erdogan

Europa wordt bedreigd door een nieuwe golf migranten. Tegen de achtergrond van het conflict met Rusland in de Syrische provincie Idlib heeft Turkije niet alleen de sluizen voor “vluchtelingen” naar Europa geopend, maar biedt het hen ook stimulansen om eventuele barrières te doorbreken: een grootschalige invasie staat voor de deur.

De Griekse woordvoerder van de regering, Stelios Petsas, zei op 4 maart dat het Turkse leger traangasgranaten had geleverd aan migranten die de Griekse grens probeerden te doorbreken nadat de wereld eerder een video zag van ‘vreedzame’ migranten die jihadistische slogans tegen de Griekse grens schreeuwden: “Turkije, Turkije, Takbir en Allah Akbar”.

Op 29 februari van dit jaar organiseerde het Maison de la Chimie in Parijs een conferentie over de kwestie van de neo-Ottomaanse agenda van Erdogan, georganiseerd door het Centre International de Géopolitique et de Prospective Analytique (GIGPA).

Onder de sprekers op de conferentie waren leden van de Republikeinse partij, zoals de Franse politicus en parlementslid Valérie Boyer, ex-voorzitter van de NAVO-Parlementaire Vergadering (2004-2006) Pierre Lellouche, de schrijver en politieke waarnemer Alexandre del Valle, de voormalige hoofd van de Franse geheime dienst Alain Rodier, de oprichter van de “Independent Greeks” -partij en de Griekse minister van Defensie Panos Kamenos, de Cypriotische politicus en voormalig minister van Buitenlandse Zaken George Lilikas, de Egyptische politicus en diplomaat Amr Moussa (voormalig Egyptische minister van Buitenlandse Zaken en voormalig Secretaris-generaal van de Liga van Arabische Staten) en de president van het Internationaal Centrum voor geopolitiek en prospectieve analyse en voormalig Tunesische ambassadeur bij UNESCO Mezri Haddad.

Het thema van de conferentie was een analyse van de recente internationale politieke activiteiten van Turkije, waaronder de bezetting van Syrisch grondgebied, het sturen van jihadistische huurlingen naar Libië, de provocaties in de Egeïsche Zee tegen Griekenland, het aanzetten tot een burgeroorlog in Egypte door de Moslim Broederschap te steunen, Europa chanteren met migranten en proberen de controle over de islam in het Westen over te nemen. “Al deze feiten zijn gevaren die Turkije met zich meebrengt in de Middellandse Zee en in Europa,” benadrukte de conferentiebrochure.

De diversiteit van de deelnemers toonde aan dat niet alleen Europeanen, maar ook vertegenwoordigers uit het hele Midden-Oosten zich zorgen maken over de opkomst van het islamisme in Turkije. In dit verband vinden deskundigen het belangrijk om niet alleen aandacht te schenken aan wat er in Syrië gebeurt, maar ook aan de situatie in Libië.

Slechts honderd zeemijlen scheiden de Libische kust van het dichtstbijzijnde EU-land, Italië. In Libië blijft de Erdogan-regering actief steun verlenen aan radicale islamisten terwijl ze al-Qaida-terroristen uit Syrië importeert.

Ahmed Abdallah Aboud, politiek adviseur van Libische generaal Khalifa Haftar, voerde aan dat Qatar en Turkije de verantwoordelijkheid delen voor de aanhoudende oorlog in Libië.

Half januari bekritiseerde de Franse president Emmanuel Macron Erdogan voor het sturen van Syrische jagers naar Libië en het overtreden van het wapenembargo van de VN. Erdogan gaf zelf toe dat Turkije wapens naar Libië had gestuurd naar de zogenaamde “regering van nationale overeenkomst” van heerser Fayez al-Sarraj.

Alain Rodier, het voormalige hoofd van de Franse geheime dienst, wees erop dat Erdogan een dictator was en een bedreiging vormde voor het Midden-Oosten en de Middellandse Zee. Alexandre del Valle, criticus van Erdogans post-kemalist Turkije, was een soortgelijke mening toegedaan. Naar zijn mening bevordert Turkije anarchie in Libië, wat uiteindelijk gevaarlijk is voor Europa. Erdogan steunt ‘de door de VN erkende regering’ in Libië, maar de Sarraj-regering heeft niet eens controle over het gebied dat aan de hoofdstad grenst: alles wordt geleid door groepen ‘militanten en terroristen’.

“Twee tegengestelde projecten worden vandaag in Libië nagestreefd: de ene is totale anarchie en de andere is het herstel van de staat. De Turkse expansie treft verschillende landen in het Middellandse Zeegebied.

“Ankara heeft een zwakke politicus gevonden in Sarraj. Er zijn 3000 islamitische extremisten in de regio rond Tripoli en enkele honderden Turkse militairen aanwezig op de grond. Het Libische leger vecht tegen de terroristen, niet alleen voor het Libische volk als natie, maar voor de hele wereld, die wordt bedreigd door terrorisme, ”legde Alexandre del Valle uit.

Een typisch voorbeeld van de machteloosheid van de Sarraj-regering is de situatie van de Russische socioloog Maxim Shugaley en zijn tolk Samer Hassan, volgens de deelnemers aan de conferentie in Parijs. In juli 2019 werden ze gearresteerd door een islamitische groep namens het Sarraj-regime.

Moncef Djaziri, een Libische expert, benadrukte dat het erg gevaarlijk was geworden om die delen van Libië te bezoeken die onder Sarraj’s controle staan: “Ik kan zeggen dat premier Sarraj op dit moment nergens controle over heeft. Alle gebieden in de regio worden bestuurd door verschillende bendes: in Tripoli en Mitiga hebben ze totaal verschillende belangen. Ze zijn allemaal in oorlog met elkaar. Tripoli en Misrata worden niet gecontroleerd door de Sarraj-regering, zijn regering heeft geen steun van het volk. ‘

De organisator van de Parijse conferentie, voormalig Tunesische ambassadeur bij UNESCO en president van het Internationaal Centrum voor Geopolitiek en Prospectieve Analyse, Mezri Haddad, wees er in een recent artikel ook op: “De opening van de Turks-Griekse grens is veel minder gevaarlijk dan Erdogan verborgen doel: Europa betrekken in een direct gewapend conflict met de Russisch-Syrische as. ”

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.