de daaropvolgende politieke activiteit in de regio leidden tot een aantal sterke online reacties die kunnen worden beschouwd als het begin van een openlijke informatieoorlog die nu tussen twee landen woedt. 

Advertisement

Dus wat is precies een informatieoorlog? 

In de kern verwijst de term naar het strategisch gebruik van informatie en desinformatie om politieke en militaire doelen te bereiken. Hoewel er een aantal verschillende kaders ontstaan ​​om dit nieuwe slagveld te verklaren, kunnen we zeggen dat informatieve oorlogsvoering wordt beschouwd als te bestaan ​​uit verschillende functionele gebieden, inclusief maar niet beperkt tot: 

1) Netwerkoorlogvoering , beter bekend als cyberoorlogvoering, waarbij computernetwerken de wapens en doelen zijn; 

2) Elektronische oorlogsvoering , die zich in het elektromagnetische spectrum bevindt en onder meer het storen en afluisteren van signalen omvat; 

3) Psychologische operaties, die erop gericht zijn de perceptie van de doelgroep te veranderen zodat deze gunstig is voor iemands doelstellingen, waarbij sociale informatieoorlogvoering een integraal aspect wordt van de huidige invasie van het hele Oekraïense land. 

Advertisement

We zagen de eerste echte introductie van sociale media op het gebied van politieke crisis, geïllustreerd door de Arabische Lente-evenementen, waar online activiteit een grote rol speelde bij het mobiliseren en coördineren van demonstranten. De meest opvallende van deze gebeurtenissen resulteerde in een regeringswisseling in Tunesië en Egypte. Maar vandaag de dag is het tempo, de snelheid, de expertise en elke veranderende technologie die wordt gebruikt bij de Russische invasie in Oekraïne, ongekend.


De rol van de burger en de staat

De huidige invasie van Rusland in Oekraïne daagt direct onze eerdere opvattingen van een door de staat georkestreerde informatieoorlog uit en wijst op het belang van het maatschappelijk middenveld en burgeractiviteiten in de strijd om de waarheid tijdens internationale conflicten. Overheidsactoren gebruiken, actief en bewust, de geest van burgers als een ‘slagveld’ van de 21e eeuw. Burgers beschouwen als onbekwame agenten die niet in staat zijn om te analyseren, debatteren en zelf na te denken, is echter niet alleen een gevaarlijk precedent, maar ook onjuist.

We zien elke dag op onze schermen dat de bevolking van Oekraïne niet het slachtoffer wordt van de informatieoorlog of louter doelwit voor manipulatie. Ze zijn niet alleen actief bestand tegen online propaganda, maar ze reiken ook bewust en strategisch naar hun familieleden in Rusland, door digitale fora te creëren en te verspreiden waar gewone Russen veilig toegang toe hebben, om de waarheid over de oorlog te leren kennen. 

Een voorbeeld hiervan is de website ‘Papaover’. Het werd opgericht door Misha Katsurin, die in Oekraïne woont, als reactie op zijn vader – die in Rusland woont – die niet geloofde en weigerde te geloven dat president Poetin Oekraïne was binnengevallen. De Papapover-website is gelanceerd om Oekraïners te helpen wiens familieleden niet geloven dat de oorlog plaatsvindt, en beantwoordt en ontkracht in realtime alle Russische propaganda met betrekking tot de huidige oorlog. 

Geen enkele vader wordt op een dag wakker en weigert zijn zoon te geloven, over een oorlog die in zijn land woedt. Dus hoe komen mensen op het punt dat ze bereidwillig de leider van hun land geloven over hun eigen zoon? 

Advertisement

DE EERSTE Geweldig INFORMATIE Oorlog

Het antwoord is ingewikkeld. Het is gebaseerd op politieke psychologie, beperkte toegang tot een vrije en open pers gedurende langere tijd, en een langdurige staatscampagne om burgers bloot te stellen aan een omgeving waar waarheid en feiten consequent en vaak ter discussie worden gesteld. 

Russische functionarissen lijken er plezier in te hebben hun internationale tegenhangers met duidelijke onwaarheden op te hitsen. Sergei Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, vertelde op een VN-ontwapeningsconferentie dat het Oekraïne was dat Rusland had bedreigd, wat leidde tot een staking van ongeveer 100 diplomaten in Genève. Lavrovs argument dat Rusland alleen had ingegrepen om te voorkomen dat zijn buurland kernwapens zou verwerven toen Oekraïne in 1994 al de op twee na grootste voorraad ter wereld had opgegeven in ruil voor Russische veiligheidsgaranties, vereist een aantal mentale backflips om ook maar enige steek te houden. 

De waarheid is, zoals vaak wordt gezegd, het eerste slachtoffer van oorlog. In dit nieuwe conflict werd de waarheid echter lang geleden in het ziekenhuis opgenomen en opgesloten. 

Enkele oude waarheden

Hoewel de nieuwe digitale hulpmiddelen duidelijk de reden zijn dat informatie naar voren is gekomen als het centrale slagveld van de 21e-eeuwse oorlogsvoering, laten we ons historisch bewustzijn niet vergeten. 

Informatieoorlogen, in hun meest elementaire vorm, en motivatie, zijn niet nieuw. Zoals Hannah Arendt al in 1951 schreef in haar baanbrekende werk ‘The Origins of Totalitarianism’:

Advertisement

“Het ideale onderwerp van totalitair bestuur is niet de overtuigde nazi of de overtuigd communist, maar mensen voor wie het onderscheid tussen feit en fictie (dwz de realiteit van de ervaring) en het onderscheid tussen waar en onwaar (dwz de normen van het denken) bestaat niet meer.” 

Arendt legde ook het verband uit tussen leugens en politieke macht: “Voordat massaleiders de macht grijpen om de realiteit aan hun leugens aan te passen, wordt hun propaganda gekenmerkt door een extreme minachting voor feiten als zodanig, want naar hun mening hangt het feit volledig af van de macht van de man die het kan fabriceren.” 

Arendt schreef dit in 1951, nadat ze zelf uit Europa was ontsnapt en haar leven had gewijd aan het nadenken over de opkomst van Europese totalitaire leiders in Europa in de eerste helft van de 20e eeuw, maar haar werk is een vooruitziend inzicht geworden in informatieoorlogen in de 21e eeuw. 

Zoals we maar al te goed weten, herhaalt de geschiedenis zich misschien niet, maar ze rijmt ongetwijfeld. 

BELANGRIJK STEUN SDB MET EEN KLEINE GIFT

Plaats je eigen nieuws op Ons Nieuws

On Nieuws

CHECK – Nee, apenpokken zijn geen “gordelroos”

Op sociale media circuleren berichten dat de recente internationale uitbraak van apenpokken eigenlijk “gordelroos” zou zijn, zogenaamd een bijwerking van coronavaccinatie. Dat klopt niet: apenpokken en gordelroos worden veroorzaakt door… [...]

Sedar : Veel tips na deepfake-video

De politie heeft een tiental tips binnengekregen over de in 2003 in Rotterdam gedode 13-jarige Sedar Soares. Hij deed gisteravond in een deepfake-video ‘zelf’ een oproep op de televisie aan… [...]

Roddels Yvonne Coldeweijer geen grap

Yvonne Coldeweijer is flink in een nepvideo van BNR getrapt, zo bleek onlangs. Ze plaatste een video van een ‘snuivende’ Talitha Muusse, maar die was in scène gezet. Volgens BNR-hoofdredacteur Mireille van Ark… [...]

Rutte en zijn telefoon

Toegegeven, dit is een weinig spectaculaire foto, gemaakt op 23 september 2021, tijdens de tweede dag van de Algemene Politieke Beschouwingen. Demissionair premier Rutte kijkt op zijn telefoon, zoals we… [...]

Kernwapens de moorddadige waanzin

kernwapens het steunen van biljoenen dollars “om ons nucleaire arsenaal bij te werken en te moderniseren” is vergelijkbaar met pleiten voor meer productie van  Zyklon B  en verbeterde gaskamers. kernwapens –… [...]

Copyright © 2010 SDB

Dumanbet yeni giriş - Dinamobet giriş -
Kolaybet giriş
- Sekabet yeni giriş - envidatoken.io -
celtabet
- atlantisbahis.club -

retrobet.live

-

mars bahis güncel adres

- istanbul eskort - izmir eskort - eskort mersin - eskort - eskort antalya - istanbul avukat - web tasarım